II SA/Łd 1080/07

II SA/Łd 1080/07 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2007-12-28
Data wpływu
2007-12-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Grosińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Zwolniono od kosztów sądowych w części
Sentencja
Dnia 28 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. vel S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi E. K. vel S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a: 1) przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 (sto) złotych oraz ustanowienie adwokata; 2) w pozostałym zakresie oddalić wniosek. AG
Uzasadnienie
II SA/Łd 1080/07
U Z A S A D N I E N I E
E. K. vel S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku garażowego. Jednocześnie strona wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sadowych, uzupełniając w dniu 27 grudnia 2007 roku wniosek o ustanowienie adwokata.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem R. Źródłem dochodów jest renta skarżącej w wysokości 1025,42 złotych oraz emerytura R.K. vel S. w wysokości 1231,61 złotych. Skarżąca posiada udział w nieruchomości położonej w P., w której zajmuje mieszkanie o powierzchni 60 m kw. Strona nie zadeklarowała posiadania żadnych wartościowych przedmiotów, papierów wartościowych ani oszczędności. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż miesięczne koszty utrzymania kształtują się na poziomie ok. 480 złotych (stałe opłaty, opał, woda), ponadto strona ponosi znaczne wydatki związane z zakupem leków – ok. 300 złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż sytuacja osobista i materialna skarżącej i jej rodziny uzasadnia co prawda przyznanie prawa pomocy, jednakże nie we wnioskowanym zakresie.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż łączna kwota dochodów rodziny deklarowana przez skarżącą wynosi 2.257,03 złotych, zaś kwota wydatków – ok. 800 złotych. Powyższe oznacza, iż strona skarżąca posiada nadwyżkę dochodów nad wydatkami, czego skutkiem musi być stwierdzenie, że strona jest w stanie partycypować w kosztach prowadzonego przed sądem administracyjnym postępowania.
Mając zatem na uwadze wysokość dochodów przypadających na członka rodziny oraz kwotę wydatków związanych z utrzymaniem i leczeniem Sąd uznał, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, jednak jest zdolna do udziału w tych kosztach. Dlatego też żądanie strony nie zasługuje na uwzględnienie w całości, a jedynie w części. Sąd uznał za zasadne zwolnić strony skarżącej od kosztów sądowych ponad kwotę 100 złotych oraz ustanowić adwokata, natomiast stwierdził, że skarżąca jest w stanie uiścić koszty sądowe w wysokości 100 złotych i w tym zakresie uznać żądanie skarżącej za niezasługujące na uwzględnienie.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
AG