II SA/Lu 831/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na postanowienie Wojewody uznające zażalenie na przewlekłość postępowania w sprawie pozwolenia na budowę za nieuzasadnione, uznając skargę za niedopuszczalną.
Skarżący wniósł skargę na postanowienie Wojewody, które uznało jego zażalenie na przewlekłość postępowania w sprawie pozwolenia na budowę za nieuzasadnione. Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, argumentując jej niedopuszczalność. Sąd administracyjny przychylił się do tego stanowiska, wskazując, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Sprawa dotyczyła skargi T. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., które uznało za nieuzasadnione zażalenie skarżącego na przewlekłość postępowania organu pierwszej instancji w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, że skarga na postanowienie organu wyższego stopnia, wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a. (dotyczące zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lub przewlekłość postępowania), jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, rozpoznając sprawę, zgodził się z argumentacją Wojewody. Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontroli sądu podlegają określone akty i czynności, a postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. nie mieści się w tej kategorii. Jest to postanowienie o charakterze wpadkowym, niekończące postępowania w sprawie i nie rozstrzygające co do istoty. W związku z tym, skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę, zaznaczając, że skarga na bezczynność i przewlekłość organu pierwszej instancji jest przedmiotem odrębnego postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a. nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy, nie kończy postępowania w sprawie i nie rozstrzyga co do istoty. Nie jest to akt lub czynność podlegająca kognicji sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 6
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 2 i 4
k.p.a. art. 35
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 36
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 141 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga na postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest niedopuszczalna.
Godne uwagi sformułowania
Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie jest to zatem postanowienie podlegające kontroli sądu administracyjnego, objęte dyspozycją art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Skład orzekający
Jerzy Dudek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi na postanowienie organu wyższego stopnia w przedmiocie zażalenia na przewlekłość postępowania administracyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie skarga jest kierowana na postanowienie o charakterze incydentalnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy dopuszczalności skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 831/12 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2012-09-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-09-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Jerzy Dudek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 3 par. 1 i par. 2 pkt 2 i 4, art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 35, art. 36, art. 37 par. 1, art. 141 par. 1 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 28 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na przewlekłość postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 20 sierpnia 2012 r. T. K. złożył zażalenie do Wojewody .na przewlekłość postępowania organu pierwszej instancji w przedmiocie pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], wydanym na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., Wojewoda uznał to zażalenie za nieuzasadnione. W dniu 11 września 2012 r. T.K. wniósł skargę na powyższe postanowienie, a także na bezczynność i przewlekłość postępowania organu pierwszej instancji w sprawie pozwolenia na budowę. Zarządzeniem z dnia 17 września 2012 r. skarga T. K. w części dotyczącej bezczynności i przewlekłości postępowania organu pierwszej instancji została wyłączona do odrębnego postępowania. W odpowiedzi na skargę w części dotyczącej postanowienia z dnia [...] r., nr [...] Wojewoda wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, iż skarga na postanowienie organu wyższego stopnia uznającego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej zwanej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 p.p.s.a. poprzez enumeratywne wskazanie aktów, czynności i przypadków bezczynności i przewlekłości organu objętych kognicją sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 k.p.a.). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie jest to zatem postanowienie podlegające kontroli sądu administracyjnego, objęte dyspozycją art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest to również inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 lutego 1995 r. sygn. akt I SAB 86/94, ONSA 1996/1/39 r., z dnia 13 marca 2001 r. sygn. akt I SAB 246/00 LEX 78952, wyroki NSA z 12 kwietnia 2001 r. sygn. akt IV SA 1866/00 ONSA 2002/4/144 oraz z dnia 24 maja 2001 r., sygn. akt IV SA 572/99 ONSA 2002/3/116). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5 p.p.s.a. Skoro, jak wyżej wskazano, postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. nie podlega kognicji sądu administracyjnego, skarga T. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., nr [...] podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Skarga na bezczynność i przewlekłość organu pierwszej instancji w niniejszej sprawie jest przedmiotem odrębnego postępowania. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI