II SA/LU 711/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2005-03-31
NSAbudowlaneŚredniawsa
egzekucja administracyjnagrzywna w celu przymuszeniaprawo budowlanekontrola okresowaobowiązek niepieniężnybrak środków finansowychskargaWSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, uznając, że brak środków finansowych nie jest podstawą do uchylenia środka egzekucyjnego.

Skarżąca J.M. wniosła skargę na postanowienie WINB utrzymujące w mocy postanowienie PINB o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku kontroli okresowej budynku. Głównym argumentem skarżącej był brak środków finansowych na wykonanie obowiązku i uiszczenie grzywny. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że brak środków finansowych nie stanowi podstawy do uchylenia środka egzekucyjnego, a kwestie zasadności obowiązku zostały już prawomocnie rozstrzygnięte.

Sprawa dotyczyła skargi J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB), które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku kontroli okresowych w budynku wielorodzinnym. Skarżąca podnosiła zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. oraz powtórzyła argument o braku środków finansowych z powodu trudnej sytuacji materialnej i uchylania się lokatorów od zapłaty czynszu. Wskazała również na wysokie koszty kontroli wymagającej uprawnień budowlanych. Sąd administracyjny oddalił skargę, podkreślając, że grzywna w celu przymuszenia jest środkiem egzekucyjnym w postępowaniu dotyczącym obowiązków niepieniężnych. Sąd zaznaczył, że kognicja sądu administracyjnego ogranicza się do kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny, a kwestie zasadności i wymagalności obowiązku administracyjnego oraz prawidłowości dotychczasowego postępowania egzekucyjnego zostały już rozstrzygnięte prawomocnymi orzeczeniami. Sąd uznał, że brak środków finansowych nie stanowi podstawy do uchylenia lub zmiany środka egzekucyjnego i oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, brak środków finansowych nie stanowi podstawy do uchylenia lub zmiany środka egzekucyjnego.

Uzasadnienie

Ustawodawca nie przewiduje podstaw do uchylenia lub zmiany środka egzekucyjnego na podstawie braku środków finansowych. Kwestie zasadności obowiązku i prawidłowości postępowania egzekucyjnego zostały już rozstrzygnięte prawomocnymi orzeczeniami.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (7)

Główne

u.p.e.a. art. 1a § pkt.12b

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Definicja grzywny w celu przymuszenia jako środka egzekucyjnego w postępowaniu dotyczącym obowiązków o charakterze niepieniężnym.

u.p.e.a. art. 121 § par.2 i 4

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Określenie wysokości grzywny w celu przymuszenia.

pr. bud. art. 62

Ustawa - Prawo budowlane

Obowiązek wykonania kontroli okresowych w budynku.

P.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa orzekania przez sąd administracyjny.

Pomocnicze

u.p.e.a. art. 7 § par.2

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Odrzucone argumenty

Brak środków finansowych na wykonanie obowiązku i uiszczenie grzywny. Naruszenie art. 7 k.p.a.

Godne uwagi sformułowania

ustawodawca nie daje podstawy do uchylenia lub zmiany środka egzekucyjnego na tej podstawie kognicja wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej sprawowaną wyłącznie pod względem zgodności z prawem

Skład orzekający

Leszek Leszczyński

przewodniczący

Jerzy Stelmasiak

sprawozdawca

Wojciech Kręcisz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że brak środków finansowych nie jest podstawą do uchylenia środka egzekucyjnego w postępowaniu administracyjnym, oraz ograniczenie kognicji sądu administracyjnego w sprawach egzekucyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji egzekucji obowiązku niepieniężnego i nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu egzekucji administracyjnej, jakim jest możliwość powoływania się na brak środków finansowych, jednak jej rozstrzygnięcie jest zgodne z utrwalonym orzecznictwem.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Lu 711/04 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2005-03-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-10-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Stelmasiak /sprawozdawca/
Leszek Leszczyński /przewodniczący/
Wojciech Kręcisz
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 110 poz 968
art.1a pkt.12b, art.7 par.2, 121 par.2 i 4
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art.62
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.), Protokolant Sekretarz sąd. Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2005 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...][...]. Nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym oddala skargę
Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]sierpnia 2004 r. (znak: [...]) wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 23 § 1 i art. 23 § 4 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.)- po rozpatrzeniu zażalenia J. i A. M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. (znak: [...]), w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...]lipca 2000 r. – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu stwierdził, że na postanowienie organu I instancji zobowiązani złożyli zażalenie wnosząc o jego uchylenie. Jednak, podkreślił organ II instancji brak jest przesłanek do uwzględnienia zażalenia i uchylenia postanowienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego. Rozstrzygnięcie organu I instancji w tej sprawie zgodne jest z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Zobowiązani podnoszą jako argument mający na celu doprowadzenie do uchylenia zastosowanego środka egzekucyjnego – brak środków finansowych. Natomiast ustawodawca nie daje podstawy do uchylenia lub zmiany środka egzekucyjnego na tej podstawie.
W skardze do Sądu skarżąca, tj. J.M. wystąpiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W treści skargi podniosła podstawowy zarzut dotyczący naruszenia przez organ II instancji dyspozycji art. 7 k.p.a. oraz powtórzyła argument dotyczący braku środków finansowych z powodu niezwykle ciężkiej sytuacji materialnej. Wynika to z tego, że w przedmiotowym budynku mieszkają lokatorzy, którzy systematycznie uchylają się od zapłaty należności z tytułu czynszu. Ponadto podnosi, że przedmiotowa kontrola stanu technicznego budynku musi być przeprowadzona przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności, a tego typu kontrole wiążą się z wysokimi kosztami finansowymi w tym zakresie na które jej nie stać.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z dyspozycją art. 1a pkt 12b ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązków o charakterze niepieniężnym, środkiem egzekucyjnym jest grzywna w celu przymuszenia. Jest ona nakładana, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wykonania czynności, której dotychczas nie wykonał zobowiązany, a wynika on z tytułu egzekucyjnego. W tej sprawie w aktach znajduje się tytuł wykonawczy z dnia 25 lipca 2000 r. wynikający z nałożonego obowiązku w drodze postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2000 r. (znak: [...]) w przedmiocie wykonania kontroli okresowych w budynku wielorodzinnym w O.L;. przy ul. P. w zakresie określonym w art. 62 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016). Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie - postanowienie z dnia 14 lutego 2001 r. (Sygn. akt II SA/Lu 1587/00) odrzucił skargę J.M. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Dlatego też w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym kontrola Sądu jest jedynie ograniczona do badania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia.
Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że jest ona jednorazowa oraz w wysokości zgodnej z dyspozycją z art. 121 § 2 i 4 cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Natomiast w tym postępowaniu Sąd nie może badać zasadności i wymagalności nałożonego w tytule wykonawczym obowiązku administracyjnego jak i prawidłowości dotychczasowego postępowania egzekucyjnego, ponieważ kwestie te zostały już rozstrzygnięte prawomocnymi orzeczeniami. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie organu II instancji nie naruszyło przepisów postępowania, zaś zarzuty podniesione w skardze do Sądu są całkowicie chybione, gdyż przesłanki celowościowe dotyczące naruszenia art. 7 k.p.a. w zakresie braku środków finansowych na uiszczenie grzywny w celu przymuszenia nie naruszają także dyspozycji art. 7 § 2 cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ponadto kognicja wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej sprawowaną wyłącznie pod względem zgodności z prawem.
Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI