II SA/Lu 943/06

II SA/Lu 943/06 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2007-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-11-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Krystyna Sidor /przewodniczący/
Witold Falczyński
Wojciech Kręcisz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art. 9, art. 35  ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
par. 36
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Asesor WSA Wojciech Kręcisz (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007r. sprawy ze skargi A. i W. małżonków S. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.
Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w związku z § 31 ust 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie po rozpatrzeniu odwołania A. S. od decyzji Starosty z dnia [...] znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz udzieleniu K. P. pozwolenia na budowę zbiornika na ścieki sanitarne i przyłącze kanalizacyjne do budynku sklepu na działce nr ewid. 917/2 położonej w m. Z. (usytuowanego bezpośrednio przy granicy pasa drogowego drogi gminnej nr 1054), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Organ odwoławczy podniósł, iż decyzją z dnia [...] Starosta zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił K. Pe. pozwolenia na budowę zbiornika na ścieki sanitarne i przyłącze kanalizacyjne do budynku sklepu na działce nr ewid 917/2 w miejscowości Z. gm. M..
Od decyzji tej odwołała się A. S..
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, Wojewoda . podniósł, iż zgodnie z postanowieniami § 31 ust 1 pkt 3 warunków technicznych odległość studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi od szczelnych zbiorników do gromadzenia nieczystości powinna wynosić - 15 m. Z projektu zagospodarowania działki budowlanej stanowiącego integralną część zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, że warunek ten został zachowany. Podniesiony w odwołaniu zarzut, że na sąsiedniej działce istnieje magazyn spożywczy w miejscu budynku gospodarczego jest gołosłowny, gdyż nie został poparty żadną decyzją o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania tego obiektu, lub pozwoleniem na przebudowę tego budynku. Z dokumentów wynika zaś, że projekt budowlany jest zgodny z ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gm. M.. Do projektu budowlanego jest dołączone oświadczenie projektanta, że projekt został wykonany zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym zakresie, przez osoby posiadające odpowiednie przygotowanie zawodowe do projektowania.
W związku z tym, odwołując się do przepisu art. 35 ust. 4 ustawy Prawa budowlane wskazano, iż organ I instancji nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji.
A. S. i W. S. zaskarżyli tą decyzję występując ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Zaskarżonej decyzji zarzucali naruszenie przepisów prawa budowlanego odnoszących się do minimalnych odległości, jakie powinny być zachowane od obiektów zbiornika na ścieki sanitarne i przyłącza kanalizacyjnego od budynku magazynu artykułów spożywczych, jak również naruszenie przepisów postępowania o możliwości zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy z ich wniosku o zmianę sposobu użytkowania z budynku gospodarczego na magazyn artykułów spożywczych.
Skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty .
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie odwołując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola zaskarżonej decyzji Wojewody i poprzedzającej ją decyzji Starosty , przeprowadzona zgodnie z zasadami wyrażonymi na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadzi do wniosku, iż wydane one zostały w sposób prawidłowy i nie naruszają prawa.
Orzekając w granicach sprawy, Sąd uznał, iż brak jest podstaw, aby zakwestionować zaskarżoną decyzje oraz decyzję organu I instancji.
Wbrew, zarzutowi skarżących o naruszeniu przepisów prawa budowlanego w zakresie odnoszącym się do niezachowania minimalnych odległości między obiektami budowlanymi, tj. między zbiornikiem na ścieki sanitarne i przyłączem kanalizacyjnym, a budynkiem magazynu artykułów spożywczych, zarzut ten uznać należy za nietrafny.
Z ustaleń poczynionych w sprawie wynika, iż: 1) w dniu 25 października 2005 r. inwestor wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę zbiornika ścieków i przyłącza kanalizacyjnego do budynku sklepu na działce nr 917/2 w miejscowości Z. Gm. M.; 2) decyzją z dnia [...]. Starosta zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę; 3) w związku z odwołaniem A. S. złożonym od tej decyzji Wojewoda decyzją z dnia [...]. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, podnosząc w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia naruszenie § 36 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; 4) w rezultacie wystąpienia inwestora z dnia 29 czerwca 2006 r., Starosta Zamojski na podstawie przepisu art. 9 ustawy z dnia 7 lipca 2006 r. Prawo budowlane, wystąpił do Ministra Budownictwa z wnioskiem w sprawie upoważnienia do udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno – budowlanych, po czym na podstawie upoważnienia Ministra Budownictwa z dnia 26 lipca 2006 r., postanowieniem z dnia [...] udzielił zgody na odstępstwo od przepisu § 36 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, w zakresie dotyczącym usytuowania obiektu budowlanego bezpośrednio przy granicy pasa drogowego drogi gminnej nr 1054; 5) podejmując postępowanie w sprawie, zawieszone na wniosek inwestora w związku z jego wystąpieniem o udzielenie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno – budowlanych, w dniu 9 sierpnia 2006 r. organ I instancji zawiadomił strony o ponownym postępowaniu w sprawie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę; 6) Starosta i decyzją z dnia [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę, co nastąpiło po uprzednim podjęciu czynności sprawdzających określonych przepisem art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a Wojewoda decyzję tą utrzymał w mocy.
W związku z powyższym, gdy zważyć również na fakt, iż projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy , a jej lokalizacja bezpośrednio przy granicy pasa drogowego drogi gminnej nr 1054 nastąpiła na podstawie wydanego zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane postanowienia udzielającego zgody na odstępstwo od przepisów § 36 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie należało uznać, iż brak było jakichkolwiek podstaw, dla których można byłoby zakwestionować decyzję organów architektoniczno – budowlanych I i II instancji.
W niniejszej sprawie organy administracji publicznej orzekały na podstawie przepisu art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, który nakazuje uprawnionemu organowi przez przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego sprawdzenie: zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska; zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami w tym techniczno budowlanymi; kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także zaświadczenia, o którym mowa w przepisie art. 12 ust. 7 ustawy; wykonania – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenia projektu – przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Analiza akt sprawy nie daje podstaw, aby w wyżej wskazanym zakresie zarzucić organom administracji architektoniczo – budowlanej uchybienie dyspozycji przepisu art. 35 ust. 1 ustawy. O podejmowaniu tych działań świadczy przecież pierwotne uchylenie decyzji Starosty , następnie zaś prowadzenie na wniosek inwestora postępowania w trybie przepisu art. 9 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, w rezultacie których to działań inwestor złożył poprawiony projekt budowlany, który następnie został sprawdzony.
Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy, organ administracji publicznej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W kontekście zarzutu o naruszeniu przepisów techniczno – budowlanych w zakresie odnoszącym się do niezachowania odległości zbiornika na ścieki i przyłącza kanalizacyjnego od budynku skarżących, podnieść należy, iż niezależnie od wyżej już przywołanych argumentów, zarzut ten jest niezasadny także w świetle przepisu § 36 przywoływanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury Z ust. 1 pkt 1 § 36 rozporządzenia wynika, iż odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz do magazynów produktów spożywczych powinna wynosić, co najmniej 15 m. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, zwłaszcza zaś z części graficznej projektu budowlanego, tj. planu zagospodarowania terenu (mapy do celów projektowych) i planu sytuacyjnego jednoznacznie wynika, iż wskazany warunek wynikający z przepisów techniczno – budowlanych został spełniony. Zarzut skarżących nie jest więc zasadny.
Odnosząc się do zarzutu skarżących, że przedmiotowa inwestycja aktualnie realizowana jest z naruszeniem zachowania wskazanej wyżej odległości 15 m, podkreślić należy, iż jest to kwestia obojętna z punktu widzenia oceny zaskarżonej decyzji, która dotyczy pozwolenia na budowę. Ocena kwestii realizacji inwestycji z ewentualnym odstępstwem od udzielonego pozwolenia na budowę należy do właściwych organów nadzoru budowlanego, nie zaś do organów administracji architektoniczno – budowlanej. Na marginesie, zwrócić należy uwagę, że jak wynika z adnotacji na planie zagospodarowania terenu skarżący, jako właściciele działki nr 917/1, sąsiadującej z działką inwestora nie zezwolili na wejście na grunt i dokonanie pomiarów.
Według Sądu, nie jest również uzasadniony zarzut naruszenia przepisów postępowania, co według skarżących miało nastąpić w związku z nierozważeniem zasadności zawieszenia postępowania prowadzonego z wniosku inwestora, do czasu rozstrzygnięcia sprawy z ich wniosku o zmianę przeznaczenia budynku gospodarczego. Wbrew wywodom skarżących, przepis art. 97 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, nie daje podstaw do zawieszenia postępowania, w związku z podnoszonymi przez nich okolicznościami. W świetle przesłanek wskazanych w pkt 1 - 4 § 1 art. 97 kpa, nie mogą być one uznane za podstawę zawieszenia postępowania administracyjnego.
Należało więc uznać, iż brak jest podstaw, aby zakwestionować zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.