II SA/LU 750/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę B.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą przyznania zasiłku celowego na leczenie, uznając, że organy prawidłowo zastosowały przepisy ustawy o pomocy społecznej i nie przekroczyły granic uznania.
B.S. złożyła skargę na decyzję odmawiającą przyznania zasiłku celowego na leczenie, mimo choroby nowotworowej i wysokich wydatków. Organy administracyjne odmówiły przyznania zasiłku, wskazując na przekroczenie kryterium dochodowego oraz ograniczone środki finansowe gminy na zasiłki celowe. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że organy prawidłowo zastosowały przepisy ustawy o pomocy społecznej i nie naruszyły prawa, a przyznanie zasiłku ma charakter uznaniowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę B.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej odmawiającą przyznania zasiłku celowego na leczenie. Skarżąca, cierpiąca na chorobę nowotworową, wnosiła o przyznanie zasiłku, deklarując zwrot środków. Organy administracyjne odmówiły, powołując się na przekroczenie kryterium dochodowego przez rodzinę skarżącej oraz na ograniczone możliwości finansowe ośrodka pomocy społecznej, który priorytetowo traktuje zaspokajanie najbardziej pilnych potrzeb osób o najniższych dochodach. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów KPA i błędną interpretację przepisów ustawy o pomocy społecznej. Sąd, kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem zgodności z prawem, uznał, że nie narusza ona przepisów. Sąd podkreślił, że przyznawanie zasiłku celowego, zarówno na podstawie art. 39, jak i specjalnego zasiłku celowego na podstawie art. 41 ustawy o pomocy społecznej, ma charakter uznaniowy. Organ nie musi przyznać zasiłku, nawet w trudnej sytuacji materialnej strony, jeśli sprzeciwia się temu interes społeczny lub możliwości finansowe jednostki pomocy społecznej. Sąd stwierdził, że organ prawidłowo ustalił stan faktyczny, nie przekroczył granic uznania i oddalił skargę na podstawie art. 151 PPSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, przyznanie zasiłku celowego, w tym na leczenie, ma charakter uznaniowy i zależy od oceny organu oraz jego możliwości finansowych, nawet jeśli wnioskodawca znajduje się w trudnej sytuacji.
Uzasadnienie
Ustawa o pomocy społecznej przyznaje organom uznanie w kwestii przyznawania zasiłków celowych. Nawet w szczególnie uzasadnionych przypadkach, przyznanie świadczenia zależy od oceny organu i jego możliwości finansowych, a słuszny interes strony nie może przesądzać o przyznaniu zasiłku, jeśli sprzeciwia się temu interes społeczny lub możliwości pomocy społecznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (14)
Główne
u.p.s. art. 39 § ust. 1 i 2
Ustawa o pomocy społecznej
u.p.s. art. 41
Ustawa o pomocy społecznej
u.p.s. art. 41 § pkt. 2
Ustawa o pomocy społecznej
Pomocnicze
u.p.s. art. 2
Ustawa o pomocy społecznej
u.p.s. art. 3 § ust. 1
Ustawa o pomocy społecznej
u.p.s. art. 3 § ust. 3
Ustawa o pomocy społecznej
u.p.s. art. 3 § ust. 4
Ustawa o pomocy społecznej
u.p.s. art. 8 § ust. 1
Ustawa o pomocy społecznej
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § par. 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
P.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
P.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zarzut błędnego stosowania kryterium dochodowego bez związku z przepisami ustawy o pomocy społecznej. Zarzut oparcia się na nieaktualnym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzut wydania decyzji w warunkach niezakończonego postępowania zażaleniowego.
Godne uwagi sformułowania
Zarówno przyznanie zasiłku celowego na podstawie art. 39, jak i specjalnego zasiłku celowego na podstawie art. 41 ma charakter uznaniowy. Granice uznania wyznacza relacja pomiędzy interesem społecznym a słusznym interesem strony ubiegającej się o pomoc. Słuszny interes skarżącej, znajdującej się w trudnej sytuacji materialnej, nie może przesądzać o przyznaniu zasiłku, jeżeli sprzeciwia się temu interes społeczny rozumiany w kategoriach ustawy o pomocy społecznej. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i jeżeli mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.
Skład orzekający
Grażyna Pawlos-Janusz
przewodniczący sprawozdawca
Witold Falczyński
członek
Ewa Ibrom
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uznaniowości przyznawania zasiłków celowych z pomocy społecznej, znaczenia kryterium dochodowego oraz możliwości finansowych organu jako czynnika decydującego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z ustawą o pomocy społecznej z 2004 roku. Uznaniowy charakter świadczeń może być różnie interpretowany w zależności od konkretnych okoliczności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje trudny wybór między potrzebami obywatela a ograniczonymi zasobami publicznymi w systemie pomocy społecznej, co jest tematem zawsze aktualnym.
“Czy choroba nowotworowa i brak środków gwarantują zasiłek celowy? Sąd wyjaśnia granice uznania.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 750/06 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2006-12-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-09-07 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Ewa Ibrom Grażyna Pawlos-Janusz /przewodniczący sprawozdawca/ Witold Falczyński Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Hasła tematyczne Pomoc społeczna Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2004 nr 64 poz 593 art. 2, art. 3, art. 8 ust. 1, art. 39 ust. 1 i 2, art. 41 Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 7, art. 77 par. 1, art. 10, art. 80 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Referent Małgorzata Poniatowska-Furmaga, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 grudnia 2006r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...]znak: Rep. [..] wydaną na podstawie art. 3, art. 8 ust. 1 art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 41 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania B. S. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w S. odmawiającą przyznania jej zasiłku celowego na leczenie. B. S. wskazując na swoją chorobę nowotworową i związane z nią wydatki wnosiła o przyznanie jej jednorazowego zasiłku celowego w wysokości [...] zł na okres od marca 2006 r. do grudnia 2006 r., deklarując jednocześnie zwrot całej kwoty. Organy administracyjne odmawiając przyznania zasiłku stwierdziły, że wnioskodawczyni nie spełnia kryterium dochodowego do przyznania świadczeń z pomocy społecznej. Rodzina B. S. składa się bowiem z trzech osób, których łączny miesięczny dochód w kwietniu 2006r. wyniósł [...], przekraczając kryterium dochodowe wynoszące [...]zł. Jednocześnie organy stwierdziły, że nie jest również możliwe przyznanie jej specjalnego zasiłku celowego, niezależnego od osiąganego dochodu na podstawie art. 41pkt. 2 ustawy o pomocy społecznej. Organy ustalając, że rodzina skarżącej znajduje się w trudnej sytuacji materialnej z uwagi na prowadzenie aktualnie pięciu różnych spraw sądowych oraz konieczność spłaty zaciągniętych kilku kredytów stwierdziły jednocześnie, że Ośrodek - z uwagi na ograniczoną ilość środków finansowych - nie ma możliwości przyznawania specjalnych zasiłków celowych, lecz udziela jedynie pomocy w formie zasiłków celowych na zaspokojenie najbardziej pilnych potrzeb mieszkańców o najniższych dochodach, natomiast wnioskowana przez skarżącą kwota prawie w całości pochłonęłaby miesięczny "przydział" środków przeznaczanych przez gminę na zasiłki celowe. Skargę do sądu administracyjnego wniosła B. S. domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] oraz z dnia [...]., a także decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] z dnia [...] Opisując w skardze bardzo obszernie stan faktyczny sprawy, skarżąca zarzuciła organom obu instancji, iż postępowanie prowadzone przez te organy naruszało przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz innych ustaw. Zdaniem skarżącej decyzja Kolegium z dnia [...]. została wydana w warunkach niezakończonego postępowania zażaleniowego. Skarżąca podkreśliła również, że organy przyjęły błędny pogląd w sprawie stosując kryterium dochodowe bez związku z przepisami ustawy o pomocy społecznej dotyczącymi przyznania zasiłku celowego na leczenie. Ponadto organy pierwszej i drugiej instancji oparły się, w ocenie B. S., na nieaktualnym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy o pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Zasady przyznawania świadczeń z pomocy społecznej uregulowane zostały w ustawie z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz.539 ze zm.) W świetle przepisów art. 2 i 3 tej ustawy celem pomocy społecznej jest wspieranie osób i rodzin w ich wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości, a także umożliwianie im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. (art.3ust.3) Skarżąca wnosiła o przyznanie jej zasiłku celowego. Zasadniczo zasiłek taki przyznawany jest na podstawie art.39 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz.593 z późn. zm.) i zależy od wysokości osiąganych dochodów. Przepis ten stanowi, że w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów, napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu może być przyznany zasiłek celowy. Ustawa o pomocy społecznej przewiduje również możliwość przyznanie specjalnego zasiłku celowego na podstawie art. 41 cyt. ustawy. Zgodnie z tym przepisem w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany: 1)specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi 2)zasiłek okresowy, zasiłek celowy lub pomoc rzeczowa, pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową. Zarówno przyznanie zasiłku celowego na podstawie art. 39, jak i specjalnego zasiłku celowego na podstawie art. 41 ma charakter uznaniowy, co oznacza, że organ nie musi, ale może go przyznać, o ile uzna to za celowe w świetle okoliczności sprawy ustalonych z zachowaniem wymogów procedury administracyjnej, a w szczególności art.7, 10, 77 i 80 kpa. Granice uznania wyznacza relacja pomiędzy interesem społecznym a słusznym interesem strony ubiegającej się o pomoc. Słuszny interes skarżącej, znajdującej się w trudnej sytuacji materialnej, nie może przesądzać o przyznaniu zasiłku, jeżeli sprzeciwia się temu interes społeczny rozumiany w kategoriach ustawy o pomocy społecznej. Stosownie do art. 3ust.4 tej ustawy potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i jeżeli mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Sąd nie dopatrzył się sprzeczności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego ani z przepisami postępowania administracyjnego. W toku postępowania zebrano materiał dowodowy pozwalający na ustalenie sytuacji materialnej skarżącej i rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty. Nieuwzględnienie żądania przyznania zasiłku celowego nie pozostaje w sprzeczności z prawem, skoro przepisy prawa pozostawiają w tym zakresie decyzję do uznania organu pomocy społecznej, który rozpoznając wniosek B.S. nie przekroczył granic przysługującego mu uznania. Organ ten w uzasadnieniu wskazał bowiem na brak możliwości finansowych Ośrodka, który w 2006r. dysponował łączną kwotą [...] przeznaczoną na zasiłki celowe, co miesięcznie dawało kwotę [...]zł (gmina liczy 7218 mieszkańców). W tej sytuacji nie można zarzucić organowi naruszenia obowiązujących przepisów, dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) Sąd oddalił skargę.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI