IV SA 3868/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie uchylił decyzję nakazującą rozbiórkę szopy, stwierdzając naruszenie przepisów prawa budowlanego i procedury administracyjnej.
Sprawa dotyczyła skargi A. R. na decyzję nakazującą rozbiórkę drewnianej szopy, wybudowanej około 30 lat temu. Organy nadzoru budowlanego nakazały rozbiórkę, uznając obiekt za samowolnie wybudowany i stwarzający zagrożenie. Sąd uchylił decyzje organów, wskazując na błędne zastosowanie przepisów prawa budowlanego i naruszenie procedury administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi A. R. na decyzję nakazującą rozbiórkę drewnianej szopy. Organy nadzoru budowlanego obu instancji utrzymały w mocy decyzję o nakazie rozbiórki, uznając szopę za obiekt wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę i stwarzający zagrożenie pożarowe oraz dla ludzi i mienia. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji. Kluczowym błędem organów było zastosowanie niewłaściwej ustawy Prawo budowlane. Sąd wskazał, że do obiektu wybudowanego w latach 1960-70, w związku z utratą mocy ustawy z 1961 r., należy stosować przepisy ustawy z 1974 r. Podstawą do orzeczenia rozbiórki powinien być art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r., a stan zagrożenia powinien być oceniany według przepisów obowiązujących w dacie wydania rozstrzygnięcia. Sąd stwierdził naruszenie art. 103 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. oraz art. 7 i 77 k.p.a., co skutkowało uchyleniem decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, organy zastosowały niewłaściwą ustawę Prawo budowlane. Do obiektu wybudowanego w latach 1960-70 należy stosować przepisy ustawy z 1974 r., a nie ustawy z 1961 r.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 103 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., do obiektów wybudowanych przed wejściem w życie tej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, czyli ustawę z 1974 r.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
ustawa z 1994 r. Prawo budowlane art. 103
Ustawa z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane
Do obiektów wybudowanych przed wejściem w życie tej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe (ustawę z 1974 r.).
ustawa z 1974 r. Prawo budowlane art. 37
Ustawa z dnia 24.10.1974 r. Prawo budowlane
Przesłanki przymusowej rozbiórki obiektów budowlanych wybudowanych niezgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie ich budowy.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 ust. 1 a i c
Ustawa z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
ustawa z 1961 r. Prawo budowlane art. 52 § pkt 1 ust. 2
Ustawa z dnia 31.07.1961 r. Prawo budowlane
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa budowlanego przez organy administracji. Naruszenie procedury administracyjnej (art. 7 i 77 k.p.a.).
Godne uwagi sformułowania
wbrew twierdzeniom organów, zastosowanie ma ustawa z dnia 24.10.1974 r. Prawo budowlane do obiektów tych na mocy art. 103 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane stosuje się przepisy dotychczasowe tj. ustawę z 1974 r. stan "niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia..." winien być oceniany według przepisów obowiązujących organ w dacie wydania rozstrzygnięcia.
Skład orzekający
Izabela Ostrowska
przewodniczący sprawozdawca
Bożena Więch-Baranowska
członek
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych Prawa budowlanego oraz prawidłowego stosowania przepisów k.p.a. w sprawach dotyczących obiektów wybudowanych przed 1994 r."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zastosowania przepisów Prawa budowlanego z różnych okresów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje typowe błędy proceduralne i interpretacyjne popełniane przez organy administracji, co jest cenne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Błąd sądu w interpretacji przepisów prawa budowlanego doprowadził do uchylenia nakazu rozbiórki szopy.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA 3868/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-01-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-10-09 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Agnieszka Wilczewska-Rzepecka Bożena Więch-Baranowska Izabela Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki szopy drewnianej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...].06.2000 r., działając w oparciu o art. 52 pkt 1 ust. 2 ustawy z dnia 31.07.1961 r. Prawo budowlane (Dz. U. z dnia 13.02.1961 r.) w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane - nakazał A. R., w terminie do 7.07.2000 r. rozbiórkę szopy drewnianej Nr [...] o wymiarach 2,80 x 4,50 zlokalizowanej bezpośrednio przy istniejącym ogrodzeniu z działką nr [...] F. T. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w wyniku przeprowadzonych w dniu 15.03.2000 r. oględzin, ustalono, że na działce nr [...] przy ul. [...] w [...], A. R. wybudował: garaż o konstrukcji drewnianej, budynek gospodarczy o konstrukcji drewnianej, budynek zakładu fryzjerskiego o konstrukcji drewnianej i szopę drewnianą o wymiarach 2,80 x 4,50 m i wysokości około 2 m pokryty eternitem zlokalizowany bezpośrednio z działką nr [...]. Na wezwanie organu, inwestor przedłożył decyzje o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego i budynku pawilonu usługowego (fryzjerstwo damskie). Na pozostałe obiekty nie przedłożył decyzji o pozwoleniu na budowę, jednocześnie stwierdzając, iż garaż drewniany, budynek gospodarczy o konstrukcji drewnianej oraz szopę wybudował około 30 lat temu jako budynki gospodarcze. Zdaniem organu lokalizacja szopy i jej stan stwarza zagrożenie pożarowe, niebezpieczeństwo dla ludzi i mienie i jest niezgodne z warunkami technicznymi, jakimi powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. U. Nr 38, poz. 168 z dnia 12.08.1961 r.), co uzasadnia nakazanie jej rozbiórki. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...].08.2003 r., po rozpatrzeniu odwołania A. R. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając ocenę stanu faktycznego organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, iż szopa oznaczona na mapie nr [...] stanowiącej załącznik do protokołu oględzin z 15.03.2000 r. wybudowana została bez pozwolenia na budowę. Jest to obiekt o konstrukcji drewnianej pokryty eternitem bez obróbek blacharskich, obity różnymi materiałami jak sklejka, deski, płyta. Usytuowanie i stan szopy nie pozwala w ocenie organu II instancji na legalizację tego obiektu na podstawie art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. Skargę na powyższą decyzję wniósł A. R., podnosząc, iż jest ona krzywdząca, a na wybudowanie szopy nie jest wymagane pozwolenie na budowę w rozumieniu art. 29 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Nadto obiekt ma ponad 30 lat i nigdy nikt nie podnosił, iż stanowi on zagrożenie pożarowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie z przyczyn w niej wskazanych, które jednak Sąd winien brać pod uwagę urzędu. Przede wszystkim należy wskazać, iż w sprawie niniejszej, wbrew twierdzeniom organów, zastosowanie ma ustawa z dnia 24.10.1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38 poz. 229 z późn. zm.), a nie jak to przywołał organ I instancji ustawa z dnia 31.01.1961 r. Prawo budowlane. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotowy obiekt został wybudowany w latach 1960-70. Z uwagi na utratę mocy obowiązującej ustawy z 1961 r. Prawo budowlane, do obiektów tych na mocy art. 103 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 z późn.zm.) stosuje się przepisy dotychczasowe tj. ustawę z 1974 r. Ewentualną więc podstawę orzeczenia rozbiórki winien być art. 37 ustawy z 24.10.1974 r. Prawo budowlane, stwierdzający iż przymusowej rozbiórce podlegają obiekty budowlane lub ich części wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie ich budowy. Organ nadzoru budowlanego z poszanowaniem art. 7 i 77 kpa winien więc ustalić, czy w sprawie zachodzą przesłanki z art. 37 Prawa budowlanego, przy czym stan "niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia..." o którym mowa w ust. 2 cytowanego przepisu, winien być oceniany według przepisów obowiązujących organ w dacie wydania rozstrzygnięcia. Z tych względów należy uznać, iż zaskarżone decyzje oraz poprzedzające ją decyzje organu I instancji zapadły z naruszeniem art. 103 ustawy prawo budowlane z 7.07.1994 r. oraz art. 7 i 77 kpa. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 145 § 1 ust. 1 a i c ustawy z dnia 30.08.2002 r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. Z art. 97 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Rozstrzygnięcie w pkt II oparto na treści art. 152 cyt. ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI