II SA/Lu 741/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję o skierowaniu na badania lekarskie w celu weryfikacji zdolności do kierowania pojazdami, uznając informację z ZUS o rentowym świadczeniu za wystarczającą podstawę.
Skarżący A. N. został skierowany na badania lekarskie w celu sprawdzenia jego zdolności do kierowania pojazdami kategorii A, B i T, po tym jak Zakład Ubezpieczeń Społecznych poinformował o przyznaniu mu świadczeń rentowych z powodu schorzeń upośledzających funkcje organizmu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję starosty, uznając informację z ZUS za wystarczającą podstawę do skierowania na badania. WSA w Lublinie oddalił skargę, podzielając stanowisko organów administracji, że informacja o rentowości mogła nasunąć wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy zawodowego.
Sprawa dotyczyła skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję starosty o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w zakresie prawa jazdy kategorii A, B i T. Podstawą do wydania decyzji była informacja z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o przyznaniu skarżącemu świadczeń rentowych ze względu na schorzenia upośledzające funkcje organizmu. Organy administracji uznały, że informacja ta stanowiła "inną informację" w rozumieniu przepisów, która mogła nasunąć wątpliwości co do stanu zdrowia osoby zawodowo zajmującej się przewozem osób. Skarżący argumentował, że posiadał aktualne zaświadczenie lekarskie potwierdzające jego zdolność do kierowania pojazdami i że pismo ZUS nie mogło być podstawą do skierowania na badania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, stwierdzając, że informacja z ZUS była wystarczającą podstawą do wszczęcia postępowania w trybie art. 122 ust. 1 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym. Sąd podkreślił, że celem badań jest weryfikacja stanu zdrowia kierowcy zawodowego dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, a wynik badań nie jest przesądzony. Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, informacja o przyznaniu świadczeń rentowych z powodu schorzeń organizmu może stanowić podstawę do skierowania kierowcy zawodowego na badania lekarskie, jeśli nasuwa wątpliwości co do jego stanu zdrowia i zdolności do bezpiecznego wykonywania zawodu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że informacja z ZUS o rentowości skarżącego, spowodowanej schorzeniami upośledzającymi funkcje organizmu, stanowiła "inną informację" w rozumieniu przepisów rozporządzenia, uzasadniającą skierowanie na badania lekarskie w celu weryfikacji zdolności do kierowania pojazdami, zwłaszcza w kontekście zawodowego przewozu osób.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
Prd art. 122 § 1 pkt 4
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Podstawa do skierowania na badania lekarskie w przypadku powzięcia "innej informacji" nasuwającej wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy.
Dz.U. 1999 nr 88 poz. 994 art. 3 § ust. 1 pkt 3
Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie skierowania na badania lekarskie
Określa przesłanki skierowania na badania lekarskie, w tym "inną informację" nasuwającą wątpliwości co do stanu zdrowia.
Pomocnicze
P.u.s.a. art. 1 § 1 i 2
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
P.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Informacja z ZUS o przyznaniu świadczeń rentowych z powodu schorzeń organizmu stanowi "inną informację" uzasadniającą skierowanie na badania lekarskie. Stan zdrowia kierowcy zawodowego może ulec zmianie od czasu wydania zaświadczenia, co uzasadnia weryfikację jego zdolności do kierowania pojazdami. Badania lekarskie służą zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu drogowego, co leży w interesie społecznym i indywidualnym.
Odrzucone argumenty
Posiadanie aktualnego zaświadczenia lekarskiego o zdolności do kierowania pojazdami wyklucza możliwość skierowania na dodatkowe badania. Pismo ZUS nie mogło być zakwalifikowane jako "inna informacja" stanowiąca podstawę do skierowania na badania.
Godne uwagi sformułowania
"inna informacja" o której mowa w § 3 ust. pkt 3 rozporządzenia nasunąć wątpliwości co do stanu zdrowia bezpieczeństwa ruchu niezbędne jest czuwanie nad tym, aby takie osoby miały wymaganą sprawność nie narusza prawa w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy
Skład orzekający
Jerzy Marcinowski
przewodniczący sprawozdawca
Jadwiga Pastusiak
sędzia
Maria Wieczorek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skierowania na badania lekarskie kierowców zawodowych w oparciu o informacje z innych organów (np. ZUS) oraz znaczenie posiadanych zaświadczeń lekarskich."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy informacja o stanie zdrowia pochodzi z ZUS i dotyczy świadczeń rentowych, a skarżący jest kierowcą zawodowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje, jak informacje z innych instytucji (ZUS) mogą wpływać na uprawnienia zawodowe (prawo jazdy) i jakie są granice kontroli administracyjnej nad kierowcami zawodowymi.
“Czy choroba i renta oznaczają koniec kariery kierowcy? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 741/03 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2004-03-16 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-06-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Jadwiga Pastusiak Jerzy Marcinowski /przewodniczący sprawozdawca/ Maria Wieczorek Symbol z opisem 603 Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p Hasła tematyczne Ruch drogowy Sygn. powiązane OSK 902/04 - Wyrok NSA z 2004-11-23 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269 Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Dz.U. 2003 nr 58 poz 515 Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - t. jedn. Dz.U. 1999 nr 88 poz 994 Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999 r. w sprawie kierowania na badania lekarskie przeprowadzane w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2004 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie sprawności w zakresie kierowania pojazdami oddala skargę Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją, po rozpatrzeniu odwołania A. N.; utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] nr [...] wydaną z upoważnienia Starosty, w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w zakresie prawa jazdy kategorii A, B i T. W motywach tej decyzji podzielono stanowisko organu I instancji i podniesiono, że w piśmie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia [...] września 2002r. stwierdzono, iż określone osoby (w tym skarżący) kwalifikują się do przyznania świadczeń rentowych, ze względu na spowodowane występującymi u nich schorzeniami, upośledzenie funkcji organizmu. Wskazano, że z uwagi na świadczenie przez te osoby usług w zakresie transportu osób, celowym byłoby sprawdzenie, czy ich stan zdrowia pozwala na bezpieczne wykonywanie działalności. W piśmie z dnia [...] stycznia 2003r. powyższy organ wywiódł, że osoby te mają stan zdrowia, który z jednej strony uzasadnia prawo do pobierania świadczeń rentowych, z drugiej zaś – może być przeciwwskazaniem do wykonywania zawodu taksówkarza. W tych okolicznościach Kolegium uznało, że wystąpiła przesłanka uprawniająca starostę do skierowania skarżącego na badania lekarskie, gdyż powzięto " inną informację", o której mowa w § 3 ust. pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999r. w sprawie skierowania na badania lekarskie (...) (Dz.U. Nr 88, poz. 994). Istniała zatem podstawa do wydania decyzji w trybie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm.). Okoliczność, że skarżący dysponuje zaświadczeniem lekarskim stwierdzającym zdrowotną zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych, nie ma w ocenie Kolegium prawnego znaczenia w sprawie. Od czasu wystawienia tego zaświadczenia mogły bowiem wystąpić zmiany w stanie zdrowia (pogorszenie), które mogą mieć przełożenie na zdolność do prowadzenia pojazdów. Wątpliwości w tym zakresie, nie są równoznaczne ze stwierdzeniem utraty zdolności zdrowotnej. Po przeprowadzeniu badań może bowiem okazać się, że stan zdrowia nie jest przeszkodą w prowadzeniu pojazdów, zwłaszcza w odniesieniu do osoby świadczącej usługi transportowe osób. Istotne jest również to, że skarżący trudni się zarobkowym przewozem osób, a dla bezpieczeństwa ruchu niezbędne jest czuwanie nad tym, aby takie osoby miały wymaganą sprawność, nie tylko w chwili ubiegania się o dane uprawnienia, ale także w okresie późniejszym, kiedy już z tych uprawnień korzystają . W skardze złożonej do Sądu A. N. zarzucił wadliwe ustalenia faktyczne oraz naruszenie przepisów materialnoprawnych, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że rozstrzygnięcia obu instancji w istocie podważają istniejące świadectwa kwalifikacji. Pismo ZUS, nie mogło być zakwalifikowane jako "inna informacja". Skarżący posiada zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych, potwierdzoną stosownym zaświadczeniem lekarskim. Wskazując na te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze kognicję sądu administracyjnego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy przez co skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że pismem Nr [...] z dnia [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. przekazał informację, iż skarżący uzyskał uprawnienia rentowe, przyznane ze względu na występujące u niego schorzenia, powodujące upośledzenia funkcji organizmu. Podzielić należy stanowisko organów administracji, co do kwalifikacji powołanego pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jako "innej informacji" o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999r. w sprawie skierowania na badania lekarskie przeprowadzane w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 88. poz. 994) , która nasunęła wątpliwości co do stanu zdrowia. Ustawa dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2003r. Nr 58, poz. 515 ze zm.) określiła katalog przypadków, powodujących obowiązek poddania się badaniom lekarskim (art. 122 ust.1 pkt 1-6). Wskazana przez Dyrektora ZUS okoliczność , że strona posiada upośledzenie funkcji organizmu, które z uwagi na ochronę danych osobowych nie może zostać ujawnione, ale które może być przeciwwskazaniem do wykonywania zawodu taksówkarza jest informacją mogącą u organów orzekających nasunąć zastrzeżenia co do stanu zdrowia. W tym stanie istniały podstawy do wydania decyzji, o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w trybie określonym art. 122 ust. 1 pkt 4 cyt. wyżej ustawy o ruchu drogowym. Zbadanie stanu zdrowia, w kierunku zweryfikowania pod tym katem uprawnień skarżącego do posiadania określonej kategorii prawa jazdy, w sytuacji gdy skarżący zawodowo zajmuje się przewozem osób – leży zarówno w szeroko pojętym interesie społecznym, jak też w interesie samego skarżącego. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że organy administracji nie kwestionowały , iż skarżący dysponuje świadectwem kwalifikacji stwierdzającym jego zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Jednakże okoliczności ujawnione przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w toku postępowania administracyjnego wypełniały dyspozycję § 3 ust. 1 wskazanego wyżej rozporządzenia i dawały podstawę do zastosowania trybu z art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Podkreślić przy tym należy, że badania te – co trafnie wskazały organy administracji mogą przeprowadzić tylko uprawnione jednostki organizacyjne, a ich wynik nie jest przesądzony. Sformułowany ogólnikowo zarzut wadliwości przeprowadzonego postępowania administracyjnego nie zasługuje również na uwzględnienie. Uchybienia organu I instancji zostały szczegółowo opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i zdaniem Sądu nie miały one wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1269).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI