II SA/LU 755/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2004-03-16
NSAAdministracyjneŚredniawsa
prawo o ruchu drogowymbadania lekarskiezdolność do kierowania pojazdamistan zdrowiaZUSkierowca zawodowydecyzja administracyjnaskargasąd administracyjny

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję o skierowaniu na badania lekarskie, uznając, że informacja z ZUS o schorzeniach uzasadniała wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy.

Skarga została wniesiona przez A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję o skierowaniu go na badania lekarskie w zakresie prawa jazdy kategorii A, B i T. Podstawą skierowania była informacja z ZUS o schorzeniach powodujących upośledzenie funkcji organizmu, które mogły stanowić przeciwwskazanie do wykonywania zawodu kierowcy. Sąd uznał, że informacja ta, mimo braku szczegółów, uzasadniała wątpliwości co do stanu zdrowia i tym samym podstawę do skierowania na badania lekarskie zgodnie z przepisami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Starosty o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w zakresie prawa jazdy kategorii A, B i T. Postępowanie zostało wszczęte z urzędu na podstawie informacji uzyskanej z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o schorzeniach skarżącego, które mogły stanowić przeciwwskazanie do wykonywania zawodu kierowcy, zwłaszcza zarobkowego przewozu taksówką. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że pismo ZUS stanowiło "inną informację" w rozumieniu przepisów, która nasunęła zastrzeżenia co do stanu zdrowia, uzasadniając skierowanie na badania lekarskie na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów, twierdząc, że jego stan zdrowia nie uległ pogorszeniu od momentu uzyskania uprawnień. Sąd administracyjny, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, podzielił stanowisko organów administracji. Stwierdził, że informacja z ZUS o schorzeniach upośledzających funkcje organizmu, nawet bez ujawniania szczegółów, mogła uzasadniać wątpliwości co do stanu zdrowia i tym samym stanowić podstawę do skierowania na badania lekarskie. Sąd oddalił skargę jako niezasadną, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, taka informacja może uzasadniać wątpliwości co do stanu zdrowia i stanowić podstawę do skierowania na badania lekarskie.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że informacja z ZUS, nawet ogólnikowa, wypełniała dyspozycję przepisów dotyczących przypadków nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy, co uprawniało organ do wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (6)

Główne

Prd art. 122 § 1

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Dz.U. 1999 nr 88 poz. 994 art. 3 § 1

Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie kierowania na badania lekarskie

Pomocnicze

P.u.s.a. art. 1 § 1 i 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

P.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 97 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 138 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Informacja z ZUS o schorzeniach uzasadnia wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy. Istnienie podstawy prawnej do wydania decyzji, mimo jej nieprawidłowego wskazania w podstawie prawnej.

Odrzucone argumenty

Zarzut naruszenia przepisów art. 122 ust. 1 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym w związku z § 3 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej. Stan zdrowia skarżącego nie uległ pogorszeniu od uzyskania świadectwa kwalifikacji. Informacja z ZUS nie wynikała z pisma dotyczącego stanu zdrowia pozwalającego na pobieranie renty.

Godne uwagi sformułowania

"innej informacji" o jakiej mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia przypadki nasuwające zastrzeżenia co do stanu zdrowia nie narusza prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy

Skład orzekający

Jerzy Marcinowski

przewodniczący

Jadwiga Pastusiak

członek

Maria Wieczorek

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku poddania się badaniom lekarskim przez kierowców na podstawie informacji z ZUS."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy informacja z ZUS jest ogólnikowa, ale nasuwa wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu bezpieczeństwa ruchu drogowego i praw kierowców, a interpretacja przepisów dotyczących badań lekarskich na podstawie informacji z ZUS jest istotna dla praktyki.

Czy informacja z ZUS może pozbawić Cię prawa jazdy? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Lu 755/03 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-03-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-06-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jadwiga Pastusiak
Jerzy Marcinowski /przewodniczący/
Maria Wieczorek /sprawozdawca/
Symbol z opisem
603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Sygn. powiązane
OSK 1058/04 - Wyrok NSA z 2005-01-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1999 nr 88 poz 994
Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999 r. w sprawie kierowania na badania lekarskie przeprowadzane w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Dz.U. 2003 nr 14 poz 144
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 grudnia 2002 r. w sprawie kontroli ruchu drogowego.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędzia NSA Maria Wieczorek (spr.), Protokolant Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2004 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie sprawności w zakresie kierowania pojazdami oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją, z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 122 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 z późn. zm.) w związku z § 3 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999 r. w sprawie kierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (Dz.U. Nr 88,. poz. 994) po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...] nr [...] kierującej go na badania lekarskie w zakresie prawa jazdy kategorii A, B i T - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, ze postępowanie administracyjne w sprawie sprawdzenia predyspozycji zdrowotnych A. K. do kierowania pojazdami przez organ I instancji zostało wszczęte z urzędu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzje organu I instancji i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia .
W swojej decyzji Kolegium wskazało m.in. na konieczność ustalenia przez organ I instancji przedmiotu i granic postępowania jakie zamierza prowadzić.
W toku ponownie przeprowadzonego postępowania organ I instancji powiadomił stronę o zakresie postępowania, które dotyczy ustalenia, czy nie istnieją w jego przypadku przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami według kategorii objętych posiadanym prawem jazdy zwłaszcza w sytuacji zarobkowego przewozu taksówką.
Za podstawę wszczęcia postępowania w tej sprawie organ wskazał informację uzyskaną z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o występowaniu u strony schorzeń powodujących upośledzenie funkcji organizmu wraz z sugestią sprawdzenia, czy ten stan zdrowia pozwala na zarobkowe kierowanie pojazdem mechanicznym. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym Starosta decyzja wydaną na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym orzekł o skierowaniu A. K. na badania lekarskie w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, T wskazując na potrzebę stwierdzenia braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami – wykonywania zawodu kierowcy.
W piśmie stanowiącym załącznik do skierowania podał, ze informacje ZUS o występujących u A. K. schorzeniach, mogą być uznane jako stan określony w art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, czyli jako przypadek nasuwający zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Zdaniem organu jest to także informacja w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999r. w sprawie kierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, które obliguje Starostę do skierowania strony na badania lekarskie.
Rozpoznając odwołanie A. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, ze zgodnie z art. .122 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1977r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 129, poz. 144 z późn. zm.) badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia.
Szczegółowe warunki i tryb kierowania na badania lekarskie określa rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999r. w sprawie skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu stwierdzeniu istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (Dz.U. Nr 88, poz. 994).
Analizując zgromadzony materiał dowodowy Kolegium podzieliło pogląd organu I instancji, co do kwalifikacji pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 września 2002r. jako "innej informacji" powołanego wcześniej § 3 ust.1 pkt 3 rozporządzenia wykonawczego.
Kolegium uznało, że w sprawie nastąpiła przesłanka uprawniająca Starostę do skierowania skarżącego na badania lekarskie, bo organ ten powziął informację o jakiej mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 powołanego rozporządzenia. Sytuacja jaka została ustalona w toku przedmiotowego postępowania dawała podstawę do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w trybie art. 122 ust. 1 pkt 4.
Fakt, że organ I instancji nie przywołał w podstawie prawnej wskazanego wyżej rozporządzenia będącego podstawą prawną rozstrzygnięcia nie oznacza, ze został ona wydana bez podstawy prawnej. Podstawa prawna do wydania takiej decyzji istniała, lecz nie została ona w sposób prawidłowy powołana w jej podstawie prawnej.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył A. K. wnosząc o jej uchylenie. Zarzucił naruszenie przepisów art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym w związku z § 3 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999r. w spawie szczegółowych zasad i trybu kierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (Dz.U. nr 88, poz. 994).
Wskazał, że od dnia uzyskania świadectwa kwalifikacji zdrowie skarżącego nie uległo pogorszeniu i informacja taka nie wynika z pisma ZUS. Ubiegając się o uprawnienia do kierowania pojazdem nie mógł zataić swojego stanu zdrowia pozwalającego na pobieranie renty, bowiem zostało ono wydane na podstawie kompleksowych badań.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze kognicję sądu administracyjnego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy i skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że pismem Nr [...] z dnia [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazał informację, iż A. K. uzyskał uprawnienia rentowe, przyznane ze względu na występujące u niego schorzenia upośledzenia funkcji organizmu (k. [...] akt adm.).
Podzielić należy stanowisko organów administracji co do kwalifikacji powołanego pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jako "innej informacji" o jakiej mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999 r. w sprawie skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 88. poz. 994) , która nasunęła wątpliwości co do stanu zdrowia.
Ustawa dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2003r. Nr 58, poz. 515) określiła katalog przypadków powodujących obowiązek poddania się badaniom lekarskim (art. 122 ust.1 pkt 1-6).
Wskazana przez Dyrektora ZUS okoliczność , że strona posiada upośledzenie funkcji organizmu, które z uwagi na ochronę danych osobowych nie może zostać ujawnione, ale które może być przeciwwskazaniem do zawodu taksówkarza jest informacją mogącą u organów orzekających nasunąć zastrzeżenia co do stanu zdrowia.
W tym stanie istniały podstawy do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w trybie określonym art. 122 ust. 1 pkt 4 cyt. wyżej ustawy o ruchu drogowym.
Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że organy administracji nie kwestionowały , iż skarżący dysponuje wydanym w 2000r. świadectwem kwalifikacji stwierdzającym jego zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Jednakże okoliczności ujawnione przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w toku postępowania administracyjnego wypełniały dyspozycję § 3 ust. 1 wskazanego wyżej rozporządzenia i dawały podstawę do zastosowania trybu z art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Podkreślić przy tym należy, że badania te – co trafnie wskazały organy administracji -mogą przeprowadzić tylko uprawnione jednostki organizacyjne.
Sformułowany ogólnikowo zarzut wadliwości przeprowadzonego postępowania administracyjnego nie zasługuje również na uwzględnienie. Uchybienia organu I instancji zostały szczegółowo opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i zdaniem Sądu nie miały one wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI