II SA/Lu 999/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2006-01-24
NSAnieruchomościŚredniawsa
uwłaszczeniegospodarstwo rolneakty własności ziemiwznowienie postępowaniaostateczna decyzjalex specialisk.p.a.ustawa o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa

WSA w Lublinie oddalił skargę na decyzję SKO o umorzeniu postępowania w sprawie uwłaszczenia gospodarstwa rolnego, uznając, że przepisy k.p.a. o wznowieniu postępowania nie mają zastosowania do ostatecznych aktów własności ziemi z 1975 r. na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa.

Skarga dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego o umorzeniu postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego uwłaszczenia gospodarstwa rolnego. Skarżący P. C. zarzucał, że pierwotne decyzje o uwłaszczeniu oparto na fałszywych danych i nie był ich uczestnikiem. WSA w Lublinie oddalił skargę, stwierdzając, że akty własności ziemi z 1975 r. są ostatecznymi decyzjami administracyjnymi, do których nie stosuje się przepisów k.p.a. o wznowieniu postępowania na mocy art. 63 ust. 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę P. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego uwłaszczenia gospodarstwa rolnego. Skarżący domagał się wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 4 k.p.a., twierdząc, że pierwotne akty własności ziemi z 1975 r. zostały wydane na podstawie fałszywych danych i bez jego udziału jako strony. Organ odwoławczy uznał, że akty własności ziemi są ostatecznymi decyzjami administracyjnymi, do których nie stosuje się przepisów k.p.a. o wznowieniu postępowania, zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Sąd podzielił to stanowisko, podkreślając, że przepis ten stanowi lex specialis wobec przepisów k.p.a. i wyłącza możliwość badania ostatecznych aktów własności ziemi. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę jako niezasadną, uznając, że organy prawidłowo umorzyły postępowanie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych nie stosuje się przepisów k.p.a. dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia lub zmiany decyzji, zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa.

Uzasadnienie

Przepis art. 63 ust. 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa stanowi lex specialis wobec przepisów k.p.a. i wyłącza możliwość wzruszenia ostatecznych aktów własności ziemi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (9)

Główne

u.u.g.r.

Ustawa z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych

Podstawa wydania pierwotnych aktów własności ziemi.

u.g.n.r.s.p. art. 63 § 2

Ustawa z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa

Wyłącza stosowanie przepisów k.p.a. o wznowieniu postępowania do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do oddalenia skargi.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skarżący powoływał się na pkt 1 i 4 jako podstawę wznowienia postępowania.

k.p.a. art. 138 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa utrzymania w mocy decyzji organu I instancji przez SKO.

k.p.a. art. 145 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa żądania wznowienia postępowania przez skarżącego.

k.p.a. art. 89

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do rozpatrzenia sprawy na posiedzeniu niejawnym.

k.p.a. art. 77 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego.

k.p.a. art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 63 ust. 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa wyłącza możliwość stosowania przepisów k.p.a. o wznowieniu postępowania do ostatecznych aktów własności ziemi.

Odrzucone argumenty

Decyzje Naczelnika Gminy zostały oparte na nieprawdziwych i fałszywych okolicznościach faktycznych. Skarżący nie był uczestnikiem postępowania uwłaszczeniowego i został pozbawiony możliwości obrony swoich praw. Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 i 4 k.p.a.

Godne uwagi sformułowania

przepis ten stanowi bowiem przepis lex specialis wobec przepisów k.p.a., dotyczących wznowienia postępowania do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia lub zmiany decyzji.

Skład orzekający

Maciej Kierek

przewodniczący

Witold Falczyński

członek

Jerzy Stelmasiak

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 63 ust. 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa i jego zastosowanie do ostatecznych aktów własności ziemi z okresu PRL."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej ostatecznych decyzji z lat 70. dotyczących uwłaszczenia gospodarstw rolnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy specyficznej kwestii proceduralnej związanej z dawnymi przepisami o uwłaszczeniu, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i nieruchomościach rolnych, ale mniej dla szerszej publiczności.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Lu 999/05 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2006-01-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Stelmasiak /sprawozdawca/
Maciej Kierek /przewodniczący/
Witold Falczyński
Symbol z opisem
6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne
Gospodarka gruntami
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1 pkt 1 i 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1971 nr 27 poz 250
Ustawa z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych.
Dz.U. 2004 nr 208 poz 2128
art. 63 ust. 2
Ustawa z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.), Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi P. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie uwłaszczenia gospodarstwa rolnego oddala skargę.
Uzasadnienie
4Sygn. akt II SA/Lu 999/05
U Z A S A D N I E N I E
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] roku (Nr [...]) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. tekst jedn. z 2004 r. Nr 208, poz. 2128 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania P. C. od decyzji z dnia [...] r. ([...]) wydanej z upoważnienia Starosty w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego:
1) uwłaszczenia gospodarstwa rolnego położonego we wsi C., którego własność została uregulowana do działek nr [...], nr [...], nr [...] o powierzchni łącznej 3,94 ha na rzecz J. C. i jego żony M.L. C. aktem własności ziemi z dnia [...] r. (Nr [...]) wydanym przez Naczelnika Gminy ;
2) uwłaszczenia gospodarstwa rolnego położonego we wsi C., którego własność została uregulowana do działek nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] o powierzchni łącznej 1,68 ha na rzecz S. C. aktem własności ziemi z dnia [...] r. (Nr [...]) wydanym przez Naczelnika Gminy ;
3) uwłaszczenia gospodarstwa rolnego położonego we wsi C., którego własność została uregulowana do działki nr [...] o powierzchni 0,42 ha na rzecz H. K. w 1/3 części oraz na rzecz S. C. w 2/3 części aktem własności ziemi z dnia [...] (Nr [...]) wydanym przez Naczelnika Gminy
- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu stwierdziło, że organ I instancji zaskarżoną decyzją umorzył postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego uwłaszczenia gospodarstw rolnych położonych we wsi C. w/w aktami własności ziemi wydanymi przez Naczelnika Gminy . Następnie odwołanie od powyższej decyzji złożył P. C. podkreślając w szczególności, że wystąpił o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 4 k.p.a. Jednocześnie stwierdził, że decyzje Naczelnika Gminy wydane w sprawie uwłaszczenia gospodarstwa rolnego zostały oparte na nieprawdziwych i fałszywych okolicznościach faktycznych, a także nie wskazano go jako uczestnika postępowania, przez co został pozbawiony możliwości obrony swoich praw. Ponadto dodał, że nieprawidłowości wokół sprawy uwłaszczeniowej powstały także z winy Naczelnika Gminy , który bez sprawdzenia stanu faktycznego wydał akty uwłaszczeniowe nie mając ku temu żadnych dowodów i podstaw. Dlatego też zdaniem skarżącego przepisy powoływane w zaskarżonej decyzji nie powinny mieć zastosowania w jego sprawie, ponieważ powstałe nieprawidłowości i oparcie się na fałszywych danych popełnił już Naczelnik Gminy i już w pierwszej instancji ten błąd powinien być naprawiony.
Rozpatrując odwołanie organ II instancji stwierdził, że P. C. w dniu 10 czerwca 2005 r. złożył podanie o wznowienie postępowania w sprawach uwłaszczenia gospodarstw rolnych rozstrzygniętych cyt. aktami własności ziemi wydanymi w 1975 r. przez Naczelnika Gminy .
Następnie organ I instancji decyzją z dnia r. orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego, ponieważ żądanie dotyczące wznowienia postępowania w sprawie uwłaszczenia gospodarstwa rolnego przestało być regulowane przepisami dającymi podstawę do jego wznowienia. Z kolei organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowe akty własności ziemi są ostatecznymi decyzjami administracyjnymi wydanymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250 ze zm.). Oznacza to, że w tej sprawie ma zastosowanie przepis art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Stanowi on, że do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia lub zmiany decyzji. Jednocześnie organ II instancji dodał, że wobec oczywistości sprawy oraz z uwagi na to, że ewentualne wyjaśnienia strony odwołującej się nie miałyby wpływu na jej odmienne rozstrzygnięcie Kolegium rozpatrywało sprawę na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z dyspozycją art. 89 k.p.a.
W skardze do Sądu skarżący – P. C. podtrzymuje w całości zarzuty podniesione w odwołaniu i wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego . W szczególności podnosi, że została ona wydana z naruszeniem prawa, tj. art. 145 § 1 pkt 1 i 4 k.p.a. i powinna zostać uchylona. Jednocześnie stwierdza, że nie wzięto pod uwagę faktów i dowodów w świetle których decyzje Naczelnika Gminy zostały oparte na nieprawdziwych i fałszywych okolicznościach faktycznych. Ponadto – zdaniem skarżącego – nie wskazano jego jako uczestnika postępowania, przez co został pozbawiony możliwości obrony swoich praw. Z tych względów, jak i ponieważ nie był uczestnikiem postępowań uwłaszczeniowych, zaś akty własności ziemi zostały oparte i wydane na podstawie nieprawdziwych danych – wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja nie naruszyła bowiem przepisów prawa materialnego jak i prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W toku przeprowadzonego postępowania dowodowego zgodnie z dyspozycją art. 77 § 1 i 80 k.p.a. prawidłowo ustalono stan faktyczny w tej sprawie, a następnie dokonano właściwej subsumpcji odpowiednich przepisów prawa materialnego. W szczególności prawidłowo ustalono, że skarżący P. C. wniósł w dniu 10 czerwca 2005 roku podanie o wznowienie postępowania administracyjnego – podając jako przyczyny przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 i 4 k.p.a., - w przedmiocie uwłaszczenia gospodarstwa rolnego położonego w miejscowości C. Gmina J. o łącznej powierzchni 5,62 ha składającego się z działek nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] nr [...], nr [...] w wyniku którego właścicielami gospodarstwa stali się J. i M. małż.C. i S. C.. Zdaniem skarżącego wydane decyzje zostały oparte na nieprawdziwych – fałszywych okolicznościach faktycznych, a ponadto nie wskazano go jako uczestnika postępowania, przez co został pozbawiony możliwości obrony swoich praw. Powyższy wniosek skarżącego dotyczył bowiem wznowienia postępowań zakończonych ostatecznymi decyzjami (aktami własności ziemi) [...],[...],[...] wydanych na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250 i z 1975 r. Dz. U. Nr 16, poz. 91). Należy podkreślić, że przedmiotowe akty własności ziemi są ostatecznymi decyzjami administracyjnymi wydanymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych.
Natomiast w tej sprawie, wbrew zarzutom ze skargi, ma zastosowanie dyspozycja art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. tekst jedn. z 2004 r. Nr 208 poz. 2128 ze zm.), który stanowi, że do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia lub zmiany decyzji. Jest to bowiem przepis lex specialis wobec przepisów k.p.a., dotyczących wznowienia postępowania, tj. w tej sprawie art. 145 § 1 pkt 1 i 4 k.p.a. Ponadto w tym zakresie występuje także jednolite stanowisko doktryny prawa administracyjnego np. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. Zakamycze 2005, s. 923-924.
Dlatego też wobec wyłączenia przez art. 63 cyt. ustawy możliwości zastosowania do ostatecznych aktów własności ziemi przepisów k.p.a. dotyczących wzruszenia decyzji ostatecznych, organy administracji publicznej nie mogą badać wydanych w tym przedmiocie decyzji administracyjnych. Oznacza to, że prawidłowo właściwe organy orzekły o umorzeniu przedmiotowego postępowania administracyjnego.
Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł o oddaleniu skargi.
jp

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI