II SA/Lu 740/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2004-03-16
NSAtransportoweŚredniawsa
prawo jazdybadania lekarskiezdolność do kierowaniarentaZUSruch drogowytransport osóbkierowca zawodowy

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę kierowcy na decyzję o skierowaniu go na badania lekarskie, uznając, że informacja z ZUS o przyznaniu renty z powodu schorzeń uzasadniała wątpliwości co do jego zdolności do bezpiecznego prowadzenia pojazdów.

Skarżący J. S. został skierowany na badania lekarskie w celu weryfikacji jego zdolności do kierowania pojazdami, po tym jak Zakład Ubezpieczeń Społecznych poinformował o przyznaniu mu świadczeń rentowych z powodu schorzeń. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję starosty, uznając informację z ZUS za podstawę do skierowania na badania. Skarżący kwestionował tę decyzję, powołując się na posiadane zaświadczenie lekarskie. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że informacja z ZUS uzasadniała wątpliwości co do stanu zdrowia i podstawę do skierowania na badania zgodnie z przepisami Prawa o ruchu drogowym.

Sprawa dotyczyła skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję starosty o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami różnych kategorii. Podstawą do wydania decyzji było pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, informujące o przyznaniu skarżącemu świadczeń rentowych ze względu na schorzenia powodujące upośledzenie funkcji organizmu. Organy administracji uznały, że taka informacja, mimo braku szczegółów, stanowiła "inną informację" w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, uzasadniającą wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy, zwłaszcza że skarżący zawodowo zajmował się przewozem osób. Skarżący argumentował, że posiadał aktualne zaświadczenie lekarskie potwierdzające jego zdolność do kierowania pojazdami i kwestionował kwalifikację pisma ZUS jako podstawy do badań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, podzielając stanowisko organów administracji. Sąd uznał, że informacja z ZUS, nawet ogólnikowa, mogła nasunąć uzasadnione wątpliwości co do stanu zdrowia i stanowiła podstawę do skierowania na badania lekarskie na mocy art. 122 ust. 1 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym. Sąd podkreślił, że celem badań jest weryfikacja aktualnej zdolności do kierowania pojazdami, co leży w interesie społecznym i samego kierowcy, a wynik badań nie jest przesądzony.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, informacja o przyznaniu świadczeń rentowych z powodu schorzeń może stanowić "inną informację" uzasadniającą wątpliwości co do stanu zdrowia i podstawę do skierowania na badania lekarskie.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że informacja z ZUS o przyznaniu renty z powodu schorzeń, nawet ogólnikowa, może nasunąć uzasadnione wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy, zwłaszcza zawodowego, i stanowi podstawę do skierowania na badania lekarskie zgodnie z przepisami Prawa o ruchu drogowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (4)

Główne

Dz.U. 1999 nr 88 poz 994 art. 3 § ust. 1 pkt 3

Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie skierowania na badania lekarskie

Informacja o przyznaniu świadczeń rentowych z powodu schorzeń kwalifikuje się jako "inna informacja" nasuwająca wątpliwości co do stanu zdrowia.

Prd art. 122 § ust. 1 pkt 4

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Określa przypadki, w których kierowca może zostać skierowany na badania lekarskie, w tym na podstawie "innej informacji" nasuwającej wątpliwości co do stanu zdrowia.

Pomocnicze

P.u.s.a. art. 1 § 1 i 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

P.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Informacja z ZUS o przyznaniu renty z powodu schorzeń uzasadnia skierowanie na badania lekarskie w celu weryfikacji zdolności do kierowania pojazdami. Posiadanie aktualnego zaświadczenia lekarskiego nie wyklucza skierowania na dodatkowe badania, jeśli pojawiły się nowe informacje budzące wątpliwości co do stanu zdrowia.

Odrzucone argumenty

Pismo ZUS nie mogło być zakwalifikowane jako "inna informacja". Skarżący posiada zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych, potwierdzoną stosownym zaświadczeniem lekarskim.

Godne uwagi sformułowania

"inna informacja", o której mowa w § 3 ust. pkt 3 rozporządzenia "wątpliwości w tym zakresie, nie są równoznaczne ze stwierdzeniem utraty zdolności zdrowotnej" "dla bezpieczeństwa ruchu niezbędne jest czuwanie nad tym, aby takie osoby miały wymaganą sprawność, nie tylko w chwili ubiegania się o dane uprawnienia, ale także w okresie późniejszym, kiedy już z tych uprawnień korzystają"

Skład orzekający

Jerzy Marcinowski

przewodniczący sprawozdawca

Jadwiga Pastusiak

sędzia

Maria Wieczorek

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"inna informacja\" uzasadniająca skierowanie na badania lekarskie kierowcy, zwłaszcza w kontekście informacji o stanie zdrowia pochodzących z innych instytucji (np. ZUS)."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji przepisów sprzed ponad 20 lat. Może być mniej aktualne w kontekście zmian prawnych i orzeczniczych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak informacje z innych instytucji (ZUS) mogą wpływać na uprawnienia kierowców i jakie są granice kontroli stanu zdrowia przez organy administracji. Jest to interesujące dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i drogowym.

Czy informacja o rencie z ZUS może odebrać Ci prawo jazdy? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Lu 740/03 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-03-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-06-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jadwiga Pastusiak
Jerzy Marcinowski /przewodniczący sprawozdawca/
Maria Wieczorek
Symbol z opisem
603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Sygn. powiązane
OSK 901/04 - Wyrok NSA z 2004-11-23
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 1999 nr 88 poz 994
Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999 r. w sprawie kierowania na badania lekarskie przeprowadzane w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Dz.U. 2003 nr 58 poz 515
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - t. jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2004 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie sprawności w zakresie kierowania pojazdami oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją, po rozpatrzeniu odwołania J. S.; utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] nr [...] wydaną z upoważnienia Starosty, w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w zakresie prawa jazdy kategorii B, C, B + C, C + E, T.
W motywach tej decyzji podzielono stanowisko organu I instancji i podniesiono, że w piśmie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia [...] września 2002 r. stwierdzono, iż określone osoby (w tym skarżący) kwalifikują się do przyznania świadczeń rentowych, ze względu na spowodowane występującymi u nich schorzeniami, upośledzenie funkcji organizmu. Wskazano, że z uwagi na świadczenie przez te osoby usług w zakresie transportu osób, celowym byłoby sprawdzenie, czy ich stan zdrowia pozwala na bezpieczne wykonywanie działalności.
W piśmie z dnia [...] stycznia 2003 r. powyższy organ wywiódł, że osoby te mają taki stan zdrowia, który z jednej strony uzasadnia prawo do pobierania świadczeń rentowych, z drugiej zaś – może być przeciwwskazaniem do wykonywania zawodu taksówkarza.
W tych okolicznościach Kolegium uznało, że wystąpiła przesłanka uprawniająca starostę do skierowania skarżącego na badania lekarskie, gdyż powzięto " inną informację", o której mowa w § 3 ust. pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999r. w sprawie skierowania na badania lekarskie (...) (Dz.U. Nr 88, poz. 994). Istniała zatem podstawa do wydania decyzji w trybie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm.).
Okoliczność, że skarżący dysponuje zaświadczeniem lekarskim stwierdzającym zdrowotną zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych, nie ma w ocenie Kolegium prawnego znaczenia w sprawie. Od czasu wystawienia tego zaświadczenia mogły bowiem wystąpić zmiany w stanie zdrowia (pogorszenie), które mogą mieć przełożenie na zdolność do prowadzenia pojazdów. Wątpliwości w tym zakresie, nie są równoznaczne ze stwierdzeniem utraty zdolności zdrowotnej.
Po przeprowadzeniu badań może bowiem okazać się, że stan zdrowia nie jest przeszkodą w prowadzeniu pojazdów, zwłaszcza w odniesieniu do osoby świadczącej usługi transportowe osób. Istotne jest również to, że skarżący trudni się zarobkowym przewozem osób, a dla bezpieczeństwa ruchu niezbędne jest czuwanie nad tym, aby takie osoby miały wymaganą sprawność, nie tylko w chwili ubiegania się o dane uprawnienia, ale także w okresie późniejszym, kiedy już z tych uprawnień korzystają .
W skardze złożonej do Sądu J. S. zarzucił wadliwe ustalenia faktyczne oraz naruszenie przepisów materialnoprawnych, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że rozstrzygnięcia obu instancji w istocie podważają istniejące świadectwa kwalifikacji. Pismo ZUS, nie mogło być zakwalifikowane jako "inna informacja".
Skarżący posiada zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych, potwierdzoną stosownym zaświadczeniem lekarskim.
Wskazując na te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze kognicję sądu administracyjnego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy przez co skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że pismem Nr [...] z dnia [...] września 2002 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. przekazał informację, iż skarżący uzyskał uprawnienia rentowe, przyznane ze względu na występujące u niego schorzenia, powodujące upośledzenia funkcji organizmu.
Podzielić należy stanowisko organów administracji, co do kwalifikacji powołanego pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych , jako "innej informacji" o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999r. w sprawie skierowania na badania lekarskie przeprowadzane w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 88. poz. 994) , która nasunęła wątpliwości co do stanu zdrowia.
Ustawa dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2003r. Nr 58, poz. 515 ze zm.) określiła katalog przypadków, powodujących obowiązek poddania się badaniom lekarskim (art. 122 ust.1 pkt 1-6).
Wskazana przez Dyrektora ZUS okoliczność , że strona posiada upośledzenie funkcji organizmu, które z uwagi na ochronę danych osobowych nie może zostać ujawnione, ale które może być przeciwwskazaniem do wykonywania zawodu taksówkarza jest informacją mogącą u organów orzekających nasunąć zastrzeżenia co do stanu zdrowia.
W tym stanie istniały podstawy do wydania decyzji, o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w trybie określonym art. 122 ust. 1 pkt 4 cyt. wyżej ustawy o ruchu drogowym.
Zbadanie stanu zdrowia, w kierunku zweryfikowania pod tym katem uprawnień skarżącego do posiadania określonej kategorii prawa jazdy, w sytuacji gdy skarżący zawodowo zajmuje się przewozem osób – leży zarówno w szeroko pojętym interesie społecznym, jak też w interesie samego skarżącego.
Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że organy administracji nie kwestionowały , iż skarżący dysponuje świadectwem kwalifikacji stwierdzającym jego zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Jednakże okoliczności ujawnione przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w toku postępowania administracyjnego wypełniały dyspozycję § 3 ust. 1 wskazanego wyżej rozporządzenia i dawały podstawę do zastosowania trybu z art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Podkreślić przy tym należy, że badania te – co trafnie wskazały organy administracji mogą przeprowadzić tylko uprawnione jednostki organizacyjne a ich wynik nie jest przesądzony.
Sformułowany ogólnikowo zarzut wadliwości przeprowadzonego postępowania administracyjnego nie zasługuje również na uwzględnienie. Uchybienia organu I instancji zostały szczegółowo opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i zdaniem Sądu nie miały one wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1269).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI