II SA/Ol 102/25

II SA/Ol 102/25 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2025-09-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-02-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Beata Jezielska /przewodniczący/
Ewa Osipuk /sprawozdawca/
Grzegorz Klimek
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 725
art. 5 ust. 1 pkt 9, art. 35 ust. 1 pkt 1, art. 35 ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1112
art. 86 pkt 2
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1478
art. 83d ust. 2, art. 83d ust. 5
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) asesor WSA Grzegorz Klimek Protokolant specjalista Anna Piontczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z [...] r., Prezydent O. (dalej jako: "Prezydent", "organ pierwszej instancji"), na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r., poz. 582, dalej jako: "P.b."), po rozpatrzeniu wniosku z 29 września 2023 r. I. sp. z o.o. (dalej jako: "inwestor"), zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowalny i udzielił pozwolenia na budowę zespołu 3 budynków mieszkalnych, wielorodzinnych [...] wraz z zagospodarowaniem terenu, drogami wewnętrznymi, ciągami pieszymi i drogami rowerowymi oraz przebudowę sieci gazu niskiego ciśnienia – przy ul. D.
w O., na działkach o numerach geodezyjnych [...] w obrębie [...].
Powyższa decyzja została wydana po ponownym rozpoznaniu sprawy
w związku z uchyleniem przez Wojewodę Warmińsko-Mazurskiego (dalej jako: "Wojewoda", "organ odwoławczy"), orzeczeniem z [...] r. uprzednio wydanej przez organ pierwszej instancji decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę ww. budynków – z [...] r.
Organ pierwszej instancji, po ponownej analizie wniosku, uwzględniając wskazania Wojewody, określił obszar oddziaływania inwestycji i strony postępowania. Stwierdził, że zostały zapewnione obowiązujące normy w zakresie nasłonecznienia. Odległość parkingu na 52 miejsca postojowe od okien budynku mieszkalnego oraz od granicy działki jest również zgodna z przepisami § 19 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Budynki zostały zaprojektowane zgodnie z ostateczną decyzją o warunkach zabudowy, a organ administracji architektoniczno-budowlanej jest związany decyzją o warunkach zabudowy. Niniejsza inwestycja na etapie ustalania warunków zabudowy należała do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowaniach związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839
z późn. zm.). W aktualnym stanie prawnym inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Niemniej jednak rozwiązania projektowe uwzględniają zapisy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
W związku z powyższym, orzeczono jak na wstępie.
Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta, złożonego przez A. R., S. G., D. L., E. J. i A. J., Wojewoda:
1) uchylił zaskarżoną decyzję w części:
- dotyczącej projektu zagospodarowania terenu zespołu wielorodzinnych budynków mieszkalnych [...], karta spisu zawartości str. nr [...], rys. [...] str. nr [...], rys. [...] str. nr [...],
- dotyczącej projektu architektoniczno-budowlanego zespołu wielorodzinnych budynków mieszkalnych [...] branża architektoniczna karta opisu technicznego str. nr [...], rys. [...] str. nr [...], rys. [...] str. nr [...], rys. [...] str. nr [...], rys. [...] str. nr [...]oraz branża drogowa rys. [...] str. nr [...] i w tym zakresie orzekł zatwierdzić:
- zmienioną część projektu zagospodarowania terenu zespołu wielorodzinnych budynków mieszkalnych [...] karta spisu zawartości str. nr [...], rys. [...] str. nr [...], rys. [...] str. nr [...], rys. [...] str. nr [...], rys. [...]str. nr [...],
- zmienioną część projektu architektoniczno-budowlanego zespołu wielorodzinnych budynków mieszkalnych [...] branża architektoniczna karta opisu technicznego str. nr [...], rys. [...] str. nr [...], rys. [...] str. nr [...], rys. [...] str. nr [...], rys. [...] str. nr [...] oraz branża drogowa rys. [...] str. nr [...].
2) w pozostałej części zaskarżoną decyzję Wojewoda utrzymał w mocy.
Organ odwoławczy wskazał, że jego kontrola jest kontrolą pełną, polegającą na ponownym merytorycznym rozstrzygnięciu sprawy. Roboty budowlane, stosownie do art. 28 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 6 i 7 P.b., obejmujące m.in. budowę, można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ wskazał na postanowienia art. 35 ust. 1 P.b. oraz ust. 4 tego przepisu.
Podniósł, że z regulacji tych wynika, że w postępowaniu w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę organ zobligowany jest nie tylko do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy, ale i wymaganiami ochrony środowiska. Do obowiązków organu należy również weryfikacja kompletności projektu budowlanego. Zgodnie z art. 35 ust. 4 P.b., w razie spełnienia wymagań określonych
w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 P.b., organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W ocenie organu odwoławczego, inwestor spełnił wymagania z art. 32 ust. 4 P.b. Inwestor złożył wniosek na budowę zespołu trzech budynków mieszkalnych, projekt budowalny spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa
i Gospodarki Morskiej z 11 września 2020 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 1679 z późn. zm.). Zastosowane rozwiązania zostały zaprojektowane i sprawdzone przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i zamierzenie inwestycyjne odpowiada wymaganiom określonym w decyzji Prezydenta z [...] r. o warunkach zabudowy, która jest ostateczna i prawomocna i wiąże organ.
W ocenie organu odwoławczego, planowana inwestycja należy do rodzaju przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko
w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 58 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września
2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839). Inwestor na przedmiotową inwestycję uzyskał decyzję Prezydenta z [...] 2021 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie parkingów naziemnych i garaży podziemnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą w ramach przedmiotowej inwestycji na działkach nr [...] obr. [...] m. O. (dalej jako: "decyzja środowiskowa"). Decyzja ta stwierdziła brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Przedmiotowa decyzja uwzględnia ustalone w pkt. II decyzji środowiskowej warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych. Inwestor, decyzją Prezydenta z [...] stycznia 2024 r., uzyskał zgodę na wycinkę drzew kolidujących z planowanym przedsięwzięciem oraz określono w niej ilość i rodzaj nasadzeń kompensacyjnych. Pozostałe wymagania dotyczące planowanego przedsięwzięcia ustalone w decyzji środowiskowej winny zostać uwidocznione w projekcie technicznym i planie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, które podlegają kontroli właściwego organu nadzoru budowlanego podczas postępowania
o udzielenie pozwolenia na użytkowanie.
Wojewoda stwierdził, że projekt zagospodarowania terenu odpowiada wymaganiom określonym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225).
W ocenie organu odwoławczego, nie potwierdzają się zarzuty odwołania. Inwestycja jest zgodna z decyzją środowiskową. Nieobjęcie przedmiotowym postępowaniem projektowanego zjazdu z ulicy S. na części działki nr [...] nie oznacza, że z tego powodu decyzja jest niezgodna z decyzją środowiskową.
Organ odwoławczy podał nadto, że została sporządzona analiza nasłonecznienia, która nie budzi wątpliwości organu, a wskazana w projekcie zagospodarowania terenu kanalizacja deszczowa wraz ze zbiornikami retencyjnymi na wody opadowe będzie przedmiotem odrębnego postępowania.
Ostatecznie Wojewoda wyjaśnił, że w związku z uzupełnieniem projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego postanowił uchylić zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i w tym zakresie orzekł o zatwierdzeniu zmienionego projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego zespołu trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych [...] wraz z zagospodarowaniem terenu, drogami wewnętrznymi, ciągami pieszymi i drogami rowerowymi oraz przebudową sieci gazowej niskiego ciśnienia przy ul. D. w O. na dz. nr [...].
Mając powyższe na względzie, Wojewoda orzekł jak w sentencji decyzji.
Na powyższą decyzję A. R. (dalej jako: "strona", "skarżąca"), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, domagając się jej uchylenia w całości.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
1. obrazę prawa materialnego, w tym:
1) art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b P.b., poprzez utrzymanie w mocy decyzji
o pozwoleniu na budowę niezgodnej z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach z [...] 2021 r., która to niezgodność polega na tym, że:
a) decyzja o pozwoleniu na budowę oraz decyzja o warunkach zabudowy została wydana dla działek ewidencyjnych [...](1), tymczasem decyzja środowiskowa została ustalona dla działek ewidencyjnych [...](1) i [...](2), podczas gdy obszar obejmujący liczbę i konkretny zakres działek winien być zgodny
i pokrywać się;
b) decyzja środowiskowa określa bardzo szczegółowo gatunki oraz wymiary drzew do wykonania w ramach nasadzeń kompensacyjnych, tymczasem decyzja o pozwoleniu na budowę – projekt budowlany pomija powyższe ustalenia, podczas gdy kwestie nasadzeń winny zostać zawarte również w projekcie budowlanym;
c) decyzja środowiskowa określa łącznie 316 miejsc parkingowych, tymczasem według projektu budowlanego zaprojektowano 379 miejsc parkingowych i jest to duża niezgodność, która winna skutkować uchyleniem decyzji o pozwoleniu na budowę;
d) decyzja środowiskowa określa, że parking podziemny pod jednym
z trzech budynków był jednokondygnacyjny, tymczasem według projektu budowlanego wszystkie parkingi są dwukondygnacyjne, podczas gdy jest to rozbieżność, która powoduje konieczność zmiany projektu budowlanego i decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż tak istotne kwestie jak liczba podziemnych kondygnacji powinna się pokrywać w ww. dokumentacji;
e) decyzja środowiskowa w zał. Nr 1 przewiduje budowę dwóch zbiorników retencyjnych z wysokosprawnym koalescencyjnym osadnikiem, zaś projekt budowlany nie przewidział takiego rozwiązania technicznego;
2) art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a P.b., poprzez utrzymanie w mocy decyzji
o pozwoleniu na budowę niezgodnej z decyzją o warunkach zabudowy, która to niezgodność polega na tym, że w decyzji o warunkach zabudowy przewidziano dach płaski o kącie nachylenia max. do 12 stopni, gdy tymczasem w projekcie budowlanym został wskazany dach pogrążony tzn. dach, którego połacie są nachylone do środka budynku;
3) art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z 3 października 2003 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z § 2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 sierpnia 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę, pomimo, iż doszło do naruszenia ww. przepisów, które to polegało na uznaniu przez organ pierwszej instancji, że w niniejszym postępowaniu nie było konieczne uwzględnienie decyzji środowiskowej, ponieważ inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, podczas gdy decyzja o warunkach zabudowy w dniu wejścia przepisów w życie nie była jeszcze prawomocna;
4) na całkowitym pominięciu, że działki o numerach geodezyjnych [...] znajdują się w najbliższym sąsiedztwie osiedla domów jednorodzinnych, które to domy nie przekraczają dwóch kondygnacji, a zatem funkcja zabudowy nie zostanie zachowana, nadto budowa trzech bloków mieszkalnych sześciopiętrowych całkowicie zaburzy ład przestrzenny okolicy, spowoduje znacząco zacienienie domów jednorodzinnych, powodując spadek ich wartości;
2. naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w tym:
1) art. 138 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572, dalej jako "k.p.a."), poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie tj. przez wydanie decyzji w części utrzymującej decyzję o pozwoleniu na budowę oraz zatwierdzenie w zmienionym zakresie pozwolenia na budowę, podczas gdy organ pierwszej instancji wydał decyzję
z naruszeniem przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego wskutek czego doszło do utrzymania wadliwej decyzji o pozwoleniu na budowę;
2) art. 7 i 77 k.p.a., poprzez zaniechanie podjęcia przez organ odwoławczy wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niezebranie w sposób wyczerpujący i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ organy całkowicie pominęły konieczność zbadania uwarunkowań z decyzji środowiskowej;
3) art. 80 k.p.a., poprzez błędną ocenę materiału dowodowego,
a w szczególności decyzji środowiskowej i jej załącznika, a co za tym idzie, nieuzasadnione przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie zachodziły przesłanki do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, podczas gdy pozostaje ona w dużej sprzeczności z decyzją środowiskową.
Z uwagi na powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i uchylenie decyzji ją poprzedzającej, o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji oraz o zwrot kosztów postępowania.
Postanowieniem z 5 czerwca 2025 r., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Na rozprawie w dniu 30 września 2025 r. pełnomocnik organu oraz pełnomocnik inwestora wnieśli o oddalenie skargi. Pełnomocnik inwestora podniósł, że inwestycja jest zgodna ze wszystkimi przepisami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2024 r., poz. 935 z późń. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności zaskarżonego aktu, czyli ocenia jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, według stanu prawnego
i faktycznego sprawy z daty jego podjęcia, nie będąc przy tym związany zarzutami
i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest wyłącznie sprawdzenie, czy zaskarżony akt prawny został wydany zgodnie z przepisami prawa materialnego oraz czy przy jego wydaniu nie zostały naruszone przepisy postępowania w stopniu wymagającym jego uchylenia.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu, zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.
Kwestie związane z zatwierdzeniem projektu budowlanego oraz udzieleniem pozwolenia na budowę uregulowane zostały normami ww. ustawy z dna 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu
w przypadku braku miejscowego planu;
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art.71ust.1 ustawy z dnia
3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej.
Zgodnie zaś z art. 35 ust. 4 P.b. w razie spełnienia wymagań określonych
w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Oznacza to, iż decyzja
w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę ma charakter związany i nie pozostawia organowi swobody decyzyjnej, który musi wydać pozwolenie, jeśli inwestor spełni wszystkie wymagania określone w przepisach prawa.
Natomiast z mocy art. 86 pkt 2 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz.1112, dalej jako: "u.o.o.ś."), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organy wydające decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 tj. m.in. decyzję o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że bez znaczenia dla sprawy pozostaje fakt, że w decyzji środowiskowej wskazuje się trzy działki, na których planowane jest przedsięwzięcie. Okoliczność ta nie zmienia zakresu pozwolenia na budowę. Działka
nr [...](2) dotyczy zjazdu z posesji i nie pozostaje to w żadnej sprzeczności z decyzją środowiskową. Nieobjęcie przedmiotowym postępowaniem projektowanego zjazdu
z ul. S. na części działki nr [...] nie oznacza, że inwestycja jest niezgodna
z decyzją środowiskową. Wojewoda wskazał bowiem, że inwestor uzyskał
[...] października 2024 r. decyzję na przebudowę zjazdu z ul. S. wraz
z projektem przyłączy wody, kanalizacji deszczowej i kanalizacji sanitarnej, ciągów pieszych i dróg rowerowych oraz fragmentu zjazdu do garażu podziemnego budynku [...] dla zespołu wielorodzinnych budynków [...] na działkach [...] obr. [...] m. O. Ponadto kwestia dotycząca działki [...](2), na której ma być wykonany zjazd – jak wskazano również w decyzji środowiskowej – opisana została w uzasadnieniu decyzji i nie stanowi jej merytorycznego rozstrzygnięcia.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku w decyzji o pozwoleniu na budowę informacji nt. nasadzeń kompensacyjnych wskazać należy, że – jak słusznie podniósł organ odwoławczy – inwestor, decyzją z [...] stycznia 2024 r., uzyskał zgodę na wycinkę drzew kolidujących z planowanym przedsięwzięciem, a w decyzji tej określono ilość i rodzaj nasadzeń kompensacyjnych. Obowiązek określenia ewentualnych nasadzeń kompensacyjnych wprost wynika z art. 83d ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2024 r. poz. 1478 z późn. zm.), zaś zgodnie z art. 83d ust. 5 zd. pierwsze ustawy o ochronie przyrody, "jeżeli przyczyną usunięcia drzewa lub krzewu jest realizacja inwestycji wymagającej uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę, zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu może zostać wykonane pod warunkiem uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę, które kolidują z drzewami lub krzewami, będącymi przedmiotem zezwolenia". Rozwiązanie to ma na celu uporządkowanie procesu inwestycyjnego przez określenie wzajemnych zależności pomiędzy zezwoleniami na usunięcie drzew lub krzewów,
a pozwoleniami na budowę lub rozbiórkę (por. K. Gruszecki, Wykonalność zezwoleń na usunięcie drzew lub krzewów, ZNSA 2020, nr 6, s. 72). Żaden przepis prawa nie nakłada zaś na organy budowlane obowiązku orzekania w tym przedmiocie.
Nie zasługuje też na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący dachu planowanych budynków, bowiem dach – zgodnie z decyzją ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia z [...] 2023 r. – jest dachem o nachyleniu do 12 stopni. Ustalenie to nie zostało przekroczone, ani zmienione w zaskarżonej decyzji. Nie ma zaś żadnego znaczenia, czy nachylenie to ma miejsce do wewnątrz, czy na zewnątrz. Przedmiotowy dach zaliczany jest do dachów płaskich. W przypadku dachów płaskich w budynkach wielorodzinnych kalenicę stanowi najwyższy punkt dachu. Sam kąt nachylenia połaci dachowych jest natomiast elementem charakterystycznym dachów stromych. Dostosowanie geometrii dachu płaskiego do geometrii dachów płaskich występujących w obszarze analizowanym może ograniczać się zatem do formy i kształtu dachu (por. wyrok NSA z 16 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 2524/14, LEX nr 2106678). Projektowany dach wklęsły zgodny jest z decyzją o warunkach zabudowy.
Natomiast odnosząc się do zarzutów dotyczących miejsc parkingowych
i jednokondygnacyjnego parkingu w jednym z budynków, wskazać należy, że również te kwestie zostały w decyzji środowiskowej opisane w jej uzasadnieniu i nie stanowią jej merytorycznego rozstrzygnięcia. Decyzja ta bowiem rozstrzyga o istotnych warunkach korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, co zostało rozstrzygnięte w sentencji. W warunkach tych nie rozstrzygnięto zaś w przedmiocie parkingów. Ponadto charakterystyka przedsięwzięcia nie stanowi o jego ostatecznym kształcie.
Nie doszło też w sprawie do naruszenia przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko i przepisów wykonawczych. Organ odwoławczy wskazał w zaskarżonej decyzji, że projektowana inwestycja należy do rodzaju przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów § 3 ust. 1 pkt 58 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z tym przepisem - do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się następujące rodzaje przedsięwzięć: garaże, parkingi samochodowe lub zespoły parkingów, w tym na potrzeby planowanych, realizowanych lub zrealizowanych przedsięwzięć, o których mowa w pkt 52, 54, 55-57 i 59, wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż:
a) 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa
w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub
w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy,
b) 1,0 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a.
Jak wynika z sumy powierzchni garaży podziemnych budynków [...] oraz powierzchni ciągów jezdnych i parkingów próg 1,0 ha został przekroczony. Inwestor na przedmiotową inwestycję uzyskał decyzję środowiskową, w której właściwy organ stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia.
Nie zasługuje też na uwzględnienie zarzut dotyczący budowy zbiorników retencyjnych. Jak wskazał inwestor w piśmie z 12 września 2024 r., projekt kanalizacji deszczowej został wydzielony do odrębnego opracowania, w przypadku którego została wydana przez Prezydenta decyzja znak [...].
Reasumując, zdaniem tutejszego Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że przedmiotowa decyzja o pozwoleniu na budowę narusza wynikający z art. 86 u.o.o.ś. wymóg związania decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, do której odnoszą się w istocie zarzuty skargi.
W orzecznictwie sądowym prezentowane jest stanowisko, które tutejszy Sąd
w pełni podziela, iż "z przepisów ww. ustawy nie wynika, aby inwestor ubiegający się
o uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach był zobowiązany do przedłożenia projektu budowlanego bądź też takiego określenia planowanej inwestycji, które byłoby następnie dokładnie odwzorowane w decyzji o pozwoleniu na budowę. Między opisem przedsięwzięcia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
a opisem zawartym w pozwoleniu na budowę mogą występować różnice, jednakże nie mogą to być różnice, które skutkowałyby zmianą istoty planowanej inwestycji. Różnice w określeniu inwestycji między decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach a decyzją o pozwoleniu na budowę nie mogą być rozpatrywane w kategoriach zgodności pozwolenia na budowę z wymogami zawartymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Opis planowanej inwestycji zawarty w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to nie wymóg wynikający z tej decyzji, tylko dane pozwalające na dokonanie oceny, czy środowiskowe uwarunkowania zostały ustalone dla tej samej inwestycji, co do której inwestor wystąpił o wydanie pozwolenia na budowę" (zob. wyrok NSA z 15 czerwca 2021 r., sygn. akt II OSK 2814/20, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – CBOSA).
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że różnice między opisem przedsięwzięcia zawartym w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,
a opisem zawartym w pozwoleniu na budowę są tego rodzaju, by mogły skutkować zmianą istoty planowanej inwestycji. Nie ma podstaw do stwierdzenia, że inwestycja opisana w decyzji o pozwoleniu na budowę byłaby inaczej zakwalifikowana, niż inwestycja opisana w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Nie zmienił się rodzaj planowanego przedsięwzięcia. Nadal przedsięwzięcie to polega na budowie zespołu 3 budynków mieszkalnych, wielorodzinnych [...] wraz z zagospodarowaniem terenu, drogami wewnętrznymi, ciągami pieszymi i drogami rowerowymi oraz przebudowę sieci gazu niskiego ciśnienia – przy ul. D. w O., na działkach o numerach geodezyjnych [...] w obrębie [...]. Z tych względów tutejszy Sąd uznał zarzuty skargi w tym zakresie za bezzasadne.
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje również okoliczność, że
w najbliższym sąsiedztwie przedmiotowej inwestycji znajduje się osiedle domów jednorodzinnych i jej realizacja może wpłynąć na spadek wartości nieruchomości sąsiednich. Kwestie te pozostają bez wpływu na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, bowiem dotyczą sfery cywilnoprawnej, a nie administracyjnej, a co za tym idzie kwestia spadku wartości nieruchomości w związku z treścią zaskarżonej decyzji nie może być rozważana w postępowaniu administracyjnym w sprawie o pozwolenie na budowę (wyrok NSA z 19 listopada 2024 r., sygn. akt II OSK 1964/24, CBOSA). Ponadto problem ewentualnego spadku wartości nieruchomości należy do sfery interesów faktycznych, a nie interesów prawnych. W postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę natomiast ochronie podlega wyłącznie interes prawny, o którym mowa w przepisie art. 5 udt.1 pkt 9 P.b. (zob. wyrok NSA z 22 października 2022 r., sygn. akt II OSK 1681/21, CBOSA).
Odnosząc się zaś do zarzutów dotyczących niezachowania cech i funkcji zabudowy oraz zaburzenia ładu przestrzennego, poprzez budowę trzech bloków mieszkalnych sześciopiętrowych w sąsiedztwie domów jednorodzinnych wskazać należy, iż te kwestie nie mieszczą się w zakresie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, a rozstrzygane były w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy, które zostało zakończone ostateczną decyzją Prezydenta z [...] 2023 r., która jest ostateczna i prawomocna.
Ostatecznie, w przedmiotowej sprawie nie doszło też do naruszenia przepisów postępowania. Postępowanie zostało przeprowadzone przez organ odwoławczy i organ pierwszej instancji prawidłowo; w postępowaniu podjęto wszelkie czynności niezbędne do prawidłowego wyjaśnienia sprawy i wydania decyzji odpowiadającej prawu.
W ocenie Sądu, podniesione zarzuty naruszenia przepisów postępowania są bezzasadne i stanowią w istocie swobodną polemikę tak ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, jak i dokonaną przez organy oceną prawną. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był wystarczający dla dokonania oceny, czy właściwe w sprawie organy ustaliły stan sprawy zgodnie z regułami obowiązującymi
w procedurze administracyjnej.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.