II SA/Lu 772/06

II SA/Lu 772/06 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2006-09-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Wiesława Achrymowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Wiesława Achrymowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 20 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi SPOŁEM Powszechnej Spółdzielni Spożywców "ROBOTNIK" w Z. na odmowę Wojewody L. wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta Z. z dnia 25 czerwca 2006 r. Nr XLV/499/06 w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie dopuszczalności skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Uzasadnienie
II SA / Lu 772 / 06
UZASADNIENIE
W dniu 26 czerwca 2006 r. Rada Miasta Z. powzięła uchwałę o numerze XLV/499/06 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Z..
W dniu 6 lipca 2006 r. SPOŁEM Powszechna Spółdzielnia Spożywców " Robotnik" w Z. złożyła do Wojewody L. wniosek o stwierdzenie nieważności tej uchwały w części. Wskazywała w uzasadnieniu na naruszenie prawa oraz interesów swych pracowników, członków Spółdzielni, ich rodzin, którzy w większości mieszkają w Z..
W dniu 31 lipca 2006 r. Wojewoda L. sporządził pisemne wyjaśnienie. W jego treści zawarł stanowisko, że w toku prac nad uchwaleniem planu nie naruszono prawa. W rezultacie nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności przedstawionej uchwały w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego Z..
W dniu 23 sierpnia 2006 r. SPOŁEM Powszechna Spółdzielnia Spożywców " Robotnik" w Z. wystąpiła na drogę sądową ze skargą. Przedmiot skargi określiła, jako decyzję Wojewody L. o odmowie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta Z. z dnia 26 czerwca 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Z.. Dopuszczalność skargi opierała na przepisach art. 50 § 1 i art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi I Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. I. W uzasadnieniu przedstawiła zarzuty do trybu przeprowadzenia prac planistycznych. Zdaniem podmiotu skarżącego organ gminy rażąco naruszył art. 18 ust. 1 , art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem skarżącej Spółdzielni wskazane naruszenia prawa wyczerpują art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda L. wnosił w pierwszej kolejności o jej odrzucenie. Argumentował, że postępowanie nadzorcze zawsze prowadzone jest z urzędu. Ocena czy przedstawiona uchwała wymaga wzruszenia jest wyłączną kompetencją organu nadzoru. Poza gminą i związkiem międzygminnym, żaden inny podmiot nie jest uprawniony do zaskarżenia rozstrzygnięć nadzorczych. W tej sprawie Wojewoda L. nie znalazł podstaw do powzięcia rozstrzygnięcia nadzorczego. Pisemna informacja o tej treści stanowisku organu nadzoru nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym. W rezultacie skarga SPOŁEM Powszechnej Spółdzielni Spożywców" Robotnik" w Z. jest pozbawiona przedmiotu. Została wniesiona przed podmiot pozbawiony prawa do skargi. Na tej podstawie Wojewoda L. skargę ocenił jako niedopuszczalną. Przedstawione stanowisko oparł na art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym oraz na treści orzeczeń sądowych w sprawach OSK 629/04 i SA/Wr 529/92.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga SPOŁEM Powszechnej Spółdzielni Spożywców " Robotnik" w Z. jest niedopuszczalna przede wszystkim ze względów przedmiotowych, a w dalszej kolejności także z przyczyn o charakterze podmiotowym.
W pierwszej kolejności należy wskazać na okoliczności uzasadniające niedopuszczalność skargi z przyczyn o charakterze przedmiotowym.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach o ściśle określonych przedmiotach, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm. / bądź w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę / art. 3 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /. Rozpatrywana skarga ma za przedmiot odmowę Wojewody L. wydania rozstrzygnięcia nadzorczego, dla której ustawodawca nie przewidział kontroli sądowej zarówno w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak też w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym / Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm. /.
Uchwała Rady Miasta Z. z dnia 26 czerwca 2006 r. Nr XLV/499/06 w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego Z. została powzięta w trybie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm. /. Nadzór nad działaniami gminy także w zakresie uchwał w sprawie planów zagospodarowania przestrzennego jest poddany regulacji zawartej w rozdziale 10 powołanej ustawy o samorządzie gminnym. Tryb przeprowadzania postępowania nadzorczego nie jest uzależniony od przedmiotu przedłożonej uchwały organu gminy / uchwała TK z dnia 27 września 1994 r. W 10/93 OTK 1994, nr 2, poz. 46 l.
Prawidłowy jest pogląd Wojewody L., że na gruncie wskazanych wyżej unormowań ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozdziału 10 ustawy o samorządzie gminnym / w szczególności art. 98 ust. 1 tej ustawy l, pisemne stanowisko organu nadzoru o braku podstaw do stwierdzenia nieważności przedłożonej uchwały nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym i nie może co do zasady stanowić przedmiotu skargi do sądu administracyjnego. Rozstrzygnięciem nadzorczym jest taki akt administracyjny, który w swej treści konkretyzuje ustawowo określony środek nadzoru. Wbrew stanowisku strony skarżącej, pismo o odmowie wydania rozstrzygnięcia nadzorczego nie jest też decyzją administracyjną, przewidzianą w art. 104 k.p.a. Podsumowując należy stwierdzić, że pisemne stanowisko organu nadzoru o braku podstaw do stwierdzenia nieważności przedłożonej uchwały nie może stanowić przedmiotu skargi. Skarga złożona w tym przedmiocie do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W dalszej kolejności należy stwierdzić, że skarga SPOŁEM Powszechnej Spółdzielni Spożywców " Robotnik" w Z. jest niedopuszczalna także ze względów podmiotowych. Postępowanie nadzorcze jest zawsze postępowaniem prowadzonym z urzędu. Wobec kategorycznego brzmienia art. 98 ust. 3 powoływanej ustawy o samorządzie gminnym, status strony postępowania nadzorczego ma jedynie gmina lub związek międzygminny. Inne podmioty prawa nie mogą domagać się od organu nadzoru wydania rozstrzygnięcia nadzorczego. Interwencja tych podmiotów może być traktowana ze strony organu nadzoru jedynie jako " sygnał w sprawie". Unormowanie powołanego art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym jest przepisem szczególnym i wyłącza stosowanie art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że skarżąca Spółdzielnia jest pozbawiona legitymacji dla inicjowania czynności w postępowaniu nadzorczym, a dalej kontroli sądowej w przypadku wydania rozstrzygnięcia nadzorczego. Należy podzielić stanowisko Wojewody L. także w tym zakresie.
Przedstawiona ocena prawna znajduje poparcie w utrwalonej linii orzecznictwa sądowego /wyrok NSA z dnia 8 marca 2005 r. OSK 1229/04 LEX 175364, wyrok NSA z dnia 3 października 2000 III SA 1387/00 LEX 47979, wyrok NSA z dnia 20 lipca 2004 r. OSK 629/04 LEX 158865, wyrok NSA z dnia 4 grudnia 1998 r. I SA 494/98 LEX 44663/. Jest też aprobowana w opracowaniu komentatorskim do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz Jan Paweł Tamo, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2004 str. 29 /.
Z tych wszystkich względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.