II SA/Lu 728/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Lublinie oddalił skargę na decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości, uznając zasadę res iudicata.
Skarżący J.B. domagał się zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości, jednak organ administracji utrzymał w mocy decyzję o umorzeniu postępowania, powołując się na zasadę trwałości decyzji ostatecznej (res iudicata). Sprawa była już wcześniej rozstrzygana, a ponowne żądanie zwrotu, bez wskazania nowych okoliczności, naruszałoby tę zasadę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, uznając decyzję organu za zgodną z prawem.
Sprawa dotyczyła skargi J.B. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości. Organ odwoławczy stwierdził, że sprawa była już prawomocnie rozstrzygnięta, a ponowne wszczęcie postępowania bez uchylenia poprzedniej decyzji naruszałoby zasadę trwałości decyzji ostatecznej (res iudicata), co prowadziłoby do nieważności decyzji. Skarżący argumentował, że od wydania decyzji o wywłaszczeniu nic się na działkach nie działo i że jego plany życiowe zostały zdezorganizowane. Wskazał, że nie wnosi żądań co do działki przekazanej Spółdzielni Mieszkaniowej, ale domaga się zwrotu działki o pow. 749 m², będącej w posiadaniu Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał skargę za niezasadną. Sąd podkreślił, że żądanie zwrotu nieruchomości było już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia, a skarżący nie przedstawił nowych okoliczności faktycznych ani prawnych uzasadniających ponowne rozpoznanie sprawy. Zgodnie z art. 16 § 1 k.p.a., uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznych może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych, których w tej sprawie nie było. Wobec tego postępowanie stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Sąd odrzucił również argumentację skarżącego dotyczącą daty złożenia wniosku, wskazując, że wniosek z 2002 r. odnosił się do poprzedniego, już rozstrzygniętego postępowania. Sąd przypomniał, że wydanie decyzji w sprawie już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności tej decyzji (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.).
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, ponowne wszczęcie postępowania w sprawie, która została już prawomocnie rozstrzygnięta ostateczną decyzją, jest niedopuszczalne i prowadzi do umorzenia postępowania ze względu na bezprzedmiotowość, chyba że zachodzą przesłanki do wznowienia, uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ponowne żądanie zwrotu nieruchomości, które było już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia, narusza zasadę trwałości decyzji ostatecznej (res iudicata). Brak nowych okoliczności faktycznych lub prawnych uniemożliwia ponowne rozpoznanie sprawy. Postępowanie stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
k.p.a. art. 105 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
PPSA art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 16 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Wydanie decyzji w sprawie już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ponowne rozpatrzenie sprawy naruszałoby zasadę trwałości decyzji ostatecznej (res iudicata). Brak nowych okoliczności faktycznych lub prawnych uzasadniających ponowne rozpoznanie sprawy. Postępowanie stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Odrzucone argumenty
Skarżący argumentował, że od wydania decyzji o wywłaszczeniu nic się na działkach nie działo i że jego plany życiowe zostały zdezorganizowane. Skarżący podniósł, że wniosek o zwrot nieruchomości został złożony w dniu 20 listopada 1997 r.
Godne uwagi sformułowania
naruszenie zasady trwałości decyzji ostatecznej (res iudicata) postępowanie stało się bezprzedmiotowe nie ma żadnego prawnego znaczenia w niniejszej sprawie ograniczenie wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości w sytuacji, gdy wchodzi to w zakres zakończonego prawomocnym rozstrzygnięciem postępowania
Skład orzekający
Witold Falczyński
przewodniczący sprawozdawca
Jerzy Drwal
członek
Krystyna Sidor
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Stosowanie zasady res iudicata w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, zwłaszcza w kontekście zwrotu wywłaszczonych nieruchomości."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy nie występują nowe okoliczności faktyczne lub prawne uzasadniające ponowne rozpoznanie sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje fundamentalną zasadę prawa administracyjnego - res iudicata, co jest kluczowe dla praktyków. Choć fakty nie są niezwykłe, interpretacja zasady jest istotna.
“Czy można odzyskać wywłaszczoną ziemię po latach? Sąd wyjaśnia kluczową zasadę.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 728/03 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2004-05-28 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-06-13 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Jerzy Drwal Krystyna Sidor Witold Falczyński /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 618 Wywłaszczanie i zwrot nieruchomości Hasła tematyczne Wywłaszczanie nieruchomości Sygn. powiązane OSK 1377/04 - Wyrok NSA z 2005-05-09 Skarżony organ Wojewoda Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art.16 par.1, art.105 par.1, art.156 par.1 pkt.3 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (spr.), Sędziowie Jerzy Drwal asesor WSA, Krystyna Sidor Sędzia NSA, Protokolant stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2004 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości oddala skargę Uzasadnienie Decyzją z dnia [...]maja 2003 r. Nr [...] p. o. Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego, działając z upoważnienia Wojewody, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] umarzającą postępowanie w zakresie żądania zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości o pow. 749 m², obecnie część działki nr 220/4, obręb 6-C.G., arkusz mapy 11, na rzecz J.B. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie toczyło się już postępowanie administracyjne zakończone decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2001 r. Nr [...], która w toku kontroli instancyjnej została utrzymana w mocy decyzją Wojewody z dnia [...] maja 2001 r. nr [...]. J.B. zaskarżył w/w decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, który wyrokiem z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie sygn. akt II SA/Lu 937/01 skargę oddalił. W dniu 21 listopada 2002 r. J.B. ponownie złożył do Prezydenta Miasta wniosek o zwrot części wywłaszczonej nieruchomości o pow. 749 m² (aktualnie działki nr 220/4). Organ II instancji stwierdził wobec tego, iż ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie w tej samej sprawie nowej decyzji bez uchylenia poprzedniej spowodowałoby naruszenie zasady trwałości decyzji ostatecznej (res iudicata), a w konsekwencji prowadziłoby do nieważności decyzji (art. 156 §1 pkt 3 kpa). Powyższą decyzję zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie J.B. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż o zwrot wywłaszczonej nieruchomości wystąpił 20 listopada 1997 r., ponieważ od wydania decyzji o wywłaszczeniu nic się na tych działkach nie działo. Skarżący podniósł również, iż co do działki przekazanej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" nie wnosi żadnych żądań, zaś co do działki o pow. 749 m², będącej w posiadaniu Gminy żąda zwrotu. Stwierdza również, iż wywłaszczenie z w/w nieruchomości w dużym stopniu zdezorganizowało jego plany życiowe i "wytrąciło z rytmicznego postępowania". W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu swojej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu. W ocenie Sądu zarówno decyzja organu I instancji, jak i organu II instancji nie narusza prawa. Słusznie organy te stwierdziły, iż postępowanie w sprawie wszczętej przez J.B. w dniu 21 listopada 2002 r. podlega umorzeniu ze względu na okoliczność, iż w sprawie tej została wydana już ostateczna decyzja. Żądanie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej obecnie Nr 220/4 było już przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego ostatecznym rozstrzygnięciem, a także sądowoadministracyjnego. Nadto stwierdzić również należy, iż skarżący nie podaje jakichkolwiek nowych okoliczności faktycznych czy prawnych, które skutkowałyby ponownym rozpoznaniem jego sprawy przez organy administracji publicznej. W oparciu zaś o przepis art. 16 § 1 kpa uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznych, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Na gruncie niniejszej sprawy takie przypadki nie występują. Wobec powyższego postępowanie stało się bezprzedmiotowe a zatem zgodnie przepisem art. 105 § 1 kpa podlegało umorzeniu. Niezasadny jest zarzut skarżącego, iż wniosek w sprawie niniejszej został złożony w dniu 20 listopada 1997 r. Wniosek ten odnosi się bowiem do sprawy już rozstrzygniętej co do istoty decyzją ostateczną. Zaś wniosek z dnia 21 listopada 2002 r. odnosi się, pomimo jego ograniczenia tylko do jednej działki, do poprzedniego postępowania. Tak więc nie ma żadnego prawnego znaczenia w niniejszej sprawie ograniczenie wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości w sytuacji, gdy wchodzi to w zakres zakończonego prawomocnym rozstrzygnięciem postępowania. Na marginesie wskazać należy za organem II instancji, iż zgodnie z przepisem art. 156 §1 pkt 3 kpa w sytuacji, gdy zostanie wydana decyzja odnosząca się do sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną stanowi to podstawę do stwierdzenia nieważności tej decyzji. Z tych też względów, uznając iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, należało w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) skargę oddalić. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI