II SA/LU 699/19

II SA/Lu 699/19 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2020-09-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-11-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski /sprawozdawca/
Joanna Cylc-Malec /przewodniczący/
Maria Wieczorek-Zalewska
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 161/21 - Wyrok NSA z 2023-10-19
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1186
art. 49, art. 50, art. 51, art. 55 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) Protokolant Referent Radosław Dudek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2020 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej nakazania rozbiórki utwardzenia działek 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz A. W. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Lu [...]
Uzasadnienie
W dniu 27 maja 2014 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. wpłynął wniosek A. W. o podjęcie działań w celu powstrzymania samowoli budowlanej na działkach nr ewid [...] i [...] położonych w B., na których L. spółka z o. o L. S. wykonuje instalacje wodne i energetyczne oraz utwardza teren, podczas, gdy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego teren ten przeznaczony jest pod pola uprawne i niedopuszczalne są żadne inwestycje. Organ ustalił, że właścicielem działki [...] jest L. S., który jest także właścicielem przylegającego do nich zakładu produkcyjnego należącego do L. spółki z o.o. Utwardzenie terenu wspomnianych działek zostało poprzedzone zgłoszeniem L. S. z dnia 3 marca 2014 r. Zgodnie z nim wspomniane działki oraz kolejna działka o nr [...] miały zostać wyłożone kostką brukową grubości 8 cm na podsypce z tłucznia, z ograniczeniem w postaci krawężnika ciężkiego. Według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta B., uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia 10 grudnia 2003 r. oraz uchwałą Nr [...] z dnia 31 stycznia 2011r. przedmiotowe działki znajdują się na terenie oznaczonym symbolem [...], którego podstawowe przeznaczenie to uprawy polowe oraz drogi dojazdowe. Zdaniem organu utwardzenie powierzchni działek, może zostać wykorzystane jako place manewrowe lub postojowe, jest więc sprzeczne z przeznaczeniem na uprawy polowe. W opisie symbolu RP zakazuje się lokalizacji obiektów budowlanych nie związanych bezpośrednio z produkcją rolną. Organ za nieprawdziwe uznał twierdzenia inwestora, według którego utwardzenie działki stanowi podjazd do zakładu spółki [...]. Zajmuje się on bowiem skupem i przetwarzaniem płodów rolnych, a nie bezpośrednią produkcją rolna. W związku z tym organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] r. nakazał L. S. rozbiórkę nawierzchni utwardzonych działek. Rozpoznający odwołanie inwestora [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...]. decyzję organu I instancji uchylił i postępowanie przed nim umorzył. W jego ocenie brak jest podstaw do prowadzenia przez organy nadzoru budowlanego postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, albowiem wspomniane roboty budowlane zostały wykonane na podstawie prawnie skutecznego zgłoszenia i zgodnie z nim. Ponadto wykonane roboty nie naruszają zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta B.. Na skutek skargi A. W. wyrokiem z dnia 26 stycznia 2016r. ( II SA/Lu 323/15 ) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję organu odwoławczego. Według sądu nie ustalono, czy utwardzenie działek rzeczywiście jest zgodne z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Również w jego ocenie prowadzony przez spółkę skup i przetwarzanie płodów rolnych nie dotyczy "bezpośrednio" produkcji rolnej. Natomiast plan miejscowy dla terenu działek "zakazuje lokalizacji obiektów budowlanych nie związanych bezpośrednio z produkcją rolną", a tym samym – a contrario – dopuszcza wykonanie na tym terenie tylko obiektów budowlanych "bezpośrednio związanych z produkcją rolną", to organ pierwszej instancji trafnie przyjął, iż pojęcia "produkcji rolnej" i "przetwarzania płodów rolnych" nie są tożsame. W konsekwencji nie jest także dopuszczalne utwardzenie przedmiotowych działek. Organ ten był więc zobowiązany do podjęcia procedury naprawczej przewidzianej w art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Sąd uznał ponadto, że w przypadku postępowania wszczętego na żądanie strony, dotyczącego prowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 51 ustawy, organ nadzoru budowlanego nie może umorzyć postępowania z powodu braku podstaw do nałożenia określonych obowiązków, lecz powinien wydać decyzję odmawiającą nałożenia na inwestora obowiązków, o których mowa w powyższym przepisie. Wyrokiem z dnia 14 marca 2018r. ( II OSK 1292/16 ) tym razem na skutek skargi Spółki i L. S. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok sądu I instancji. Zdaniem sądu odwoławczego w okolicznościach sprawy nie zbadano interesu prawnego A. W.. Według Księgi Wieczystej właścicielką sąsiednich nieruchomości, w tym działki (gruntu rolnego) nr [...] bezpośrednio graniczącej z nieruchomością, na której zrealizowano przedmiotowe utwardzenie jest jego żona A. W.. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił natomiast stanowisko, zgodnie z którym za produkcję rolną nie można uznać działalności związanej z przetwarzaniem i skupem płodów rolnych w Zakładzie Spółki. Tym samym nie wykazano, aby przedmiotowe utwardzenie było bezpośrednio związane produkcją rolną, jak wymaga tego § 3 pkt 25 lit. c planu miejscowego. W efekcie stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrokiem z dnia 18 września 2018r. ( II SA/Lu 599/18 ) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...]. Według sądu z przedstawionych przez skarżącego dokumentów wynika, że jest współwłaścicielem działki [...], a więc działki położonej w bezpośredniej bliskości działek na których dokonano utwardzenia (działkę nr [...] od działki [...] oddziela jedynie wąska działka nr [...]), co oznacza, że ma on interes prawny w byciu stroną postępowania i mógł skutecznie zaskarżyć decyzję organu do sądu administracyjnego. Ponownie natomiast podkreślił, że wykonane utwardzenie nie jest związane "bezpośrednio z produkcją rolną", co oznacza niezgodność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działalność gospodarcza Spółki obejmująca skup i przetwarzanie płodów rolnych wytworzonych przez inne podmioty – producentów rolnych nie może być traktowana na jako działalność "bezpośrednio związana z produkcją rolną". Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 maja 2019r. ( II OSK 185/19 ) oddalił skargę Spółki i L. S.. Sąd nawiązał do wyroku z 14 marca 2018 r., ( II OSK 1292/16 ) i wskazał, że wskazana w nim wykładnia prawa miejscowego, tj. normy § 3 pkt 25 lit. c miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest wiążąca. Zdaniem NSA inwestor dotychczas nie wykazał aby w Zakładzie Spółki była prowadzona działalność związana z produkcją rolną, a co za tym idzie nie wykazał, że utwardzenie nawierzchni wykonane na działkach nr [...] a także w części na działce nr [...], stanowi obiekt budowlany związany bezpośrednio z produkcją rolną prowadzona w tym Zakładzie. Sąd zwrócił także uwagę, że o zgodności z planem nie świadczy ewentualne wykorzystywanie utwardzenia na potrzeby Zakładu położonego na działkach przylegających do terenu objętego utwardzeniem. Ponadto, organ odwoławczy powinien ocenić trafność stanowiska organu I instancji, zgodnie z którym, wykonanie utwardzenia, mimo wiązania przez inwestora tego utwardzenia z wykonywaniem ujęcia wody, nie świadczy o charakterze utwardzenia jako obiektu związanego bezpośrednio z produkcją rolną. W ocenie NSA stanowisko to należy ocenić na tle unormowania § 3 pkt 25 planu miejscowego. Trafność zastosowania tego przepisu do robót wykonanych przez inwestora jest uwarunkowana indywidualnymi okolicznościami niniejszej sprawy. Wśród tych okoliczności nie można pomijać zakresu robót, a więc wielkości terenu zajętego pod utwardzenie, a także rzeczywiście, a nie tylko hipotetycznie prowadzonej przez inwestora działalności. Ponadto wykonany obiekt nie może uniemożliwiać realizacji przeznaczenia terenu określonego w planie. Z treści oraz wzajemnej relacji przepisów § 3 pkt 25 lit. a i c planu miejscowego wynika, że ewentualna lokalizacja obiektu budowlanego nie może uniemożliwiać przeznaczenia terenu pod uprawy polowe. W efekcie powyższych rozstrzygnięć decyzją z dnia [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] uchylił decyzję z [...]. i odmówił wydania nakazu rozbiórki utwardzenia na działkach [...] wraz z okrawężnikowaniem. Tym razem swoje stanowisko uzasadnił wydaniem przez siebie decyzji z dnia [...]. na mocy której uchylił decyzję organu i instancji i na podstawę art. 59 ust.1 prawa budowalnego udzielił [...] spółce z o.o pozwolenia na użytkowanie budynku magazynowego na owoce mrożone. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 30 lipca 2019r. odmówił A. W. wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu wchodzącego w skład zamiennego projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z dnia [...]. na działkach nr [...] urządzona została droga pożarowa. Ta zaś z godnie z §12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych z 24 lipca 2009r. winna być utwardzona, umożliwiająca dojazd pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej do obiektu budowalnego o każdej porze roku. Obecnie przedmiotowe działki oraz część działki [...] są utwardzone, na szerokości około 29 m i długości 81,3m. Droga została oznaczona na budynku magazynu na owoce oraz na ogrodzonym ujęciu wody. Zdaniem organu jej rozbiórka spowoduje, że nie będzie spełniać wymogów drogi pożarowej określonych w powołanym rozporządzeniu. Tym samym nie będzie możliwe zapewnienie użytkowania budynku magazynu na owoce mrożone, a także całego zakładu przetwórstwa, będącego w posiadaniu spółki [...], zgodnie z wymogami o których mowa w ust. 1 pkt. 1 lit. b prawa budowlanego. Ponadto znajdujące się w drodze pożarowej ujęcie wody, jak i ona sama służy również innym instytucjom i mieszkańcom B.. Organ zwrócił uwagę, że w sytuacji, gdy roboty budowlane zostały już zrealizowane, a następnie uzyskano pozwolenie na ich użytkowanie, nie ma prawnych możliwości prowadzenia postępowania naprawczego , o jakim mowa w art. 50-51 prawa budowlanego, skoro decyzja o pozwoleniu na użytkowanie jest potwierdzeniem legalności realizacji obiektu budowlanego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. W. wniósł o uchylenie w całości skarżonej decyzji oraz nałożenie na L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego kary pieniężnej za wyrządzoną krzywdę w związku z wydaniem skarżonej decyzji z rażącym naruszeniem prawa, kierowaniem się przy jej wydawaniu samowolą w ocenie materiału dowodowego, a nie kodeksową zasadą swobodnej oceny dowodów oraz lekceważeniem wcześniejszych orzeczeń WSA i wiążących organ wyroków NSA. Zdaniem skarżącego organ należało przede wszystkim dokonać oceny, czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta B. dopuszcza realizację robót budowlanych wykonanych przez inwestora polegających na utwardzeniu działek o nr ewid.[...] i [...] położonych w B., wykonanym kostką brukową wraz z okrawężnikowaniem. Tymczasem organ od takiej oceny się uchylił. Nie przytoczył (nie zacytował) pełnej treści § 3 pkt 8, 25 § 3 oraz pkt 26 lit d planu, nie dokonał oceny ich treści, ani ich egzegezy. Zgodnie z ustaleniami planu, działki nr ewid.[...] i [...] znajdują się na terenie oznaczonym symbolem [...], którego podstawowym przeznaczeniem są uprawy polowe oraz drogi i ulice dojazdowe. Treść § 3 pkt 25 lit a planu jednoznacznie określa, że działki nr ewid.[...] i [...] położone są na terenie przeznaczonym pod uprawy polowe, w tym sadownicze i ogrodnicze. Z kolei § 3 pkt 25 lit c zawiera zakaz lokalizacji na tym terenie obiektów budowlanych niezwiązanych bezpośrednio z produkcją rolną. W § 3 pkt 8 dla dróg i ulic dojazdowych określona została: szerokość w liniach rozgraniczających, szerokość jezdni oraz minimalna odległość zabudowy od krawędzi jezdni. Skarżący wskazał, że utwardzony kostką brukową obszar działek [...] posiada wymiary: szerokość 29 m, długość 81,30 m i obejmuje 2357,7 m2. Na obszarze tym urządzony został plac składowy, na którym składowane są przez L.-P. palety, skrzynki i inne opakowania, a także parkują na nim samochody ciężarowe, co zostało stwierdzone podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 27 sierpnia 2019 roku. Ponadto na utwardzonym obszarze działek nr ewid.[...] i [...] zlokalizowana została ogrodzona studnia - oznaczona jako ujęcie wody na potrzeby gaśnicze oraz wiata, wktórej znajduje się agregat prądotwórczy mający dostarczać energię elektryczną podczas pożaru na wypadek jej odcięcia. Na ogrodzeniu utwardzonego terenu wykonanym z blachy trapezowej umieszczone są oznaczenia drogi pożarowej. Oznaczenia drogi pożarowej umieszczone są także na budynku magazynu na owoce mrożone posadowionym na działce nr ewid. [...] graniczącej z działką nr ewid.[...] na części, której wykonano przedmiotowe utwardzenie. Utwardzenia wykonane na działce nr ewid.[...] oraz na działce nr ewid. [...] łączą się, stanowią spójną całość tworząc jednolity utwardzony obszar. Działka nr ewid. [...] w planie oznaczona jest symbolem [...] - ośrodki obsługi rolnictwa zaś działka nr ewid.[...], oznaczona jest symbolem [...] - uprawy polowe. § 3 pkt 26 lit d planu stanowi, że dla działki nr ewid. [...] "wprowadza się obowiązek uwzględnienia w zagospodarowaniu zieleni wysokiej i średniej o charakterze izolacyjnym od terenów o innych funkcjach, o szerokości, co najmniej 3 metry". W praktyce oznacza to, że na działce nr ewid. [...], wzdłuż granicy z działką nr ewid.[...], istnieje obowiązek wydzielenia pasa gruntu o szerokości, co najmniej 3 metrów, który należy zagospodarować poprzez nasadzenie zieleni wysokiej i średniej (drzew i krzewów) w celu stworzenia izolacji od terenów o innych funkcjach.. W ocenie skarżącego z zebranego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego w szczególności ze zdjęć fotograficznych, wynika, że na działce nr ewid. [...] wzdłuż granicy z działką nr ewid.[...] taki pas gruntu nie został utworzony. W miejscu tym posadowiona została część magazynu na owoce mrożone. Posadowienie części magazynu na owoce mrożone na działce nr ewid. [...] na granicy z działką nr ewid.[...] uniemożliwia zagospodarowanie tego obszaru poprzez nasadzenie zieleni wysokiej i średniej (drzew i krzewów), co jest sprzeczne z planem, a więc stanowi naruszenie prawa. Skarżący wskazał na wyrok NSA z dnia 10 maja 2019 r. ( II OSK 185/19) , gdzie stwierdzono, że działalność Spółki z o.o. L. - P. nie stanowi produkcji rolnej. Zatem utwardzona droga pożarowa wykonana na działkach o nr ewid.[...] i [...],ogrodzone ujęcie wody na potrzeby gaśnicze, wiata, w której znajduje się agregat prądotwórczy, który ma dostarczać energię elektryczną na wypadek odcięcia dopływu energii podczas pożaru związane są z działalnością produkcyjną Spółki i nie stanowią produkcji rolnej. W związku z powyższym obiekty budowlane na działkach nr ewid.[...] i [...] posadowione zostały wbrew zakazowi określonemu w § 3 pkt 25 lit. c planu zgodnie z którym zakazuje się lokalizacji obiektów budowlanych nie związanych bezpośrednio z produkcją rolną. Skarżący zwrócił uwagę, że w zgłoszeniu z dnia 3 marca 2014 roku, zamiaru wykonania utwardzenia kostką brukową powierzchni działek nr ewid.[...] i [...] inwestor nie wskazał, że utwardzenie to będzie polegało na wybudowaniu drogi pożarowej mającej zapewnić bezpieczeństwo pożarowe zakładowi produkcyjnemu L.-P.. Starosta L. decyzją z dnia [...], wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia dotyczącego utwardzenia działek nr ewid.[...] i [...] wskazując, iż inwestor złamał zakaz zawarty w planie lokalizacji na tych działkach obiektów budowlanych niezwiązanych z produkcją rolną, a także art. 29 ust 2 pkt 5 ustawy prawo budowlane stanowiący, że utwardzeniu podlegają działki przeznaczone pod zabudowę. Wojewoda L. decyzja z dnia [...] r. utrzymał w mocy ww. decyzje Starosty L.. Użytkowanie przez inwestora utwardzonego obszaru działek nr ewid.