II SA/Ol 18/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w OlsztynieOlsztyn2013-01-31
NSAinneWysokawsa
świadczenia rodzinnedodatek do zasiłkuurodzenie dzieckaopieka medycznaciążaterminyzmiana przepisówprawo administracyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą przyznania jednorazowego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka, uznając, że skarżąca nie mogła spełnić wymogu opieki medycznej od 10. tygodnia ciąży z powodu zmian przepisów i braku możliwości rejestracji.

Skarżąca B.K. domagała się jednorazowego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka, jednak organ odmówił przyznania świadczenia, powołując się na niespełnienie wymogu pozostawania pod opieką medyczną od 10. tygodnia ciąży. Sąd uchylił decyzję, stwierdzając, że skarżąca nie mogła spełnić tego wymogu ze względu na zmiany przepisów wprowadzające ten obowiązek od 1 stycznia 2012 r., kiedy to skarżąca była już w 17. tygodniu ciąży, a wcześniej nie mogła zarejestrować się do lekarza z powodu braku miejsc.

Sprawa dotyczyła odmowy przyznania jednorazowego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka skarżącej B.K. Organ pierwszej instancji oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiły przyznania świadczenia, argumentując, że skarżąca nie spełniła warunku pozostawania pod opieką medyczną nie później niż od 10. tygodnia ciąży do porodu, co potwierdza zaświadczenie położnej wskazujące na opiekę od 17. tygodnia ciąży. Skarżąca podniosła, że próbowała zarejestrować się do lekarza od listopada 2011 r., ale nie została przyjęta z powodu wyczerpania limitów, a udało jej się to dopiero w styczniu 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej odmowy przyznania dodatku. Sąd uznał, że organy błędnie zastosowały przepisy, ponieważ obowiązek udokumentowania opieki medycznej od 10. tygodnia ciąży wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2012 r. W momencie wejścia w życie tego przepisu, skarżąca była już w 17. tygodniu ciąży, a zatem nie można było od niej wymagać spełnienia tego warunku wstecz. Sąd powołał się na zasadę lex retro non agit oraz wcześniejsze orzecznictwo wskazujące, że wymóg ten dotyczy kobiet, które w dniu 1 stycznia 2012 r. znajdowały się w 10. tygodniu ciąży lub później.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, warunek ten nie może być stosowany retroaktywnie do kobiet, których 10. tydzień ciąży przypadał przed dniem 1 stycznia 2012 r., kiedy to przepis ten zaczął obowiązywać w pełnym zakresie.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przepis art. 9 ust. 6 ustawy o świadczeniach rodzinnych, wprowadzający wymóg opieki medycznej od 10. tygodnia ciąży, nie może być stosowany wstecz. Skoro skarżąca była w 17. tygodniu ciąży w momencie wejścia w życie przepisu, a wcześniej nie mogła uzyskać opieki medycznej z powodu braku miejsc, nie można jej odmówić świadczenia z powodu niespełnienia tego warunku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (21)

Główne

u.ś.r. art. 9 § ust. 1, 3, 6 i 7

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

p.p.s.a. art. 145 § par. 1 pkt 1 lit. a

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.ś.r. art. 2

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

u.ś.r. art. 8

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

u.ś.r. art. 4 § ust. 2 pkt 1

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

u.ś.r. art. 5 § ust. 1

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

u.ś.r. art. 6 § ust. 1 pkt 1 i ust. 2

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

u.ś.r. art. 12a

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

u.ś.r. art. 20 § ust. 3

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

u.ś.r. art. 24

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

u.ś.r. art. 26 § ust. 1 i 2

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne art. 2

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2009 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1

p.p.s.a. art. 134

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw art. 7 pkt 1

ustawa o zmianie u.ś.r. art. 3

Ustawa z dnia 5 marca 2010 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych art. 85 § ust. 1

p.p.s.a. art. 200

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 205 § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niespełnienie wymogu opieki medycznej od 10. tygodnia ciąży nie może być przypisane skarżącej, gdyż przepis wprowadzający ten wymóg wszedł w życie po upływie 10. tygodnia ciąży skarżącej, a wcześniej skarżąca nie mogła uzyskać opieki z powodu braku miejsc w placówkach publicznej służby zdrowia. Zasada niedziałania prawa wstecz (lex retro non agit) wyklucza stosowanie przepisu art. 9 ust. 6 ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2012 r. do sytuacji, gdy 10. tydzień ciąży skarżącej przypadał przed tą datą.

Odrzucone argumenty

Organ argumentował, że skarżąca nie spełniła wymogu pozostawania pod opieką medyczną nie później niż od 10. tygodnia ciąży do porodu, co potwierdza zaświadczenie położnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko organu pierwszej instancji, uznając, że nie zostały spełnione warunki do przyznania dodatku.

Godne uwagi sformułowania

Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela stanowisko wyrażone w prawomocnym orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 397/12 Należy podkreślić, iż obowiązek ten dotyczy kobiet znajdujących się od dnia 1 stycznia 2012 r. w dziesiątym tygodniu ciąży, bowiem do dnia 31 grudnia 2011 r. stosowanie art. 15b ust. 5 u.ś.r. było zawieszone. Tym samym w stosunku do kobiet, które urodziły żywe dzieci, ale nie mogły ubiegać się o założenie medycznej dokumentacji ciążowej od 10 tygodnia ciąży, gdyż w dniu 1 stycznia 2012 r. upłynął już względem nich ostatni dzień dziesiątego tygodnia ciąży, nie można wymagać przedstawienia zaświadczenia określonego w art. 15b ust. 5 u.ś.r. Zdaniem Sądu, odmienna interpretacja treści art. 9 u.ś.r. oraz art. 3 ustawy o zmianie u.ś.r. prowadziłaby do sytuacji naruszenia zasady lex retro non agit.

Skład orzekający

Ewa Osipuk

przewodniczący

Katarzyna Matczak

sprawozdawca

Bogusław Jażdżyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących świadczeń rodzinnych, w szczególności jednorazowego dodatku z tytułu urodzenia dziecka, w kontekście zmian prawnych i zasady niedziałania prawa wstecz. Sprawa jest istotna dla kobiet, które znalazły się w podobnej sytuacji w okresie przejściowym wprowadzania nowych regulacji."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z okresem przejściowym wprowadzania zmian w ustawie o świadczeniach rodzinnych i może nie mieć bezpośredniego zastosowania do innych świadczeń lub sytuacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak zmiany w przepisach mogą wpływać na prawa obywateli i jak sądy interpretują zasadę niedziałania prawa wstecz w kontekście świadczeń socjalnych. Jest to przykład praktycznego zastosowania prawa w życiu codziennym.

Czy zmiana przepisów pozbawiła Cię należnego świadczenia? Sąd wyjaśnia, kiedy prawo działa wstecz, a kiedy nie.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Ol 18/13 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2013-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-01-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Bogusław Jażdżyk
Ewa Osipuk /przewodniczący/
Katarzyna Matczak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Zabezpieczenie społeczne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 139 poz 992
art. 2 pkt 1, art. 8 pkt 1, art. 9 ust. 1, 3, 6 i 7
Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.
Dz.U. 2012 poz 270
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" roku w części dotyczącej odmowy przyznania jednorazowego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka na D. Ł. B.; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej B. K. kwotę 24 zł (słownie: dwadzieścia cztery złote), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
W dniu 13 sierpnia 2012 r. B.K. złożyła w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w K. wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami, w tym dodatkiem z tytułu urodzenia się dziecka wnioskowanym na D.Ł. B., urodzonego w dniu [...] czerwca 2012 r.
Po rozpatrzeniu wniosku, decyzją z dnia [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej przyznał B.K. dla D.B. zasiłek rodzinny w kwocie 68 zł na okres od 1 sierpnia 2012 r. do 31 października 2012 r. i dodatek z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej w kwocie 80 zł na okres od 1 sierpnia 2012 r. do 31 października 2012 r. oraz odmówił przyznania jednorazowego dodatku z tytułu urodzenia dziecka – D.B. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 4 ust. 2 pkt 1, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 9 ust. 1-3, art. 12a, art. 20 ust. 3, art. 24, art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U z 2006 r., Nr 139, poz. 992, ze zm.) zwanej dalej: u.ś.r., § 2 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. Nr 298, poz. 1769), rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2009 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz.U. nr 129 poz. 1058).
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że przeciętny miesięczny dochód członków rodziny w przeliczeniu na osobę, uzyskany w 2010 roku wyniósł 72,22 zł i nie przekracza kryterium dochodowego określonego w art. 5 ust. 1 u.ś.r., tj. 504 zł miesięcznie na osobę lub 583 zł w przypadku wychowania dziecka niepełnosprawnego. Z kolei na podstawie art. 9 ust. 6 u.ś.r., odmówiono przyznania jednorazowego dodatku z tytułu urodzenia dziecka, gdyż zgodnie z tym przepisem dodatek przysługuje, jeżeli kobieta pozostawała pod opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu. Tymczasem p. B.K. pozostawała pod opieką położnej środowiskowej od 17 tygodnia ciąży, zgodnie z zaświadczeniem złożonym wraz z wnioskiem o przyznanie świadczenia.
Od tej decyzji B.K. wniosła odwołanie w części dotyczącej odmowy przyznania jednorazowego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka. Podniosła, że od połowy listopada 2011 r. próbowała się zapisać na wizytę do lekarza publicznej opieki zdrowotnej na terenie K. w ramach NFZ ale nie została przyjęta z powodu wyczerpania już limitu rejestracji. Dopiero na początku stycznia udało jej się zarejestrować na wizytę w dniu 18 stycznia 2012 r. Jest osobą bezrobotną, razem z konkubentem wychowuje czworo dzieci, rodzina utrzymuje się z zasiłku rodzinnego oraz korzysta z pomocy społecznej. W tej sytuacji nie było jej stać na prywatną wizytę u lekarza.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji w części będącej przedmiotem odwołania.
W uzasadnieniu organ stwierdził, że od dnia 1 stycznia 2012 r., zgodnie z art. 9 ust. 6 i 7 u.ś.r., jednorazowy dodatek z tytułu urodzenia dziecka przysługuje, jeżeli kobieta pozostawała pod opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu. Pozostawanie pod opieką medyczną potwierdza się zaświadczeniem lekarskim lub zaświadczeniem wystawionym przez położną. Ze znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia wystawionego przez położną wynika natomiast, że B.K. pozostawała pod opieką medyczną od 17 tygodnia ciąży. Także B.K. w odwołaniu przyznała, że z powodu braku miejsc nie mogła się zarejestrować w odpowiednim terminie do lekarza. Zatem nie zostały spełnione warunki umożliwiające przyznanie jednorazowego dodatku z tytułu urodzenia dziecka. Dziecko urodziło się [...] czerwca 2012 r., czyli w okresie obowiązywania przepisów art. 9 ust. 6 i 7 u.ś.r. Wyjaśniono również, że treść art. 9 ust. 6 i 7 u.ś.r. została dodana z dniem 1 stycznia 2009 r. przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1654), która w art. 18 przewidywała, iż obowiązek potwierdzenia opieki medycznej nad kobietą w ciąży winien być pierwotnie stosowany od dnia 1 listopada 2009 r. Jednakże na skutek przepisów ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2010 r. Nr 50, poz. 301), wejście w życie tego obowiązku przesunięto od dnia 1 stycznia 2012 r.
Na tą decyzję B.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie podnosząc, że nie z jej winy nie został spełniony warunek określony w art. 9 ust. 6 i 7 u.ś.r. Od połowy listopada 2011 r. próbowała zarejestrować się do lekarza publicznej służby zdrowia, ale nie została przyjęta na wizytę z powodu braku miejsc. Udało jej się zarejestrować dopiero na 18 stycznia 2012r. Skarżąca podniosła również, że 10 tydzień jej ciąży przypadał przed dniem 1 stycznia 2012 r., a zatem zanim zaczął obowiązywać wynikający z art. 9 ust. 6 i 7 u.ś.r. warunek pozostawania matki pod opieką medyczną od 10 tygodnia ciąży.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm) zwanej dalej: ustawą ppsa.
Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 tej ustawy stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1).
Sąd poddawszy kontroli zaskarżoną decyzję w zakresie odmowy przyznania dodatku z tytułu urodzenia dziecka stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, wobec czego stosownie do art. 145 § lub 1 pkt 1 lit. a ustawy ppsa. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu i instancji w części dotyczącej odmowy przyznania dodatku z tytułu urodzenia dziecka D.Ł. B.
Warunki nabywania prawa do świadczeń rodzinnych oraz zasady ich ustalania, przyznawania i wypłacania określa ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Jednym z takich świadczeń jest zasiłek rodzinny oraz dodatki do tego zasiłku, w tym m.in. dodatek z tytułu urodzenia dziecka (art. 2 pkt 1 w związku z art. 8 pkt 1 u.ś.r.). W myśl art. 9 ust. 1 i 3 u.ś.r. jednorazowy dodatek w wysokości 1000 zł z tytułu urodzenia dziecka przysługuje matce lub ojcu albo opiekunowi prawnemu dziecka. Dodatek ten przysługuje, jeżeli kobieta pozostawała pod opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu (art. 9 ust. 6 u.ś.r.). Pozostawanie pod opieką medyczną potwierdza się zaświadczeniem lekarskim lub zaświadczeniem wystawionym przez położną (art. 9 ust. 7 u.ś.r.).
Przepisy art. 9 ust. 6 i ust. 7 zostały wprowadzone do ustawy o świadczeniach rodzinnych na mocy art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1654). W myśl art. 18 ustawy nowelizującej powołany obowiązek potwierdzenia opieki medycznej od nie później niż 10 tygodnia ciąży wszedł w życie z dniem 1 listopada 2009 r. Jednakże na mocy art. 3 ustawy z dnia 5 marca 2010 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. Nr 50, poz. 301) zwanej dalej: ustawą o zmianie u.ś.r., odroczono obowiązek stosowania przepisu art. 9 ust. 6 u.ś.r. Zgodnie bowiem z treścią art. 3 ustawy o zmianie u.ś.r. dodatek z tytułu urodzenia dziecka lub jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka, o których mowa w art. 9 ust. 1 i art. 15b ust. 1 u.ś.r., do dnia 31 grudnia 2011 r. przysługują po przedstawieniu zaświadczenia lekarskiego lub zaświadczenia wystawionego przez położną, potwierdzającego co najmniej jedno badanie kobiety w okresie ciąży przez lekarza ginekologa lub położną.
Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w świetle wskazanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że organy orzekające w sprawie przyznania skarżącej jednorazowego dodatku do świadczenia rodzinnego z tytułu urodzenia się dziecka błędnie uznały, iż nie została spełniona obligatoryjna przesłanka przyznania wnioskowanego świadczenia, określona w art. 9 ust. 6 u.ś.r. w postaci pozostawania pod opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu. Obowiązek wykazania pozostawania pod tą opieką w określonym przez ten przepis czasie nie obejmował bowiem skarżącej.
Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela stanowisko wyrażone w prawomocnym orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 397/12 według którego, "stosownie do art. 3 ustawy z dnia 5 marca 2010 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych obowiązkiem lekarzy jest wydawanie zaświadczeń w stosunku do kobiet, które z dniem 1 stycznia 2012 r. znajdą się w 10 tygodniu ciąży, zaś obowiązkiem kobiety jest zabieganie o stosowną dokumentację medyczną, która z dniem porodu może stanowić podstawę do wykazania pozostawania pod opieką od 10 tygodnia ciąży. Należy podkreślić, iż obowiązek ten dotyczy kobiet znajdujących się od dnia 1 stycznia 2012 r. w dziesiątym tygodniu ciąży, bowiem do dnia 31 grudnia 2011 r. stosowanie art. 15b ust. 5 u.ś.r. było zawieszone. Tym samym w stosunku do kobiet, które urodziły żywe dzieci, ale nie mogły ubiegać się o założenie medycznej dokumentacji ciążowej od 10 tygodnia ciąży, gdyż w dniu 1 stycznia 2012 r. upłynął już względem nich ostatni dzień dziesiątego tygodnia ciąży, nie można wymagać przedstawienia zaświadczenia określonego w art. 15b ust. 5 u.ś.r." (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe stanowisko Sądu zostało wprawdzie wyrażone w odniesieniu do świadczenia określonego w art. 15b u.ś.r. (jednorazowa zapomoga z tytułu narodzin dziecka), jednakże z uwagi na identyczny sposób uregulowania warunku przyznania obu tych świadczeń (wymóg udokumentowania pozostawania ciężarnej pod opieką medyczną) odnosi się ono także od świadczenia, o którym mowa w art. 9 u.ś.r.
Przez obowiązek potwierdzenia opieki medycznej należy rozumieć obowiązek lekarzy do wydawania zaświadczeń, uprawnienie zainteresowanych do składania żądań o wydanie zaświadczenia oraz obowiązek organów do wymagania stosownych zaświadczeń (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 208/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tymczasem, z uwagi na treść art. 3 ustawy o zmianie u.ś.r., do dnia 31 grudnia 2011 r. brak było podstawy prawnej do ubiegania się przez ciężarną o potwierdzenie sprawowania opieki medycznej już od 10 tygodnia ciąży.
Zdaniem Sądu, odmienna interpretacja treści art. 9 u.ś.r. oraz art. 3 ustawy o zmianie u.ś.r. prowadziłaby do sytuacji naruszenia zasady lex retro non agit. Skoro bowiem przepis art. 9 ust. 6 u.ś.r. nie obowiązywał w czasie, gdy skarżąca była w 10 tygodniu ciąży, a w czasie tym dla uzyskania jednorazowego dodatku do świadczenia rodzinnego wystarczyło przedłożenie zaświadczenia lekarskiego lub wystawionego przez położną potwierdzającego co najmniej jedno badanie kobiety w okresie ciąży, to nałożenie na stronę obowiązku przedłożenia stosownego zaświadczenia dotyczącego okresu, gdy zaświadczenie takie nie było wymagane do otrzymania stosownego uprawnienia, stanowi naruszenie zasady nie działania prawa wstecz (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 września 2012 r., sygn. akt II SA/Po 563/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Należy zatem zauważyć, że skoro stosowanie przepisu art. 9 ust. 6 u.ś.r. zostało zawieszone do dnia 31 grudnia 2011 r., to możliwość jego zastosowania powstała z dniem 1 stycznia 2012 r., czyli w czasie, gdy w odniesieniu do skarżącej upłynął już ostatni dzień dziesiątego tygodnia ciąży (skarżąca w styczniu 2012 r. była już w 17 tygodniu ciąży - zaświadczenie położnej z dnia [...] znajdujące się w aktach administracyjnych). Tym samym obowiązek wykazania stosownym zaświadczeniem pozostawania pod opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu nie dotyczy skarżącej. Brak było zatem podstaw do badania przez organ spełnienia przez skarżącą przesłanki określonej w art. 9 ust. 6 u.ś.r., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2012 r.
Rozpoznając ponownie sprawę, organy wezmą pod uwagę powyższe wskazania Sądu i dokonają właściwej wykładni przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 200 i art. 205 § 1 ustawy ppsa. i art. 85 ust. 1 w związku z art. 91 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.), zaś o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia na podstawie art. 152 ustawy ppsa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI