II SA/Lu 93/25

II SA/Lu 93/25 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-04-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-02-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Grzegorz Grymuza /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6162 Scalanie i wymiana gruntów
Hasła tematyczne
Scalanie gruntów
Sygn. powiązane
I OSK 1362/25 - Postanowienie NSA z 2025-10-14
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1223
art. 1, art. 8, art. 24, art. 20
Ustawa z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur Protokolant Specjalista Marzena Okoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 9 stycznia 2025 r., znak: GN-Ch.7511.2.8.2024.KS w przedmiocie scalenia gruntów oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 9 stycznia 2025 r., znak: GN-Ch.7511.2.8.2024.KS Wojewoda Lubelski, po rozpatrzeniu odwołań I. S. i L. B., utrzymał w mocy decyzję Starosty Łęczyńskiego z 22 kwietnia 2024 r., znak: GN.6622.3.2021 w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów obrębów: 0., gm. C., powiat łęczyński.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie sprawy.
Postępowanie scaleniowe gruntów obrębów: 0. i M., gm. C., wszczęte zostało na mocy postanowienia Starosty Łęczyńskiego z 12 października 2021 r., znak: GKN.6622.3.2021. Postanowienie odczytane zostało na zebraniach (w miejscowościach: G. i M.) uczestników scalenia w dniu 12 października 2021 r., oraz wywieszone na tablicach ogłoszeń wsi: G. i M., a także w Urzędzie Gminy Cyców i na stronie internetowej Starostwa Powiatowego w Łęcznej. Stało się ono ostateczne w dniu 22 listopada 2021 r.
Zgodnie z treścią załączników nr 1 i nr 2 do tego postanowienia, w postępowaniu scaleniowym uczestniczyło łącznie 726 osób.
Starosta Łęczyński upoważnił geodetę uprawnionego P. J. (uprawnienia nr 23315) do szacowania i opracowania projektu scalenia gruntów wsi M. i G., gm. C. (upoważnienie Nr 33/2022, z dnia 12 kwietnia 2022 r.).
Postanowieniem z 7 listopada 2022 r., znak: GN.6622.3.2021, Starosta Łęczyński powołał komisję pełniącą funkcje doradcze przy szacowaniu gruntów objętych postępowaniem scaleniowym.
Na zebraniu w dniu 9 listopada 2022 r., w drugim terminie, większością 3/4 głosów uczestników scalenia obecnych na zebraniu, została podjęta uchwała nr 1 w sprawie ustalenia zasad szacunku porównawczego gruntów obrębów: G., M., gm. C., powiat łęczyński, województwo lubelskie.
Zgodnie z przepisami art. 12 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów, w dniu 24 stycznia 2023 r. odbyło się zebranie uczestników scalenia, na którym ogłoszone zostały wyniki szacowania gruntów. Wyniki te następnie zostały udostępnione uczestnikom scalenia w dniach od 25 do 31 stycznia 2023 r. w miejscu zamieszkania sołtysów oraz w Urzędzie Gminy Cyców. Nie wniesiono zastrzeżeń do szacunku porównawczego gruntów.
Na zebraniu w dniu 24 lutego 2023 r., w drugim terminie, większością 3/4 głosów uczestników scalenia obecnych na zebraniu, podjęta została uchwała z dnia 24 lutego 2023 r. w sprawie wyrażenia zgody na dokonany szacunek gruntów wsi: G., M., gm. C., powiat łęczyński, województwo lubelskie.
W dniu 19 września 2023 r., w świetlicy wiejskiej w G. odbyło się zwołane przez Starostę Łęczyńskiego zebranie w sprawie okazania projektu scalenia oraz projektu warunków objęcia w posiadanie gruntów wydzielonych w wyniku scalenia. W trakcie zebrania poinformowano, że w dniach 20-27 września 2023 r. odbywać się będzie indywidualne okazanie projektu: uczestnikom scalenia z obrębu G.
- w świetlicy wiejskiej w G., uczestnikom scalenia z obrębu M.
- w świetlicy wiejskiej w M. Równocześnie uczestnicy zostali pouczeni, że
w terminie 14 dni od dnia okazania projektu, uczestnicy scalenia mogą zgłaszać organowi pisemne zastrzeżenia do tego projektu.
W terminie zakreślonym przez organ prowadzący przedmiotowe postępowanie 6 uczestników scalenia złożyło zastrzeżenia.
W dniu 25 stycznia 2024 r. odbyło się posiedzenie komisji w sprawie zaopiniowania zastrzeżeń zgłoszonych do projektu scalenia. Po rozpatrzeniu zastrzeżeń część z nich została uznana za zasadne. Zmiany w projekcie scalenia zostały okazane uczestnikom w dniu 22 marca 2024 r.
Starosta Łęczyński decyzją z dnia 22 kwietnia 2024 r., znak: GKN.6622.3.2021, orzekł o:
- skorygowaniu powierzchni obszaru objętego scaleniem gruntów w obrębach ewidencyjnych: 0., M., na powierzchnię 1130,1640 ha, w tym:
• obręb 0009-G. z powierzchni 464,2634 ha na powierzchnię 463,9052 ha,
• obręb 0013-M. z powierzchni 665,2779 ha, na powierzchnię 666,2588 ha;
- zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów w obrębach ewidencyjnych: 0009-G., 0013-M., o łącznej powierzchni 1130,1640 ha, sporządzony przez działającego z upoważnienia Starosty Łęczyńskiego geodetę Wojewódzkiego Biura Geodezji i Urządzania Terenów Rolnych w Lublinie – P. J., wykazany na mapach obszaru scalenia i w rejestrach pomiarowo-szacunkowych po scaleniu, ze zmianami dokonanymi na skutek rozpatrzenia zastrzeżeń do projektu scalenia;
- wydzieleniu, za zgodą współwłaścicieli, odrębne dla każdego z nich grunty, odpowiadające wartości udziałów we współwłasności w następujących gospodarstwach w obrębie 009-G.: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...];
- powiększeniu obszaru gruntów na wniosek właścicieli i zobowiązaniu uczestników scalenia do dopłaty pieniężnej z tego tytułu, jednorazowo, na konto Starostwa Powiatowego w Łęcznej, w terminie 2 miesięcy od zakończenia scalenia, zgodnie z wykazem dopłat stanowiącym załącznik nr 1 do decyzji, jako jej integralna część;
- pomniejszeniu obszaru gruntów na wniosek właścicieli i przyznaniu im dopłat pieniężnych wypłacanych jednorazowo ze środków wpływających na rachunek Starostwa Powiatowego w Łęcznej, w terminie 2 miesięcy od zakończenia scalenia, zgodnie z wykazem dopłat stanowiącym załącznik nr 1 do decyzji, jako jej integralna część;
- przekazaniu na rzecz Gminy C. gruntów wydzielonych na cele miejscowej użyteczności publicznej oraz wydzielonych po ulice i drogi;
- zatwierdzeniu terminów i zasad objęcia w posiadanie gruntów wydzielonych w wyniku scalenia gruntów w obrębach ewidencyjnych: 0., 0013 –M., gm. C., z dnia 19 września 2023 r. (załącznik nr 2 do decyzji);
- zatwierdzeniu rodzaju prac zagospodarowania poscaleniowego, wyszczególnionych w części B w zestawieniu rzeczowo-finansowym, stanowiącym załącznik nr 1 do umowy o przyznaniu pomocy z dnia 14 lipca 2022 r. Nr 00033-6502 -UM0300038/22, zmienionej Aneksem Nr 1 z dnia 03.03.2023 r., zawartej pomiędzy Samorządem Województwa Lubelskiego a Powiatem Łęczyńskim w oparciu o art. 1 ust. 2 pkt 9 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów;
- przeniesieniu obciążeń wpisanych przed scaleniem do ksiąg wieczystych na grunty nowowydzielone.
Ze względu na wyjątkowo ważny interes stron postępowania scaleniowego, decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Decyzja została podana do publicznej wiadomości poprzez jej odczytanie na zebraniu uczestników scalenia w dniu 23 kwietnia 2024 r. oraz wywieszenie, na okres 14 dni, na tablicach ogłoszeń: w Urzędzie Gminy Cyców, we wsiach: G. i M., a także zamieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie Starostwa Powiatowego w Łęcznej oraz Urzędu Gminy C..
Odwołania od tej decyzji wnieśli:
- I. S., która nie składała zastrzeżeń do projektu scalenia. Z treści odwołania wynika, iż skarżąca wyraża wątpliwości, co do przebiegu granicy zaprojektowanej działki nr [...] (własność I. S.) z działką nr [...] (własność E. i D. małżonków D.).
- L. B., która nie składała zastrzeżeń do projektu scalenia. Z treści odwołania wynika, iż skarżąca kwestionuje przebieg granicy zaprojektowanych działek: nr [...] i nr [...] (własność L. B.) z działką nr [...] (własność M. D.).
Decyzją z dnia 9 stycznia 2025 r., znak: GN-Ch.7511.2.8.2024.KS Wojewoda Lubelski, po rozpatrzeniu odwołań I. S. i L. B., utrzymał w mocy decyzję Starosty Łęczyńskiego z 22 kwietnia 2024 r., znak: GN.6622.3.2021 w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów obrębów: 0009-G., 0013M., gm. C., powiat łęczyński.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda Lubelski wyjaśnił, że tryb i zasady scalania gruntów zostały uregulowane przepisami ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów. W świetle art. 1 tej ustawy - celem scalenia gruntów jest tworzenie korzystniejszych warunków gospodarowania w rolnictwie i leśnictwie poprzez poprawę struktury obszarowej gospodarstw rolnych, lasów i gruntów leśnych, racjonalne ukształtowanie rozłogów gruntów, dostosowanie granic nieruchomości do systemu urządzeń melioracji wodnych, dróg oraz rzeźby terenu. Scalenie gruntów ma charakter zbiorowego zabiegu urządzeniowo-rolnego (gospodarczego). Cechują je rozwiązania mające charakter techniczny przy uwzględnieniu przepisów ustawy z 1982 r. Cechą charakterystyczną postępowania scaleniowego jest to, że organ administracyjny opracowujący projekt scalenia korzysta ze swobody w jego ukształtowaniu i wyborze najlepszego, jego zdaniem, rozwiązania w danych warunkach tak, aby w miarę możliwości uwzględnić interesy i życzenia wszystkich uczestników scalenia. Zwykle jednak w toku postępowania scaleniowego rodzą się liczne konflikty pomiędzy uczestnikami oczekującymi na poprawę wyłącznie ich warunków gospodarowania.
Zgodnie z wykazem uczestników scalenia - załączników do ostatecznego postanowienia Starosty Łęczyńskiego z 12 października 2021 r. w postępowaniu scaleniowym brało udział 726 osób, zastrzeżenia do projektu scalenia złożyło 6 uczestników. Zgodnie z przepisami art. 27 ust. 1 ustawy, projekt scalenia gruntów może być zatwierdzony, jeśli po jego okazaniu większość uczestników scalenia nie zgłosiła do niego zastrzeżeń, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Oznacza to, że zdecydowana większość uczestników zaakceptowała rozwiązania przyjęte w projekcie scalenia gruntów.
Mając na uwadze zarzuty zgłoszone w odwołaniach Wojewoda Lubelski zważył, co następuje.
Co do odwołania I. S.
Wojewoda Lubelski w dniu 16 października 2024 r. przeprowadził oględziny nieruchomości. Uczestniczyli w nich: I. S., D. D., przedstawiciel Starosty Łęczyńskiego – J. G., przedstawiciele Wójta Gminy Cyców: Pni M. D., E. C. oraz przedstawiciele Wojewódzkiego Biura Geodezji i Urządzania Terenów Rolnych w Lublinie: P. J. - projektant scalenia, P. P., R. K., Pa K. W.. Pomimo prawidłowego powiadomienia nie stawiła się E. D.
W trakcie tych czynności geodeci okazali zaprojektowany w scaleniu przebieg granicy działki nr [...] (własność I. S.) z działką nr [...] (własność E. i D. małżonków D.). Ustalono, że granica została zaprojektowana od drogi gminnej (działki nr [...]) po istniejącym ogrodzeniu i dalej, jako prosta po przedłużeniu ogrodzenia. Zostały umieszczone dodatkowe pale drewniane wyznaczające przebieg tej granicy. I. S. nie wniosła kolejnych uwag do okazanego przebiegu granicy.
Co do odwołania L. B.
Wojewoda Lubelski w dniu 16 października 2024 r. przeprowadził oględziny nieruchomości. Uczestniczyli w nich: L. B., wraz z córką G. W. i synem A. B., przedstawiciel Starosty Łęczyńskiego – J. G. oraz przedstawiciele Wojewódzkiego Biura Geodezji i Urządzania Terenów Rolnych w Lublinie: P. J. - projektant scalenia, P. P., R. K., K. W. Pomimo prawidłowego powiadomienia nie stawił się M. D.
W trakcie tych czynności geodeci okazali zaprojektowany w scaleniu przebieg granicy działek: nr [...] i nr [...] (własność Pani L. B.) z działką nr [...] (własność M. D.). Ustalono, że granica została zaprojektowana od drogi krajowej (działki nr [...]) po istniejącym ogrodzeniu na podmurówce aż do granicy z działką nr [...] (własność K. Ś.).
L. B. oświadczyła, iż nie zgadza się z okazaną granicą. Wniosła o przesunięcie granicy o 1 m w kierunku działki nr [...] (własność M. D.). Jednocześnie L. B. odmówiła podpisania protokołu z oględzin nieruchomości. W związku z tym, organ odwoławczy wystąpił do M. D. z prośbą o wyrażenie zgody na zmianę projektu scalenia w części dotyczącej granicy działek nr [...] z działką nr [...], polegającej na przesunięciu granicy o 1 metr w kierunku działki nr [...]. M. D., pismem z dnia 13 listopada 2024 r., nie wyraził zgody na proponowaną zmianę projektu scalenia, a zatem zmiana projektu scalenia w tej części nie jest możliwa.
Pismem z 28 października 2024 r. L. B. uzupełniła odwołanie od decyzji Starosty Łęczyńskiego i zażądała okazania zaprojektowanych podczas scalenia granic działki nr [...] oraz działki nr [...] z działką nr [...].
Wojewoda Lubelski w dniu 19 listopada 2024 r. przeprowadził oględziny nieruchomości. Uczestniczyli w nich: L. B., wraz z córka G. W. i synem A. B., K. Ś., U. D., S. D., przedstawiciel Starosty Łęczyńskiego – J. G. oraz przedstawiciele Wojewódzkiego Biura Geodezji i Urządzania Terenów Rolnych w Lublinie: P. J. - projektant scalenia, P. P., R. K., K. W. Pomimo prawidłowego powiadomienia nie stawił się przedstawiciel Wójta Gminy Cyców.
W trakcie tych czynności geodeci okazali zaprojektowany w scaleniu przebieg granicy działek nr 291 (własność Pani L. B.) z działką nr [...] (własność K. Ś.). Ustalono, że granica została zaprojektowana od punktu wspólnego granic działek: nr [...] do drogi gminnej (działki nr [...]) jako linia prosta. Dokonano przetyczenia tej granicy umieszczając cztery dodatkowe pale drewniane wyznaczające jej przebieg.
Okazano przebieg granicy drogi gminnej (działki nr [...]) z działkami: nr [...]. Odszukano pale drewniane umieszczone w trakcie tyczenia projektu scalenia. Dodatkowo umieszczono nowe pale drewniane pomalowane różową farbą.
Następnie geodeci okazali zaprojektowany przebieg granicy działki nr [...] (własność L. B.) z działką nr [...](własność U. i S. małżonków D.). Granica została zaprojektowana od drogi gminnej (działki nr [...]) do punktu wspólnego granic działek: nr [...] jako linia prosta. Dokonano przetyczenia tej granicy umieszczając trzy dodatkowe pale drewniane wyznaczające jej przebieg.
Dodatkowo okazano punkty wspólne granic działek: nr [...] oraz działek: nr [...] (droga krajowa). Odszukano w tych miejscach pale drewniane umieszczone w trakcie tyczenia projektu scalenia oraz umieszczono nowe pale drewniane pomalowane różową farbą.
L. B.i A. B.odmówili podpisania protokołu z tych czynności.
Jak podkreślił Wojewoda Lubelski w toku postępowania odwoławczego projektant scalenia przedstawił opracowanie w skali 1:1500 - zdjęcie lotnicze, na które naniesiono projekt scalenia w części obejmującej działki: nr [...] (kolor czerwony). Dodatkowo naniesiono na nie również dane: z operatu: z założenia ewidencji gruntów, z roku 1964 (kolor czarny), z pomiaru sytuacyjnego, z roku 1980 (kolor niebieski), z podziału działki nr [...], z roku 1999 (kolor żółty), z podziału działki nr [...], z roku 2002 (kolor zielony). Ponadto projektant przedstawił wyniesienie w skali 1:500, obejmujące zabudowaną część wymienionych działek.
Z treści tego dokumentu wynika, iż generalnie przebieg granic poszczególnych działek nie uległ istotnym zmianom i to od czasu pomiarów do założenia ewidencji wykonanych w 1964 r. Różnice w poszczególnych miarach wynikają z dokładności pomiarów wykonywanych na przestrzeni sześćdziesięciu lat, spowodowanych zarówno zmianami w obowiązujących przepisach prawa, jak i rozwojem technologicznym urządzeń pomiarowych wykorzystywanych w geodezyjnych pracach terenowych.
Organ odwoławczy zauważył, że w skład gospodarstwa należącego do L. B., przed scaleniem, wchodziło 8 działek (pozycje rejestrowe: 109, 127, 152). Ogólna powierzchnia gospodarstwa wynosiła 4,1196 ha, a wartość - 175,14 jednostek szacunkowych. W wyniku scalenia, skarżącej wydzielono należny ekwiwalent w 8 działkach (pozycja rejestrowa 109) o łącznej powierzchni 4,1139 ha i wartości wynoszącej 174,39 jednostek szacunkowych.
Mając na uwadze powyższe Wojewoda Lubelski stwierdził, że sposób zaprojektowania gospodarstwa dla L. B. jest zgodny z obowiązującymi przepisami prawa, a istniejące różnice w wartości i powierzchni łącznej mieszczą się w odchyłkach dopuszczalnych prawem.
Jak wskazał organ zawiadomieniem z 28 listopada 2024 r. L. B., M. D., K. Ś., U. D., S. D. zostali poinformowani o zakończeniu postępowania dowodowego w niniejszej sprawie. L. B. w dniu 9 grudnia 2024 r. zapoznała się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i oświadczyła, że podtrzymuje zarzuty odwołania oraz nie zgadza się na granice zatwierdzone w scaleniu gruntów. Pozostałe strony nie złożyły wniosków dowodowych.
W ocenie Wojewody Lubelskiego, w świetle powyższych ustaleń, należało uznać, że L. B. otrzymała należny ekwiwalent zamienny, zaś ewentualne niezadowolenie przydziałem ekwiwalentu, nie jest argumentem wystarczającym dla podważenia legalności decyzji. Kontrola uznaniowych rozstrzygnięć sprowadza się do oceny prawidłowości "wyważenia" interesów i życzeń poszczególnych osób. Jakkolwiek organ prowadzący scalenie musi w miarę możliwości uwzględniać interesy wszystkich uczestników scalenia, to jednak nagromadzenie interesów indywidualnych, z natury różnych, powoduje że ich pełna realizacja w takim postępowaniu nie zawsze jest możliwa. Co więcej, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie dostarcza argumentów podważających prawidłowość przeprowadzonego postępowania administracyjnego oraz mających wskazywać na słuszność twierdzeń skarżącej. Nadto, zarówno zasady szacowania, jak i wyniki szacowania zostały zaakceptowane przez uczestników scalenia zgodnie z procedurą. Należy mieć na uwadze, że ustawa scaleniowa reguluje scalenie jako proces zmierzający do globalnego uporządkowania stanu gruntów na danym terenie. Interesy tych uczestników scalenia, którzy takiego procesu nie akceptują co do zasady, chronione są odpowiednią procedurą, w ramach której: projektowane rozwiązania mają być ujawnione, uprawnienie do udziału w podejmowaniu najbardziej istotnych decyzji należy do wszystkich zainteresowanych, zgłaszane zastrzeżenia mają być rozpatrywane komisyjnie, wreszcie uczestnicy reprezentowani są przez wybieraną przez siebie radę.
Podsumowując Wojewoda Lubelski stwierdził, że organ pierwszej instancji przeprowadził niniejsze postępowanie scaleniowe z zachowaniem przewidzianej w ustawie procedury, co znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu skarżonej decyzji oraz obszernym materiale dowodowym. Nie można też zarzucić Staroście Łęczyńskiemu przekroczenia granic przysługującego organowi uznania w zakresie wyboru rozwiązań technicznych zapewniających realizację celów scalenia.
Decyzja Wojewody Lubelskiego została zaskarżona przez L. B. (dalej także jako "skarżąca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
W skardze L. B. obszernie przedstawiła okoliczności, które leżały u podstaw wydzielania należących do niej działek i nieruchomości z nimi sąsiadujących.
Skarżąca podnosiła, że zatwierdzona decyzja narusza jej prawo własności oraz pozbawia ją prawa do sprostowania błędów w ewidencji gruntów z działki nr [...]
Podnosiła, że błąd w areale nie odzwierciedla stanu faktycznego wg stanu prawnego oraz, że błąd został popełniony w 1950 r.
Skarżąca wyjaśniała także, że ziemia ta nie zmieniała granic do momentu sprzedaży p. D. przez Ś. w 1999 r. Mimo błędnego zapisu ziemia była użytkowana w takich samych granicach jak została podzielona między spadkobiercami, Problem się zaczął, gdy nowy właściciel zaczął urządzać i przestawiać miedzę w jej stronę (działka [...] nie ma 14 m teraz), ogrodził się na siłę pomimo jej skarg, a skarżąca nie otrzymała pomocy w uregulowaniu tej sytuacji prawnej w Urzędzie Gminy w Cycowie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 - dalej jako: "p.p.s.a."). Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia, jego zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie postanowienia następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Skarga w sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygające w sprawie organ nie naruszył także przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Już w tym miejscu należy podkreślić, że ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji znajdują potwierdzenie w niewadliwie zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, wobec czego materiał ten należało uznać za wystarczający do podjęcia prawidłowej i zgodnej z prawem decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów.
Organ administracji dokonał także właściwej wykładni przepisów prawa materialnego, jak też prawidłowo zastosował normy prawne do ustalonego w sprawie stanu faktycznego.
W myśl przepisu art. 7 k.p.a., organ administracji podejmuje wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zaś zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Przez rozpatrzenie całego materiału dowodowego należy rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Ocena dowodów powinna być dokonana na podstawie całego zebranego materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.).
Organ administracyjny jest więc zobowiązany na podstawie przytoczonych przepisów do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności proceduralnych w celu zebrania pełnego materiału dowodowego, dopiero bowiem wówczas może ocenić, czy dana okoliczność została wyjaśniona i udowodniona.
W rozpoznawanej sprawie organ administracji nie naruszył wskazanych reguł postępowania. Organ zebrał wyczerpująco cały materiał dowodowy, rozważył go i poddał ocenie, zgodnie z regułami wynikającymi z przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ustalił dokładnie stan faktyczny i wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy, mając na względzie treść mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa.
Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ wziął pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i dowody zgromadzone w aktach sprawy, w tym także w szczególności dane z ewidencji gruntów dotyczące granic objętych scaleniem nieruchomości.
Ustalenia organu w tym zakresie nie budzą zastrzeżeń. Ustalenia te wynikają bowiem z przeprowadzonych w sprawie i wskazanych w uzasadnieniu decyzji dowodów, w tym w szczególności z map z ewidencji gruntów. Większość dowodów, które stanowiły podstawę ustaleń dokonanych w sprawie, to dowody w postaci dokumentów urzędowych, których prawdziwość w żaden sposób nie została podważona.
Podkreślić należy również, że także sama skarżąca nie wskazała takich środków dowodowych, które będąc pominięte przez organ, miałyby znaczenie dla ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.
Organ nie naruszył także dyspozycji art. 6 k.p.a.
Zasada legalizmu (praworządności) oznacza, że organ musi działać na podstawie i w granicach prawa.
W sprawie organ działał na podstawie przepisów obowiązującego prawa.
Nie ma podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wszystkie elementy wymagane powyższym przepisem, co umożliwia przeprowadzenie kontroli sądowej wydanego przez organ rozstrzygnięcia. W motywach zaskarżonej decyzji organ odwoławczy rzeczowo i z poszanowaniem reguł określonych w art. 107 § 3 k.p.a. wyjaśnił przesłanki natury faktycznej i prawnej podjętego rozstrzygnięcia.
Brak jest również podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego.
Zaskarżoną decyzją Wojewoda Lubelski utrzymał w mocy rozstrzygnięcie w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów obrębów: 0009-G., 0013M., gm. C., powiat łęczyński.
Prawnomaterialną podstawę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (test jednolity Dz.U. z 2023 r., poz. 1197 - dalej jako: "ustawa scaleniowa" lub "u.s.w.g.").
Generalnie, jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, cechą charakterystyczną postępowania scaleniowego jest to, że organy administracyjne opracowujące projekt scalenia korzystają ze swobody w jego ukształtowaniu i wyborze najlepszego - ich zdaniem - rozwiązania w danych warunkach, tak by w miarę możliwości uwzględnić interesy i życzenia wszystkich uczestników scalenia. W toku postępowania scaleniowego rodzą się zwykle liczne konflikty pomiędzy uczestnikami oczekującymi wyłącznie na poprawę ich warunków gospodarowania. Realizacja celów scalenia określonych w art. 1 ust. 1 ustawy, nie może dotyczyć każdej pojedynczej działki i sytuacji, gdyż jest to niemożliwe. Wydana decyzja o scaleniu jest wynikiem pewnego kompromisu, niekiedy bowiem kosztem jednej działki, czy też jednego uczestnika scalenia, następuje istotna poprawa warunków gospodarowania na innych działkach, uzasadniająca w łącznym rozrachunku przyjęte rozwiązanie. Istotne i konieczne jest, aby cel scalenia, czyli stworzenie korzystniejszych warunków gospodarowania poprzez poprawę struktury obszarowej gospodarstwa rolnego, racjonalne ukształtowanie rozłogów gruntów oraz dostosowanie granic nieruchomości do systemu dróg oraz rzeźby terenu, został zrealizowany odnośnie do każdego z wydzielonych w wyniku scalenia gospodarstw rolnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt I OSK 135/21).
Podkreśla się przy tym, że organy administracyjne opracowujące projekt scalenia korzystają ze swobody w jego ukształtowaniu i wyborze najlepszego - ich zdaniem - rozwiązania w danych warunkach. W tym zakresie rozstrzygnięcia organów zawierają elementy uznania administracyjnego, a kontrola sądu polega jedynie na tym, czy tego rodzaju rozstrzygnięcia nie posiadają cech dowolności, a więc czy w sposób należyty zostały wyważone interesy społeczne i uzasadnione interesy poszczególnych osób. Nawet rzeczywiście zaistniałe w jednostkowym przypadku naruszenie indywidualnego interesu uczestnika scalenia nie podważa legalności decyzji zatwierdzającej projekt scalenia, gdy zachowana pozostaje podstawowa zasada wydzielenia gruntów określona w art. 8 ust. 1 u.s.w.g.
W ocenie Sądu brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji albowiem organy przeprowadziły postępowanie scaleniowe z poszanowaniem procedury przewidzianej w ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów, co znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, jak też w postępowaniu zachowano podstawową zasadę wydzielenia gruntów określoną w art. 8 ust. 1 ustawy scaleniowej.
W sytuacji - co zostanie szerzej wyjaśnione w dalszej części uzasadnienia - gdy sytuacja skarżącej jako uczestniczki scalenia nie uległa pogorszeniu, a generalny cel scalenia został osiągnięty, nie można także mówić o naruszeniu indywidualnego interesu prawnego skarżącej.
W sprawie zasadnicze zarzuty i wywody skargi koncentrują się na kwestionowaniu granic posiadanych przez skarżącą przed scaleniem dawnych działek nr [...].
Do zarzutów tych obszernie odniósł się Wojewoda Lubelski w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Zagadnienie to nie zostało natomiast omówione w uzasadnieniu decyzji organu I instancji.
W realiach przedmiotowej sprawy brak szczegółowego odniesienia się do powyższych kwestii przez organ I instancji nie powinien być postrzegany w charakterze błędu, albowiem powyższe spowodowane zostało w istocie zaniedbaniem samej skarżącej, która w toku trwającego postępowania scaleniowego nie złożyła zastrzeżeń do projektu scalenia gruntów.
W sprawach scaleniowych, w których bierze udział znaczna liczba uczestników (w przedmiotowej sprawie 726 osób), gdy scaleniem objęte jest kilkaset lub nawet kilka tysięcy działek, nie sposób wymagać, by organ z urzędu w uzasadnieniu decyzji odnosił się do każdej z granic objętych scaleniem działek.
Organ powinien wyjaśnić i rozważyć kwestie sporne, przy czym impulsem, który obligowałby go do zajęcie się takim zagadnieniem powinny stać się zastrzeżenia, które uczestnicy scalenia mogą zgłaszać do przygotowanego projektu scalenia gruntów.
Zgodnie bowiem z art. 24 ust. 1 u.s.w.g. uczestnicy scalenia, w terminie 14 dni od dnia okazania projektu scalenia gruntów, mogą zgłaszać na piśmie staroście zastrzeżenia do tego projektu. Zastrzeżenia do projektu scalenia gruntów rozpatruje starosta, po zasięgnięciu opinii komisji, o której mowa w art. 10 ust. 1 (art. 24 ust. 2 u.s.w.g.).
W sprawie skarżąca nie zgłosiła zastrzeżeń do projektu scalenia.
W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że o ile zachowano przepisy procedury, to uczestnik scalenia, który ma możliwość korzystać ze swych uprawnień, a tego nie czyni, występując z zarzutami po zakończeniu postępowania w pierwszej instancji, musi się liczyć z tym, że nie zostaną one uwzględnione (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1404/18).
Generalnie więc braku szczegółowego odniesienia się do powyższych kwestii przez organ I instancji nie można kwalifikować w kategoriach nieprawidłowości.
Do kwestii tych, w związku z wniesionym odwołaniem, odniósł się natomiast Wojewoda Lubelski w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Jak wskazano już wyżej zasadnicze zarzuty skargi koncentrują się na kwestionowaniu granic posiadanych przez skarżącą przed scaleniem dawnych działek nr [...], przy czym już na rozprawie skarżąca wskazała, że kwestionuje granice działek scaleniowych nr [...], które odpowiadają działkom przedscaleniowym nr [...].
Skarżąca twierdzenia takie opiera na dwóch okolicznościach. Po pierwsze w jej ocenie błąd w areale działek popełniony została już w 1950 r., a więc – jak można wnioskować – na etapie zakładania i urządzania ewidencji gruntów. Po drugie twierdzi ona, że po sprzedaży w 1999 r. nieruchomości przez Ś. państwu D., nowy właściciel nieruchomości zaczął przesuwać granice działki w stronę jej działki nr [...].
W ocenie Sądu zarzuty te należy uznać za nieuzasadnione albowiem w sprawie brak jest dowodów tego rodzaju, które dawałyby podstawę do uznania, że organ I instancji w sposób nieprawidłowy ustalił i przyjął do scalenia granice dawanych działek nr [...].
Przeciwnie materiał dowodowy zgromadzony w sprawie jednoznacznie wskazuje, że granice spornych nieruchomości ustalone zostały na podstawie map i danych z ewidencji gruntów, a więc sposób przewidziany obowiązującymi przepisami.
Wojewoda Lubelski odniósł się do powyższych twierdzeń wskazując, że w toku postępowania odwoławczego projektant scalenia przedstawił opracowanie w skali 1:1500 - zdjęcie lotnicze, na które naniesiono projekt scalenia w części obejmującej działki: nr [...] (kolor czerwony). Dodatkowo naniesiono na nie również dane: z operatu: z założenia ewidencji gruntów, z roku 1964 (kolor czarny), z pomiaru sytuacyjnego, z roku 1980 (kolor niebieski), z podziału działki nr [...], z roku 1999 (kolor żółty), z podziału działki nr [...], z roku 2002 (kolor zielony). Ponadto projektant przedstawił wyniesienie w skali 1:500, obejmujące zabudowaną część wymienionych działek.
Wojewoda Lubelski stwierdził przy tym, że z treści tego dokumentu wynika, iż generalnie przebieg granic poszczególnych działek nie uległ istotnym zmianom i to od czasu pomiarów do założenia ewidencji wykonanych w 1964 r. Różnice w poszczególnych miarach wynikają z dokładności pomiarów wykonywanych na przestrzeni sześćdziesięciu lat, spowodowanych zarówno zmianami w obowiązujących przepisach prawa, jak i rozwojem technologicznym urządzeń pomiarowych wykorzystywanych w geodezyjnych pracach terenowych.
Zdaniem Sądu brak jest podstaw do zakwestionowania powyższego stanowisko.
Zgodnie z art. 20 u.s.w.g. stan własności oraz posiadania gruntów, powierzchnię użytków i klasy gruntów określa się według danych ewidencji gruntów.
Z powyższego przepisu wynika więc wprost, że w postępowaniu scaleniowym stan własności i posiadania gruntów oraz ich powierzchnię, którą wyznaczają granice nieruchomości, określa się według danych ewidencji gruntów.
Prawidłowo zatem organy w przedmiotowej sprawie przyjęły granice nieruchomości objętych scaleniem na podstawie map i danych znajdujących się w ewidencji gruntów.
Granice działek z 1964 r., tj. z roku założenia ewidencji gruntów oraz granice z kolejnych pomiarów dokonywanych na gruncie w związku podziałem nieruchomości i jak można wnioskować z ich dalszym obrotem prawnym, to granice z ewidencji gruntów.
Jak wynika z przedstawionego przez geodetę-projektanta scalenia i przywołanego przez Wojewodę opracowania granice te się ze sobą pokrywają, a więc są ze sobą zgodne.
W takiej sytuacji prawidłowo więc do sporządzenia i zatwierdzenia projektu scalenia gruntów przyjęto te właśnie granice działek nr [...] albowiem były to granice wynikające z ewidencji gruntów.
W sprawie tak przedmiotowe opracowanie, jak i sam projekt scalenia przygotowane zostały przez upoważnionego jako geodeta-projektant scalenia geodetę mgr. inż. P. J.
Tak więc przedmiotowe opracowanie, jak i projekt scalenia gruntów, przygotowane zostały przez powołaną do tego osobę, dysponującą stosownymi uprawnieniami geodezyjnymi.
Odwołując się w tym miejscu do wyjaśnień z dnia 21 maja 2024 r. geodety-projektanta scalenia P. J. (k.91 akt administracyjnych) wskazać należy, że z wyjaśnień tych wynika, że w projekcie scalenia zaprojektowano granice z uwzględnieniem miar określonych ww. operatach w części uprawianej rolniczo. Natomiast w części zabudowanej granice przyjęto zgodnie z zagospodarowaniem terenu (granica wzdłuż trwałego ogrodzenia). Szerokość działki nr [...] przyjęta w projekcie scalenia od strony północnej jest większa o 0,08 m, zaś od strony południowej jest większa o 0,48 m w porównaniu do miar wykazanych w operacie z założenia ewidencji wsi G. Dodatkowo geodeta wyjaśnił, że omawiana granica była przedmiotem dwóch prac geodezyjnych: podział działki nr [...] (operat nr P.0610.1999.791) oraz podział działki nr [...] (operat nr P.0610.2002.781). W trakcie prac przy podziale działki nr [...] geodeta sporządził protokół wznowienia granic, w którym określa omawianą granicę: "Od strony wschodniej dz. nr [...] z dz. nr [...] graniczy wzdłuż płotu drewnianego na podmurówce a z działką nr [....] wzdłuż płotu w części zabudowanej i miedzy na gruntach ornych". Pani L. B. jako właściciel działki [...] oraz reprezentująca p. K. S., ówczesnego właściciela działki nr [...] (pow. 0,77 ha) oświadczyła, że nie zgłasza zastrzeżeń co do przebiegu wyżej opisanych granic i położenie znaków granicznych jest jej znane. W ramach prac przy podziale sporządzony został również protokół okazania granic działki [...], który bez zastrzeżeń został podpisany przez panią L. B. Obecnie istnieje ogrodzenie na wysokości gruntów zabudowanych, które zamierzono i przyjęto do opracowania projektu scalenia, natomiast brak jest widocznej miedzy w gruntach ornych. Wszystkie miary z powyższych operatów oraz miary z projektu scalenia gruntów dotyczące omawianych działek przedstawiono w postaci szkicu, dołączonego do powyższego, z roku 1964 (kolor czarny), z pomiaru sytuacyjnego, z roku 1980 (kolor niebieski), z podziału działki nr [...], z roku 1999 (kolor żółty), z podziału działki nr [...] z roku 2002 (kolor zielony).
Z powyższego wynika, że wprawdzie w projekcie scalenia w części zabudowanej granice przyjęto zgodnie z zagospodarowaniem terenu (granica wzdłuż trwałego ogrodzenia) jednakże było to działanie na korzyść skarżącej albowiem w wyniku takiego zabiegu szerokość działki nr [...] przyjęta w projekcie scalenia od strony północnej jest większa o 0,08 m, zaś od strony południowej jest większa o 0,48 m w porównaniu do miar wykazanych w operacie z założenia ewidencji wsi G.
Potwierdzają to miary zamieszczone na szkicu przebiegu granic opracowanym przez geodetę-projektanta scalenia P. J. (k.92 akt administracyjnych).
Ze szkicu tego wynika, że oznaczona kolorem niebieskim długość północnej granicy działki nr [...] według danych z założenia ewidencji gruntów wynosiła 13,8 m, natomiast przyjęte do projektu scalenia 13,88 m, co oznacza, że szerokość działki przyjęta do projektu scalenia w części północnej było o 8 cm większa niż według danych z ewidencji gruntów. Podobnie w części południowej szerokość działki nr [...] według operatu z założenia ewidencji gruntów wynosiła 15,20 m (10,2 + 5,0), natomiast przyjęte do projektu scalenia 15,68 m (10,05 + 5,63).
Wprawdzie więc w projekcie scalenia w części zabudowanej granice przyjęto zgodnie z zagospodarowaniem terenu (granica wzdłuż trwałego ogrodzenia) to jednak w sytuacji, gdy było to działanie na korzyść skarżącej, która w wyniku takiego zabiegu otrzymała działkę nr [...] stanowiącą odpowiednik dawnej działki nr [...] od strony północnej szerszą o 0,08 m, zaś od strony południowej szerszą o 0,48 m w porównaniu do miar wykazanych w operacie z założenia ewidencji wsi G., działania takiego w żaden sposób nie można kwalifikować jako naruszającego interes prawny skarżącej.
Przypomnieć należy także, że w wyniku scalenia jego uczestnik otrzymuje grunty ekwiwalentne pod względem wartościowym i ilościowym. Nie są więc to te same działki, lecz nowe nieruchomości. Ich granice nie muszą być identyczne.
Nie można więc kwalifikować w charakterze nieprawidłowości sytuacji, w której dotychczasowa granice nowo wydzielanych działek jest kształtowana częściowo odmiennie od stanu pierwotnego, szczególnie wtedy, gdy rozstrzygnięcie takie jest celowe ze względów technicznych lub gospodarczych.
Generalnie w wyniku dokonanego scalenia skarżąca w zamian za grunty o wartości 175,14 jednostek szacunkowych otrzymała grunty o wartości wynoszącej 174,39 jednostek szacunkowych.
Różnica między wartościami szacunkowymi tych gruntów było więc mniejsza niż 0,5%, co pozwala na uznanie, że w sprawie zachowano podstawową zasadę wydzielenia gruntów określoną w art. 8 ust. 1 ustawy scaleniowej.
Z art. 8 ust. 1 u.s.w.g. wynika obowiązek wydzielenia gruntów o równej wartości szacunkowej w zamian za grunty dotychczas posiadane, przy czym za równą wartość szacunkową uważa się również wartość o różnicy nieprzekraczającej 3% jeżeli wydzielenie gruntów o równej wartości szacunkowej jest technicznie niemożliwe lub gospodarczo nieuzasadnione.
Jak wyjaśnił to organ odwoławczy różnice w poszczególnych miarach wynikają z dokładności pomiarów wykonywanych na przestrzeni sześćdziesięciu lat, spowodowanych zarówno zmianami w obowiązujących przepisach prawa, jak i rozwojem technologicznym urządzeń pomiarowych wykorzystywanych w geodezyjnych pracach terenowych.
Ze stwierdzeniem takim w pełni koresponduje stanowisko wyrażone w przywoływanych już wyżej wyjaśnieniach z dnia 21 maja 2024 r. geodety-projektanta scalenia P. J., który wprost wskazał, że różnica w zaprojektowanej wartości gospodarstwa Pani L. B. w stosunku do wartości przed scaleniem pomimo wydzielenia w miejscu dotychczasowego użytkowania wynika głównie z tego, że powierzchnia działek przed scaleniem wykazana była z mniejszą dokładnością (do 1 ara) niż po scaleniu (dokładność do 1 m2) (k.91 akt administracyjnych).
Powyższe pozwala na ustalenie, że wskazywana różnica w wartości szacunkowej gruntów spowodowana została przyczynami technicznymi, o których mowa w art. 8 ust. 1 u.s.w.g.
Tym samym też powyższe pozwala na przyjęcie, że przy zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów zachowano podstawową zasadę wydzielenia gruntów określoną w art. 8 ust. 1 ustawy scaleniowej.
Reasumując stwierdzić należy, że brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji albowiem organy przeprowadziły postępowanie scaleniowe z poszanowaniem procedury przewidzianej w ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów, co znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, jak też zachowano podstawową zasadę wydzielenia gruntów określoną w art. 8 ust. 1 ustawy scaleniowej.
W sytuacji, gdy skarżąca jako uczestniczka scalenia otrzymała w jego wyniku pełny ekwiwalent swego gospodarstwa pod względem wartościowym i ilościowym, a generalny cel scalenia został osiągnięty, nie można także mówić o naruszeniu indywidualnego interesu prawnego skarżącej.
Bez znaczenia dla takiej oceny pozostają dokumenty dołączone przez skarżącą do skargi. Dokumenty te nie pozwalają bowiem na ustalenie granic działek nr [...] w sposób odmienny od przyjętego przez organy na podstawie map i danych z ewidencji gruntów.
O ile skarżąca uważała, że dane z ewidencji gruntów są nieprawidłowe to powinna podjąć działania zmierzające do wyjaśnienia tej kwestii. W szczególności zaś, w sytuacji, gdy skarżąca uważała, że nieprawidłowe są granice działek skarżąca powinna wystąpić o rozgraniczenie nieruchomości.
Skarżąca nie podjęła tego rodzaju działań i nie wykazała nieprawidłowości danych zawartych w ewidencji gruntów, co nie pozwala uznać za uzasadnione twierdzeń skarżącej o wadliwości danych zawartych w ewidencji gruntów.
Trafnie bowiem wskazuje się w orzecznictwie sądowym, że aby jakiekolwiek zmiany przebiegu granic dokonane we właściwym trybie mogły zostać uwzględnione w postępowaniu scaleniowym, muszą wcześniej znaleźć odzwierciedlenie w zaktualizowanej ewidencji gruntów (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 635/16).
W sprawie tego rodzaju działań nie przeprowadzono.
Z tych też względów i w związku z przywołanymi wyżej przepisami, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.