[...] i [...] jako placu składowego dla opakowań i miejsce postojowe samochodów ciężarowych, dla celów niezwiązanych bezpośrednio z produkcją rolną, co potwierdziły oględziny przeprowadzone w dniu [...] sierpnia 2019 r. jest sprzeczne z ustaleniami planu. Według skarżącego nie jest prawdziwe stanowisko organu, że nie jest możliwy nakaz dokonania rozbiórki przedmiotowego utwardzenia ponieważ nie będzie możliwe zapewnienie użytkowania budynku magazynu na owoce mrożone, a także całego zakładu przetwórstwa owoców. Dla działki nr ewid. [...] w planie przewidziano drogę dojazdową od ul P. , oznaczoną symbolem [...] (załącznik po działce nr ewid. [...], oznaczonej symbolem [...]. Nie ma więc przeszkód aby do działki nr ewid. [...] doprowadzić drogę pełniąca funkcję drogi pożarowej, której lokalizacja i przebieg będzie zgodny z przepisami mpzp. Po wybudowaniu drogi zgodnie z mpzp na działkach nr ewid. [...] i nr ewid. [...] można będzie wybudować ogrodzone ujęcie wody na potrzeby gaśnicze oraz wiatę na agregat prądotwórczy zapewniający dostawy energii elektrycznej na wypadek je odcięcia dopływu podczas pożaru, które zapewnią bezpieczeństwo pożarowe dla obiektów budowlanych wykorzystywanych przez inwestora.
Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stanowiska organu odwoławczego nie sposób utrzymać. Jest oczywiste, że usiłując uzasadnić odmowe rozbiórki przedmiotowego utwardzenia zdaje się w ogóle nie zauważać zapadłych w tej sprawie wyroków sądów administracyjnych i to mimo, że sam je powołuje. Tymczasem w myśl art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2020r. poz. 2325 ) orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Istota tego przepisu polega na tym, że gwarantuje on zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy (wyrok NSA z dnia 19 maja 1999 r., IV SA 2543/98, LEX nr 48643). W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że istota mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu oznacza, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dane zagadnienie, nie może być już ono ponownie badane. W toku postępowania zainicjowanego pismem skarżącego z 2014r. fundamentalna kwestia dotyczyła zgodności dokonanego utwardzenia kostką brukową działek [...] z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy B. uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] grudnia 2003 r. oraz uchwałą Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011r. W kolejno zapadających wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażana była jednoznaczna ocena poddająca w wątpliwość forsowaną przez organ odwoławczy tezę , jakoby utwardzenie działek pozostawało w zgodzie z ustaleniami planu przeznaczającego je pod uprawy polowe ( [...]). Sądy nie zgodziły się, aby prowadzoną przez [...] spółkę z o.o działalność polegającą na skupie i przetwarzaniu płodów rolnych utożsamiać z "produkcją rolną", a tylko obiekty budowlane związane bezpośrednio z tego rodzaju działalnością plan uznaje za dopuszczalne na tym obszarze. Bez znaczenia pozostają zatem wywody skarżącego zawarte w piśmie jego pełnomocnika, opisanego również jako wniosek dowodowy z 16 lipca 2019r., według którego utwardzenie działki [...] należy kwalifikować jako urządzenie budowlane ( urządzenie techniczne ) powiązane z istniejąca na działce nr [...] studnią na cele podlewania roślin i cele przeciwpożarowe , wylewką zlokalizowaną na działce [...], drogą przeciwpożarową na działce [...] oraz drogą dojazdową do wylewki i drogą przeciwpożarową do obiektu składu na owoce mrożone na działce [...], pełniąc wobec nich rolę służebną. Teza ta oczywiście nie uwzględnia stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego zajętego w wyroku z dnia 10 maja 2019r. ( II OSK 185/19 ), gdzie jednoznacznie stwierdzono, że inwestor dotychczas nie wykazał, aby w Zakładzie Spółki była prowadzona działalność związana z produkcją rolną, a co za tym idzie nie wykazał, że utwardzenie nawierzchni wykonane na działkach nr [...], a także w części na działce nr [...], stanowi obiekt budowlany związany bezpośrednio z produkcją rolną prowadzoną w tym Zakładzie. Sąd zwrócił także uwagę, że o zgodności z planem nie świadczy ewentualne wykorzystywanie utwardzenia na potrzeby Zakładu położonego na działkach przylegających do tego terenu. Wykonanie utwardzenia, mimo jego wiązania przez inwestora z wykonywaniem ujęcia wody, nie świadczy o charakterze utwardzenia jako obiektu związanego bezpośrednio z produkcją rolną. Prawdą jest, że [...] marca 2015r. L. S. ponownie zgłosił zamiar utwardzenia działek [...] kostką brukową, wskazując, że utwardzona powierzchnia będzie stanowić dojazd do punktu poboru wody dla rolników indywidualnych usytuowanego na działce nr [...] oraz studni na działce [...] przeznaczonych na cele rolnicze. Pomijając już, że zgłoszenie dotyczyło już wykonanego utwardzenia, wykonanego na podstawie wcześniejszego zgłoszenia z 3 marca 2014r., co dokumentują oględziny z 5 czerwca 2014r, i 14 października 2014r., to przecież zgłoszenie dotyczyło tych samych robót w stosunku do których trwało już postępowanie naprawcze. Zgłoszenie zamiaru realizacji inwestycji może dotyczyć wyłącznie inwestycji, która ma być zrealizowana w przyszłości, nie może natomiast dotyczyć inwestycji, która została zrealizowana już wcześniej. Tym bardziej musi zaskakiwać obecne stanowisko organu odwoławczego, uznającego utwardzenie za drogę pożarowej, o której mowa w § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych z 24 lipca 2009r. Podłożem dla tego wywodu ma być w zamyśle organu jego decyzja z [...]., którą uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. o odmowie udzielenia spółce z o. o [...] pozwolenia na użytkowanie budynku magazynowego na owoce mrożone na działce [...] i sam udzielił pozwolenia na jego użytkowanie. Rzeczywiście w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolicie przyjmuje się, że nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 50-51 ustawy – Prawo budowlane, w stosunku do obiektu budowlanego objętego udzielonym pozwoleniem na użytkowanie, jeżeli wcześniej nie została wyeliminowania z obrotu prawnego decyzja o pozwoleniu na budowę lub pozwolenie na użytkowanie. Według tego poglądu decyzja o pozwoleniu na użytkowanie korzysta z domniemania jej prawidłowości i jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego. Nie można natomiast prowadzić postępowania naprawczego w stosunku do obiektu budowlanego, którego legalność potwierdza inny akt administracyjny ( tak NSA w wyrokach z dnia 7 marca 2019r. 908/17 ,25 września 2019r. II OSK 2648/17 22 lutego 2018 r. II OSK 1108/16; 28 lutego 2017 r.. II OSK 1634/15, 13 października 2015 r. II OSK 335/14 wyrok NSA z dnia 7 lipca 2017r. sygn. akt II OSK 2936/15, 8 marca 2017r. II OSK 1502/15, 28 lipca 2016r. II OSK 331/16 i 29 stycznia 2016r. II OSK 1313/14 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ). Trzeba jednak zauważyć, że wspomniana decyzja dotyczy wyłącznie pozwolenia na użytkowanie budynku magazynowego na owoce mrożone usytuowanego na działce nr nr [...], która graniczy z działką nr [...]. Wynika z niej, że budynek znajduje się na terenie oznaczonym w planie symbolem [...] – ośrodki obsługi rolnictwa, a spór toczył się jedynie co do zieleni mającej stanowić strefę izolacyjną od terenów o innych funkcjach. Stwierdzono bowiem wykonanie "zabruków" w miejsce projektowanego pasa zieleni izolacyjnej, co było niezgodne z projektem zagospodarowania terenu załączonym do projektu zamiennego. Niemniej jednak ze wspomnianej decyzji wynika, że w stosunku do budynku toczyło się postępowanie naprawcze zakończone decyzją WINB w L. z dnia [...] o uchyleniu trzech decyzji PINB w L. i zatwierdzeniu zamiennego projektu budowlanego. Wynika z tego, że zastosowano art. 55 ust.1 pkt. 2 prawa budowalnego, według którego przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli zachodzą okoliczności o których mowa w art. 49 ust. 5 lub art. 51 ust. 4. Według organu zamienny projekt budowlany zawiera również rozwiązania dotyczące drogi pożarowej na działkach [...] Prawdą jest, że według mapy do celów projektowych – projektu zagospodarowania terenu dla budynku magazynowego na owoce mrożone – jaki znajduje się w aktach sprawy projekt zamienny, obie wspomniane działki zabudowane są kostką. Z legendy wynika jednak, że w ten sposób oznaczono utwardzone drogi i place już istniejące, projekt zamienny zatem nie mógł ponownie dotyczyć utwardzenia wspomnianych działek. Powyższy wniosek znajduje potwierdzenie w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, które, jak już wspomniano, dotyczy wyłącznie budynku magazynowego, nie obejmuje natomiast utwardzenia działek [...], które jak już wcześniej wyjaśniono, pozostaje nadal niezgodne z ustaleniami planu miejscowego. Uwaga powyższa znajduje wzmocnienie również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2010r. ( VII SA/Wa 2150/19 ), którym oddalono skargę A. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującego w mocy swoje wcześniejsze postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wspomnianej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...]. o pozwoleniu na użytkowanie budynku magazynowego na owoce mrożone i wyroku z tego samego dnia ( VII SA/Wa 2151/19 ), oddalające jej skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującego w mocy swoje wcześniejsze postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji LWINB z dnia [...]. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego przedmiotowego budynku magazynowego. Motywem wyroków było wykazanie, że wnioskodawczyni, będąc właścicielką działek [...] i [...] nie jest stroną postępowania, jak bowiem wynika z projektu zagospodarowania działki oraz analizy map dostępnych w systemie mapy.geoportal.gov.pl działki te nie graniczą bezpośrednio z działką inwestycyjną [...]. Pierwsza z nich oddalona jest o 31 m, druga zaś o 71 m. W świetle powołanych wyroków nie może zatem budzić wątpliwości, że postępowaniem naprawczym objęty był jedynie budynek, ale już nie działki [...], w przeciwnym bowiem razie działka [...] znalazłaby się w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji. Co więcej, sąd jednoznacznie odróżnił projekt budowlany konkretnego budynku magazynowego od zakładu produkcyjnego, którego jest częścią. Jak się zatem wydaje projekt został dopasowany do już zastanego zagospodarowania terenu na działkach [...] i to wbrew trwającemu postępowaniu dotyczącego obiektu budowlanego zrealizowanego niezgodnie z planem miejscowym. Tymczasem art. 35 ust. 1 pkt.1 ustawy prawo budowlane właśnie przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego nakazuje sprawdzić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co jest kwestia fundamentalną. Nie można zatem wywodzić, jak to uczynił organ nadzoru budowlanego, że w tej sprawie wydanie pozwolenia na użytkowanie budynku magazynowego owoców mrożonych legalizuje wcześniej wykonane roboty budowlane w postaci utwardzenia terenu niezgodnie z ustaleniami planu. Z protokołu oględzin sporządzonego [...] sierpnia 2019r. jasno wynika, że utwardzono obie działki [...] o szerokości 29 m i długości 81,30m, co trudno przecież nazwać drogą przeciwpożarową. Tym bardziej, że według protokołu oględzin działkach tych są składowane palety, skrzynki plastikowe, sprzęt rolniczy oraz zaparkowane są dwa traktory. Nie ma przy tym żadnych powodów uzasadniających tezę, jakoby realizacja drogi pożarowej sankcjonowała niezgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Musi zdumiewać postępowanie organu, który zdaje się tej wadliwości w ogóle nie dostrzegać, usiłując doprowadzić roboty budowlane do stanu zgodnego z prawem, a więc również w kontekście ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skoro jest jasne, że tej wady nie da się usunąć, wnioski skargi są całkowicie uzasadnione.
Nie ma natomiast podstaw do uwzględnienia żądania nałożenia na [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego kary pieniężnej za wyrządzoną skarżącemu krzywdę w związku wydaniem zaskarżonej decyzji. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi takiej możliwości nie przewidują.
Z tych powodów na podstawie art. 145 §1 pkt. 1 lit. a) i c ) powyższej ustawy należało uchylić zaskarżoną decyzję. O kosztach orzeczono na podstawie jej art. 200 i 205 § 1, które obejmują wpis od skargi w kwocie 500 złotych.