II SA/Lu 854/04

II SA/Lu 854/04 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2005-03-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-12-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Ewa Ibrom
Joanna Cylc-Malec /sprawozdawca/
Maciej Kierek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 7, 77, 78, 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art.32 ust.4, art.35 ust.1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec -sprawozdawca, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Referent Joanna Janiak, po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r. przy udziale prokuratora Prokuratury Apelacyjnej B.W. sprawy ze skargi W.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. oddala skargę; II. nieuiszczony wpis przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania W.S. od decyzji Starosty zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej K.D. pozwolenia na budowę budynku garażowo-gospodarczego z wewnętrzną instalacją elektryczną, na działce Nr [...]położonej w L. przy ul. [...]– utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w myśl art. 35 ustawy prawo budowlane – przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, a także ochrony środowiska, zgodność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczących bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 "b" , a także zaświadczenie o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Jak wynika z analizy akt sprawy, organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę prawidłowo dokonał sprawdzeń, do których obliguje prawo budowlane. Projekt został wykonany zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, przez uprawnionych projektantów. Ponadto inwestor przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wynikającym z zapisu w księdze wieczystej. Przedłożony projekt został uzgodniony Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, decyzją z dnia [...] r., znak: [...], akceptującego projektowane przedsięwzięcie. Inwestor dołączył również warunki techniczne przyłączenia obiektu do sieci elektroenergetycznej.
Projektowana inwestycja polegająca na budowie budynku garażowo-gospodarczego na działce Nr [...] w L. w myśl zapisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego m. L. zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta z dnia [...] r. w sprawie I części zmian miejscowego planu zagospodarowania Miasta L. - położona jest w terenie oznaczonym symbolem 55 MU-Z przeznaczonym pod zabudowę usługową i mieszkaniową. Projektowany budynek stanowiący uzupełnienie zabudowy na działce, nie narusza ustaleń planu, a projektowana zabudowa spełnia wymogi określone dla terenu MU.
Należy też zauważyć, że zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004 r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - ".. .jeżeli na sąsiedniej działce bezpośrednio przy granicy działki istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy, przylegającej do istniejącej ściany, chyba, że przepisy odrębne stanowią inaczej".
Dlatego w opisywanej sytuacji lokalizacja obiektu w narożu działki, przy ścianach istniejących budynków zlokalizowanych na działkach [...]i [...], nie narusza przepisu
rozporządzenia.
W skardze na decyzję Wojewody W.S. podnosi, że nie kwestionuje przepisów prawa budowlanego, które powołano w decyzji.
Podkreśla jednak, że wybudowanie budynku garażowo-gospodarczego przez K.D., w ten sposób, że ściana tego budynku będzie przylegała do ściany istniejącego budynku skarżącego spowoduje "trwałe zagarniecie terenu", za który skarżący ponosi opłaty z tytułu użytkowania wieczystego. Ponadto zarzuca organowi, że mimo jego wniosku nie dokonał wizji lokalnej celem ustalenia stanu faktycznego.
Do skargi przyłączył się Prokurator Prokuratury Apelacyjnej.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosi o oddalenie skargi, podtrzymując argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 35 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 tekst jednolity) przed wydaniem pozwolenia na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1/ zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:
a/ miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,
b/ wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
c/ przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
2/ kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń;
3/ wykonanie – a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2 , także sprawdzenia projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.
Spełnienie wszystkich powyższych przesłanek zostało szczegółowo sprawdzone przez organ I instancji.
Przedmiotowy projekt wykonany został zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, przez uprawnionych projektantów. Został on uzgodniony przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, decyzja z dnia [...] r. , znak: [...], akceptującego projektowane przedsięwzięcie. Inwestor przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, dołączył także warunki techniczne przyłączenia obiektu do sieci elektroenergetycznej.
Projektowana inwestycja polegająca na budowie budynku garażowo-gospodarczego na działce Nr [...] w L., w myśl zapisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego m. L. , zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta L. z dnia [...]r. w sprawie I części zmian miejscowego planu zagospodarowania Miasta L. – położona jest w terenie oznaczonym symbolem 55 MU-Z przeznaczonym pod zabudowę usługową i mieszkaniową. Projektowany budynek stanowiący uzupełnienie zabudowy na działce, nie narusza ustaleń planu, a projektowana zabudowa spełnia wymogi określone dla terenu MU.
Ponadto, zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 kwietnia 2004r. , zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – "jeżeli na działce sąsiedniej bezpośrednio przy granicy działki istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy, przylegającej do istniejącej ściany, chyba, że przepisy odrębne stanowią inaczej".
W opisywanej sytuacji, lokalizacja obiektu w narożu działki, przy ścianach istniejących budynków zlokalizowanych na działkach Nr [...] [...] i [...] , nie narusza przepisów w/w rozporządzenia. Mając zaś na uwadze obowiązujące warunki techniczne, sposób zagospodarowania działki inwestora i działek sąsiednich – nie ma możliwości sytuowania obiektu w sposób inny niż ze ścianą przylegającą do istniejącego budynku.
Dlatego też, skoro inwestor spełnił wymagania określone w art. .35 ust. 1 oraz w art. .32 ust. 4 prawa budowlanego właściwy organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 prawa budowlanego).
Podkreślenia wymaga fakt, że organ I instancji zatwierdził projekt zagospodarowania działki Nr [...] na mapie do celów projektowych aktualnej na dzień 22 lipca 2003r. , sporządzonej przez uprawnionego geodetę.
Za mapy tej wynika, że granica między działkami nr [...] i [...] przebiega po istniejącym ogrodzeniu.
Tak więc organy administracji obu instancji wydając decyzje dysponowały aktualną mapą i brak jest podstaw prawnych do przeprowadzania przez te organy ustaleń dotyczących przebiegu granic między nieruchomością skarżącego a nieruchomością inwestora.
Kwestia prawidłowości granic może być rozstrzygnięta jedynie w drodze postępowania cywilnego.
Okoliczność tę podnosił skarżący dopiero w swoim odwołaniu od decyzji Starosty Powiatowego, mimo, że w dniu 7 maja 2004r. wszczęte zostało postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia K.D. pozwolenia na budowę.
Skarżącemu doręczono to zawiadomienie, jednakże w zakreślonym terminie nie wniósł zastrzeżeń do zastosowanych rozwiązań. Następnie doręczono skarżącemu także zawiadomienie z dnia 31 maja 2004r. i również w tym przypadku nie zgłosił zastrzeżeń. Z treści obu zawiadomień wyraźnie wynikało, że projektowany budynek usytuowany ma być w granicy działek.
Skarżący miał zatem możliwość czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym (art. 10 kpa).
Zdaniem Sądu organ administracji I instancji wyczerpująco rozpatrzył materiał dowodowy, zaś żądanie przeprowadzenia oględzin zgłoszone w odwołaniu do Wojewody jest bezzasadne. W ocenie skarżącego oględziny miałyby wykazać, iż projektowany budynek będzie zlokalizowany częściowo na działce skarżącego. Tymczasem, jak już wyżej podniesiono kwestia przebiegu granic między działkami Nr [...] i [...]wynikała z dokumentu w postaci aktualnej mapy do celów projektowych.
Mając zatem na względzie powyższe okoliczności Sąd uznał, że organy administracji wydając decyzje w niniejszej sprawie nie naruszyły przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (w szczególności art. 7, 77, 78 i 880 kpa), ani też przepisów prawa materialnego.
Dlatego też na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.