II SA/Ol 1013/04

II SA/Ol 1013/04 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2005-02-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
A. Beata Jezielska /sprawozdawca/
A. Katarzyna Matczak
Tadeusz Lipiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Janina Kosowska Alicja Jaszczak- Sikora Beata Jezielska (spr.) Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi G. D. na rozkaz personalny Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr "[...]" w E. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zamiaru zwolnienia z zawodowej służby wojskowej I stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji II orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
Rozkazem Dowódcy Jednostki A Nr "[...]" z dnia 23 sierpnia 2004r. w związku z upływem terminu kontraktu i przeniesieniem do rezerwy polecono G. D. dokonać protokolarnego przekazania obowiązków i całkowicie rozliczyć się do dnia 31 sierpnia 2004r.
Od rozkazu tego odwołał się G. D. Podał, iż zawarto z nim aneks do kontraktu z dnia 14 czerwca 2004r., przedłużając termin pełnienia służby do dnia 30 czerwca 2005r. W związku z tym uważa się nadal za żołnierza Jednostki Wojskowej A i pozostaje do dyspozycji dowódcy. Wniósł o przywrócenie go do służby wojskowej lub załatwienie sprawy w taki sposób, aby wyrównać straty poniesione na skutek niespodziewanego zwolnienia.
Decyzją z dnia 15 października 2004r. Dowódca Jednostki Woskowej B utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podano, iż decyzją będąc przedmiotem odwołania zobowiązano skarżącego do protokolarnego przekazania obowiązków służbowych i całkowitego rozliczenia się z Jednostką do dnia 30 sierpnia 2004r. Natomiast zwolnienia z zawodowej służby i przeniesienia do rezerwy dokonano rozkazem "[...]" z dnia 30 sierpnia 2004r. Na skutek wezwania o sprecyzowanie przedmiotu odwołania strona wskazała, iż odwołuje się od rozkazu z dnia 23 sierpnia 2004r. W związku z tym rozkaz o zwolnieniu stał się prawomocny. Podniesiono, iż argumenty skarżącego co do faktu podpisania aneksu, przedłużającego jego kontrakt do dnia 30 czerwca 2005r. są nieuzasadnione. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 1970r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych kontrakt zawiera się na 5 lat. Stosownie do art. 15 tej ustawy najpóźniej na sześć miesięcy przed jego upływem żołnierz albo Minister Obrony Narodowej mogą wystąpić z wnioskiem o zawarcie kolejnego kontraktu. Wskazano, iż w niniejszej sprawie żadna ze stron z takim wnioskiem nie wystąpiła. Przy czym wyjaśniono, iż nawet gdyby strona z takim wnioskiem wystąpiła kontrakt nie zostałby zawarty z uwagi na mierne oceny uzyskiwane w czasie służby wojskowej. W związku z tym przedłużenie kontraktu aneksem lub zawarcie go na okres krótszy niż 5 lat jest sprzeczne z prawem. Dodatkowo wskazano, iż aneksem z dnia 26 sierpnia 2004r. Dowódca Jednostki A uchylił sporny zapis i określił prawidłowy termin pełnienia służby do dnia 31 sierpnia 2004r. W związku z tym w ocenie organu odwoławczego zaskarżony rozkaz został wydany zgodnie z prawem.
Na decyzję tę skargę wniósł G. D., zarzucając iż została wydana z naruszeniem art. 45 ust. 2 i art. 44 ust. l pkt 6 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz sporządzonego z ich mocy kontraktu z dnia 14 czerwca 2004r. i wnosząc o jej uchylenie. Wskazał, iż wprawdzie kontrakt przedłużający okres jego służby został zawarty w dniu 14 czerwca 2004r., ale z mocą obowiązującą od l lipca 2004r., tj. z datą wejścia w życie nowej ustawy, zgodnie z którą czas trwania kontraktu określany jest umownie. Podniósł, iż niezasadne jest powoływanie się organu na złe opinie skarżącego dotyczące jego służby. W związku z tym w ocenie skarżącego nieuwzględnienie zawartego nowego kontraktu jest bezpodstawne.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Dowódcy Jednostki Wojskowej B wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podniósł, iż od dnia wejście w życie nowej ustawy, tj. od l lipca 2004r. strony nie podopisywały żadnego nowego kontraktu, zaś poprzednio obowiązująca ustawa z dnia 30 czerwca 1970r. stanowiła, iż kontrakt zawiera się wyłącznie na okres 5 lat, zaś kolejny kontrakt na taki sam okres może być zawarty tylko na wniosek. W niniejszej sprawie żadna ze stron z takim wnioskiem nie wystąpiła. Podał także, iż czas trwania służby do dnia 30 czerwca 2005r. został wpisany omyłkowo, a ponadto wadliwy kontrakt został uchylony aneksem z dnia 26 sierpnia 2004r. W związku z tym w ocenie pełnomocnika organu jedynie obowiązującym jest kontrakt z dnia l września 1999r., zawarty na okres do dnia 31 sierpnia 2004r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Podnieść należy, iż w myśl art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 póz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem rozpoznając skargę na decyzję Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego obowiązujące w dacie orzekania przez organ administracji.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
Przede wszystkim należy podnieść, iż z dniem l lipca 2004r. weszła w życie ustawa z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2003r. Nr 179 poz. 1750 ze zm.), która uchyliła poprzednio obowiązującą ustawę z dnia 30 czerwca 1970r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 1997r. Nr 10 póz. 55 ze zm.). Decyzja Dowódcy Jednostki Wojskowej A, utrzymana następnie w mocy decyzją Dowódcy Jednostki B w E. została wydana w dniu 23 sierpnia 2004r. a zatem już pod rządami nowej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Należało ją zatem oceniać pod kątem zgodności z przepisami nowej ustawy. Zważyć zaś należy, iż zgodnie z art. 8 ust. l powołanej ustawy żołnierz zawodowy może wnieść odwołanie jedynie od decyzji wydanych przez właściwe organy w sprawach określonych w ustawie. W niniejszej sprawie przedmiotem odwołania był rozkaz dowódcy jednostki wojskowej nakazujący skarżącemu protokolarne przekazanie obowiązków i całkowite rozliczenie się w związku z upływem terminu kontraktu. Nie była to zatem decyzja o zwolnieniu ze służby wojskowej. Rozkaz dotyczący zwolnienia skarżącego ze służby wojskowej został bowiem wydany dopiero w dniu 30 sierpnia 2004r., lecz - jak ustalił to organ - skarżący od rozkazu tego się nie odwołał. Z przepisów zaś powołanej ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wynika, iż jedynie w ściśle określonych przypadkach zwolnienia ze służby, o których mowa w art. 115 ust. l, bądź też w przypadku wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej (art. 114 ust. 3) organ wojskowy orzeka w formie decyzji. Skoro zaś przedmiotowy rozkaz nie był wydany w formie decyzji, to nie służyło od niego odwołanie. W związku z tym rozpatrzenie odwołania skarżącego i wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa.
Wobec powyższego na podstawie art. 145 § l pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.) Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. Sąd podjął rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.