Orzeczenie · 2022-02-22

II SA/Ol 1037/21

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Miejsce
Olsztyn
Data
2022-02-22
NSAAdministracyjneŚredniawsa
postępowanie egzekucyjnegrzywna w celu przymuszenianieruchomość zabytkowaobowiązek zabezpieczeniasprzedaż nieruchomościumorzenie grzywnysądownictwo administracyjne

Sprawa dotyczyła skargi Z. K. i B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) odmawiające umorzenia grzywny nałożonej w celu przymuszenia. Wcześniejszą decyzją WINB nakazał skarżącym, jako właścicielom zabytkowego budynku, wygrodzenie go w celu ochrony przed dostępem osób postronnych. Kontrole wykazały niewykonanie tego obowiązku, co doprowadziło do nałożenia grzywny w wysokości 10 000 zł. Skarżący wnieśli o umorzenie grzywny, argumentując, że sprzedali nieruchomość, co uniemożliwia im wykonanie nałożonego obowiązku. Organy administracji obu instancji (PINB i WINB) odmówiły umorzenia, podkreślając, że grzywna w celu przymuszenia ma charakter przymuszający, a jej umorzenie jest możliwe wyłącznie w przypadku wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Sprzedaż nieruchomości nie stanowi takiej przesłanki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, rozpoznając skargę, podzielił stanowisko organów administracji. Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 125 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, grzywna podlega umorzeniu tylko w razie wykonania obowiązku. Fakt sprzedaży nieruchomości przez skarżących, która nastąpiła po nałożeniu obowiązku i wszczęciu postępowania egzekucyjnego, nie zwalnia ich z tego obowiązku ani nie stanowi podstawy do umorzenia grzywny. Sąd podkreślił, że zobowiązanie zostało nałożone, gdy skarżący byli właścicielami, a późniejsza zmiana właściciela nie uchyla automatycznie obowiązku ani nie wpływa na możliwość umorzenia grzywny. Sąd oddalił skargę, uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących umorzenia grzywny w celu przymuszenia w kontekście sprzedaży nieruchomości przez zobowiązanego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy obowiązek nie został wykonany przed sprzedażą nieruchomości.

Zagadnienia prawne (2)

Czy sprzedaż nieruchomości przez zobowiązanego stanowi podstawę do umorzenia grzywny nałożonej w celu przymuszenia do wykonania obowiązku zabezpieczenia tej nieruchomości?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sprzedaż nieruchomości nie stanowi podstawy do umorzenia grzywny w celu przymuszenia. Jedyną podstawą umorzenia jest wykonanie obowiązku określonego w tytule wykonawczym.

Uzasadnienie

Przepis art. 125 § 1 u.p.e.a. jednoznacznie stanowi, że grzywna podlega umorzeniu w razie wykonania obowiązku. Sprzedaż nieruchomości przez zobowiązanego, która nastąpiła po nałożeniu obowiązku i wszczęciu postępowania egzekucyjnego, nie jest przesłanką do umorzenia grzywny, ponieważ nie oznacza wykonania nałożonego obowiązku.

Czy grzywna w celu przymuszenia stanowi karę, czy środek przymusu finansowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Grzywna w celu przymuszenia nie jest karą, lecz środkiem przymusu finansowego mającym na celu skłonienie zobowiązanego do wykonania określonego obowiązku.

Uzasadnienie

Grzywna w celu przymuszenia, zgodnie z orzecznictwem, nie ma charakteru represyjnego, lecz służy doprowadzeniu do realizacji ciążącego na zobowiązanym obowiązku poprzez dolegliwość finansową.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające umorzenia grzywny w celu przymuszenia.

Przepisy (12)

Główne

p.p.s.a. art. 134 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.e.a. art. 125 § 1-2

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Pomocnicze

Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 1-2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 119 § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.e.a. art. 119 § 1

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 126

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 28a

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 120 § 1

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 121 § 2

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 1a § 12

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 8

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sprzedaż nieruchomości nie stanowi przesłanki do umorzenia grzywny w celu przymuszenia, gdyż jedyną podstawą jest wykonanie nałożonego obowiązku. • Grzywna w celu przymuszenia jest środkiem przymusu, a nie karą, a jej celem jest doprowadzenie do wykonania obowiązku.

Odrzucone argumenty

Sprzedaż nieruchomości uniemożliwia wykonanie nałożonego obowiązku i powinna skutkować umorzeniem grzywny. • Organ odwoławczy nie wziął pod uwagę, że zobowiązani wyzbyli się własności nieruchomości i nie mieli już możliwości wykonania obowiązku. • Grzywna w celu przymuszenia straciła rację bytu po wyegzekwowaniu i zbyciu nieruchomości. • Naruszenie zasady proporcjonalności w stosunku do możliwości stron w wykonaniu obowiązku.

Godne uwagi sformułowania

grzywna w celu przymuszenia nie jest karą, lecz formą nacisku, która ma na celu skłonienie zobowiązanego, poprzez dolegliwość finansową, do określonego zachowania się • Celem egzekucji administracyjnej jest bowiem doprowadzenie do realizacji ciążącego na zobowiązanym obowiązku, nie jest nim natomiast wyrządzenie dolegliwości zobowiązanemu • warunkiem umorzenia nałożonej grzywny jest wykonanie nałożonego obowiązku oraz jej nieuiszczenie lub nieściągnięcie • brak jest podstaw do orzekania o umorzeniu grzywny na podstawie innych okoliczności niż wykonanie obowiązku określonego w tytule wykonawczym • fakt, że strona skarżąca nie jest już właścicielem nieruchomości nie mógł przesądzać o zasadności wniosku o umorzenie grzywny w trybie art. 125 u.p.e.a., gdyż takiej przesłanki ten przepis nie przewiduje

Skład orzekający

Ewa Osipuk

przewodniczący

Adam Matuszak

sędzia

Bogusław Jażdżyk

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących umorzenia grzywny w celu przymuszenia w kontekście sprzedaży nieruchomości przez zobowiązanego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy obowiązek nie został wykonany przed sprzedażą nieruchomości.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę prawa administracyjnego dotyczącą odpowiedzialności za wykonanie nałożonych obowiązków, nawet po zmianie właściciela nieruchomości. Jest to istotne dla praktyków prawa administracyjnego i egzekucyjnego.

Sprzedałeś nieruchomość? Nadal musisz zapłacić grzywnę za jej zabezpieczenie!

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst