II SA/Lu 967/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2004-06-09
NSAAdministracyjneŚredniawsa
zasiłek pielęgnacyjnyniepełnosprawnośćprawo administracyjneterminyświadczenia socjalneKodeks postępowania administracyjnegoustawa o zasiłkach rodzinnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając, że zasiłek pielęgnacyjny mógł być przyznany jedynie od miesiąca wydania orzeczenia o niepełnosprawności i złożenia wniosku, a nie od wcześniejszego okresu.

Skarżąca M.P. domagała się przyznania zasiłku pielęgnacyjnego od października 2002 r., argumentując, że niepełnosprawność istniała już wtedy, mimo że orzeczenie wydano w lutym 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, odmawiając wyrównania zasiłku. Sąd administracyjny oddalił skargę, wskazując, że prawo do zasiłku powstaje z dniem wydania orzeczenia o niepełnosprawności i złożenia wniosku, zgodnie z art. 28 ustawy o zasiłkach rodzinnych.

Sprawa dotyczyła skargi M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania zasiłku pielęgnacyjnego od października 2002 r. Skarżąca twierdziła, że mimo iż orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydano dopiero w lutym 2003 r., to faktycznie była niepełnosprawna już od października 2002 r. i domagała się wyrównania świadczenia. Organ odwoławczy uznał, że żądanie to nie ma oparcia w przepisach, ponieważ zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych, zasiłek wypłaca się od miesiąca, w którym powstało prawo do niego, ale nie wcześniej niż za okres jednego miesiąca wstecz od miesiąca zgłoszenia wniosku. Ponieważ orzeczenie o niepełnosprawności wydano 6 lutego 2003 r., a wniosek o zasiłek złożono 18 lutego 2003 r., zasiłek mógł być przyznany najwcześniej od 1 lutego 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, rozpoznając skargę, podzielił stanowisko organów administracji. Sąd podkreślił, że prawo do zasiłku pielęgnacyjnego powstaje z momentem uprawomocnienia się orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, a nie od daty wcześniejszego wniosku o jego wydanie. Sąd odrzucił również argumentację skarżącej opartą na informacjach prasowych i urzędowych, wskazując na konieczność stosowania przepisów prawa. W konsekwencji, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Zasiłek pielęgnacyjny może być przyznany najwcześniej od miesiąca, w którym powstało prawo do zasiłku, co jest związane z datą wydania orzeczenia o niepełnosprawności, oraz nie wcześniej niż za okres jednego miesiąca wstecz od miesiąca zgłoszenia wniosku o przyznanie zasiłku.

Uzasadnienie

Prawo do zasiłku pielęgnacyjnego powstaje z dniem wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, a nie od daty wcześniejszego wniosku o jego wydanie. Dodatkowo, zasiłek wypłaca się nie wcześniej niż za miesiąc poprzedzający miesiąc złożenia wniosku o zasiłek.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (7)

Główne

u.z.r.p.w. art. 28 § ust. 1

Ustawa z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych

Zasiłek pielęgnacyjny wypłaca się poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do zasiłku, jednak za okres nie dłuższy niż jeden miesiąc wstecz od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie tego zasiłku.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd oddala skargę, jeśli nie stwierdzi naruszenia prawa.

Pomocnicze

k.p.a. art. 75 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Określa właściwość WSA w Lublinie do rozpoznania skargi po dniu 1 stycznia 2004 r.

p.u.s.a. art. 3 § (1)

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Określa zakres kontroli sądu administracyjnego.

u.z.r.p.w. art. 14

Ustawa z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych

Warunek przyznania zasiłku pielęgnacyjnego.

u.z.r.p.w. art. 18

Ustawa z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych

Warunek przyznania zasiłku pielęgnacyjnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo do zasiłku pielęgnacyjnego powstaje z dniem wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Zasiłek pielęgnacyjny wypłaca się nie wcześniej niż za miesiąc poprzedzający miesiąc złożenia wniosku o zasiłek. Informacje prasowe i ustne nie mogą zastąpić przepisów prawa.

Odrzucone argumenty

Zasiłek pielęgnacyjny powinien być przyznany od października 2002 r., ponieważ niepełnosprawność istniała już wtedy, mimo braku formalnego orzeczenia. Informacje uzyskane w urzędzie pracy i artykuł prasowy potwierdzają zasadność żądania przyznania zasiłku od wcześniejszego terminu.

Godne uwagi sformułowania

zasiłek mógł być przyznany jedynie od 1 lutego 2003 r. żądanie M.P. o wyrównanie zasiłku od października 2002 r. jest niczym nieuzasadnione, a przede wszystkim nie ma oparcia w obowiązujących przepisach prawa. prawo do tego zasiłku powstanie w momencie uprawomocnienia się tego orzeczenia. Akceptowanie więc jakichkolwiek informacji uzyskanych od różnych podmiotów, dotyczących interpretacji przepisów ustawy o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych, w przypadku jednoznacznie brzmiących przepisów prawa, byłoby złamaniem tej zasady.

Skład orzekający

Ewa Gdulewicz

przewodniczący sprawozdawca

Halina Chitrosz

członek

Władysław Sobuś

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących początku biegu prawa do zasiłku pielęgnacyjnego oraz znaczenia formalnego orzeczenia o niepełnosprawności."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych oraz przepisami K.p.a. i P.p.s.a. obowiązującymi w tamtym okresie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów dotyczących świadczeń socjalnych i terminów ich przyznawania, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i socjalnym, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Lu 967/03 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-06-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-07-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Ewa Gdulewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Halina Chitrosz
Władysław Sobuś
Symbol z opisem
632  Pomoc społeczna
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 1998 nr 102 poz 651
art.28
Ustawa z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych - t. jedn.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.75 par.1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Gdulewicz (spr.), Sędziowie WSA Halina Chitrosz, NSA Władysław Sobuś, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Futyma, po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...]maja 2003 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania M.P. od decyzji wydanej z upoważnienia Rady Miejskiej przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie Filia Nr [...] z dnia [...] marca 2003 r.
w przedmiocie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 136,64 zł miesięcznie w okresie od 1 lutego 2003 r. do 28 lutego 2006 r. - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie decyzją z dnia [...] marca 2003 r. przyznał M.P. zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 136,64 zł miesięcznie w okresie od 1 lutego 2003 r. do 28 lutego 2006 r.
Od decyzji tej M.P. złożyła odwołanie, wnosząc o wyrównanie zasiłku pielęgnacyjnego począwszy od miesiąca października 2002 r.
Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do jego uwzględnienia.
W ocenie organu odwoławczego żądanie M.P. o wyrównanie zasiłku od października 2002 r. jest niczym nieuzasadnione, a przede wszystkim nie ma oparcia w obowiązujących przepisach prawa.
Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 28 ust. 1 ustawy O zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych - zasiłek pielęgnacyjny wypłaca się poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do tego zasiłku, jednak za okres nie dłuższy niż jeden miesiąc wstecz od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie tego zasiłku. Skoro orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane dopiero
w dniu 6 lutego 2003 r., a wniosek o przyznanie zasiłku został złożony 18 lutego 2003 r., to oczywistym jest, zdaniem Kolegium, że zasiłek mógł być przyznany jedynie od 1 lutego 2003 r.
Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego M.P. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie.
Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przyznanie jej zasiłku pielęgnacyjnego od miesiąca złożenia przez nią wniosku o orzeczenie stopnia niepełnosprawności do Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności, tj. od października 2002 r.
W uzasadnieniu skargi podała, że wprawdzie orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane dopiero w dniu [...] lutego 2003 r., jednak nie oznacza to, iż dopiero z tym dniem "nabyła ona" niepełnosprawność. Na poparcie swoich racji powołała się na informację uzyskaną w tej kwestii w Powiatowym Urzędzie Pracy oraz na artykuł prasowy w "Kurierze [...]" z dnia [...] lutego 2003 r., którego kserokopię dołączyła do akt sprawy.
W jej ocenie zarówno organ administracyjny I, jak i II instancji błędnie zinterpretowały przepis art. 28 ustawy o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż dniem 1 stycznia 2004 r. - na mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153, poz. 1271, z późn.zm./ do rozpoznania niniejszej skargi stał się właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Lublinie. Na podstawie tego przepisu do postępowania przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dzu. U. Nr 153, poz. 1270/.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U.Nr 153, poz.1269 oraz art. 3 ( 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) - stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych / Dz. U. z 1998 r., Nr 102, poz. 651 ze zm. /, zgodnie z którym zasiłek pielęgnacyjny wypłaca się poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do zasiłku, jednak za okres nie dłuższy niż jeden miesiąc wstecz od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek.
Spór w niniejszej sprawie dotyczy okresu, od którego winien być przyznany zasiłek pielęgnacyjny. Art. 28 ustawy o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych
i wychowawczych określa początkowy moment powstania obowiązku wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego. Jest nim miesiąc, w którym powstało prawo do zasiłku, a wiec miesiąc, w którym zaistniały okoliczności przesądzające o obowiązku wypłaty tego zasiłku. Skoro warunkiem przyznania zasiłku pielęgnacyjnego jest orzeczenie o stopniu niepełnosprawności (art.14 w zw. z art. 18 w/w ustawy), to prawo do tego zasiłku powstanie w momencie uprawomocnienia się tego orzeczenia.
Tym samym argumentacja skarżącej, iż powinna ona otrzymać zasiłek od miesiąca, w którym złożyła wniosek o orzeczenie tego stopnia niepełnosprawności, tj. od października 2002 r., nie zasługuje na uwzględnienie. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane M.P. w dniu 6 lutego 2003 r.
Od orzeczenia tego skarżąca nie odwołała się, a więc stało się ono prawomocne po upływie 14 dni od dnia otrzymania go przez skarżącą (tj. po upływie terminu do wniesienia odwołania).
Wobec tego miesiąc luty był miesiącem, w którym skarżąca nabyła uprawnienia do zasiłku pielęgnacyjnego. Zgodnie z wymogiem art. 28 w/w ustawy istotne znaczenie ma także data zgłoszenia wniosku o przyznanie tego zasiłku. Zasiłek wypłaca się bowiem za okres nie dłuższy niż jeden miesiąc wstecz od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek, mimo iż okoliczności uzasadniające wypłatę zasiłku mogły powstać wcześniej. Jak wynika z akt sprawy M.P. taki wniosek złożyła w dniu 18 lutego 2003 r. Prawidłowo zatem Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej przyznał skarżącej zasiłek pielęgnacyjny od 1 lutego 2003 r.
Odnosząc się do powołanego przez skarżącą artykułu prasowego mającego wykazać jej racje i uzyskanych przez nią informacji w Urzędzie Pracy, skład orzekający zauważa, iż zgodnie z art. 75 ( 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania Administracyjnego /Dz.U.z 2000 r.-tekst jednolity, Nr 98, poz.1071/ - jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Akceptowanie więc jakichkolwiek informacji uzyskanych od różnych podmiotów, dotyczących interpretacji przepisów ustawy o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych, w przypadku jednoznacznie brzmiących przepisów prawa, byłoby złamaniem tej zasady.
Dlatego też, mając wszystko powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi należało orzec jak
w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI