II SA/Lu 920/05

II SA/Lu 920/05 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2005-12-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski
Krystyna Sidor /sprawozdawca/
Maciej Kierek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
art. 36, art. 37
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
art. 36 ust. 3, 6 -9
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca),, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi M. i B. małżonków S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]., znak: wydaną na podstawie art. 138§1pkt.1 kpa w zw. z art.36ust.4 i art. 37ust.4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania M. i B. małż. S. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...]., znak: [...] ustalającą jednorazową opłatę planistyczną związaną z uchwaleniem zmian w planie zagospodarowania przestrzennego. w wysokości 11.400zł z tytułu wzrostu wartości części nieruchomości położonej w D. oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] pow. [...]2 .
Organy wyjaśniły, że w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 27 czerwca 2003r.o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 ze zm.), gdyż obowiązywały one w datach ustalenia opłaty. Zdaniem organów Gmina miała prawo ustalić opłatę planistyczną z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem lub zmianą miejscowego planu zagospodarowania, bowiem przepisy powołanej ustawy określają 5- letni termin na zgłoszenie roszczenia o uiszczenie opłaty planistycznej, licząc od dnia, w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące.
Organy ustaliły w oparciu o operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego mgr inż. A. S., że wartość przedmiotowej działki, przeznaczonej pod mieszkalnictwo rolnicze wzrosła o 508,93%, zaś różnica pomiędzy jej wartością przed zmianą planu i po zmianie wynosi 57.000zł. Wysokość opłaty została wyliczona zgodnie z uchwałą Rady Gminy z dnia [...]., Nr [...] ustalającej stawki procentowe opłaty planistycznej jako 20% tej różnicy.
Skargę do sądu administracyjnego wnieśli M. i B. S., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.
Zdaniem skarżących w sprawie powinny mieć zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż w okresie jej obowiązywania skarżący zbyli przedmiotową nieruchomość (10 czerwca 2003r.)
Skarżący nie zgadzają się ze stanowiskiem organów, iż ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje 5-letni termin na wydanie decyzji ustalającej opłatę planistyczną. Ich zdaniem z art. 37ust.6 tej ustawy wynika, że wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustalają opłatę bezzwłocznie po otrzymaniu wypisu z aktu notarialnego, który notariusz przesyła do gminy w ciągu 7 dni. Tymczasem zaskarżone decyzje zostały wydane prawie 2 lata od dnia zbycia nieruchomości, a więc – zdaniem skarżących - po terminie.
Poza tym skarżący podnieśli, że mają poważne zastrzeżenia do sporządzonego w sprawie operatu szacunkowego i w konsekwencji ustalenia wysokości opłaty planistycznej. Skarżący uważają, iż zbyli swoją nieruchomość jeszcze w czasie obowiązywania planu miejscowego, który – jak wynika z akt sprawy - przeznaczał ją pod teren upraw polowych.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując obszerną argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.
Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Przedmiotem sprawy jest ustalenie opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (tzw. renty planistycznej).
Wbrew zarzutom skargi, nie tylko przepisy art. 36 i 37 aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r., Nr 80, poz.717 ze zm.), ale również przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz.139 ze zm.) przewidywały w art. 36 ust. 3, 6-9 uprawnienie gminy do ustalenia i pobrania opłaty planistycznej.
W świetle powyższych przepisów, jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30% wzrostu wartości nieruchomości.(art.36ust.4 aktualnej ustawy i art. 36ust.3 ustawy z 1994r.)
Zgodnie z cyt. ustawami organy te mają prawo ustalić opłatę planistyczną w ciągu 5 lat od dnia, w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące. Wprawdzie jednocześnie przepis art. 37ust.6 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zobowiązuje do wydania decyzji bezzwłocznie po otrzymaniu wypisu z aktu notarialnego, przesłanego im przez notariusza w ciągu 7 dni od sporządzenia umowy, jednak obowiązek ten nie ma charakteru bezwzględnego, wiążącego organ. Cytowany przepis ma na celu zmobilizowanie organu do wydania decyzji w tym przedmiocie przed upływem 5-letniego terminu od dnia wejścia w życie uchwalonego lub zmienionego planu, zaś "bezzwłoczny termin" ma charakter jedynie dyscyplinujący. Trzeba bowiem podkreślić, że 5-letni termin, określony w art. 37ust.3i4 cyt. ustawy jest terminem zawitym, niepodlegającym przywróceniu, zaś jego upływ wyłącza możliwość ustalenia opłaty planistycznej.(por. red. prof. Z. Niewiadomski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz., Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s.293) Z tego względu Sąd nie podziela argumentu skarżących, iż decyzja Wójta Gminy została wydana z uchybieniem terminu.
Bezspornym jest, że przedmiotowa działka nr [...] o pow.[...] położona w D. była przeznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym Uchwałą Gminy Rady Narodowej z dnia [...], Nr [...] pod uprawy polowe. Uchwałą Rady Gminy z dnia [...]., Nr [...] został uchwalony nowy plan, obowiązujący od dnia 15 czerwca 2001r., który zmienił przeznaczenie terenu, na którym położona jest działka nr [...] na zabudowę rolniczą oraz uprawy polowe z możliwością zalesienia. (Dz.Urz. Woj. Lub. Nr 32, poz.500 z dnia 30 maja 2001r.), powodując wzrost jej wartości.
Skoro zatem skarżący zbyli swoją działkę w dniu 10 czerwca 2003r., a więc po uchwaleniu nowego planu, Wójt Gminy miał prawo w dniu 27 kwietnia 2005r. ustalić opłatę planistyczną, bowiem 5 – letni termin liczony od dnia 15 czerwca 2001r. jeszcze nie upłynął.
Jednocześnie należy podzielić pogląd zaskarżonej decyzji, że operat szacunkowy, w oparciu o który zostały wydane kwestionowane decyzje został sporządzony prawidłowo, przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia z zakresu szacowania wartości nieruchomości. Wyrażone w skardze zastrzeżenia co do wyceny nie zostały skonkretyzowane i mają charakter dowolny.
Z powyższych względów Sąd stwierdzając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)