II SA/OL 113/24

II SA/Ol 113/24 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2024-05-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Ewa Osipuk /sprawozdawca/
Piotr Chybicki
Tadeusz Lipiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2492
art.1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1634
art.134 par.1, art.135, art. 145 par.1 pkt 1 lit. a) i c), art.200, art.205 par.2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 682
art.51 ust.1 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2024 r. sprawy ze skargi S. M. i L. M. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiany materiału pokrycia dachowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących S. M. i L. M. solidarnie kwotę 980 zł (dziewięćset osiemdziesiąt złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją Nr (...) z dnia 10 lipca 2023 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej: "PINB", "organ pierwszej instancji"), działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r. poz. 682), dalej jako "P.b." oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.), dalej jako "k.p.a", w odniesieniu do inwestycji polegającej na budowie budynku rekreacyjnego wraz z infrastrukturą techniczną na dz. nr geod. (...) obr. M., gm. O., nałożył na S. M.- M. i L. M. obowiązek:
1. wykonania inwentaryzacji dokonanych dotychczas robót budowlanych, uwzględniającej wymiary i wysokość obiektu (od poziomu 0), przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami,
2. doprowadzenia pokrycia dachowego ww. budynku rekreacyjnego do zgodności z decyzją o pozwoleniu na budowę i projektem budowlanym oraz decyzją Burmistrza O. nr (...) z dnia 17.11.2008 r. ustalającą warunki zabudowy dla ww. inwestycji,
3. przywrócenia ukształtowania terenu do stanu pierwotnego oraz doprowadzenia do zgodności ukształtowania terenu oraz zagłębienia kondygnacji piwnicy z decyzją o pozwoleniu na budowę i projektem budowlanym oraz decyzją Burmistrza O. nr (...) z dnia 17.11.2008 r. ustalającą warunki zabudowy dla ww. inwestycji.
W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny sprawy i ustalił, że pokrycie dachowe na budynku rekreacyjnym zlokalizowanym na działce nr geod. (...) obr. M. gm. O. wykonane jest z blachy płaskiej w ciemnym kolorze (grafit lub antracyt), na które następnie została nałożona folia magnetyczna w celu zmiany koloru dachu na czerwony. W ocenie organu, nie jest to wystarczające, aby spełnić warunki wskazane w decyzji o warunkach zabudowy, w której ustalono pokrycie dachowe w formie "dachówki ceramicznej lub materiału dachówkopodobnego w odcieniach czerwieni". W ocenie organu, blacha płaska nie stanowi materiału dachówkopodobnego Forma blachy długiej nie przypomina kształtem dachówki. Użyte rozwiązanie stanowi niezgodność z warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę oraz decyzją wz, w związku z czym należy wykonać pokrycie dachowe zgodne z ww. dokumentacją, jeżeli nie uzyskano decyzji o warunkach zabudowy zmieniającej te warunki.
Ponadto wskazano, że analizując dokumentację stwierdzono, że piwnica od strony południowej, wschodniej i zachodniej jest zagłębiona w ziemi co najmniej w połowie wysokości kondygnacji w świetle, zatem wypełnia warunki kondygnacji podziemnej. Kondygnacja piwnicy, zgodnie z projektem, miała być posadowiona od strony południowej, wschodniej i zachodniej całkowicie pod ziemią, natomiast od strony północnej całkowicie na ziemi. Z rysunków projektowych wynika, że projekt przewiduje usunięcie części ziemi sprzed ściany północnej kondygnacji piwnicy i wykonanie tarasu. Rodzi to wątpliwości co do zgodności takiego rozwiązania z uchwałą ustalającą Obszar Chronionego Krajobrazu. Pierwotnie teren działki był całkowicie porośnięty trawą, natomiast w toku przeprowadzonych robót budowlanych ukształtowanie terenu uległo zmianom.
Zgodnie z ustaleniami uchwały Nr (...) Sejmiku Województwa Warmińsko-Mazurskiego z dnia (...) w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu (...), na terenie działki obowiązuje zakaz: "wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwsztormowym, przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym lub utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych". W niniejszym przypadku nie wystąpiły ww. wyjątkowe sytuacje, w których dopuszczalne jest trwałe zniekształcenie rzeźby terenu. Organ pierwszej instancji stwierdził, że dokonano trwałego zniekształcenia rzeźby terenu, co stanowi naruszenie ustaleń decyzji o warunkach zabudowy, w której zawarto zapis o przeprowadzeniu uzgodnień w zakresie obszarów chronionych dot. niezmieniania naturalnej rzeźby terenu oraz ustaleń uchwały ustalającej obszar chronionego krajobrazu na terenie działki, na której prowadzone są przedmiotowe roboty budowlane. W związku z powyższym, należy doprowadzić ukształtowanie terenu do stanu pierwotnego, w celu doprowadzenia prowadzonych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Odnosząc się do wymiarów i ilości kondygnacji budynku rekreacyjnego wskazano, że pomimo możliwych minimalnych błędów pomiarowych, wymiary faktyczne budynku mieszczą się we wskazanych w projekcie wartościach. Piwnicę budynku należy uznać za kondygnację podziemną.
Odnosząc się do wątpliwości wskazanych przez WINB w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2023 r. i dołączonych dokumentów, organ pierwszej instancji stwierdził, że w odniesieniu do planowanej zmiany sposobu użytkowania nie posiada podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie istotnego odstąpienia w tym zakresie, ponieważ samo wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy przewidującej zmianę sposobu użytkowania budynku, nie stanowi dokonania takiej zmiany. Obecnie obiekt jest w trakcie procesu budowalnego i nie jest użytkowany. Ewentualna zmiana sposobu użytkowania będzie rozpatrywana przez organ w procesie zakończenia budowy i zamiaru przystąpienia do użytkowania.
Odnośnie instalacji fotowoltaicznej, z przedłożonej dokumentacji wynika, że instalacja posiada moc nieprzekraczającą 50kV oraz dokonano uzgodnień ppoż. – art.29 ust. 4 pkt 3 lit. c P.b., zatem zgodnie z ww. przepisem, nie wymaga zgłoszenia oraz uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Powołano się na art. 51 ust. 2 P.b. zgodnie z którym "przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji "nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania".
Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji złożyły strony, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie:
- art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, tj. nieprzeprowadzenie w sposób rzetelny, wyczerpujący i kompletny postępowania dowodowego,
- art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. w zw. z art. 6 i art. 8 k.p.a., polegające na naruszeniu prawa oraz zaufania uczestników do władzy publicznej, poprzez wszczynanie postępowań w sposób nierzetelny oraz w oparciu o nieprawidłową podstawę prawna.
Mając na uwadze powyższe zarzuty, strony wniosły o uchylenie przez organ pierwszej instancji swojej decyzji, a w przypadku nieskorzystania przez ten organ z art. 132 k.p.a. o uchylenie decyzji PINB w przedmiocie nałożenia określonych w niej obowiązków.
Decyzją z dnia 11 grudnia 2023 r., Warmińsko-Mazurski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: "WINB", "organ odwoławczy"), uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji oraz orzekł co do istoty sprawy, tj. nakazać S. M.-M. oraz L. M. doprowadzenie pokrycia dachowego budynku rekreacyjnego na działce geod. (...) obręb M., gm. O., do zgodności z decyzją o pozwoleniu na budowę i projektem budowlanym oraz decyzją Burmistrza O. nr (...) z dnia 17 listopada 2008 r. ustalającą warunki zabudowy dla ww. inwestycji - poprzez wymianę materiału pokrycia dachowego (z pokrycia z blachy prostej łączonej na rąbek) na dachówkę ceramiczną lub materiał dachówkopodobny (w odcieniach czerwieni).
W uzasadnieniu WINB przedstawił stan faktyczny sprawy, następnie powołał się na art. 50 ust. 1 i 51 ust. 1 P.b. Wskazał, że postępowanie naprawcze uregulowane w art. 51 P.b. ma charakter dwuetapowy. W pierwszej kolejności organ nakłada na inwestora określone obowiązki na podstawie art. 51 ust. 1, przy czym sprawdza, czy zostały one wykonane i w zależności od tego, wydaje odpowiednią decyzję na podstawie art. 51 ust. 3 albo 51 ust. 4 lub ust. 5 P.b. Na drugim etapie postępowania naprawczego organ nadzoru budowlanego jest związany wydaną przez siebie decyzją ostateczną, wobec czego jest uprawniony wyłącznie do sprawdzenia, czy nałożone na inwestora obowiązki zostały wykonane, nie mogąc odmiennie ocenić tego, czy określone roboty budowlane mają charakter samowolny, kiedy zostały wykonane, kto był ich inwestorem i jakie działania są wymagane do przywrócenia stanu zgodnego z prawem.
Dla prawidłowego zastosowania unormowania zawartego w art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. wystarczające jest ustalenie jedynie zakresu niezbędnych czynności lub robót budowlanych do wykonania celem doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, a więc prac koniecznych, aby ten stan osiągnąć. Stan zgodny z prawem w rozumieniu tego przepisu oznacza w pierwszej kolejności zgodność z zatwierdzonym projektem budowlanym lub innymi warunkami pozwolenia na budowę albo zgodność z dokonanym zgłoszeniem.
WINB podniósł, że ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że organy nadzoru budowlanego nie są władne do oceny zgodności z prawem decyzji o pozwoleniu na budowę. Ostateczna decyzja w tym przedmiocie podlegać będzie wzruszeniu tylko w nadzwyczajnych trybach przed organami administracji architektoniczno-budowlanej – w trybie art. 84b ust. 3 P.b. Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazano, że wobec uzupełnienia przez inwestorów akt sprawy o inwentaryzację geodezyjną powykonawczą (w toku postępowania odwoławczego), należało uchylić punkt 1 zaskarżonej decyzji PINB. Dokumentacja ta potwierdziła wykonanie przedmiotowego budynku w parametrach (wysokość i lokalizacja) ustalonych w pozwoleniu na budowę.
Organ odwoławczy podzielił uwagi PINB w zakresie nieprawidłowości decyzji Starosty O. udzielającej pozwolenia na budowę budynku rekreacyjnego z dnia 23 lipca 2021 r. Nr (...) (m.in. pod względem sprzeczności części opisowej i graficznej zatwierdzonego projektu, która narusza decyzję o warunkach zabudowy odnośnie ukształtowania terenu oraz zagłębienia kondygnacji piwnicy), jednak mając na względzie stanowisko Wojewody Warmińsko-Mazurskiego wyrażone w piśmie z dnia 24 listopada 2023 r., znak: (...), o braku podstaw do przeprowadzenia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, organ odwoławczy jest związany tą decyzją ostateczną pozostającą w obiegu prawnym. Na marginesie wskazano, że Starosta O. w dniu 5 października 2021 r. stwierdził brak podstaw do wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia 23 lipca 2021 r. Nr (...).
WINB podniósł, że za nieprawidłowości organu administracji architektoniczno-budowlanej przy orzekaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku strony nie mogą ponosić negatywnych konsekwencji prawnych z zakresu realizacji robót budowlanych zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym (nawet jeśli decyzja udzielająca pozwolenia na budowę w swojej treści naruszała zapisy decyzji o warunkach zabudowy). W związku z powyższym należało uchylić również punkt 3 zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji.
Natomiast decyzja Starosty O. udzielająca pozwolenia na budowę budynku rekreacyjnego z dnia 23 lipca 2021 r. Nr (...) nie przewidywała możliwości wykonania pokrycia dachowego z blachy prostej w kolorze szarym/grafitowym (nawet przy zastosowaniu folii magnetycznej w odcieniach czerwieni).
Tym samym, należało jedynie przeredagować obowiązek nałożony w punkcie 2. zaskarżonej decyzji tak, aby zapis ten nie budził wątpliwości co do formy doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem (tj. zgodnie z ust. 1 pkt 2 decyzji Starosty O. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku rekreacyjnego z dnia 23 lipca 2021 r. Nr (...) w zw. z punktem 2.12.4 zatwierdzonego projektu budowlanego oraz punktem 1 lit. a ust. II decyzji Burmistrza O. z dnia 17 listopada 2008 r. znak: (...) o warunkach zabudowy w zakresie pokrycia dachowego przedmiotowego budynku).
Reasumując, WINB biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy w odniesieniu do norm prawa materialnego i procedury administracyjnej jednoznacznie stwierdził, że analiza akt sprawy uzasadnia prowadzenie przez organ pierwszej instancji postępowania naprawczego i wydanie decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b., jednak w innym zakresie, niż ustalił to PINB. Zatem, stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., należało orzec jak w sentencji.
W skardze, złożonej na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego
z dnia 11 grudnia 2023 r., skarżący zaskarżyli przedmiotową decyzję w części tj. w pkt. 2.
Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie:
- art. 7, art. 77 § 1 , art. 80 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, tj. nieprzeprowadzenie w sposób rzetelny, wyczerpujący i kompletny postępowania dowodowego,
- art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. w zw. z art. 6 i 8 k.p.a., polegające na naruszeniu prawa oraz zaufania uczestników do władzy publicznej, poprzez wszczynanie postępowań w sposób nierzetelny oraz w oparciu o nieprawidłową podstawę prawną.
Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżący wnieśli na podstawie art. 132 k.p.a. o uchylenia przez PINB swojej decyzji, o uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji w zaskarżonej części i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W ocenie skarżących, obowiązek nałożony w decyzji organu odwoławczego został nałożony w sposób sprzeczny z prawem, gdyż wykonane pokrycie dachowej jest zgodne z decyzją o pozwoleniu na budowę oraz decyzją Burmistrza O. nr (...) z dnia 17 listopada 2008 r. ustalającą warunki zabudowy dla ww. inwestycji. "Stan zgodny z prawem w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. oznacza w pierwszej kolejności zgodność z zatwierdzonym projektem budowlanym lub innymi warunkami pozwolenia na budowę albo zgodność z dokonanym zgłoszeniem. Dopiero w przypadku wykonania robót bez pozwolenia na budowę, owa zgodność musi dotyczyć przepisów Prawa budowlanego, przepisów technicznych, polskich norm, a także zgodności z przepisami określającymi ład przestrzenny na danym terenie takimi jak plan miejscowy.
Skarżący podnieśli, że zastosowana technologia pokrycia dachowego jest zgodna pod względem kolorystycznym oraz materiałowym z wz, projektem budowlanym zatwierdzonym prawomocnym pozwoleniem na budowę. Z literalnego brzmienia zapisów wz wynika, że przewidziano użycie dachówki lub materiałów dachówkopodobnych (a zatem nie tylko dachówki). Termin ten nie znajduje definicji w przepisach prawa, zatem należy go interpretować w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego sprawy. W tym miejscu istotnym jest wskazać, że ta część wz, w której określone są parametry "warunków zabudowy oraz zagospodarowania terenu" w tym rodzaju oraz kolorystyki zakładanego przedsięwzięcia budowlanego, stanowią rozwinięcie art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p.
Analizując sąsiednie budynki można wyróżnić dachówkę, ale i blachodachówkę w różnych formach (formowana, trapezowa, na rąbek) oraz w różnej kolorystyce, tj. czerwony, brązowy, szary, grafitowy, w różnych wariacjach. Tym samym, rozwiązanie to jest spójne estetycznie z rozwiązaniami zastosowanymi w okolicznych budynkach. Skoro organy architektury dopuściły dachy w kolorze ceglanym, czerwonym, grafitowym dachówki i materiałów dachówkopodobnych, to należy przyjąć, że skarżący wykonali prace zgodnie z wz, projektem budowlanym oraz pozwoleniem na budowę. Organ odwoławczy nie odniósł się do powyższych wątpliwości, jedynie lakonicznie stwierdzając za organem pierwszej instancji, że decyzja Starosty O. nie przewidywała możliwości wykonania dachu z blachy prostej w kolorze szarym /grafitowym (nawet przy zastosowaniu folii magnetycznej w kolorze czerwieni).Z przedstawionych przez strony kart materiałowych zastosowanej folii, wbrew twierdzeniom Burmistrza zawartym w piśmie z dnia 10 lipca 2023 r. – folia jako materiał nie poddaje się pod działania atmosferyczne. Same twierdzenia Burmistrza nie zostały poparte żadnymi dowodami, zaś insynuacje jakoby folia mogłaby zostać zdjęta po zakończonym postępowaniu pozostaje niczym niewykazanym, ani nie popartym żadnymi dowodami nieuprawnionym twierdzeniem wykraczającym poza zasadę legalizmu działań organów administracji publicznej.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (§ 2), tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd administracyjny ocenia zgodność z prawem zaskarżonego aktu administracji publicznej.
Jednocześnie zaś, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast
art. 135 p.p.s.a. obliguje Sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu właściwych środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów i czynności administracyjnych związanych z przedmiotem danej sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że skarga jest zasadna.
Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją organu pierwszej instancji toczyło się przed organem nadzoru budowlanego pierwszej instancji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, który stanowi kontynuację rozwiązań legalizacyjnych, przyjętych w art. 50 powołanej ustawy. Regulacje te znajdują stosowanie również do robót zakończonych. Z treści art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. wynika, że jeżeli z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego okaże się, że jest możliwe doprowadzenie prowadzonych robót do stanu zgodnego z prawem, a nie mamy do czynienia z istotnym odstępstwem od projektu budowlanego, wówczas właściwy organ jest zobowiązany nałożyć obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych. Należy przyjąć, że termin ten powinien być tak ustalony, aby wykonanie nałożonego obowiązku było możliwe i aby nie przedłużało nadmiernie postępowania naprawczego.
Brzmienie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego wskazuje wyraźnie, że na jego podstawie można nałożyć obowiązek wykonania czynności faktycznych naprawiających ewentualne odstępstwa od przepisów technicznych w sposób pozwalający bądź na wznowienie robót budowlanych, bądź na ubieganie się o pozwolenia na użytkowanie obiektu już wykończonego. Decyzja wydana w trybie tego przepisu musi przede wszystkim
wskazywać konkretne czynności faktyczne, które należy wykonać celem doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Decyzja ta nie kończy postępowania w sprawie. Jest ono kontynuowane, bowiem po upływie wyznaczonego terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku. Stosownie do wyników tego sprawdzenia, organ wydaje decyzję, w której stwierdza wykonanie obowiązku, albo w przypadku jego niewykonania, nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.
Należy też wskazać, że stan zgodny z prawem, w rozumieniu przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b., oznacza w pierwszej kolejności zgodność z zatwierdzonym projektem budowlanym lub innymi warunkami pozwolenia na budowę, albo zgodność z dokonanym zgłoszeniem. Dopiero w przypadku wykonania robót bez pozwolenia na budowę, owa zgodność musi dotyczyć przepisów P.b., przepisów technicznych, polskich norm, a także zgodności z przepisami określającymi ład przestrzenny na danym terenie, takimi jak plan miejscowy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Bk 654/23, dostępny w CBOSA). Stan zgodności z prawem, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b., to nie tylko zgodność z przepisami techniczno-budowlanymi, ale także wykazanie się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nie można też przyjąć, aby w drodze decyzji administracyjnej nakładać na stronę postępowania administracyjnego obowiązki dotyczące innych gałęzi prawa, np. prawa cywilnego, czy też wynikające z nich.
Podkreślić należy, że organ nadzoru może zastosować przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. jedynie w sytuacji, gdy wykonanie obowiązków nałożonych na jego podstawie spowoduje, że budynek będzie spełniał normy i warunki przewidziane obecnie obowiązującym prawem, w szczególności w kontekście zgodności z warunkami technicznymi oraz innymi przepisami administracyjnego prawa materialnego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, przede wszystkim, że Sąd nie podziela stanowiska organów, że należy wymienić materiał pokrycia dachowego ww. budynku rekreacyjnego, do zgodności z decyzją o pozwoleniu na budowę i projektem budowlanym oraz decyzją Burmistrza O. nr (...) z dnia 17 listopada 2008 r. ustalającą warunki zabudowy dla ww. inwestycji – poprzez wymianę materiału pokrycia dachowego (z pokrycia blachy prostej łączonej na rąbek) na dachówkę ceramiczną lub materiał dachówkopodobny).
Wskazać w tym miejscu należy na postanowienia projektu architektoniczno-budowlanego, zgodnie z którymi – pkt 2.12.2 rozwiązania budowlane, konstrukcyjne i materiałowe – w części więźba dachowa przewidziano pokrycie z blachodachówki.
Postanowienia powyższe mają wiodące znaczenie w przedmiotowej sprawie, zaś użyty materiał bez wątpienia stanowi blachodachówkę. Nie ma więc podstaw, aby kwestionować użycie tego materiału przez skarżących. Budynek spełnia obecnie, w ocenie Sądu, normy i warunki przewidziane obowiązującym prawem.
Odnosząc się natomiast do kolorystyki dachu, podnieść należy, że skarżący przedstawili karty materiałowe zastosowanej w kolorze czerwonym folii magnetycznej, z których wynika, że folia jako materiał nie poddaje się pod działania atmosferyczne. Tym samym, Sąd nie znajduje podstaw do kwestionowania materiału użytego do uzyskania czerwonego koloru dachu.
Jednocześnie Sąd podziela argumentację organu odwoławczego w zakresie uchylenia postanowień pkt. 1. i 3. decyzji organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy właściwie uznał, że wobec uzupełnienia przez inwestorów akt sprawy o inwentaryzację geodezyjną powykonawczą (w toku postępowania odwoławczego), należało uchylić pkt 1 decyzji PINB z dnia 10 lipca 2023 r. Jak wskazał WINB dokumentacja ta potwierdziła wykonanie przedmiotowego budynku w parametrach (wysokość i lokalizacja) ustalonych w pozwoleniu na budowę.
Prawidłowo również uznał organ odwoławczy za zasadne uchylenie pkt. 3 decyzji PINB, wskazując, że za nieprawidłowości organu administracji architektoniczno-budowlanej przy orzekaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku, inwestorzy nie mogą ponosić negatywnych konsekwencji prawnych w zakresie realizacji robót budowlanych zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, nawet jeśli decyzja udzielająca pozwolenia na budowę w swojej treści naruszała zapisy decyzji o warunkach zabudowy.
Biorąc jednakże pod uwagę kwestie proceduralne, należało uchylić decyzję organu odwoławczego w całości oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Wobec powyższego, Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.
O kosztach (punkt II sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964).