II SA/Ol 1/26

II SA/Ol 1/26 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2026-02-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Bogusław Jażdżyk /przewodniczący/
Grzegorz Klimek
Katarzyna Matczak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Minister Zdrowia
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję tego samego organu
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 3 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) asesor WSA Grzegorz Klimek Protokolant sekretarz sądowy Aneta Krygielska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2026 r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego Związku Zawodowego R. w B. na decyzję Szpitala Powiatowego im. J. w B. z dnia [...], znak [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Szpitala Powiatowego im. J. w B. z dnia [...]; II. zasądza od Szpitala Powiatowego im. J w B. na rzecz Ogólnopolskiego Związku Zawodowego R. w B. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 30 września 2025 r. złożonym w dniu 6 października 2025 r. Międzyzakładowa Organizacja Związkowa Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Ratowników Medycznych [...] (dalej: "wnioskodawca", "skarżący", "MOZ OZZRM") wystąpiła do Szpitala Powiatowego [...] (dalej jako: "szpital") o udostępnienie, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902) dalej: "u.d.i.p.", informacji dotyczących:
1. zarobków medycznych i niemedycznych grup zawodowych z podaniem najniższego i najwyższego uposażenia zasadniczego, kosztów pracowniczych, premii procentowej, wysokości nagród i przyznanych podwyżek, z podziałem na poszczególne grupy zawodowe.
2. wysokości stawek godzinowych oraz łącznych wydatków szpitala wypłacanych medycznym i niemedycznym grupom zawodowym na podstawie umów cywilnoprawnych, z uwzględnieniem rodzaju umowy oraz z podziałem na poszczególne grupy zawodowe.
Pismem z 16 października 2025 r. dyrektor szpitala poinformował wnioskodawcę, że żądana informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., i wezwał do wykazania, że udostępnienie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
W odpowiedzi wnioskodawca wyjaśnił, że Międzyzakładowa Organizacja Związkowa Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Ratowników Medycznych, jest podmiotem reprezentującym interesy zawodowe i ekonomiczne pracowników (art. 1 i art. 7 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, Dz.U. z 2022 r. poz. 854). Wystąpienie z wnioskiem nastąpiło w ramach realizacji ustawowych zadań związku zawodowego, tj. ochrony praw pracowniczych i interesów ekonomicznych członków organizacji. Udostępnienie żądanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, ponieważ dotyczy gospodarowania środkami publicznymi, którymi dysponuje podmiot leczniczy, a zatem środki te podlegają społecznej kontroli w zakresie ich racjonalnego i zgodnego z prawem wykorzystania. Ponadto przekazane związkowi dane umożliwią weryfikację prawidłowości i przejrzystości polityki płacowej szpitala, co ma bezpośredni wpływ na efektywność wydatkowania środków publicznych i zapewnienie równego traktowania poszczególnych grup zawodowych. Jednocześnie analiza wydatkowania wskazanych wyżej środków jest bezpośrednio związana z prowadzeniem przez MOZ OZZRM negocjacji z pracodawcą dotyczących zasad wynagradzania ratowników medycznych, w tym grupy naszych członków zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych. Pracodawca uzasadnia brak możliwości przyznania podwyżek ograniczonymi środkami finansowymi. W interesie publicznym leży zatem zbadanie, czy faktycznie ograniczenia te wynikają z obiektywnej sytuacji finansowej szpitala, czy też z nieproporcjonalnego kształtowania wynagrodzeń między grupami zawodowymi. Na uwagę również zasługuje realizacja konstytucyjnej zasady jawności życia publicznego oraz transparentności wydatkowania środków publicznych, która stanowi wartość szczególnie chronioną i uznawaną za element interesu publicznego w orzecznictwie sądów administracyjnych. Związek zawodowy jako podmiot działający w interesie grupy zawodowej wykonującej zawód zaufania publicznego, realizuje tym samym szczególnie istotny interes publiczny polegający na zapewnieniu przejrzystości i rzetelności zarządzania środkami publicznymi w sektorze ochrony zdrowia.
Decyzją z 30 października 2025 r. dyrektor szpitala odmówił udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej innych grup zawodowych niż ratownicy medyczni. W uzasadnieniu wskazał, że żądana informacja miała charakter informacji przetworzonej. Po analizie uzupełnienia wniosku, w trybie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., szpital doszedł do przekonania, że wniosek jest zasadny w części dotyczącej grupy zawodowej ratowników medycznych, ze względu na ustawowe zadania związku zawodowego tej grupy zawodowej. W pozostałym zakresie wnioskodawca nie wykazał, aby uzyskanie żądanych informacji było szczególnie istotne dla interesu publicznego
w rozumieniu ustawy. Wnioskodawca nie wykazał, że udzielenie informacji w zakresie członków grup zawodowych, których nie zrzesza, może być przez niego skutecznie wykorzystane w celu poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej, czy też może w realny sposób przełożyć się na poprawę funkcjonowania organów państwa.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący podzielił stanowisko dyrektora szpitala, że szansę na uzyskanie informacji publicznej przetworzonej ma ten wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego zwykłego posiadacza informacji publicznej. Przy czym w sytuacji informacji przetworzonej nie jest istotne, kto się o nią ubiega, lecz w jakim celu. Wnioskodawca wskazał, powołując orzecznictwo sądów administracyjnych, że na szczególny interes publiczny, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., składają się trzy elementy:
1) działanie wnioskodawcy dla szerszej grupy osób, wnioskodawca musi bowiem wskazać, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub wywoła skutki dotyczące potencjalnie dużego kręgu adresatów;
2) działanie służy społecznie akceptowalnym celom związanym z naprawą istniejących struktur administracyjnych lub społecznych;
3) możliwości rzeczywistego wykorzystania informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację.
Wnioskodawca podkreślił, że związki zawodowe nie tylko bronią godności, praw oraz interesów pracowników (art. 4 ustawy o związkach zawodowych), ale również współuczestniczą w tworzeniu korzystnych warunków pracy, do których niewątpliwie należy kształtowanie wysokości wynagrodzenia. Jednocześnie istotnym jest, że organizacje związkowe kontrolują przestrzeganie przepisów dotyczących interesów pracowników (art. 8 ustawy o związkach zawodowych), zaś reprezentatywne organizacje związkowe mają prawo opiniowania założeń i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych (art. 19 ustawy), występują z wnioskami o wydanie lub zmianę ustawy albo innego aktu prawnego
w zakresie spraw objętych zadaniami związku zawodowego (art. 20 ustawy) oraz sprawują kontrolę nad przestrzeganiem prawa pracy oraz uczestniczą w nadzorze nad przestrzeganiem przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy (art. 23 ustawy o związkach zawodowych). Nie bez znaczenia dla tej sprawy jest również fakt, że MOZ OZZRM wchodzi w struktury organizacji krajowej, tj. Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Ratowników Medycznych reprezentowanego przez Zarząd Krajowy. Ogólnopolski Związek Zawodowy Ratowników Medycznych jest organizacją reprezentującą interesy i prawa pracowników ratownictwa medycznego w całej Polsce. Celem Związku jest dbanie o warunki pracy, wynagrodzenie, szkolenia oraz profesjonalny rozwój członków. Organizacja skupia ratowników medycznych pracujących zarówno w systemie stałym, jak i w systemie pozaszpitalnym. Związek prowadzi również działalność informacyjno-edukacyjną, a także podejmuje działania na rzecz poprawy jakości opieki medycznej i podnoszenia standardów w dziedzinie ratownictwa medycznego. Związek bierze przy tym na siebie odpowiedzialność za ochronę praw, interesów i warunków pracy ratowników medycznych, aby zapewnić im godne warunki pracy i odpowiednie wynagrodzenie.
Jednocześnie Ogólnopolski Związek Zawodowy Ratowników Medycznych ma realny wpływ na podejmowanie decyzji dotyczących systemu ochrony zdrowia, w tym organizacji i finansowania ratownictwa medycznego w Polsce. Działa na rzecz poprawy jakości i efektywności świadczonych usług, co przyczynia się do podniesienia jakości opieki medycznej i bezpieczeństwa pacjentów w ogóle. Ogólnopolski Związek Zawodowy Ratowników Medycznych jest również zaangażowany w trwający obecnie proces nowelizacji ustawy dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych. Działania organizacji na szczeblu krajowym mają na celu nie tylko wypracowanie czytelnych, sprawiedliwych i niedyskryminacyjnych zasad wynagradzania pracowników medycznych, ale również zabezpieczenie interesów finansowych pracodawców, poprzez zabezpieczenie środków przeznaczonych na wzrost wynagrodzeń, których wypłata nie wpłynie na pogorszenie sytuacji finansowej m. in. szpitali powiatowych. Wobec tego ciążący na MOZ OZZRM obowiązek nadzoru nad należytym i sumiennym wykonywaniem przez świadczeniodawców przepisów ustawy jest jednym z istotnych argumentów przemawiających za istnieniem szczególnie istotnego interesu publicznego. Powszechnie wiadomym pozostaje, że nowelizacja ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz.U. z 2021 r. poz.1801) dokonana nowelą z dnia 26 maja 2022 r. (Dz.U. z 2022 r. poz.1352) wzbudziła wiele kontrowersji i niejasności już na etapie jej realizacji, a jej wprowadzenie miało swoje skutki również dla pracowników zatrudnionych na umowach cywilnoprawnych, których ustawa pominęła. Ministerstwo Zdrowia przedstawiło pod koniec października b.r. propozycje zmian w ustawie zapowiadając m.in. nowy mechanizm waloryzacji i podwyższenie współczynników pracy, nowe kompetencje zawodów medycznych oraz zasad zatrudniania medyków na kontraktach. Kolejna tura negocjacji z przedstawicielami strony związkowej i pracodawców została zaplanowana na 18 listopada na posiedzeniu Zespołu Trójstronnego ds. Ochrony Zdrowia. Przyjąć należy, że powyższe informacje są znane również pracodawcy, którego nowelizacja i sposób finansowania podwyżek będą dotyczyć bezpośrednio. Podobnie jak przedstawicieli organizacji związkowych zrzeszających zawody medyczne, które to organizacje biorą czynny udział w dialogu społecznym i mają realny wpływ na negocjacje z Ministerstwem Zdrowia. Nie bez znaczenia jest również fakt uruchomienia od 2025 r. studiów II stopnia na kierunku ratownictwo medyczne, co za niespełna dwa lata przełoży się bezpośrednio na ukształtowanie siatki płac ratowników, analogicznie do innych zawodów medycznych, kształtowanej w odniesieniu nie tylko do kompetencji, ale również i wykształcenia. Tym samym niezwykle istotnym i ważnym
z punktu widzenia interesu nie tylko ratowników, ale również innych przedstawicieli zawodów medycznych, jest możliwość dokonania pełnej analizy finansowej poszczególnych placówek, która w sposób realny będzie mogła wpływać na przebieg kolejnej tury negocjacji dotyczących planowanych zmian w ustawie o wynagradzaniu pracowników medycznych. Oczywistym jest nadto, że poziom wykształcenia ratowników medycznych, ich profesjonalizm, warunki pracy i sposób wynagradzania przekładają się bezpośrednio na bezpieczeństwo pacjentów i jakość opieki medycznej społeczeństwa.
Zwrócono uwagę, że zawnioskowano o dane finansowe w formie chroniącej dane osobowe pracowników. Wynagrodzenie zatrudnionych w szpitalu konkretnych grup zawodowych oraz medyków świadczących usługi na podstawie umów cywilnoprawnych w sposób oczywisty sprowadza się do oceny sposobu gospodarowania przez pracodawcę środkami publicznymi. Odmowa udzielenia ww. informacji stanowić może przejaw braku transparentności polityki płacowej szpitala. Pozyskanie wnioskowanych danych jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, a potencjalne ich wykorzystanie podejmowane będzie dla dobra ogółu, a więc w interesie publicznym.
Decyzją z 25 listopada 2025 r. dyrektor szpitala utrzymał w mocy decyzję odmowną. Podniósł, że zakres żądania obejmuje informacje, których opracowanie wymaga dokonania szeregu czynności analitycznych, zestawień, wyodrębnienia danych oraz ich przetworzenia. Charakter ten kwalifikuje żądane dane jako informację przetworzoną, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wyjaśnił, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, udostępnienie informacji przetworzonej możliwe jest wyłącznie wtedy, gdy strona wykaże, że posiada realne, konkretne i możliwe do zastosowania kompetencje pozwalające na wykorzystanie żądanych danych w sposób służący dobru publicznemu. Informacja przetworzona ma cechować się szczególną wartością dla zbiorowości, a jej udostępnienie powinno przyczyniać się do poprawy jakości działania organów administracji publicznej lub podmiotów realizujących zadania publiczne. Argumentacja przedstawiona przez wnioskodawcę dotyczyła wyłącznie grupy zawodowej ratowników medycznych. Wnioskodawca nie wykazał zaś, w jaki sposób dane dotyczące innych grup zawodowych pozostają w związku z realizacją ustawowych celów związku zawodowego ani w jaki sposób mogłyby zostać przez niego wykorzystane w sposób realny i szczególny dla interesu publicznego. Ustawa o związkach zawodowych stanowi jednoznacznie, że organizacje związkowe reprezentują interesy swoich członków, wykonujących dany zawód lub należących do danej grupy zawodowej. Organizacja związkowca nie ma ustawowych kompetencji do reprezentowania interesów pracowników innych grup zawodowych, w tym niemedycznych oraz medycznych niewchodzących w skład struktury związku. W konsekwencji brak jest możliwości przyjęcia, że udostępnienie danych finansowych dotyczących innych grup zawodowych niż ratownicy medyczni, może prowadzić do realizacji dobra wspólnego lub usprawnienia działania administracji publicznej.
Wnioskodawca, reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc o jej uchylenie i decyzji ją poprzedzającej z 30 października 2025 r., o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:
1. art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. poprzez uznanie, że wnioskowane dokumenty zawierają informacje przetworzone, podczas gdy szpital dane te posiada, był zobowiązany do ich wykazania Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji, dane takie udostępnia Narodowemu Funduszowi Zdrowia celem pozyskania środków finansowych, a zatem wniosek dotyczył danych istniejących,
- w razie przyjęcia, że żądane informacje mają jednak cechę informacji przetworzonej, zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:
2. art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. poprzez uznanie, że wnioskodawca - MOZ OZZRM - nie wykazał, że uzyskanie wnioskowanej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, podczas gdy z samej działalności związkowej, jego uprawnień i kompetencji oraz na podstawie wyjaśnień udzielonych w piśmie z dnia 20.10.2025 r. przyjąć należy, że wnioskodawca spełnia ustawowy warunek do pozyskania informacji od organu.
W uzasadnieniu skargi powtórzono argumenty dotychczas podniesione przez wnioskodawcę. Podniesiono, że odmowa oparta została na błędnym założeniu, że żądane dane stanowią informację przetworzoną, podczas gdy informacją przetworzoną jest jedynie taka informacja, której udzielenie wymaga stworzenia nowej jakości, przeprowadzenia analizy, syntezy lub oceny, a nie samo techniczne opracowanie istniejących danych. W tej sprawie związek domagał się danych, które szpital posiada w systemach kadrowych i finansowych, które udostępnia podmiotom finansującym udzielane świadczenia zdrowotne (NFZ) oraz podmiotom odpowiedzialnym za analizę przekazanych danych (AOTMiT). Przygotowanie zestawienia minimalnych i maksymalnych wynagrodzeń, kosztów pracowniczych czy łącznych wydatków nie wymaga żadnego przetwarzania intelektualnego - stanowi jedynie techniczne zestawienie posiadanych już informacji. Przetworzenie wymaga istotnego zaangażowania, zaś anonimizacja czy proste zestawienie nie zmieniają informacji prostej w informację przetworzoną. Czynności takie polegają jedynie na przekształceniu informacji, a nie przetworzeniu. Podobnie nie stanowi o przetworzeniu informacji sięganie do materiałów archiwalnych. Przesłanką informacji przetworzonej jest ponadstandardowy nakład pracy/środków ze strony organu. Szpital, odmawiając udzielenia informacji, nie wykazał w żaden sposób, aby zestawienie danych dotyczących wynagrodzeń i wydatków wymagało jakichkolwiek działań analitycznych wykraczających poza zwykłe czynności techniczne. Stwierdzono, że związek zawodowy wykazał interes publiczny w ich uzyskaniu, gdyż jako konstytucyjnie umocniony reprezentant zbiorowych praw pracowniczych, działa w interesie publicznym z samej istoty swojej działalności, co znajduje oparcie w art. 12 i art. 59 Konstytucji RP oraz w ustawie o związkach zawodowych. Orzecznictwo sądowoadministracyjne wielokrotnie podkreślało, że działalność związków zawodowych w zakresie kontroli warunków zatrudnienia, przestrzegania zasad równości płacowej, gospodarowania środkami publicznymi oraz ochrony praw pracowniczych jest działalnością realizującą interes publiczny. Związek zawodowy ma rzeczywiste możliwości wpływu na wykorzystanie uzyskanych informacji publicznych dla poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej, w tym prawidłowego wydatkowania przez te organy publicznych środków finansowych. Wnioskowane informacje są niezbędne do realizacji obowiązków, jakie nakładają na organizacje związkowe przepisy zbiorowego prawa pracy. Organizacje związkowe mają istotny wpływ na kształtowanie polityki pieniężnej państwa w zakresie planowania wysokości środków budżetu Państwa przeznaczonych na wynagrodzenia osobowe pracowników instytucji publicznych - co pośrednio wpływa również na interes wszystkich obywateli.
W odpowiedzi na skargę dyrektor szpitala wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że w realiach niniejszej sprawy wniosek skarżącego obejmował udostępnienie szczegółowych danych kadrowo-płacowych oraz finansowych, w tym informacji o poziomie najniższego
i najwyższego uposażenia zasadniczego wszystkich grup pracowników medycznych
i niemedycznych zatrudnionych w szpitalu, zestawień wysokości stawek godzinowych, premii, nagród i podwyżek, a także łącznych kosztów pracowniczych oraz wydatków kierowanych do usługodawców medycznych i niemedycznych. Żądanie to dotyczyło więc nie pojedynczych dokumentów ani prostych informacji pozostających w dyspozycji organu, lecz rozbudowanych zestawień i analiz obejmujących szeroki zakres przedmiotowy, podmiotowy i czasowy. W ocenie organu nie budziło wątpliwości, że dane objęte wnioskiem nie miały charakteru informacji publicznej prostej, lecz stanowiły informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W chwili złożenia wniosku informacje te nie istniały w kształcie oczekiwanym przez skarżącego, a ich przygotowanie wymagało wykonania szeregu czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych, w tym wyodrębnienia danych według określonych grup zawodowych, zestawienia informacji pochodzących z różnych systemów ewidencyjnych oraz przetworzenia danych finansowych i kadrowych zgodnie z kryteriami wskazanymi przez wnioskodawcę. W konsekwencji nie były to informacje możliwe do udostępnienia
w drodze prostego udostępnienia istniejących dokumentów, lecz informacje jakościowo nowe, przygotowywane specjalnie na potrzeby skarżącego. W konsekwencji organ prawidłowo uzależnił udostępnienie żądanych danych od wykazania przez wnioskodawcę istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego. W orzecznictwie wielokrotnie podkreśla się, że samo powołanie się na społeczne znaczenie informacji nie wystarcza. Wnioskodawca powinien wykazać, że uzyskanie informacji przetworzonej stwarza realną i konkretną możliwość jej wykorzystania dla dobra ogółu, w szczególności dla poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej lub ochrony interesu publicznego. W niniejszej sprawie organ, dokonując oceny stanowiska przedstawionego przez wnioskodawcę, stwierdził, że przesłanka szczególnie istotnego interesu publicznego została wykazana jedynie w odniesieniu do danych dotyczących personelu ratowników medycznych, co uzasadniało częściowe udostępnienie informacji przetworzonej w tym zakresie. Skarżący nie przedstawił natomiast w sposób wystarczający, w jaki sposób pozyskanie analogicznych danych dotyczących pozostałych grup zawodowych zatrudnionych w szpitalu miałoby realnie przyczynić się do ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania organu. Przedstawiona argumentacja w tym zakresie miała charakter ogólnikowy i nie wskazywała konkretnych, możliwych do zrealizowania sposobów wykorzystania informacji przetworzonej.
Dodatkowo wskazano, że w sprawie tej żądanie skarżącego obejmowało dane płacowe pracowników szpitala, którzy nie pełnią funkcji publicznych w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p., a zakres ich obowiązków nie wiąże się z podejmowaniem decyzji o charakterze władczym ani z kształtowaniem sytuacji prawnej innych podmiotów. Dlatego informacje dotyczące wysokości wynagrodzeń tych pracowników pozostają w sferze prywatności i podlegają ochronie przewidzianej w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., co uzasadniało ograniczenie dostępu do tych danych.
Na rozprawie w dniu 26 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał wniesioną skargę oraz zarzuty w niej zawarte. Dodatkowo podał, że szpital przekazuje dane do Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji cyklicznie dwa razy do roku w miesiącu lutym i wrześniu. Pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko przedstawione w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 133 § 1, art. 134 § 1 w zw.
z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: "p.p.s.a.") sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego wydania. Wzruszenie zaskarżonej decyzji może mieć miejsce w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż dyrektor szpitala nie wykazał aby wnioskowane informacje publiczne stanowiły informację przetworzoną, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Organ poprzestał na lakonicznym i ogólnikowym stwierdzeniu, które nie pozwala na zweryfikowanie twierdzeń o pracochłonności wyszukania żądanych danych. Zauważyć trzeba, że wniosek nie zakreślał ram czasowych żądanych danych. Nie wiadomo więc jaki czasokres organ szpitala miał na uwadze. Nie jest też wiadomym Sądowi, ile jest medycznych i niemedycznych grup zawodowych w rzeczonym szpitalu. W jaki sposób szpital ewidencjonuje informacje finansowe związane z realizacją umów o pracę, czy umów cywilnoprawnych medycznych i niemedycznych grup zawodowych
i związanych z tym kosztów? W konsekwencji nie sposób ocenić jaki wymagany byłby nakład pracy przy realizacji wniosku. Zgodzić należy się ze skarżącym, że wniosek dotyczył informacji ogólnych, a nie zindywidualizowanych, nie miał więc zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Podanie najniższego i najwyższego uposażenia czy sumy kosztów pracowniczych z bieżącego miesiąca, premii procentowej, nagród, podwyżek (jeżeli takowe w ogóle miały miejsce w bieżącym miesiącu), stawek godzinowych z podziałem na poszczególne grupy zawodowe na podstawie prowadzonych ewidencji nie wydaje się skomplikowane i pracochłonne.
W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że nawet zbiór informacji prostych może być uznany za informację przetworzoną, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14; z 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14 oraz z 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, publ.
w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Uznanie informacji przetworzonej jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej liczby dokumentów. W związku z powyższym nie można uznać za informację przetworzoną podanie kilku wyników matematycznych wynikających z prowadzonych ewidencji, który nie wymagają skomplikowanych działań. Jeżeli organ zobowiązany uzna, że realizacja wniosku dostępowego wymaga udostępnienia informacji przetworzonej, to musi przede wszystkim to wykazać. W uzasadnieniu decyzji odmawiającej udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej organ musi podać fakty, które będą ocenę tę potwierdzać. W wyroku z 15 stycznia 2026 r., sygn. akt III OSK 2563/24, publ.
w CBOSA zaś Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że konieczne jest wykazanie przez organ jakie konkretnie działania należy podjąć celem przetworzenia informacji, ilu pracowników i przez jaki czas będzie zaangażowanych w ten proces, czy żądane informacje składają się z informacji prostych, a jeżeli tak, to gdzie i w jakich kategoriach zbiorów się znajdują, w jakim zakresie i przez jaki okres praca organu będzie zakłócona, czy przetwarzanie będzie się wiązało z ponadstandardowymi nakładami finansowymi, etc. Chodzi o podanie takiego zbioru informacji, które pozwolą sądowi administracyjnemu na pozytywną weryfikację przyjętego w decyzji stanowiska, że żądana informacja jest informacją przetworzoną.
W niniejszej sprawie podzielić należy stanowisko skarżącego, że dyrektor szpitala nie wykazał, aby przedmiotem wniosku była informacja przetworzona. W konsekwencji, skoro organ nie wykazał, aby załatwienie wniosku wymagało udostępnienia informacji przetworzonej, to bezpodstawnie domagano się od skarżącego wykazania, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Zważyć należy, że w myśl art. 61 ust. 1 Konstytucji RP dostęp do informacji publicznych jest publicznym prawem podmiotowym jednostki. Z istoty prawa podmiotowego wynika obowiązek jego realizacji przez właściwy organ władzy publicznej lub podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 pkt 1-5 u.d.i.p.). Organ nie może uzależniać jego zrealizowania od wykazania przez jednostkę,
iż zaspokojenie jej oczekiwań służyć będzie interesowi publicznemu. W wyroku z 14 stycznia 2026 r., sygn. akt III OSK 1527/25, publ. w CBOSA, Naczelny Sąd Administracyjny przekonywająco wyjaśnił, że organ nie może odmówić realizacji prawa podmiotowego, jeśli subiektywnie dojdzie do wniosku, że podmiot uprawniony nie składa wniosku w interesie publicznym. Kwestia zgodności żądania z interesem publicznym została rozstrzygnięta przez ustawodawcę na etapie kreowania publicznych praw podmiotowych na korzyść tych ostatnich. Warunkiem skorzystania z publicznego prawa podmiotowego nie jest ocena organu administracji w zakresie zgodności żądania z interesem publicznym. Nie można pomijać, że w myśl art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p. każdemu przysługuje prawo do informacji publicznej prostej. Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej prostej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. W związku z tym sposób wykorzystywania wnioskowanych informacji publicznych przez jednostkę korzystającą z publicznego prawa podmiotowego, co do zasady nie może mieć znaczenia przy realizacji uprawnienia.
Wskazać pozostaje, że tylko w sytuacji żądania informacji przetworzonych wnioskodawca musi wykazać szczególnie istotny interes publiczny w ich uzyskaniu. Stanowi o tym art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W wyroku z 15 stycznia 2026 r., sygn. akt III OSK 2563/24, publ. w CBOSA, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ma w istocie przeciwdziałać zalewom wniosków, zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych
i ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej. Dlatego wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej, dla wykazania w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, powinien wyjaśnić w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony tego interesu lub poprawy funkcjonowaniu organów realizujących zadania publiczne (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 9 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1768/10 oraz z 9 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1365/11, publ. w CBOSA).
Analizując sprawę w tej perspektywie, gdyby organ wykazał, że rzeczywiści, skarżący domagał się informacji przetworzonej, to w ocenie Sądu skarżący wykazał celowość uzyskania żądanych danych dla interesów ogółu członków grupy zawodowej, którą reprezentuje. Ratownicy medyczni wchodzą w skład służby zdrowia i realizują zadania publiczne. Zamierzona ocena ich wynagradzania na tle innych grup zawodowych związanych ze służbą zdrowia niewątpliwie jest istotna dla funkcjonowania służby zdrowia, a tym samym interesu publicznego. Logicznym pozostaje poznanie, jak kształtują się płace ratowników medycznych na tle innych grup zawodowych zatrudnionych lub wykonujących działalność zarobkową w ramach tej samej jednostki organizacyjnej, co pozwoli na wyważenie i ocenę w relacji do zakresu obowiązków poziomu wynagradzania i dochodzenia związanych z tym praw pracowniczych. Skarżący wykazał, że ma realną możliwość wykorzystania żądanych danych w negocjacji stawek wynagrodzenia przysługujących ratownikom medycznym.
Z podanych przyczyn zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja tego organu podlegały uchyleniu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ orzekający będzie związany przedstawioną wykładnią przepisów, zgodnie z art. 153 p.p.s.a.
O kosztach postępowania, obejmujących uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł, wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł, 17 zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa, orzeczono zgodnie z art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).