II SA/OL 195/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej "A" na decyzję Komendanta Państwowej Straży Pożarnej, uznając ją za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Wspólnota Mieszkaniowa "A" wniosła skargę do WSA w Olsztynie na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji niższej instancji. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ strona nie wyczerpała środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, co jest warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego zgodnie z art. 52 § 1 PPSA. Błędne pouczenie przez organ administracji nie zwalnia strony z obowiązku skorzystania z przysługujących jej środków odwoławczych.
Sprawa dotyczyła skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "A" w O. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 16 lutego 2004 roku, która odmówiła stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 13 listopada 2003 roku. Decyzja ta dotyczyła usunięcia przez Wspólnotę nieprawidłowości naruszających przepisy przeciwpożarowe. Wspólnota Mieszkaniowa zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów KPA, rozporządzenia w sprawie warunków technicznych budynków oraz ustawy o własności lokali. Jednakże, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, powołując się na art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Sąd podkreślił, że decyzja organu II instancji stwierdzająca nieważność decyzji organu I instancji jest decyzją wydaną w pierwszej instancji, a od takiej decyzji przysługuje środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W związku z tym, że strona skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej środka zaskarżenia, skarga została uznana za niedopuszczalną i odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 PPSA, skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Decyzja organu II instancji stwierdzająca nieważność decyzji organu I instancji jest decyzją wydaną w pierwszej instancji, a od takiej decyzji przysługuje środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
PPSA art. 52 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli jej wniesienie nastąpiło z naruszeniem przepisów powyższych.
Pomocnicze
PPSA art. 52 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2 i 5
Kodeks postępowania administracyjnego
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie art. 140 § ust. 2 i 4
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie art. 207
u.w.l. art. 3 § ust. 1
Ustawa o własności lokali
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 PPSA, tj. przed wyczerpaniem środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów KPA, rozporządzenia w sprawie warunków technicznych budynków oraz ustawy o własności lokali (nie były rozpatrywane ze względu na niedopuszczalność skargi).
Godne uwagi sformułowania
Organ administracji II stopnia stwierdzający nieważność decyzji organu I stopnia na podstawie art. 156 k.p.a., działa jako organ nadzoru, a niejako organ odwoławczy, co skutkuje, że od takiej decyzji stwierdzającej nieważność przysługuje odwołanie w postępowaniu instancyjnym, a nie skarga do NSA. Jeżeli chodzi o stwierdzenie nieważności decyzji utrwalił się i nadal jest aktualny pogląd, że decyzja taka jest decyzją wydaną w pierwszej instancji.
Skład orzekający
Marzenna Glabas
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady konieczności wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, nawet w przypadku błędnego pouczenia przez organ."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ II instancji rozpatruje wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kluczowej kwestii proceduralnej dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
“Błąd organu nie usprawiedliwia wniesienia skargi z naruszeniem prawa – kluczowa zasada sądu administracyjnego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Ol 195/04 - Postanowienie WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2004-09-01 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-04-09 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie Marzenna Glabas /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6016 Ochrona przeciwpożarowa Skarżony organ Komendant Państwowej Straży Pożarnej Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Dnia l września 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu l września 2004 roku sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "A" w O. ul. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 16 lutego 2004 roku, znak "[...]" w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia 16 lutego 2004 roku, znak "[...]" odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 13 listopada 2003 roku, znak "[...]" dotyczącej usunięcia przez Wspólnotę Mieszkaniową "A" w O. ul. M. nieprawidłowości wynikających z protokołu z dnia 5 listopada 2003 roku, naruszających przepisy przeciwpożarowe. Wspólnota Mieszkaniowa "A" w O. błędnie pouczona przez organ, wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 156 § l pkt 2 i 5 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r., nr 98, póz. 1071 ze zm.), § 140 ust. 2 i 4 oraz § 207 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm.), a także art. 3 ust. l Ustawy z 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (tekst jedn. Dz.U. z 2000r., nr 80, poz. 903 ze zm.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, stwierdzając, że podnoszone zarzuty są niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § l Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, na mocy § 2 tego artykułu, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona skarżąca, w wyniku błędnego pouczenia udzielonego przez organ, po otrzymaniu decyzji wniosła skargę do sądu administracyjnego. Tymczasem zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z 11 czerwca 1981 roku, SA 584/81 (ONSA 1981, nr l, poz. 55) "Organ administracji II stopnia stwierdzający nieważność decyzji organu I stopnia na podstawie art. 156 k.p.a., działa jako organ nadzoru, a niejako organ odwoławczy, co skutkuje, że od takiej decyzji stwierdzającej nieważność przysługuje odwołanie w postępowaniu instancyjnym, a nie skarga do NSA". Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 15 grudnia 1984 roku, III AZP 8/83 (OSNC 1985/10/143) stwierdzając, że Jeżeli chodzi o stwierdzenie nieważności decyzji utrwalił się i nadal jest aktualny pogląd, że decyzja taka jest decyzją wydaną w pierwszej instancji". W tej sytuacji, strona skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu powinna była skorzystać z przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia na przedmiotową decyzję. Z powyższych względów, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § l pkt 6 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI