II SA/LU 948/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi P. Sp. z o.o. na decyzję Wojewody Lubelskiego, która utrzymała w mocy sprzeciw Starosty Zamojskiego wobec zgłoszenia zamiaru budowy wolno stojącego masztu antenowego o wysokości 29,29 m. Organ pierwszej instancji uznał, że inwestycja może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa i wymaga ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego, co może nastąpić jedynie w drodze pozwolenia na budowę, a masztu nie można zakwalifikować jako obiektu tymczasowego ze względu na trwałe połączenie z gruntem. Wojewoda podtrzymał to stanowisko, podkreślając definicję tymczasowego obiektu budowlanego i przenośnego masztu antenowego oraz analizując kwestię trwałego związania z gruntem w kontekście bezpieczeństwa. Spółka w skardze zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, kwestionując błędną wykładnię pojęć "zagrożenie bezpieczeństwa" oraz "tymczasowy obiekt budowlany" i argumentując, że maszt jest obiektem przenośnym, a niekoniecznie tymczasowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę. Sąd uznał, że choć organy błędnie powołały się na przepisy dotyczące stanu epidemii (art. 30 ust. 5f Prawa budowlanego), to jednak kluczowa kwestia – trwałe związanie masztu z gruntem – została prawidłowo oceniona. Ze względu na wysokość, masę i sposób posadowienia (ruszt stalowy, bloczki betonowe, płyty drogowe), sąd uznał maszt za obiekt trwale związany z gruntem, co wyklucza zastosowanie procedury zgłoszenia i wymaga pozwolenia na budowę. W związku z tym, sprzeciw organu był zasadny, a skarga bezzasadna.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia "trwałego związania z gruntem" w kontekście budowy masztów antenowych oraz stosowania przepisów dotyczących tymczasowych obiektów budowlanych i procedury zgłoszenia w Prawie budowlanym.
Dotyczy specyficznej konstrukcji masztu antenowego i jego posadowienia. Interpretacja przepisów dotyczących stanu zagrożenia epidemicznego może ewoluować.
Zagadnienia prawne (2)
Czy mobilny maszt antenowy o wysokości 29,29 m, posadowiony na fundamencie z bloczków betonowych i płyt drogowych, można uznać za tymczasowy obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, wymagający jedynie zgłoszenia, czy też za obiekt trwale związany z gruntem, wymagający pozwolenia na budowę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Maszt antenowy o wskazanej wysokości i sposobie posadowienia jest trwale związany z gruntem, co wyklucza możliwość zastosowania procedury zgłoszenia i wymaga pozwolenia na budowę.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na analizie cech konstrukcyjnych obiektu (wysokość, masa, sposób posadowienia na fundamencie z bloczków i płyt drogowych), które wskazują na trwałe związanie z gruntem, a nie na technicznej możliwości przeniesienia. Względy bezpieczeństwa i stabilności konstrukcji wymagają takiego trwałego posadowienia.
Czy w okresie stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo stanu klęski żywiołowej, budowa przenośnych wolno stojących masztów antenowych zawsze podlega procedurze zgłoszenia, nawet jeśli nie są one tymczasowymi obiektami budowlanymi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Przepisy dotyczące budowy przenośnych masztów antenowych w okresie stanu zagrożenia epidemicznego (art. 30 ust. 5f Prawa budowlanego) dotyczą wyłącznie tych masztów, które są jednocześnie tymczasowymi obiektami budowlanymi w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 7 Prawa budowlanego.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organy błędnie zastosowały art. 30 ust. 5f Prawa budowlanego, ponieważ przepis ten odnosi się do przenośnych masztów antenowych, które są jednocześnie tymczasowymi obiektami budowlanymi. W analizowanej sprawie maszt nie spełniał kryteriów obiektu tymczasowego, więc przepis ten nie miał zastosowania.
Przepisy (7)
Główne
u.p.b. art. 29 § 1 pkt 7
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Budowa tymczasowych obiektów budowlanych niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce nie wymaga pozwolenia na budowę, a jedynie zgłoszenia.
u.p.b. art. 3 § pkt 5
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Definicja tymczasowego obiektu budowlanego, obejmująca obiekty niepołączone trwale z gruntem, jak przenośne wolno stojące maszty antenowe.
u.p.b. art. 3 § pkt 5a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Definicja przenośnych wolno stojących masztów antenowych.
k.p.a. art. 138 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Pomocnicze
u.p.b. art. 30 § ust. 5f
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Procedura zgłoszenia budowy przenośnych wolno stojących masztów antenowych w okresie stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo stanu klęski żywiołowej. Zastosowanie przepisu ograniczone do tymczasowych obiektów budowlanych.
u.p.b. art. 30 § ust. 5g
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Możliwość wniesienia sprzeciwu przez organ administracji w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia przy budowie przenośnych masztów antenowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Maszt antenowy o wysokości 29,29 m, posadowiony na fundamencie z bloczków betonowych i płyt drogowych, jest trwale związany z gruntem i wymaga pozwolenia na budowę.
Odrzucone argumenty
Maszt antenowy jest tymczasowym obiektem budowlanym niepołączonym trwale z gruntem i wymaga jedynie zgłoszenia. • Zastosowanie art. 30 ust. 5f Prawa budowlanego w okresie stanu zagrożenia epidemicznego dotyczy wszystkich przenośnych masztów antenowych, niezależnie od ich tymczasowości. • Organy naruszyły przepisy proceduralne, w tym art. 7, 8, 77, 107, 80, 6 k.p.a., poprzez niedokładne rozpatrzenie materiału dowodowego, brak wyjaśnienia podstawy prawnej, zaniechanie wezwania do uzupełnienia zgłoszenia, dowolne przyjęcie zagrożenia bezpieczeństwa oraz brak odniesienia się do zarzutów odwołania.
Godne uwagi sformułowania
O tym, czy wielkość konkretnego obiektu, jego konstrukcja, przeznaczenie i względy bezpieczeństwa wymagają takiego trwałego związania z gruntem. • Nie chodzi w nich o bezpieczeństwo osób postronnych, lecz tylko o bezpieczeństwo osób wykonujących roboty budowlane. • Z uwagi na wysokość, masę i zwarty układ konstrukcyjny (...) należy uznać sporny obiekt za trwale związany z gruntem.
Skład orzekający
Joanna Cylc-Malec
przewodniczący
Grażyna Pawlos-Janusz
sprawozdawca
Bogusław Wiśniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"trwałego związania z gruntem\" w kontekście budowy masztów antenowych oraz stosowania przepisów dotyczących tymczasowych obiektów budowlanych i procedury zgłoszenia w Prawie budowlanym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej konstrukcji masztu antenowego i jego posadowienia. Interpretacja przepisów dotyczących stanu zagrożenia epidemicznego może ewoluować.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego typu inwestycji (maszty antenowe) i kluczowej dla prawa budowlanego kwestii odróżnienia zgłoszenia od pozwolenia na budowę, co ma praktyczne znaczenie dla inwestorów.
“Czy budowa masztu antenowego wymaga zgłoszenia czy pozwolenia? Sąd rozstrzyga o "trwałym związaniu z gruntem".”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.