II SA/Lu 882/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę współwłaścicielek działki leśnej na decyzję SKO, uznając, że działka ta stanowi część zwartego kompleksu leśnego i jest przeznaczona do produkcji leśnej, mimo planów zabudowy letniskowej.
Współwłaścicielki działki leśnej kwestionowały jej ujęcie w uproszczonym planie urządzenia lasu (u.p.u.l.), argumentując, że teren ten jest przeznaczony pod zabudowę letniskową i nie stanowi zwartego kompleksu leśnego. Organy administracji oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny uznały jednak, że działka spełnia definicję lasu w rozumieniu ustawy o lasach, ze względu na pokrycie roślinnością leśną, przeznaczenie do produkcji leśnej (potwierdzone pozyskaniem drewna) oraz przynależność do dużego kompleksu leśnego. Sąd oddalił skargę, podkreślając, że zmiana przeznaczenia terenu w planie zagospodarowania przestrzennego nie jest równoznaczna z wyłączeniem gruntu z produkcji leśnej.
Sprawa dotyczyła skargi współwłaścicielek działki nr [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie, która utrzymała w mocy decyzję Starosty Lubartowskiego odmawiającą wyłączenia działki z uproszczonego planu urządzenia lasu (u.p.u.l.). Skarżące argumentowały, że działka znajduje się w terenie przeznaczonym pod mieszkalnictwo letniskowe zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nie stanowi zwartego kompleksu leśnego o powierzchni co najmniej 10 ha. Podnosiły również, że decyzja Ministra Ochrony Środowiska z 1994 r. o sprzedaży gruntów jako zbędnych dla gospodarki leśnej jest wiążąca. Organy administracji oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznały jednak, że działka spełnia definicję lasu w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że działka pokryta jest roślinnością leśną, jest przeznaczona do produkcji leśnej (co potwierdzono faktem pozyskania drewna w latach 2014-2021) oraz stanowi część zwartego kompleksu leśnego o powierzchni kilkuset hektarów, mimo obecności dróg czy terenów o innym przeznaczeniu. Sąd podkreślił, że uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zmieniającego przeznaczenie terenu nie jest równoznaczne z wyłączeniem gruntu z produkcji leśnej, a decyzja Ministra z 1994 r. nie ma wpływu na obecne postępowanie dotyczące planu urządzenia lasu. W konsekwencji, sąd oddalił skargę jako bezzasadną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli stanowi zwarty kompleks leśny i spełnia pozostałe kryteria definicji lasu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zwarty kompleks leśny to powierzchnia lasu otoczona gruntami o innym charakterze, a niekoniecznie obszar bez żadnych przerw. Kluczowe jest, aby nie było znacznych odstępów rozbijających strukturę lasu. Działka skarżących, przylegając do dużych obszarów leśnych, została uznana za część takiego kompleksu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (11)
Główne
u.l. art. 3
Ustawa o lasach
Definicja lasu obejmuje kryteria przyrodnicze, przestrzenne i przeznaczenia do produkcji leśnej lub inne przesłanki (rezerwat, zabytek) lub związanie z gospodarką leśną.
u.l. art. 6
Ustawa o lasach
Uproszczony plan urządzenia lasu jest opracowywany dla lasu o obszarze co najmniej 10 ha, stanowiącego zwarty kompleks leśny.
Pomocnicze
u.o.g.r.l. art. 11 § 1
Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych
Wyłączenie gruntów leśnych z produkcji na cele nieleśne wymaga wydania decyzji zezwalającej przez właściwy organ.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi, gdy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
p.p.s.a. art. 119 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prawdy obiektywnej i podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada przekonywania.
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.a. art. 107 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi formalne uzasadnienia decyzji.
k.p.a. art. 24 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przesłanki wyłączenia pracownika organu od udziału w postępowaniu.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Działka znajduje się w terenie przeznaczonym pod mieszkalnictwo letniskowe i nie stanowi zwartego kompleksu leśnego. Decyzja Ministra Ochrony Środowiska z 1994 r. o sprzedaży gruntów jako zbędnych dla gospodarki leśnej jest wiążąca. Podpis pod decyzją Starosty złożyła osoba podlegająca wyłączeniu z postępowania.
Godne uwagi sformułowania
zwarty kompleks leśny to nic innego jak zwarta (tworząca całość przestrzenną) powierzchnia lasu otoczona gruntami o innym charakterze. Pozyskiwanie drewna bez względu zatem na powód jest jednym z wielu elementów gospodarki leśnej.
Skład orzekający
Jerzy Parchomiuk
przewodniczący
Grzegorz Grymuza
sędzia
Marcin Małek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja definicji lasu w rozumieniu ustawy o lasach, zwłaszcza w kontekście planów urządzenia lasu, przeznaczenia terenu w planach zagospodarowania przestrzennego oraz znaczenia pozyskiwania drewna dla ustalenia produkcji leśnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji współwłasności i konfliktu między planami zabudowy a ochroną lasów. Interpretacja 'zwartego kompleksu leśnego' może być różnie stosowana w zależności od kontekstu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje konflikt między planami rozwoju (zabudowa letniskowa) a ochroną środowiska (lasy), co jest częstym problemem w planowaniu przestrzennym. Pokazuje też, jak interpretacja przepisów prawnych może decydować o losach nieruchomości.
“Las na działce letniskowej – czy można go zabudować? Sąd rozstrzyga spór o plany urządzenia lasu.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 882/22 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2023-03-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-12-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Grzegorz Grymuza Jerzy Parchomiuk /przewodniczący/ Marcin Małek /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych Hasła tematyczne Lasy Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 1991 nr 101 poz 444 art. 3, art. 6 Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Dz.U. 2023 poz 259 art. 259 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Marcin Małek (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 marca 2023 r. sprawy ze skargi A. P. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 24 października 2022 r. nr SKO.41/3419/LE/2022 w przedmiocie zastrzeżeń i wniosków do uproszczonego planu urządzenia lasu oddala skargę. Uzasadnienie M. A. L., A. P. i J. S. jako współwłaścicielki działki nr [...] o powierzchni 1,0707 ha, zwróciły się z zastrzeżeniami i wnioskiem o wyłączenie z projektu uproszczonego planu urządzenia lasu (u.p.u.l.) dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa położonych w gm. F., ww. działki. Argumentowały, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy F. działka znajduje się w terenie oznaczonym symbolem "E5ML" (mieszkalnictwo letniskowe), tym samym wyklucza to możliwość urządzenia lasu na tym terenie, a wpisanie tej działki do ww. projektu jest niezgodne z prawem. Ponadto w części działki znajduje się nieużytek wykorzystywany jako miejsce postojowe oraz droga dojazdowa do posesji GOSiR w F. Na części działki przeznaczonej na cele rekreacyjne zlokalizowany jest domek letniskowy i ta część pozbawiona jest drzew i krzewów oraz roślinności typowej dla lasu. Na działce przebiegają również napowietrzne linie energetyczne. Na działce właścicielki planują budowę kilku domków letniskowych. Decyzją z 14 grudnia 2020 r. Starosta Lubartowski odmówił uznania zastrzeżeń i wniosku dotyczących wyłączenia całej działki nr [...] położonej w obrębie: 7-F., gmina F. z projektu uproszczonego planu urządzenia lasu dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa i pozostawił bez zmiany zapisy projektu u.p.u.l. dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa, dotyczące działki nr [...] o powierzchni lasu 1,01 ha (cała działka 1,0707 ha) położonej w obrębie: 7 – F., Gmina F. W jej uzasadnieniu wskazał, że zwrócił się do wykonawcy projektu uproszczonego planu urządzenia lasu o zajęcie stanowiska w przedmiotowej sprawie. Wykonawca zastrzeżenia te uznał za bezprzedmiotowe, ponieważ zapis w projekcie u.p.u.l. dla działki nr [...] jest zgodny z ewidencją gruntów. Dodał, że w projekcie u.p.u.l. działka nr [...] o powierzchni lasu 1,01 ha została opisana, zarówno w części opisowej przedmiotowego planu jak i na mapie gospodarczej lasu. Opis taksacyjny stanowi: drzewostan 60% olszy, 20% brzozy i 20% osiki w wieku 56-65 lat; zwarcie przerywane; wskaźnik zadrzewienia 0,6; zadania: rębnia I, odnowić gatunkami - dąb, jesion, lipa, wiąz, świerk; pielęgnowanie uprawy. W oddziale: 5 i pododdziale: n, opis taksacyjny stanowi: 70% dębu, 20% brzozy i 10% osiki w wieku 56-65 lat, zwarcie przerwane; wskaźnik zadrzewienia: 0,6; zadania: trzebież późna. Organ stwierdził, że wobec powyższego stanu faktycznego, nie miał podstaw do wyłączenia przedmiotowej działki z projektu u.p.u.l. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie decyzją z 26 kwietnia 2021 r. utrzymało w mocy powyższą decyzję Starosty Lubartowskiego. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że wbrew twierdzeniu odwołujących uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie zmieniło klasyfikacji gruntów działki nr [...], gdyż las na tej działce istniał, przed uchwaleniem tego planu. Fakt, że działka nr [...] zgodnie z planem leży w terenie oznaczonym symbolem "E5ML" i została przeznaczona pod mieszkalnictwo letniskowe, nie oznacza zmiany klasyfikacji gruntów tej działki, którą stanowi las. To, że plan zagospodarowania przestrzennego zmienił przeznaczenie tej działki nie jest równoznaczne z tym, że wyłączył ją z produkcji leśnej. Kolegium stwierdziło także, że bez wyłączenia gruntów działki nr [...] z produkcji leśnej decyzją właściwego dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych, nie będzie możliwa jej zabudowa. Ponadto stwierdził, że dopiero na podstawie ostatecznej decyzji o wyłączeniu z produkcji leśnej można domagać się wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Wyrokiem z 14 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 497/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, uchylił ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz decyzję Starosty Lubartowskiego z 14 grudnia 2020 r. W uzasadnieniu wskazał między innymi: że podziela stanowisko orzecznictwa, że aby grunt był lasem w znaczeniu prawa administracyjnego koniczne jest spełnienie nie tylko kryterium przyrodniczego (pokrycie roślinnością leśną) i kryterium przestrzennego (zwarta powierzchnia co najmniej 0,10 ha), lecz także między innymi kryterium przeznaczenia (do prowadzenia produkcji leśnej; art. 3 pkt 1 lit. a), bądź jednej z pozostałych przesłanek - z lit. b) lub lit. c), tj.: kryteria podstawowe: przyrodnicze, przestrzenne i przeznaczenia, muszą być spełnione łącznie, by można było mówić o lesie w znaczeniu art. 3 pkt 1 ustawy o lasach. Sąd wskazał, że rozpatrując zastrzeżenia do u.p.u.l. organy nie mogły odwoływać się wyłącznie do zapisów ewidencyjnych, lecz zobligowane były jednocześnie wykazać, że sporne grunty nie utraciły leśnego charakteru, a więc nie przestały odpowiadać definicji lasu o której mowa w art. 3 ustawy o lasach. W takiej sytuacji organ powinien przeprowadzić czynności dowodowe pozwalające na jednoznaczne ustalenie, czy wnioski dotyczące leśnego charakteru części spornej działki objętej uproszczonym planem urządzenia lasu są zasadne. Wykonując powyższe wytyczne organ pierwszej instancji przeprowadził oględziny przedmiotowej nieruchomości w obecności stron oraz wykonawcy u.p.u.l. dla miejscowości F. Podczas oględzin została sporządzona dokumentacja fotograficzna drzewostanu na części działki nr [...] objętej projektem oraz dołączono dokumenty potwierdzające fakt pozyskania drewna w latach 2014- 2021 na przedmiotowej nieruchomości leśnej przez jej współwłaścicieli, które jest jednym z elementów gospodarki leśnej. W tej sytuacji Starosta Lubartowski decyzją z 5 lipca 2022 r. ponownie odmówił uznania zastrzeżeń i wniosku dotyczących wyłączenia całej działki nr [...] położonej w obrębie: 7-F., gmina F. z projektu uproszczonego planu urządzenia lasu dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa i pozostawił bez zmiany zapisy projektu uproszczonego planu urządzenia lasu dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa, dotyczące działki nr [...] o powierzchni lasu 1,01 ha (cała działka 1,0707 ha) położonej w obrębie: 7 – F., Gmina F. Jego zdaniem, fakt pozyskiwania drewna jednoznacznie wskazuje, że kryterium przeznaczenia do prowadzenia produkcji leśnej, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o lasach - zostało spełnione, a działka nie utraciła leśnego charakteru w części objętej u.p.u.l. Odnośnie decyzji Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 23 lutego 1994 r. o wyrażeniu zgody na sprzedaż gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa, w tym między innymi działki nr [...], która to decyzja zdaniem stron postępowania jest dowodem na brak prowadzenia produkcji leśnej o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o lasach na przedmiotowej nieruchomości leśnej organ wskazał, że ta nie może być uwzględniona z uwagi na 28 letni upływ czasu od jej wydania, tj. decyzja określa dane historyczne w zakresie gospodarki leśnej oraz fakt, że została wydana na podstawie opinii, wydanej przez Nadleśnictwo L. - którego nadleśniczym był Pan R. L. - późniejszy nabywca (współwłaściciel) działki nr [...], co mogło skutkować brakiem bezstronności przy wydaniu przedmiotowej opinii w zakresie jej zbędności dla gospodarki leśnej. W zakresie zarzutu, że przedmiotowa działka [...] o powierzchni użytku leśnego 1,01 ha - nie stanowi zwartego kompleksu leśnego o powierzchni co najmniej 10 ha organ stwierdził, że: 1/ powierzchnia gruntów leśnych w obrębie ewidencyjnym nr 7 – F., gm. F. dla której opracowano u.p.u.l., zatwierdzony przez Starostę Lubartowskiego w dniu 29 grudnia 2020 r. wynosi: 344,3800 ha, zaś powierzchnia gruntów leśnych Skarbu Państwa w tym obrębie, dla której opracowano Plan Urządzenia Lasów, wynosi 80,7262 ha, co daję łącznie zwarty obszar o powierzchni około 425 ha. Nadto dodał, że uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przeznaczenie terenu pod "mieszkalnictwo letniskowe" - nie zmieniło klasyfikacji gruntów działki nr [...], gdyż las na tej działce istniał, przed uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym, wyłączenie z produkcji gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nieleśne, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie przez właściwy organ. Reasumując organ stwierdził, że wniosek nie może być uwzględniony, gdyż przedmiotowe grunty nie utraciły leśnego charakteru, a więc nie przestały odpowiadać definicji lasu określonej w art. 3 ustawy o lasach, a wnioskowane wyłączenie z u.p.u.l. części działki nr [...] o powierzchni lasu 1,01 ha, będzie możliwe po wyłączeniu przedmiotowego gruntu z produkcji leśnej na cele nieleśne, decyzją właściwego organu. W odwołaniu, współwłaścicielki działki nr [...] podniosły, że organ nie uwzględnił w całości zaleceń WSA w Lublinie zawartych w wydanym w sprawie wyroku. Tym samym nie przeprowadził postępowania dowodowego w celu określenia, czy działka ta rzeczywiście znajduje się w zwartym obszarze działek leśnych o powierzchni co najmniej 10 ha. Stworzył natomiast własną interpretację obowiązujących przepisów prawnych w celu uzasadnienia wadliwego rozstrzygnięcia, tj. "grunty leśne wzajemnie się przenikają". Samo określenie przenikają nie jest tożsame do występującego w ustawie o lasach pojęcia "zwarty kompleks leśny". Ich zdaniem sporna działka nie znajduje się w zwartym obszarze działek leśnych o powierzchni co najmniej 10 ha i brak było podstaw do ujęcia jej w uproszczonym planie urządzenia lasu - obecnie i w przeszłości. Dodały, że jest daleko idącą nadinterpretacją stanu faktycznego twierdzenie, że na działce prowadzona była produkcja leśna, bo pozyskano drewno czyli w okresie 8 lat wycięto 5 starych, chorych drzew. Pozyskiwanie drewna jest jednym z wielu elementów gospodarki leśnej i nie jest pojęciem tożsamym z pojęciem produkcji leśnej. Na działce nigdy nie był prowadzony wyręb lasu jako zabieg gospodarki leśnej. Ich zdaniem, również po wydaniu decyzji Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 23 lutego 1994 r. nie uległ zmianie stan faktyczny i prawny stanowiący podstawę jej wydania. Działka nr [...] była i jest użytkowana wyłącznie rekreacyjnie, nie była na niej prowadzona produkcja leśna. Nie została wydana żadna inna decyzja zmieniająca lub uchylająca ww. decyzja, a zatem ta jest wiążąca. Ponadto Starosta Lubartowski - w ich ocenie - wydał decyzję niezgodnie z obowiązującym prawem, ponieważ pod decyzją podpisała się osoba, która zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. powinna zostać wyłączona z postępowania w sprawie. Decyzją z 24 października 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, uznając, że decyzja ta została wydana zgodnie z obowiązującym prawem. Zdaniem Kolegium, organ pierwszej instancji, wbrew twierdzeniu odwołujących, wykonał zalecenia Sądu zawarte w cytowany wyżej wyroku. Mianowicie przeprowadził oględziny i wykazał, że na części działki nr [...] znajduje się las. O tym, że na działce znajduje się las świadczy także pismo Zastępcy Wójta Gminy F. z 28 lipca 2021 r., skierowane do M. L. będące odpowiedzią na wniosek o wydanie zezwolenia na wycinkę drzewa, stwierdzające, że drzewo do usunięcia rośnie na gruntach leśnych. Ponadto organ wykazał, że na działce nr [...] prowadzona jest gospodarka leśna na co wskazują załączone do protokołu oględzin: trzy "Wnioski o legalizację pozyskanego drewna" z działki nr [...] i będące odpowiedzią na te wnioski trzy "Świadectwa legalności pozyskanego drewna", ostatnie świadectwo z dnia 3 sierpnia 2021 r. Przy tym należy podkreślić, że nie mają prawnego znaczenia okoliczności: jakiej wartości było pozyskane drewno, jakie koszty poniosły odwołujące na jego wyręb oraz stan zdrowotny pozyskanego drewna (gospodarka leśna polega także na usuwaniu chorych drzew). Organ wykazał także, że działka nr [...] graniczy bezpośrednio z działką nr [...] na której znajduje się las, a ta graniczy bezpośrednio z działką nr [...], która w całości stanowi las o pow. 27,1437 ha. Sąsiedztwo działki nr [...] z bardzo dużym kompleksem leśnym o powierzchni ok. 425 ha bardzo dobrze obrazuje fotomapa z Systemu Informacji Przestrzennej Gminy F., a jeszcze dokładniej pokazuje to mapa satelitarna z Geoportalu360.pl (w aktach sprawy). Tym samym - w ocenie Kolegium - nie można uznać, że dla lasu położonego na działce nr [...] należałoby przeprowadzić inwentaryzację zamiast sporządzenia uproszczonego planu urządzenia lasu, gdyż nie mamy tu do czynienia z lasem rozdrobnionym o powierzchni do 10 ha, a kompleksem leśnym o powierzchni ok. 270 ha, a cały kompleks ma ok. 425 ha. Odnośnie decyzji z dnia 23 lutego 1994 r. Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, organ wskazał, że nie ma ona prawnego znaczenia dla rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie. Oczywiście decyzja ta jest nadal wiążąca, ale stwierdzenie w uzasadnieniu tej decyzji, że dotychczasowy zarządca, Nadleśnictwo L., zgłosiło przedmiotowe grunty do sprzedaży jako zbędne dla potrzeb gospodarki leśnej, nie stanowi podstawy do wyłączenia gruntów objętych tą decyzją, które stanowią lasy, z produkcji leśnej, ani nie stanowi ona podstawy do zmiany w ewidencji gruntów. Decyzja ta, wbrew twierdzeniu organu I instancji, jest dowodem w sprawie, ale dowód ten, nie miał wpływu na zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie. Dodał również, że u.p.u.l. odzwierciedla dane zawarte w ewidencji gruntów oraz zwiera informacje o tym jaki drzewostan wstępuje na tych działkach, w jakim jest wieku i jaką powierzchnię zajmuje. Ponadto zawiera wskaźniki gospodarcze odnośnie trzebieży, tj. ile m3 drewna, jakiego gatunku, w jakim wieku i z jakiej powierzchni można pozyskać. Również uchwalenie planu zagospodarowania przestrzennego, który zmienił przeznaczenie działki nr [...], nie zmieniło charakteru prawnego tej działki. Dalej działka stanowi w części, tj. w powierzchni 1,0077 ha las. Jednocześnie - zdaniem Kolegium - nie było możliwym zastosowanie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., z uwagi na brak podstaw do wyłączenia ze sprawy M. W. - Kierownika Wydziału Rolnictwa, Leśnictwa i Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w L. W skardze na powyższą decyzję Kolegium A. P. i J. S. zarzuciły naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 i art. 77 § 1, art. 8, art. 11, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Ich zdaniem, organ I instancji zupełnie nie zbadał, zgodnie z zaleceniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie czy działka nr [...] znajduje się w zwartym kompleksie leśnym o powierzchni co najmniej 10 ha. W tym zakresie organ odwoławczy odniósł się wyłącznie do działki nr [...] bezpośrednio graniczącej z działką nr [...], a pominął całkowicie wszystkie pozostałe działki graniczące bezpośrednio z działką nr [...]. Pominął fakt, że na działce nr [...] znajduje się ulica C., droga asfaltowa, zaliczona do kategorii dróg gminnych. Działka nr [...] nie jest wpisana do u.p.u.l. dla Gminy F. Tym samym nie można analizować zwartego obszaru leśnego dla działki, która nie jest wpisana do u.p.u.l. Ponadto organy nie uwzględniły, że decyzja Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa rozstrzyga, że działka nr [...] jest zbędna dla potrzeb gospodarki leśnej, dlatego została przeznaczona do sprzedaży. W dalszym ciągu w ich ocenie Starosta Lubartowski wydał przedmiotową decyzję niezgodnie z obowiązującym prawem, ponieważ pod decyzją podpisała się osoba, która zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. powinna zostać wyłączona z postępowania w sprawie. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym akcie oraz o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259) - dalej "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu z prawem, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) Oznacza to, że badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury. Sąd nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony decyzją, wówczas gdy decyzja wiąże się z negatywnymi dla niej skutkami, czy też zdaniem strony narusza zasady współżycia społecznego. W postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej, czy celowościowej. Kierując się powyższym, Sąd uznał, że skarga podlegała oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Jak stanowi, najważniejszy dla rozstrzygnięcia sprawy przepis art. 3 ustawy o lasach, lasem w rozumieniu ustawy jest grunt: 1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony: a) przeznaczony do produkcji leśnej lub b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo c) wpisany do rejestru zabytków; 2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne". W związku z tym dla ustalenia, że grunt jest lasem w znaczeniu prawa administracyjnego, konieczne jest spełnienie nie tylko kryterium przyrodniczego (pokrycie roślinnością leśną) i kryterium przestrzennego (zwarta powierzchnia co najmniej 0,10 ha), lecz także kryterium przeznaczenia (do produkcji leśnej), bądź jednej z pozostałych przesłanek - grunt stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego lub grunt wpisany do rejestru zabytków. Przywołana definicja ustawowa lasu jest istotna ze względu na treść art. 6 pkt 7 ustawy o lasach, który stanowi, że uproszczony plan urządzenia lasu to plan opracowywany dla lasu o obszarze co najmniej 10 ha, stanowiącego zwarty kompleks leśny, zawierający skrócony opis lasu i gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz podstawowe zadania dotyczące gospodarki leśnej. Oczywiście rację mają skarżące, że ustawa o lasach nie zawiera definicji zwartego kompleksu leśnego, co jednak nie może stanowić przeszkody w rozstrzygnięciu sprawy. W ocenie Sądu, zwarty kompleks leśny to nic innego jak zwarta (tworząca całość przestrzenną) powierzchnia lasu otoczona gruntami o innym charakterze. Nie chodzi przy tym o powierzchnię bez jakichkolwiek przerw w postaci chociażby dróg dojazdowych, te bowiem z istoty wymagają usunięcia jakichkolwiek przeszkód w tym drzew i krzewów. Chodzi wyłącznie o brak znacznych odstępów powodujących rozbicie zwartej struktury lasu. Bez znaczenia zatem jest, że działka nr [...] przylega do działki na której urządzona jest asfaltowa droga dojazdowa o kategorii drogi gminnej i że jej cześć wykorzystywana jest rolniczo, skoro bezspornym jest, że działka nr [...] zarówno od strony północnej jak i południowej przylega do obszarów leśnych o bardzo dużej powierzchni. Z akt sprawy jednoznaczni wynika, że mamy do czynienia z kompleksem leśnym o powierzchni kilkuset hektarów. Nie jest przy tym prawdą, że działki nr [...], jest w całości użytkowana jako grunt rolny. Jak wynika z ewidencji gruntów dla działki nr [...] o pow. 13,98894 ha wg stanu na 20 września 2022 r. (w aktach sprawy), opis użytku na tej działce jest następujący: drogi (dr) to 0,1684 ha; lasy (LsV) to 0,0598 ha; grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych (Lzr-RV) to 0,3854 ha; grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych (Lzr-RVI) to 1,1279 ha; nieużytki (N) to 0,0385 ha; pastwiska trwałe (PsV) to 0,3822 ha; grunty orne (RV) to 4,4815 ha; grunty orne (RVI) to 7,2547 ha. Prawidłowe zatem jest stanowisko organów, że przedmiotowa działka wchodzi w skład dużego kompleksu leśnego. Prawidłowe są również ustalenia organów dotyczące spełnienia przez działkę nr [...] kryterium produkcji leśnej. Jak wskazał tut. sąd w wydanym w sprawie wyroku z 14 grudnia 2021 r. sygn. akt II SA/Lu 497/21, aby grunt był lasem w znaczeniu prawa administracyjnego koniczne jest spełnienie nie tylko kryterium przyrodniczego (pokrycie roślinnością leśną) i kryterium przestrzennego (zwarta powierzchnia co najmniej 0,10 ha), lecz także między innymi kryterium przeznaczenia (do prowadzenia produkcji leśnej; art. 3 pkt 1 lit. a), bądź jednej z pozostałych przesłanek - z lit. b) lub lit. c), by można było mówić o lesie w znaczeniu art. 3 pkt 1 ustawy o lasach. O powyższym świadczy bezspornie fakt pozyskania z działki drewna w latach 2014 - 2021, które to działanie ewidentnie jest jednym z elementów gospodarki leśnej (art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o lasach). Z zalegających w aktach sprawy świadectw pozyskania drewna wynika, że zostało pozyskane łącznie 11,35 m3 drewna, a zatem, kryterium przeznaczenia do prowadzenia produkcji leśnej, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o lasach - zostało spełnione, a działka nie utraciła leśnego charakteru w części objętej u.p.u.l. Bez znaczenie przy tym jest z jakich powodów dokonano wycinki (drzewa chore, grożące wywrotem) oraz wartość pozyskanego w ten sposób drewna. Definicja gospodarki leśnej (art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o lasach) nie odwołuje się do tego typu kryteriów określając jedynie, że jest to działalność w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowanie zwierzyną, pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizację pozaprodukcyjnych funkcji lasu. Pozyskiwanie drewna bez względu zatem na powód jest jednym z wielu elementów gospodarki leśnej. Organy zgodnie z zaleceniami sądu uwzględniły również, że związanie przy sporządzaniu planu zapisami ewidencyjnymi dotyczy tylko etapu sporządzania planu, w którym dochodzi do ustalenia, jakie tereny mają podlegać inwentaryzacji, a więc które grunty mają potencjalnie znaleźć się w granicach projektowanego planu. Jak wskazał sąd, na skutek bowiem przeprowadzonych w toku inwentaryzacji oględzin poszczególnych działek może okazać się, iż charakterystyka określonych gruntów przestała odpowiadać definicji lasu i powinny zostać wyłączone z planu. Może to dotyczyć przykładowo ustalenia, że na danym terenie aktualnie nie występuje drzewostan właściwy dla lasu. Inwentaryzacja ma doprowadzić do ustalenia rzeczywistego stanu poszczególnych gruntów, by projektowany plan odpowiadał rzeczywistości. Mianowicie, 19 maja 2022 r. zostały przeprowadzone oględziny na działce nr [...], w obecności stron oraz wykonawcy u.p.u.l. dla miejscowości F. Podczas oględzin została sporządzona dokumentacja fotograficzna drzewostanu na części działki nr [...] objętej projektem u.p.u.l. - stanowiąca załącznik do protokołu. Z czynności tej jednoznacznie wynika, że na spornej części działki nr [...] znajduje się las. Do wskazanego protokołu obecne podczas oględzin współwłaścicielki, nie wniosły jakichkolwiek uwag. Nie wniosły również merytorycznych uwag odnośnie samego projektu u.p.u.l. w tym dotyczących powierzchni, składu gatunkowego drzewostanu, wieku drzewostanu, wskaźników taksacyjnych, wskazań gospodarczych, itd. Również wykonawca projektu uproszczonego planu urządzenia lasu, obecny podczas oględzin również nie zaproponował jakichkolwiek zmian do projektu u.p.u.l. którego był autorem. Niezasadne przy tym są zarzuty skarżących dotyczące wpływu na zaskarżone rozstrzygnięcie decyzji Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 23 lutego 1994 r. znak: DL.onI.-38-41/94, której sentencję stanowi zgoda na sprzedaż gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa, pozostających w zarządzie lasów państwowych o powierzchni 7,00 ha, w tym gruntów leśnych 5,71 ha, rolnych 1,20 ha i innych 0,09 ha w skład których wchodziła m. in. działka nr [...]. Zdaniem sądu, wyrażone w tej decyzji stanowisko organu o zbędności tych gruntów dla potrzeb gospodarki leśnej dotyczyło po pierwsze okresu właściwego dla jej wydania, a po drugie było wyrazem indywidualnej oceny organu z punktu widzenia interesów właściwego nadleśnictwa, która to ocena była dokonywana z oderwaniem od przesłanek właściwych dla postępowań dotyczących planów urządzenia lasu. Z tych względów decyzja ta nie miała prawnego znaczenia dla rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie. Oczywiście decyzja ta jest wiążąca, ale wyłącznie w zakresie ważności transakcji sprzedaży dokonanej na jej podstawie. Nie ma wpływu na ocenę przesłanek właściwych dla niniejszego postępowania. Podsumowując, w ocenie sądu, orzekające w sprawie organy nie naruszyły zarówno wskazanych w skardze przepisów postępowania jak i pozostałych mających zastosowanie w sprawie. Zdaniem sądu, organy zebrały wyczerpująco cały materiał dowodowy, rozważyły go i poddały ocenie, zgodnie z regułami wynikającymi z przepisów art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. Ustaliły dokładnie stan faktyczny i wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy, mając na względzie treść mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa. Jednocześnie podejmując określone czynności oraz formułując stanowisko w sprawie kierowały się wytycznymi zawartymi w wyroku tut. sądu z 14 grudnia 2021, II SA/Lu 497/21. Tym samym nie można skutecznie czynić organowi zarzutu, że nie wykonał ww. wyroku sądu. Jednocześnie nie była żadnych podstaw do zastosowania art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., który stanowi, że pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Taka sytuacja w niniejszej sprawie bowiem nie zachodziła. W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić. Przedmiotowa skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., a to z uwagi na wniosek organu o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym i brak sprzeciwu skarżących. Z tego względu w myśl art. 120 p.p.s.a. sprawa rozpoznana została w tym trybie na posiedzeniu niejawnym, w składzie 3 sędziów.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI