II SA/Lu 978/05

II SA/Lu 978/05 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2006-12-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Drwal
Jerzy Stelmasiak /sprawozdawca/
Krystyna Sidor /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OZ 793/06 - Postanowienie NSA z 2006-08-23
II OZ 794/06 - Postanowienie NSA z 2006-08-23
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 77 par. 1, art. 10, art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art. 28, art. 48
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (sprawozdawca), Asesor WSA Jerzy Drwal, Protokolant Starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego oddala skargę.
Uzasadnienie
i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]. (znak:[...]) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity w Dz. U. Nr 98 , poz.1071 z 2000 r. z późn. zm.) w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( tekst jednolity w Dz. U. Nr 207 poz. 2016 z 2003r. ) po rozpatrzeniu odwołania R. i B. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. (znak: [...]) nakazującej R. i B. P. rozbiórkę części samowolnie rozbudowanej stodoły na działce Nr ewid. [...] w K. tzn. rozbiórkę: - ściany murowanej z pustaków żużlobetonowych i cegły silikatowej drążonej, wykonanej przy granicy z działką Nr ewid. [...]; ścian południowej i północnej długości 0,8 m dobudowanych od strony granicy z działką Nr ewid. [...]; - konstrukcji dachu wraz z pokryciem o wymiarach w rzucie poziomym 1,0 x 4,60 m dobudowanej od strony granicy z działką Nr ewid. [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu stwierdził, że organ I instancji podczas przeprowadzonych oględzin w dniu 18 kwietnia 2000 r. ustalił, że usytuowana na działce Nr [...] stodoła, która przylega do zlokalizowanego na działce R. i B. P. budynku stodoły została rozebrana. Spowodowało to, że wystąpiła konieczność wykonania brakującej ściany szczytowej, której wcześniej pomiędzy istniejącymi stodołami nie było. Ponadto, już w kwietniu 2000 r. B. P. wykonał ścianę szczytową drewnianą w odległości 30 cm od granicy działki przedłużając jednocześnie własny obiekt o szerokości 4,60 m , o 80 cm w kierunku granicy. Dlatego też organ I instancji orzekł, że istniejący stan narusza § 270 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity w Dz. U. Nr 15, poz. 140 z 1999 r.). Z tych względów na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) decyzją z dnia 11 maja 2000 r. (znak: NB.7355/K-2/2000) nakazał R. i B. P. doprowadzić w terminie do 31 lipca 2000 r. budynek stodoły do stanu zgodnego z przepisami poprzez wykonanie ściany p.poż. od strony granicy z działką Nr [...].
Następnie, po rozpatrzeniu odwołania A. i R. K., decyzją ostateczną z dnia [...]. (znak: [...]) utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. Z kolei, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie rozpatrując skargę R. K. wyrokiem z dnia 13 listopada 2001 r. (sygn.akt II SA/Lu 892/00) uchylił powyższą decyzję ostateczną orzekając, że wydając decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane organy orzekające w sprawie nie wykazały, że charakter wykonanych samowolnie przez inwestora robót budowlanych pozwala na zastosowanie powyższych przepisów. Dlatego też, ponownie rozpatrując odwołanie A. i R. K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją ostateczną z dnia [...] r. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Z tego powodu organ I instancji rozpatrując ponownie sprawę dokonał w dniu 1 kwietnia 2004 r. oględzin, w wyniku których ustalił, że B. P. dokonał rozbudowy stodoły w kierunku działki Nr [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę. Ponadto, ściany i dach zostały przedłużone poprzez dostawienie słupów, przedłużenie belek oraz wykonanie nowej pary krokwi oraz wykonana dodatkowa konstrukcja ścian została obita deskami. Natomiast konstrukcja dachu jest pokryta eternitem falistym oraz obecnie ściana szczytowa wykonana jest jako murowana z pustaków żużlobetonowych i cegły silikatowej drążonej, zaś inwestor nie posiada wymaganego pozwolenia na budowę. Następnie
Następnie organ I instancji uznał możliwość legalizacji samowolnie dokonanej przez R. i B. P. rozbudowy usytuowanego na działce Nr ewid. [...] położonej w miejscowości K. budynku stodoły i postanowieniem z dnia [...]. znak: [...], wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia w terminie do 30 czerwca 2004 r., następujących dokumentów :
- zaświadczenia z Urzędu Gminy o zgodności obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
- 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innym dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi,
- oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Jednak inwestorzy nie wykonali nałożonego obowiązku, stąd decyzją z dnia [...] r. (znak: [...]) Państwowy Inspektor Nadzoru Budowlanego , wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nakazał rozbiórkę części samowolnie rozbudowanej stodoły tzn. rozbiórkę: ściany murowanej z pustaków żużlobetonowych i cegły silikatowej drążonej wykonanej przy granicy z działką Nr ewid. [...];
– ścian południowej i północnej długości 0,8 m dobudowanych od strony granicy z działką Nr ewid. [...]
– konstrukcji dachu wraz pokryciem o wymiarach w rzucie poziomym 1,0 x 4,60 m dobudowanej od strony granicy z działką Nr ewid. [...].
Następnie, z powodu niewyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, decyzją ostateczną z dnia [...] r. znak: [...]), powyższa decyzja została uchylona i sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Z kolei, ponownie rozpatrując sprawę, organ I instancji dokonał ponownych szczegółowych oględzin, podczas których sporządzony został protokół, szkice i dokumentacja fotograficzna. Wynika z nich, że w narożach stodoły zostały ustawione nowe słupy. Płatwie północna i południowa zostały wydłużone o 80 cm. Ściany północna i południowa zostały obite deskami. Wykonana została nowa para krokwi, zaś nowa konstrukcja dachu została pokryta eternitem falistym. Z tych względów, po dokonanych ustaleniach, decyzją z dnia [...] r. (znak: [...]) organ I instancji nakazał rozbiórkę samowolnie rozbudowanej części stodoły poprzez rozbiórkę wymienionych w decyzji elementów. Także po rozpatrzeniu odwołania R. i B. P., organ II instancji decyzją z dnia [...] r. (znak: [...]) podzielił stanowisko organu I instancji co do oceny wykonanych samowolnie robót budowlanych. Inwestor realizując sporne roboty budowlane zmienił charakterystyczne parametry budynku tj.: długość, kubaturę i powierzchnię zabudowy, przez co należy uznać, że dokonał rozbudowy istniejącego obiektu. Zostały one wykonane w 2000 r., bez wymaganego pozwolenia na budowę. Natomiast uznając możliwość legalizacji samowoli budowlanej organ I instancji na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia w terminie do 30 czerwca 2004 r., określonych dokumentów. Jednak inwestorzy nie wykonali nałożonego obowiązku, stąd organ I instancji obowiązany był dyspozycją art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego do zastosowania przepisu art. 48 ust. 1, który stanowi, że właściwy organ nakazuje z zastrzeżeniem ust. 2, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia. Natomiast, stwierdził organ odwoławczy, rozpatrując zarzut z odwołania, że ściana murowana w granicy działki została wykonana zgodnie z decyzją organu stwierdzić należy jednak , że decyzja ta została uchylona w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia kto fizycznie dokonał rozbiórki obiektu (stodoły) na sąsiedniej działce tzn. czy obecny czy też poprzedni właściciel. Nie zmienia to bowiem faktu, że wyłącznie R. i B. P. dokonali samowolnej rozbudowy własnej stodoły. Z kolei, nie można uznać twierdzenia zawartego w odwołaniu, że ściany podłużne stanowiły ściany dobudowanych do stodoły, szop, bowiem zgromadzony materiał dowodowy (protokół oględzin z dnia 28 lipca 2005 r., sporządzone szkice i materiał fotograficzny) potwierdzają, że w rozbudowanej część stodoły wykonane zostały nowe ściany z desek.
W skardze do Sądu R. P. wystąpiła o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji podtrzymała w całości zarzuty podniesione w odwołaniu. Dotyczyły one błędnego – zdaniem skarżącej – ustalenia stanu faktycznego dotyczącego rozbudowy przedmiotowej stodoły, a w szczególności przyczyn budowy ściany tej stodoły od strony wschodniej po jej pierwotnej częściowej rozbiórce.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zaskarżona decyzja wbrew zarzutom ze skargi nie naruszyła przepisów postępowania jak i prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy w świetle dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Po pierwsze, nie nastąpiło naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w świetle dyspozycji art. 77 § 1 i 80 kpa, gdyż wbrew zarzutom ze skargi prawidłowo ustalono stan faktyczny.
Ponadto, skarżącej zapewniono czynny udział w postępowaniu, zgodnie z dyspozycją art. 10, która stanowi zasadę ogólną kpa. Świadczy o tym zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności protokół oględzin z dnia 28 lipca 2005 r., opracowane szkice i materiał fotograficzny świadczące jednoznacznie o zakresie przedmiotowych robót budowlanych polegających na rozbudowie tej części wschodniej stodoły prowadzonych po uprzedniej częściowej rozbiórce stodoły. Nie ulega także wątpliwości, że tego rodzaju roboty budowlane o charakterze konstrukcyjnym części rozbudowanej stodoły na działce Nr ewid.[...], wymagały uzyskania pozwolenia na budowę w świetle art. 28 cyt. ustawy – Prawo budowlane. Była to bowiem rozbudowa tej części stodoły polegająca nie tylko na budowie ściany murowanej z pustaków żużlobetonowych i cegły silikatowej drążonej wykonanej przy granicy z działką Nr ewid. [...] oraz ścian południowej i północnej długości 0.8 m dobudowanych od strony granicy z działką Nr ewid. [...] lecz także konstrukcji dachu wraz z pokryciem o wymiarach w rzucie poziomym 1,0 x 4,60 m dobudowanej od strony granicy z działką Nr ewid. [...].
Dlatego też, organ I Instancji uznając możliwość w tym stanie prawnym i faktycznym legalizacji przedmiotowych robót budowlanych prawidłowo wydał na podstawie art. .48 ust. 2 i 3 cyt. ustawy - Prawo budowlane postanowienie z dnia 15 kwietnia 2004 roku, w którym nałożył obowiązek przedłożenia przez inwestora w terminie do 30 czerwca 2004 r. wymaganych dokumentów w świetle art. 48 ust. 3 tejże ustawy, którego to obowiązku inwestor nie zrealizował.
Oznacza to, że wystąpiła przesłanka do zastosowania w tej sprawie art. 48 ust. 4 w związku z art. 48 ust. 1 cyt. ustawy – Prawo budowlane. Dyspozycja art. 48 ust. 1 tejże ustawy stanowi bowiem jednoznacznie, że w tym stanie prawnym i faktycznym właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub także jego części – jak w tej sprawie – będącego nie tylko w budowie lecz także już wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Dlatego też, w tym stanie faktycznym dokonano także prawidłowej subsumcji powyższych norm prawa materialnego czyli cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.
kg