II SA/LU 74/24

II SA/Lu 74/24 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2024-03-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jacek Czaja /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58, art.49a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 20 grudnia 2023 r., znak: IF-VII.7840.6.29.2023.AG w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
L. B. (dalej także jako: skarżący) 19 stycznia 2024 r. wniósł skargę na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 20 grudnia 2023 r. w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy na adres poczty elektronicznej tego organu (wiadomość e-mail) tj. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 1634, dalej jako: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę m. in. wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2), jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (pkt 4), ale także, gdy z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1- 5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6).
W niniejszej sprawie niedopuszczalność skargi wynika z wniesienia jej w sposób sprzeczny z wymogami określonymi w p.p.s.a. Skargę można wnieść w formie tradycyjnej pisemnej lub elektronicznej. Wybór tej formy należy do strony. Jeżeli skarżący wybiera formę dokumentu elektronicznego, to zobowiązany jest wnieść ją w sposób określony przez przepisy ustawy.
Zgodnie z art. 58 § 1a p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a p.p.s.a. stosuje się odpowiednio, co oznacza, że organ potwierdza wniesienie pisma w formie dokumentu elektronicznego do swojej elektronicznej skrzynki podawczej przez przesłanie urzędowego poświadczenia odbioru w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. 2024 r., poz. 307; dalej jako: u.i.d.p.), na wskazany przez wnoszącego adres elektroniczny.
Elektroniczna skrzynka podawcza to, w świetle art. 3 pkt 17 u.i.d.p., dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę (art. 16 ust. 1a u.i.d.p.).
W orzecznictwie podkreśla się, że elektroniczna skrzynka podawcza, wymagająca spełnienia standardów określonych i opublikowanych na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji nie jest tożsama z jakimkolwiek adresem elektronicznym, w tym "urzędową skrzynką mailową". Poczta elektroniczna (adres e-mail) stanowi bez wątpienia środek komunikacji elektronicznej i jest objęta definicją z art. 3 pkt 4 u.i.d.p., nie jest jednak tożsama z pojęciem elektronicznej skrzynki podawczej, która stanowi "dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej" i służy "do przekazywania dokumentu elektronicznego". Pojęcie elektronicznej skrzynki podawczej nie jest tożsame z adresem e-mail, choćby ten drugi był dostępny w przestrzeni publicznej (por. m. in. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2022 r., sygn. II OZ 134/22, postanowienie NSA z 15 czerwca 2021 r., sygn. akt II OSK 4856/21, postanowienie NSA z 12 marca 2024 r., sygn. akt II OZ 128/24, postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 27 lutego 2024 r., sygn. akt II SAB/Go 152/23, postanowienie WSA we Wrocławiu z 2 października 2023 r., sygn. akt IV SAB/Wr 216/23, postanowienie WSA w Lublinie z 3 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 814/21 – i cyt. tam orzecznictwo). Należy podkreślić, że poczta elektroniczna e-mail nie umożliwia przesłania przez organ urzędowego poświadczenia odbioru, o którym stanowi art. 49a p.p.s.a.
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżący przesłał skargę na adres "zwykłej poczty elektronicznej" e-mail, nie wniósł jej za pomocą platformy ePUAP, ani tym bardziej w tradycyjnej formie pisemnej (nieelektronicznej). Z akt sprawy wynika, że skarżący nie dochował warunku wnoszenia skargi drogą elektroniczną, ponieważ nie wniósł skargi na adres elektronicznej skrzynki podawczej Wojewody Lubelskiego (ePUAP), lecz przesłał wiadomość na adres poczty elektronicznej (e-mail). Pismo w formie elektronicznej zostało zatem wniesione w sposób wadliwy. Niedochowanie określonego ustawowo standardu procesowego powoduje, że skarga nie może zostać uznana za skutecznie wniesioną, a zatem jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.