II SA/Ol 1021/23

II SA/Ol 1021/23 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2024-01-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-11-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Grzegorz Klimek /sprawozdawca/
Marzenna Glabas
Piotr Chybicki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 775
art. 113 par. 1, 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 11 stycznia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Chybicki Sędziowie sędzia WSA Marzenna Glabas asesor WSA Grzegorz Klimek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 stycznia 2024 roku sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji dotyczącej wygaśnięcia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 września 2023 r. Wojewoda Warmińsko-Mazurski (Wojewoda), działając na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 – k.p.a.), po rozpatrzeniu zażalenia R.O., wniesionego na postanowienie Starosty G. (organ pierwszej instancji) z 13 lipca 2023 r., znak: WB.7351-G-196/08, orzekające w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki powstałej w decyzji Starosty G. z 11 lipca 2023 r., dotyczącej wygaśnięcia decyzji Nr 69/09 z 20 lutego 2009 r., znak: WB.7351-G-196/08 w związku z zatwierdzeniem projektu i udzieleniem pozwolenia na budowę stacji autogazu (zadaszenie nad dystrybutorem, osłona śmietnikowa, 1 dystrybutor LPG, 2 zbiorniki 4850 dm3, przyłącze wodociągowe, przyłącze kanalizacji sanitarnej z pawilonem obsługi i sklepem w miejscowości G., na działce [...] obręb [...] Miasto G., gmina miejska G., w następujący sposób: na stronie pierwszej decyzji Starosty G. z 11 lipca 2023 r., dotyczącej wygaśnięcia decyzji Nr 69/09 z 20 lutego 2009 r., znak: WB.7351-G-196/08 w wierszu 9 od góry zapisano:.."(...) pozwolenia na budowę nr 66/09 z dnia 20 lutego 2009 r., znak: WB.7351- G-196/08 zapis powinien brzmieć :... "(...) pozwolenia na budowę nr 69/09 z dnia 20 lutego 2009 r., znak: WB.7351-G-196/08 – postanowił utrzymać w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Zakwestionowane postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych sprawy:
Decyzją z 11 lipca 2023 r., znak: WB.7351-G-196/08 Starosta G. stwierdził wygaśnięcie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę nr 66/09 z 20 lutego 2009 r., znak: WB.7351-G-196/08, dotyczącej budowy stacji autogazu (zadaszenie nad dystrybutorem, osłona śmietnikowa, 1 dystrybutor LPG, 2 zbiorniki 4850 dm3, przyłącze wodociągowe, przyłącze kanalizacji sanitarnej z pawilonem obsługi i sklepem w miejscowości G., na działce [...] obręb [...] Miasto G., gmina miejska G., zmienionej decyzją nr 283.2013 z 12 lipca 2013 r., znak: WB.6740.645.2012, której inwestorem jest M Przedsiębiorstwo [...], w związku z tym, iż roboty budowlane zostały przerwane na okres dłuższy niż trzy lata.
Następnie postanowieniem z 13 lipca 2023 r., znak: WB.7351-G-196/08, na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. Starosta G. sprostował oczywistą omyłkę w cytowanej wyżej własnej decyzji z 11 lipca 2023 r., znak: WB.7351-G-196/08, w następujący sposób: na stronie pierwszej decyzji Starosty G. z 11 lipca 2023 r., dotyczącej wygaśnięcia decyzji Nr 69/09 z 20 lutego 2009 r., znak: WB.7351-G-196/08 w wierszu 9 od góry zapisano:..."(...) pozwolenia na budowę nr 66/09 z 20 lutego 2009 r., znak: WB.7351-G-196/08 zapis powinien brzmieć:...(...) pozwolenia na budowę nr 69/09 z dnia 20 lutego 2009 r., znak: WB.7351-G-196/08".
Zażalenie na wymienione postanowienie organu pierwszej instancji z 13 lipca 2023 r. wniósł R.O. (skarżący, strona). W jego ocenie postanowienie jest niezgodne z treścią decyzji Starosty G. z 11 lipca 2023 r., która jest również niezgodna z wnioskiem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 18 października 2022 r. Zarzucił, że postanowienie to dotyczy innego numeru decyzji budowlanej, a zatem i innej działki. Według skarżącego nie jest to oczywista omyłka i nie wolno takich omyłek prostować postanowieniem. W zażaleniu zawarte zostały także zarzuty dotyczące pracy PINB w G.
W uzasadnieniu postanowienia z 11 września 2023 r. Wojewoda wskazał, że kwestionowane postanowienie Starosty G. z 13 lipca 2023 r. wydane zostało na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W judykaturze przyjmuje się, że błąd pisarski to widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, widoczne, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Istotną cechą błędu stanowiącą normę dopuszczalności sprostowania jest jego oczywistość. Może ona wynikać bądź z natury samego błędu, bądź też z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. W wyroku z 21 lipca 2022 r., sygn. akt III FSK 704/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "Przedmiotem sprostowania mogą być takie błędy (pisarskie, rachunkowe i inne), które mają charakter oczywisty. Sprostowanie może dotyczyć wszystkich elementów decyzji lub postanowienia, ponieważ art. 113 § 1 k.p.a. nie zawiera żadnych ograniczeń w tym zakresie. Oczywistość pomyłek musi wynikać albo z samej treści komparycji, sentencji (osnowy) lub uzasadnienia orzeczenia (np. błąd językowy związany z odmianą wyrazu; oznaczenie cyfrowe roku wydania decyzji), albo też musi być możliwa do zrekonstruowania na podstawie zestawienia treści orzeczenia z pozostałymi dokumentami wchodzącymi w skład akt sprawy administracyjnej (w tym np. z uzasadnieniem orzeczenia, postanowieniami lub innymi aktami/czynnościami organu, pismami procesowymi stron, wnioskiem o wszczęcie postępowania). Skoro przedmiotem sprostowania mogą być jedynie takie błędy, które są oczywiste, czyli takie które są dostrzegalne "na pierwszy rzut oka" ewidentne, łatwo zauważalne i nie wymagające dodatkowych zabiegów myślowych, obliczeń czy ustaleń, to dokonując sprostowania organ administracji nie przeprowadza postępowania wyjaśniającego. Wady aktu, które wymagają wyjaśnienia stanu faktycznego i przeprowadzenia dowodów, nie kwalifikują się do sprostowania w trybie art. 113 § 1 k.p.a.". Wojewoda stwierdził, że sprostowanie przez Starostę G. postanowieniem z 13 lipca 2023 r. we własnej decyzji z 11 lipca 2023 r. jedynie numeru wygaszanej decyzji mieści się w dyspozycji art. 113 § 1 k.p.a. Zauważyć należy, że we wniosku PINB w G. z 18 października 2022 r. inicjującego postępowanie zakończone wydaniem przez Starostę G. decyzji z 11 lipca 2023 r. stwierdzającej wygaśniecie decyzji o pozwoleniu na budowę organ nadzoru wymienił decyzję Starosty G. nr 69/09, znak: WB.7351-G-196/08 z 20 lutego 2009 r. Zatem stwierdzenie przez Starostę G. w decyzji z 11 lipca 2023 r., znak: WB.7351-G-196/08 wygaśnięcia decyzji o nr 66/09, zamiast decyzji nr 69/09 zakwalifikować należy jako oczywisty błąd pisarski. W szczególności, że pozostałe elementy oznaczenia decyzji w postaci znaku: WB.7351-G-196/08 i daty 20 lutego 2009 r. przytoczone zostały bez błędu. Dodatkowo wskazać należy, że w sprostowanej zaskarżonym postanowieniem decyzji z 11 lipca 2023 r., znak: WB.7351-G-196/08, Starosta G. przytoczył pełną treść wygaszanej decyzji o pozwoleniu na budowę, która odpowiada treści decyzji tego organu o nr 69/09. Zatem należy ocenić, że rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu Starosty G. z 13 lipca 2023 r., znak: WB.7351-G-196/08, nie narusza prawa. Wyjaśnienia wymaga natomiast, że w postępowaniu incydentalnym, w którym zostało wydane zaskarżone postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki w decyzji, organ nie bada prawidłowości wydania tej decyzji, w rozpatrywanym przypadku decyzji o wygaszeniu decyzji o pozwoleniu na budowę.
W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie Wojewody skarżący podniósł, że wniosek Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia 18 października 2022 r. dotyczył decyzji nr WB.7351-G-196/8 z dnia 20 lutego 2009 r. i decyzji WB.7351-G-1/10 z dnia 24 września 2010 r., a Starostwo Powiatowe w G. w swej decyzji WB.7351-G-196/08 z dnia 11 lipca 2023 r. stwierdziło wygaśnięcie decyzji zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę nr 66/09 z dnia 20 lutego 2009 r. znak: WB.7351-G-196/08 myląc nie tylko nr pozwolenia na budowę ale i pomijając wnioskowaną decyzję WB.7351-G-1/10 z dnia 24 września 2010 r. Fakt ten czyni wydaną decyzję całkowicie błędną, której nie można naprawić wydając postanowienie prostujące oczywistą omyłkę.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 - p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności zaskarżonego aktu, czyli ocenia jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty jego podjęcia, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest wyłącznie sprawdzenie, czy zaskarżony akt prawny został wydany zgodnie z przepisami prawa materialnego oraz czy przy jego wydaniu nie zostały naruszone przepisy postępowania w stopniu wymagającym jego uchylenia.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do jego wyeliminowania z obrotu prawnego.
Podstawę powyższych postanowień stanowił art. 113 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Na postanowienie w sprawie sprostowania służy zażalenie (art. 113 § 3 k.p.a.).
Kwestia sporna w przedmiotowej sprawie sprowadza się do dopuszczalności sprostowania na podstawie art. 113 k.p.a., jako oczywistej omyłki, błędu polegającego na wskazaniu w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji z 11 lipca 2023 r. niewłaściwego numeru decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę z 20 lutego 2009 r. Mianowicie zamiast powołania się na nr 69/09, Starosta podał nr 66/09.
Wyjaśnienia wymaga, że wszystkie błędy prostowane w trybie art. 113 § 1 k.p.a. powinny cechować się oczywistością. Oczywistość omyłki wynika z natury samego błędu lub z porównania treści rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku, innymi dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy albo z innymi czynnikami. Interpretacja pojęć "błędy pisarskie i rachunkowe" oraz "oczywiste omyłki" powinna uwzględniać ich potoczne znaczenie (por. P. Przybysz, K.p.a. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2022, t. 1 i 3 do art. 113 i powołane tamże orzecznictwo). Podstawowym wyznacznikiem oczywistości omyłki w rozumieniu art. 113 § 1 k.p.a. jest możność natychmiastowego i niepozostawiającego jakichkolwiek wątpliwości wykrycia uchybienia w drodze nawet powierzchownego zestawienia treści rozstrzygnięcia z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy (por. wyrok NSA z 19 maja 2016 r., I OSK 2040/14, orzeczenia.nsa.gov.pl - CBOSA). Oczywistość omyłki polega na widocznej w świetle akt sprawy rozbieżności między zamierzeniem organu a doborem poszczególnych słów lub cyfr dla określenia niebudzących wątpliwości faktów (por. wyrok NSA z 19 lipca 2002 r., IV SA 498/01).
Sprostowanie nie może powodować zmiany stanu faktycznego przedstawionego w decyzji na stan, który nie odpowiada zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu. (por. wyrok NSA z 24 września 2009 r., II OSK 1439/08, CBOSA). Przy czym art. 113 § 1 k.p.a. nie ogranicza przedmiotu sprostowania do niektórych składników decyzji (por. A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do k.p.a.,LEX/el. 2023, t. 3 do art. 113).
W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, omyłkowe wskazanie numeru decyzji, gdy jednocześnie organ prawidłowo wskazał regulacje w niej zawarte, nie odnosi się ani do ustalenia treści obowiązującego przepisu i jego interpretacji, ani do ustaleń faktycznych, ani do ustalenia konsekwencji prawnych. Błąd w zakresie stosowania prawa musiałby się odnosić do kwestii rozstrzygnięcia zawartego w decyzji, względnie rozbieżności między rozstrzygnięciem a treścią uzasadnienia. Z żadnym z tych przypadków nie mamy do czynienia w analizowanym przypadku.
Co więcej, o oczywistości tej omyłki świadczy również fakt, że wnioskiem z 18 października 2022 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. zwrócił się do Starosty G., na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a., o wszczęcie postępowania w sprawie wygaszenia decyzji udzielającej pozwolenia na budowę stacji paliw i auto-gazu z zadaszeniem, pawilonem obsługi, sklepem, pomieszczeniami biurowymi i pokojami noclegowymi, zlokalizowaną na działce nr geod. [...] przy ul. [...] w G., wydanej przez Starostę G. nr 69/09 znak: WB.7351-G-196/08 z dnia 20 lutego 2009 r. oraz decyzji zmieniającej znak: WB.7351-G-1-43/10 z dnia 24 września 2010 r.
Nie da się zatem przyjąć, że sprostowanie polegające na wskazaniu prawidłowego numeru decyzji narusza art. 113 § 1 k.p.a. Uzasadnienie decyzji, pozwala stwierdzić, że omyłka miała charakter oczywisty, który można było sprostować na podstawie art. 113 § 1 k.p.a.
Mając na uwadze powyższe uznać należy, że sprostowanie oczywistego błędu w uzasadnieniu decyzji z 11 lipca 2023 r. było konieczne. Ekonomia procesowa natomiast nakazuje usuwanie prostych, oczywistych błędów, nie wpływających na treść rozstrzygnięcia w uproszczonym trybie sprostowania.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.