Pełny tekst orzeczenia II SA/Lu 655/25

II SA/Lu 655/25 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-12-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Ostrowska
Brygida Myszyńska-Guziur /sprawozdawca/
Joanna Cylc-Malec /przewodniczący/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 812/26 - Wyrok NSA z 2026-05-11
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 725
art. 49g ust. 2 pkt 3, art. 49i ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Brygida Myszyńska-Guziur (sprawozdawca) Asesor sądowy Anna Ostrowska Protokolant Specjalista Agata Jakimiuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2025 r., znak; [...] w przedmiocie legalizacji budynku gospodarczego oddala skargę.
Uzasadnienie
J. C. (dalej jako "strona", "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2025 r. w przedmiocie legalizacji budynku gospodarczego.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 8 lutego 2024 r. upoważnieni pracownicy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. (dalej również jako "PINB") przeprowadzili oględziny działki nr ewid. [...] z udziałem E. K. (właścicielki działki nr ewid. [...]) oraz J. C. (właściciela działki nr ewid. [...]).
Ze sporządzonego protokołu oględzin oraz dokumentacji fotograficznej wynika, że na przedmiotowej działce przy granicy z działką nr ewid. [...] został wybudowany budynek gospodarczy o wymiarach 22,25 m x 5,55 m i wysokości 4,36 m. Powyższy budynek posiada konstrukcję murowaną z bloczków betonowych i dach dwuspadowy pokryty eternitem. Budynek w obecnym kształcie został wybudowany w 1984 r. przez ojca E. K., która jest właścicielką działki nr ewid. [...] od 1993 r. aktem darowizny. E. K. nie pamięta, czy ojciec ubiegał się o pozwolenie na budowę i czy je uzyskał. Od 2023 r. toczy się w Sądzie Rejonowym w Ś. postępowanie o rozgraniczenie z wniosku J. C. (sprawa o sygn. akt [...]). Do protokołu oględzin oprócz dokumentacji zdjęciowej obrazującej przedmiotowy obiekt usytuowany na działce nr ewid. [...] została załączona mapa z 1969 r. (plan sytuacyjny działki, której właścicielem-użytkownikiem był K. T., stanowiący załącznik do pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego znak: [...], na którym uwidoczniono zabudowę istniejącą w tym czasie) oraz dokumentacja potwierdzająca, że toczy się postępowanie rozgraniczeniowe przed Sądem Rejonowym [...] z siedzibą w Ś. I Wydział Cywilny. Uczestniczący w oględzinach J. C. stwierdził, że nie zgadza się z zajęciem przez sąsiadów jego działki.
W dniu 16 lutego 2024 r. do siedziby PINB w Ś. wpłynął wniosek E. K. (dalej również jako "wnioskodawczyni", "zobowiązana") o wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego usytuowanego na działce nr ewid. [...] w m. [...] budynku gospodarczego o wymiarach 22,25 m x 5,55 m i wysokości 4,36 m o konstrukcji murowanej z bloczków betonowych i dachu dwuspadowego, którego budowa została zakończona w 1984 r.
Do ww. wniosku została dołączona mapa do celów projektowych (przyjęcie do Powiatowego Ośrodka Zasobu Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w Ś. w dniu 3 grudnia 2002 r. pod nr [...]) stanowiąca załącznik do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia 9 grudnia 2002 r., na której przedmiotowy obiekt w obecnym kształcie i wymiarach został zaznaczony, co potwierdza, że obiekt istniał na działce nr ewid. [...] już ponad 20 lat temu i co stanowi podstawę do wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego.
W związku ze złożeniem ww. wniosku decyzją z dnia 18 marca 2024 r. znak: [...] PINB w Ś. na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu w dniu 29 grudnia 2023 r. w sprawie budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [...] (przy granicy z działką sąsiednią nr [...]) położonej w m. T. gm. M..
Mając powyższe na uwadze organ I instancji pismem z dnia 18 marca 2024 r. znak: [...],5.2024 wszczął na wniosek E. K. uproszczone postępowanie legalizacyjne w sprawie budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [...] (przy granicy z działką nr [...]). W piśmie tym organ I instancji poinformował także strony postępowania, iż stan faktyczny niniejszej sprawy ustalony został podczas przeprowadzonych w dniu 8 lutego 2024 r. oględzin na działce nr ewid. [...] i dokonane w toku czynności dowodowych ustalenia, zebrane akta administracyjne oraz złożone przez strony postępowania dokumenty stanowią materiał dowodowy przedmiotowej sprawy.
W związku z powyższym w dniu 16 kwietnia 2024 r., na podstawie przepisu art. 49g ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (DZ.U. z 2025 r., poz. 418 ze zm. – dalej również jako "P.b."), PINB w Ś. wydał postanowienie znak: [...], nakładające na wnioskodawczynię obowiązek przedłożenia do dnia 31 sierpnia 2024 r wymienionych dokumentów legalizacyjnych dotyczących spornego budynku gospodarczego.
L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w wyniku rozpatrzenia zażalenia postanowieniem z dnia [...] czerwca 2024 r. uchylił w całości ww. postanowienie PINB w Ś. z dnia 16 kwietnia 2024 r. i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji ze względu na niedostatecznie przeprowadzone postępowanie wyjaśniające w zakresie ustalenia daty budowy obiektu oraz obowiązujących w tym okresie wymogów stawianych przez przepisy Prawa budowlanego kluczowe ze względu na możliwość przeprowadzenia uproszczonego postępowania legalizacyjnego, o którym mowa w art. 49f ust. 1 P.b.
W ponownie prowadzonym postępowaniu PINB w Ś. przeprowadzili kolejne oględziny w przedmiotowej sprawie. Według sporządzonego protokołu oględzin z dnia 30 lipca 2024 r. stan faktyczny na działce nr ewid. [...] nie zmienił się od ostatnich oględzin. Do ww. protokołu oględzin została załączona dokumentacja fotograficzna obrazująca przedmiotowy budynek gospodarczy. Dodatkowo organ I instancji uzyskał informację z Urzędu Gminy M., że w zasobach archiwalnych gminy brak jest informacji, aby K. T. występował w latach 1980-1984 o pozwolenie na budowę lub rozbudowę budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...] w m. T.. Starosta Ś. poinformował natomiast o braku posiadania dokumentacji projektowej sprzed 1995 r. na terenie gminy M., gminy P., R. i T. . Na wniosek organu I instancji zostały przekazane przez Głównego Geodetę Kraju fotogrametryczne zdjęcia lotnicze dotyczące ww. działki z lat: 1979, 1983, 1997, 2002, tj. z najbliższego czasu do wskazanych przez PINB w Ś. lat, gdyż z lat 1969, 1984 i 2000 nie zgromadzono zdjęć.
W oparciu o zgromadzone dowody w dniu 27 września 2024 r. PINB w [...] wydał na podstawie art. 49g ust. 1 i ust. 2 P.b. postanowienie znak: [...], którym nałożył na wnioskodawczynię obowiązek przedłożenia do dnia 31 stycznia 2025 r. wymienionych w sentencji dokumentów legalizacyjnych dotyczących spornego budynku gospodarczego.
LWINB po rozpatrzeniu sprawy w trybie zażaleniowym wydał w dniu 15 listopada 2024 r. postanowienie ostateczne znak: [...], którym utrzymał w mocy ww. postanowienie PINB w Ś. z dnia 27 września 2024 r., znak: [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Lu [...] oddalił skargę J. C. na ww. postanowienie LWINB z dnia [...] listopada 2024 r. J. C. wniósł skargę kasacyjną od wskazanego wyroku.
W dniu 5 grudnia 2024 r. do PINB w Ś. wnioskodawczyni przedłożyła dokumenty legalizacyjne: oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (druk PB-5); opinię techniczną wykonaną dla Sądu Rejonowego [...] z siedzibą w Ś. I Wydział Cywilny do sprawy sądowej o rozgraniczenie, sygn. akt I Ns [...] wykonaną przez biegłego sądowego z zakresu geodezji - M. D. w dniu 24 kwietnia 2024 r. wraz z mapą rozgraniczeniową – operatem technicznym z dnia 6 marca 2024 r., przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Starostę Ś. w dniu 19 marca 2024 r. - identyfikator ewidencyjny - [...] i operatem technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Starostę Ś. w dniu 2 lipca 2024 r. - identyfikator ewidencyjny [...] oraz ekspertyzę techniczną budynku gospodarczego sporządzoną przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. I. G. w lipcu 2024 r.
PINB w Ś. decyzją z dnia [...] stycznia 2025 r., znak: [...], działając na podstawie art. 49i ust. 1 pkt 1 i ust. 2 w związku z art. 49h P.b., po przeprowadzeniu uproszczonego postępowania legalizacyjnego na wniosek E. K. w sprawie budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] (przy granicy z działką sąsiednią nr ewid. [...]), położonej w m. T. gm. M. zalegalizował ww. budynek.
W wyniku rozpatrzenia przedmiotowej sprawy w trybie odwoławczym organ II instancji decyzją z dnia [...] lutego 2025 r., znak: [...] uchylił ww. zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W ocenie LWINB ww. decyzja PINB w Ś. była przedwczesna i została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, gdyż nie zostały wyjaśnione istotne dla sprawy kwestie bezpieczeństwa pożarowego, wpływającego na szeroko rozumiane bezpieczeństwo użytkowania obiektu budowlanego, zważywszy na fakt usytuowania przedmiotowego budynku gospodarczego w granicy działki ścianą posiadającą dwa otwory okienne. Zdaniem LWINB autor ekspertyzy technicznej przedłożonej przez wnioskodawczynię nie odniósł się do ww. okoliczności, stąd w ocenie organu odwoławczego należało wezwać stronę w formie postanowienia wydanego w oparciu o przepis art. 49h ust. 2 P.b. do usunięcia niekompletności dokumentów legalizacyjnych.
W związku z powyższym PINB w Ś. postanowieniem z dnia [...] marca 2025 r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 49h ust. 2 Prawa budowlanego nałożył na wnioskodawczynię obowiązek uzupełnienia przedłożonej ekspertyzy technicznej w zakresie spełnienia wymogów bezpieczeństwa pożarowego przedmiotowego budynku gospodarczego w terminie do 30 czerwca 2025 r.
W wykonaniu ww. postanowienia wraz z pismem z dnia 9 czerwca 2025 r. wnioskodawczyni przedłożyła ekspertyzę techniczną w zakresie spełnienia wymogów bezpieczeństwa pożarowego ww. budynku gospodarczego, opracowaną przez inż. J. K., posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej.
Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. na podstawie art. 49i ust. 1 pkt 1 i ust. 2 P.b. wydał w dniu [...] lipca 2025 r. decyzję znak: [...] legalizującą budynek gospodarczy, zlokalizowany na działce nr [...] (przy granicy z działką sąsiednią Nr [...]), położony w m. T. , gm. M..
Odwołanie od ww. decyzji zostało wniesione przez J. C., który zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 49i ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 49h P.b. oraz naruszenie przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., co powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego organ I instancji skupił się w istocie jedynie na kwestii ekspertyzy technicznej w zakresie bezpieczeństwa pożarowego, tymczasem decyzja w ogóle nie powinna być wydana ze względu na brak podstaw prawnych do legalizacji. Organ I instancji pominął inne przesłanki niezbędne do przesądzenia legalności budynku, jak chociażby kwestie zgodności z prawem legalizowanego budynku w świetle przewidzianych prawem odległości budynku od granicy i zabudowań na nieruchomości sąsiedniej, czy też zgodności zabudowy z planem zagospodarowania przestrzennego. Dodatkowo skarżący wskazał, że w sprawie toczy się postępowanie o rozgraniczenie między stronami i postanowieniem Sądu Okręgowego w L. z dnia 27 czerwca 2025 r., sygn. akt [...] uchylono postanowienie sądu I instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania, a także zwrócił uwagę na okoliczność, że złożył skargę do NSA w sprawie dotyczącej wydanego przez LWINB postanowienia ostatecznego z dnia 15 listopada 2024 r., znak: [...] i który nie rozpoznał jeszcze sprawy, więc organ powinien zawiesić postępowanie do czasu rozpoznania sprawy przez NSA.
Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2025 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji LWINB wskazał, że w okresie budowy ww. budynku, tj. w 1984 r. obowiązywały przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm. - dalej zwanej Prawo budowlane z 1974 r.). W świetle art. 28 ust. 1 ww. Prawa budowlanego z 1974 r. - roboty budowlane, z wyjątkiem rozbiórek, można rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Według § 44 ust. 1 pkt 1 przepisów wykonawczych do ww. Prawa budowlanego z 1974 r., którymi były przepisy zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowanego (Dz. U. Nr 8, poz. 48 ze zm.) - pozwolenia na budowę wymaga wykonanie i rozbudowa stałych i tymczasowych budynków.
W tej sytuacji budowa ww. budynku gospodarczego wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, którego inwestor - K. T. nie uzyskał, co wynika z pisma Urzędu Gminy M. z dnia 9 sierpnia 2024 r., znak: [...] informującego, iż p. K. T., poprzedni właściciel działki nr ewid. [...] położonej w m. [...], gm. M., nie występował w latach 1980-1984 o pozwolenie na budowę lub rozbudowę budynku gospodarczego na ww. działce. W oparciu o złożone podczas przeprowadzonych w dniu 8 lutego 2024 r. przez upoważnionych pracowników PINB w Ś. oględzin oświadczenie E. K. ustalono, iż inwestorem przedmiotowego budynku gospodarczego był K. T. (ojciec E. K.).
LWINB stwierdził, że w związku z brakiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę ww. budynku gospodarczego, został on zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej. Od zakończenia budowy spornego budynku gospodarczego upłynęło co najmniej 20 lat, skutkowało zastosowanie uproszczonego postępowania legalizacyjnego. Fakt, że od zakończenia budowy minęło 20 lat potwierdzają dowody w postaci: mapy do celów projektowych (przyjęcie do Powiatowego Ośrodka Zasobu Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w Ś. w dniu 3 grudnia 2002 r. pod nr [...]) stanowiąca załącznik do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r., na której przedmiotowy obiekt w obecnym kształcie i wymiarach był zaznaczony, ustalenia dokonane przez upoważnionych pracowników PINB w Ś. podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 8 lutego 2024 r., z których wynika, iż budynek w obecnym kształcie został wybudowany według E. K. w 1984 r., a także przekazane przez Głównego Geodetę Krajowego przy piśmie z dnia 16 września 2024 r. zdjęcia lotnicze świadczące, iż w latach 1979 i 1983 w miejscu istniejącego obecnie budynku gospodarczego istniał obiekt o innych wymiarach, zaś przedmiotowy budynek jest uwidoczniony na przekazanym zdjęciu lotniczym z roku 1997 i 2002 r.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że przepisy Prawa budowlanego regulujące uproszczone postępowanie legalizacyjne jednoznacznie wskazują, iż jednym z kluczowych środków dowodowych w tym postępowaniu jest sporządzana na jego potrzeby ekspertyza techniczna. To ekspertyza techniczna służy bowiem za podstawę do oceny czy stan techniczny objętego rzeczonym postępowaniem obiektu budowlanego nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz pozwala na bezpieczne jego użytkowanie zgodne z dotychczasowym lub zamierzonym sposobem użytkowania.
Dokonując oceny przedłożonych przez wnioskodawczynię dokumentów legalizacyjnych w związku z wydanym przez PINB w Ś. postanowieniem z dnia [...] września 2024 r., znak: [...], utrzymanym w mocy przez LWINB postanowieniem ostatecznym z dnia [...] listopada 2024 r., znak: [...] oraz postanowieniem PINB w Ś. z dnia [...] marca 2025 r., znak: [...], organ odwoławczy stwierdził, iż dokumenty te są kompletne i zostały przedłożone do organu I instancji z zachowaniem terminu określonego w postanowieniu PINB w Ś. z dnia [...] września 2024 r., znak: [...] i w postanowieniu PINB w Ś. z dnia 28 marca 2025 r., znak: [...] Powyższe dokumenty spełniają wymogi stawiane przez przepis art. 49g ust. 2 Prawa budowlanego. Zobowiązana przy piśmie z dnia 5 grudnia 2024 r. przedłożyła: oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (druk PB-5); zamiennie zamiast inwentaryzacji powykonawczej ww. budynku gospodarczego przedłożono opinię techniczną wykonaną dla Sądu Rejonowego [...] w L. z siedzibą w Ś. I Wydział Cywilny do sprawy sądowej o rozgraniczenie, sygn. akt I Ns [...] wykonaną przez biegłego sądowego z zakresu geodezji - M. D. w dniu 24 kwietnia 2024 r. wraz z mapą rozgraniczeniową - operatem technicznym z dnia 6 marca 2024 r., przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Starostę Świdnickiego w dniu 19 marca 2024 - identyfikator ewidencyjny - [...] i operatem technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Starostę Ś. w dniu 2 lipca 2024 r. identyfikator ewidencyjny [...] oraz ekspertyzę techniczną, której autorem jest mgr inż. I. G., posiadający uprawnienia budowlane nr [...] w specjalności konstrukcyjno-inżynieryjnej, obejmujące sporządzanie projektów budowlanych konstrukcyjnych wszelkich obiektów budowlanych, projektów instalacji i urządzeń sanitarnych z wyjątkiem skomplikowanych urządzeń i instalacji oraz projektów budowlanych architektonicznych wszelkich obiektów budowlanych inżynierskich zaliczanych do budownictwa powszechnego, obiektów budowlanych o prostej architekturze, budynków przemysłowych o charakterze wyłącznie produkcyjnym lub składowym oraz będący rzeczoznawcą budowlanym (decyzja Wojewody L. Nr [...] z dnia 27 lutego 1998 r.) i legitymującego się aktualnym zaświadczeniem o wpisie do L. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, a także została opracowana przez inż. J. K., posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej upr. Nr [...] i legitymującego się aktualnym zaświadczeniem o wpisie do L. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. Następnie w wykonaniu postanowienia PINB w Ś. z dnia [...] marca 2025 r., znak: [...] przy piśmie z dnia 9 czerwca 2025 r. wnioskodawczyni przedłożyła dodatkową ekspertyzę techniczną, której autorem jest także mgr inż. I. G. zaś opracowanie zostało również sporządzone przez inż. J. K., posiadających aktualne zaświadczenia o wpisie do L. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa.
Odnosząc się do przedłożonej przez E. K. ww. dokumentacji LWINB wskazał, że przyznano moc dowodową przedłożonego przez zobowiązaną operatu technicznego, który został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w Ś. i mógł być przyjęty zamiennie przez organ nadzoru budowlanego zamiast żądanej powykonawczej inwentaryzacji geodezyjnej (art. 49g ust. 2 pkt 2 P.b.). W niniejszej sprawie sporządzona w postępowaniu sądowym dotyczącym rozgraniczenia między działkami nr ewid. [...] i [...] dokumentacja geodezyjna w postaci mapy rozgraniczenia nieruchomości zawiera zebranie aktualnych danych o przestrzennym rozmieszczeniu elementów zagospodarowania terenu działki nr ewid. [...] objętego przedmiotem tego postępowania administracyjnego, a więc ww. budynek gospodarczy został naniesiony na tej mapie. Dodatkowo mapa rozgraniczeniowa została opatrzona klauzulą urzędową, o której mowa w art. 40 ust. 3g pkt 3 Prawa Geodezyjnego i Kartograficznego, stanowiącą potwierdzenie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub dokumentów, o których mowa w art. 12a ust. 1 Prawa Geodezyjnego i Kartograficznego. Powyższy dokument został przyjęty w dniu 19 marca 2024 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w Ś. pod nr [...] Przedmiotowa mapa została opracowana przez biegłego sądowego z zakresu geodezji - M. D., posiadającego stosowne uprawnienia i została wykonana w skali 1:400 z uwzględnieniem faktu istnienia ww. przedmiotowego budynku gospodarczego. W tej sytuacji dokument ten spełnia wymogi określone dla powykonawczej inwentaryzacji geodezyjnej.
Z analizy przedłożonej przez zobowiązaną przy piśmie z dnia 5 grudnia 2024 r. ekspertyzy technicznej, opracowanej w lipcu 2024 r. (i która była ważna przez rok, a więc do lipca 2025 r.) wynika, iż główne elementy konstrukcyjne budynku są w stanie dobrym i nie budzą żadnych zastrzeżeń pod względem wytrzymałościowym, które świadczyłyby o przeciążeniu konstrukcji, nieprawidłowym osiadaniu lub przekroczeniu dopuszczalnych naprężeń użytkowych. Budynek nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. Na podstawie przeprowadzonej wizji lokalnej, analizy istniejącego stanu technicznego i zastosowanych metod przy jego wznoszeniu stwierdzono, że budynek został wzniesiony zgodnie z zasadami sztuki budowlanej i nie wykazuje nadmiernych osiadań, spękań ani ugięć jego elementów konstrukcyjnych i nadaje się do dalszego bezpiecznego użytkowania zgodnie z dotychczasowym zamierzeniem, które bezpiecznie przeniosą obciążenia na podłoże gruntowe. Przedmiotowy budynek znajduje się w dobrym stanie technicznym i nic stanowi zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. Pozwala na dalsze bezpieczne użytkowanie zgodnie z dotychczasowym sposobem użytkowania.
Przedłożona przez wnioskodawczynię przy piśmie z dnia 9 czerwca 2025 r. kolejna ekspertyza techniczna opracowana w maju 2025 r. potwierdziła wszystkie ustalenia stwierdzone w ww. ekspertyzie opracowanej w lipcu 2024 r. i dodatkowo odniosła się też do kwestii spełnienia wymogów bezpieczeństwa pożarowego przedmiotowego budynku gospodarczego i oceny zagrożenia życia i zdrowia ludzi wobec faktu usytuowania przedmiotowego budynku gospodarczego przy granicy z działką sąsiednią nr ewid. [...] (działka skarżącego - J. C.) ścianą posiadającą dwa otwory okienne, co wynikało z fotografii nr [...] (strona 8 ww. ekspertyzy technicznej, opracowanej w lipcu 2024 r.) oraz fotografii nr [...] (strona 9 ww. ekspertyzy technicznej, opracowanej w lipcu 2024 r.). LWINB wyjaśnił, że w dacie budowy ww. budynku gospodarczego obowiązywały przepisy rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki z dnia 3 lipca 1980 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 62 ze zm.) i § 13 ww. przepisów dopuszczał sytuowanie bezpośrednio przy granicy działki budynku gospodarczego ze ścianami z materiałów niepalnych i z dachem o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych w określonych przypadkach i w szczególności ściany budynku gospodarczego graniczące z działką sąsiednią nie powinny mieć okien i drzwi.
Organ odwoławczy podał, że jak wynika z ekspertyzy technicznej, opracowanej w maju 2025 r. zmienił się stan faktyczny w sprawie, bowiem w wyniku dokonania zamurowania istniejących otworów okiennych uzyskano pełną ścianę zewnętrzną z materiału niepalnego o odporności ogniowej na poziomie REI 240, która spełnia funkcję oddzielającą i zachowuje nośność konstrukcji (ścian zewnętrznych) przez określony czas, szczelność i izolacyjność ogniową, zaś pokrycie dachowe wykonane jest z materiału nierozprzestrzeniającego ognia (eternit płaski). Ograniczone jest rozprzestrzenianie się pożaru na przyległy teren (§ 207 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - tekst jednolity w Dz. U. z 2022 r., poz. 1225 ze zm. - dalej zwane rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych). Zapewnione jest bezpieczeństwo dla życia i zdrowia ze względu na czasowe (okresowe) przebywanie ludzi w omawianym budynku. Ewakuację z zagrożonego budynku umożliwiają drzwi i bramy od strony podwórza, otwierane na zewnątrz. W ww. ekspertyzie na dowód zmienionego stanu faktycznego została załączona dokumentacja fotograficzna (fotografia nr 17 - str. 14 ekspertyzy opracowanej w maju 2025 r.). Jednocześnie w ww. ekspertyzie technicznej stwierdzono, że zgodnie z § 213 ww. rozporządzenia warunków technicznych, wymagania dotyczące klasy odporności pożarowej budynków określone w § 212 ww. rozporządzenia warunków technicznych oraz dotyczące klas odporności ogniowej elementów budynków i rozprzestrzeniania ognia przez te elementy określone w § 216 ww. rozporządzenia warunków technicznych, z zastrzeżeniem § 271 ust. 8a ww. rozporządzenia warunków technicznych, nie dotyczą budynków: (pkt 2b) - gospodarczych w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej oraz w gospodarstwach leśnych. Z wniosków ww. ekspertyzy technicznej wynika, że przedmiotowy budynek znajduje się w dobrym stanie technicznym i nie stanowi zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi oraz pozwala na dalsze bezpieczne użytkowanie zgodnie z dotychczasowym sposobem użytkowania. Ekspertyza techniczna obiektu budowlanego została sporządzona przez osoby posiadające wymagane uprawnienia, tj. osoby sprawujące samodzielne funkcje w budownictwie i podlegające odpowiedzialności zawodowej.
W związku z powyższym LWINB stwierdził, że PINB w Ś. zobowiązany był do wydania zaskarżonej decyzji z dnia 8 lipca 2025 r., orzekającej o legalizacji przedmiotowego budynku gospodarczego.
Odnosząc się do zarzutów odwołania wyjaśniono, że w uproszczonym postępowaniu legalizacyjnym nie bada się zgodności danej samowoli budowlanej z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. . Celem procedury uproszczonego postępowania legalizacyjnego jest wyłącznie potwierdzenie, że obiekt nie zagraża życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu ludzi. W postępowaniu uproszczonym organ nadzoru budowlanego nie może żądać dokumentów potwierdzających zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ani warunkami technicznymi. W przypadku spełnienia wszystkich wymaganych warunków, jakim powinny odpowiadać dokumenty legalizacyjne, organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do wydania decyzji o legalizacji. LWINB wskazał, że organy nadzoru budowlanego prowadząc postępowanie legalizacyjne nie są uprawnione do przeprowadzenia postępowań dotyczących ustalenia granic między działkami, badania, ani do weryfikowania ustaleń poczynionych przez uprawnionych geodetów. Dla prowadzonego postępowania ważne są jedynie aktualne mapy pochodzące z zasobu geodezyjnego. W postępowaniu legalizacyjnym rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu rozgraniczeniowym przed sądem powszechnym nie jest zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Wyjaśniono, że dopóki nie zostanie rozstrzygnięta kwestia sporu granicznego, a ewentualne nowe granice nie zostaną zmienione na mapach przyjętych do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, to kwestia sporu granicznego nie ma wpływu na treść rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego, które powinny się opierać na aktualnych dokumentach znajdujących się w tym zasobie.
Ponadto odnosząc się do podnoszonego przez skarżącego faktu wniesienia do NSA skargi kasacyjnej od ww. wyroku WSA w Lublinie z dnia 27 lutego 2025 r. o sygn. akt II SA/Lu 952/24 oraz toczące się postępowanie sądowoadministracyjne stwierdzono, że nie ma on wpływu na bieg wynikającego z art. 49g ust. 1 P.b. terminu do przedłożenia dokumentów legalizacyjnych. Ostateczny akt administracyjny z uwagi na treść art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a.) podlega wykonaniu wywołując skutki prawne i może stanowić podstawę do dalszych działań organu opartą na innych regulacjach prawnych.
W skardze do tut. Sądu skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji ją poprzedzającej i zasądzenie kosztów sądowych według norm prawem przepisanych na rzecz skarżącego zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego:
- art. 49i ust. 1 pkt 1 i ust. 2 w zw. z art. 49h P.b., poprzez błędne zastosowanie tego przepisu, mimo braku podstaw;
- art. 7 i 77, 80 k.p.a. - poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na przeprowadzeniu postępowania przed organem niezgodnie z zawartymi w tych przepisach dyrektywami dowodowymi, pomijając przy ocenie materiału sprawy części dowodów lub dokonanie ich błędnej oceny, co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń stanu faktycznego służących za podstawę wydania niniejszego rozstrzygnięcia, brak wzięcia pod uwagę i analizy argumentacji, dowodów i stanowiska przedstawianego przez skarżącego w toku przedmiotowego postępowania administracyjnego;
- art. 8 k.p.a. - poprzez jego niezastosowanie, polegające na przeprowadzeniu postępowania w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, nie kierując się zasadą proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania dopuszczając się licznych uchybień w przedmiotowej sprawie;
- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zawarcie w postanowieniu uzasadnienia, które nie spełnia zawartych w ustawie wymogów; w szczególności poprzez brak rozważenia argumentacji i zarzutów skarżącego oraz lakoniczne przyjęcie braku zasadności tychże zarzutów, brak analizy i odniesienia się do stanowiska i dowodów skarżącego; w istocie brak własnego uzasadnienia organu odwoławczego i oparcie się uzasadnienie organu I instancji.
W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., że organ w ogóle nie rozważał tego, że w razie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego dotyczącego nieruchomości, na której ma być realizowana inwestycja - mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. PINB w sposób nienależyty i niewystarczający badał, czy istnieją dokumenty dotyczące wybudowania przedmiotowego budynku. W sprawie toczy się postępowanie o rozgraniczenie między stronami. Postanowieniem Sądu Okręgowego w L. z dnia 27 czerwca 2025 r., sygn. akt II Ca [...], uchylono postanowienie Sądu I instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania. Skarżący złożył skargę do NSA w Lublinie w sprawie decyzji WINB z dnia 15.11.2024 r., zatem kwestia prawidłowości rozstrzygnięcia postanowienia WINB i postanowienia PINB z 27.9.2024 r. nie została jeszcze rozstrzygnięta. Zdaniem skarżącego organ nie dokonał należnej analizy i oceny zasadności zastosowania legalizacji i podstaw prawnych do legalizacji i nie odniósł się do zarzutów i argumentów przedstawianych w toku postępowania przez skarżącego.
W odpowiedzi na skargę organ wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) i art. 134 p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności zaskarżonego aktu, czyli ocenia jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty jego podjęcia, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest sprawdzenie, czy zaskarżony akt prawny został wydany zgodnie z przepisami prawa materialnego oraz czy przy podejmowaniu zaskarżonego aktu nie zostały naruszone przepisy prawa procesowego.
Sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., nie stwierdził w rozpatrywanym przypadku naruszeń prawa dających podstawę do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Kwestionowana decyzja wydana została zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, z poszanowaniem zasad unormowanych w Kodeksie postępowania administracyjnego.
W ocenie Sądu ustalenia dokonane w sprawie przez organy są wystarczające i mogą stanowić podstawę do poddania kontroli legalności stanowiska wyrażonego w wydanej decyzji, w tym zastosowanych przepisów prawa. Stan faktyczny sprawy został zatem ustalony zgodnie z wymogami stawianymi art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Organy dokonały ustaleń adekwatnych do zakresu i przedmiotu postępowania wyjaśniającego determinowanego przepisami prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. Uwzględniły również specyfikę danej sprawy, która stanowi o stanie faktycznym. Ocena zgromadzonego materiału dokonana została natomiast zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), a motywy którymi kierowały się organy zostały szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji.
Wskazać należy, że legalizacja, której dotyczy zaskarżona decyzja została dokonana w ramach tzw. uproszczonej procedury legalizacyjnej, wprowadzoną do systemu prawa przez ustawodawcę ustawą z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471) - poprzez dodanie do ustawy przepisów art. 49f-49i do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane jako szczególna regulacja, umożliwiająca legalizację obiektów budowlanych wybudowanych bez pozwolenia na budowę, bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesionego sprzeciwu do tego zgłoszenia, jeżeli od zakończenia budowy tych obiektów upłynęło co najmniej 20 lat. W orzecznictwie wskazuje się, że zamiarem ustawodawcy było możliwie szerokie stosowanie uproszczonego postępowania legalizacyjnego. Wprowadzony tryb ma za zadanie legalizację starych samowoli budowlanych, co pozwoli uregulować stan prawny obiektów budowlanych i zwiększyć ich bezpieczeństwo, bowiem zalegalizowane obiekty budowlane podlegają okresowym kontrolom wynikającym z rozdziału 6 Prawa budowlanego. Chodzi zatem o "porządkowanie" dawnych inwestycji w celu ich zinwentaryzowania i zagwarantowania bezpieczeństwa. Warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia legalizacji w tym trybie jest, aby od zakończenia budowy obiektu budowlanego upłynęło co najmniej 20 lat. Ustalenie dokładnej daty zakończenia budowy obiektu budowlanego ma więc podstawowe znaczenie dla możliwości zastosowania tego trybu.
Należy także wyjaśnić, że w przypadku zainicjowania legalizacyjnego postępowania uproszczonego prowadzący je organ nadzoru budowlanego jest zobowiązany sprawdzić kompletność dokumentów legalizacyjnych kompletność dokumentów legalizacyjnych oraz czy z ekspertyzy technicznej, o której mowa w art. 49g ust. 2 pkt 3, wynika, że stan techniczny obiektu budowlanego nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz pozwala na bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodne z dotychczasowym lub zamierzonym sposobem użytkowania (art. 49h ust. 1). W przypadku stwierdzenia niekompletności dokumentów legalizacyjnych organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o obowiązku usunięcia niekompletności w wyznaczonym terminie (ust. 2). Do dokumentów legalizacyjnych, o których mowa w art. 49g P.b. ust. 1, należą:
1) oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2;
2) geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza obiektu budowlanego;
3) ekspertyza techniczna sporządzona przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, wskazująca, czy stan techniczny obiektu budowlanego:
a) nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz
b) pozwala na bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodne z dotychczasowym lub zamierzonym sposobem użytkowania (ust. 2).
Warto także zwrócić uwagę, że omawiane przepisy znacząco ograniczają zakres postępowania przed organem nadzoru budowlanego. Zgodnie bowiem z art. 49i ust. 1 ustawy organ nadzoru budowlanego, w uproszczonym postępowaniu legalizacyjnym, wydaje:
1) decyzję o legalizacji, w przypadku, gdy:
a) dokumenty legalizacyjne są kompletne lub ich niekompletność została usunięta zgodnie z postanowieniem, o którym mowa w art. 49h ust. 2, oraz
b) z ekspertyzy technicznej, o której mowa w art. 49g ust. 2 pkt 3, wynika, że stan techniczny obiektu budowlanego nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz pozwala na bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodne z dotychczasowym lub zamierzonym sposobem użytkowania.
Co istotne, uproszczona procedura legalizacyjna może znaleźć zastosowanie również do tych samowoli, co do których wszczęto procedurę legalizacyjną na zasadach "ogólnych". Oczywiście jeśli w ramach tych ostatnich nie została wydana decyzja o nakazie rozbiórki.
Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, że rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego w sprawie są prawidłowe. E. K. skutecznie złożyła wniosek o legalizację samowoli w trybie uproszczonym. Przedmiotowy obiekt został bowiem wzniesiony w roku 1984. Wnioskodawczyni przedstawiła również wymaganą przez prawo dokumentację legalizacyjną, która zasadnie została przez organy administracji uznana za zgodną z prawem.
Wskazać należy, że wnioskodawczyni przedstawiła ekspertyzę techniczną, opracowaną w lipcu 2024 r., z której wynika, iż główne elementy konstrukcyjne budynku są w stanie dobrym i nie budzą żadnych zastrzeżeń pod względem wytrzymałościowym, które świadczyłyby o przeciążeniu konstrukcji, nieprawidłowym osiadaniu lub przekroczeniu dopuszczalnych naprężeń użytkowych. Budynek nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. Na podstawie przeprowadzonej wizji lokalnej, analizy istniejącego stanu technicznego i zastosowanych metod przy jego wznoszeniu stwierdzono, że budynek został wzniesiony zgodnie z zasadami sztuki budowlanej i nie wykazuje nadmiernych osiadań, spękań ani ugięć jego elementów konstrukcyjnych i nadaje się do dalszego bezpiecznego użytkowania zgodnie z dotychczasowym zamierzeniem, które bezpiecznie przeniosą obciążenia na podłoże gruntowe. Przedmiotowy budynek znajduje się w dobrym stanie technicznym i nic stanowi zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. Pozwala na dalsze bezpieczne użytkowanie zgodnie z dotychczasowym sposobem użytkowania. W toku postępowania wskazana dokumentacja była, ze względu na stanowisko organu odwoławczego uzupełniana, w związku z faktem występowania w spornym budynku od strony działki sąsiedniej tj. działki skarżącego otworów okiennych. Wnioskodawczyni przedstawiła również ekspertyzę opracowaną w maju 2025 r. dotyczącą kwestii spełnienia wymogów bezpieczeństwa pożarowego przedmiotowego budynku gospodarczego i oceny zagrożenia życia i zdrowia ludzi. Ze wskazanej ekspertyzy wynika, że zmienił się stan faktyczny w sprawie, bowiem w wyniku dokonania zamurowania istniejących otworów okiennych uzyskano pełną ścianę zewnętrzną z materiału niepalnego o odporności ogniowej na poziomie REI 240, która spełnia funkcję oddzielającą i zachowuje nośność konstrukcji (ścian zewnętrznych) przez określony czas, szczelność i izolacyjność ogniową, zaś pokrycie dachowe wykonane jest z materiału nierozprzestrzeniającego ognia (eternit płaski).
Powołane ekspertyzy techniczne, zostały sporządzone przez osoby legitymujące się odpowiednimi uprawnieniami i posiadające aktualne wpisy do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa i zostały ocenione przez organy nadzoru budowanego. Zdaniem Sądu prawidłowo został również oceniony operat techniczny przedłożony przez wnioskodawczynię jako spełniający warunki określone dla powykonawczej inwentaryzacji geodezyjnej. Został on opracowany przez biegłego sądowego z zakresu geodezji posiadającego odpowiednie uprawnienia. Operat techniczny został sporządzony w postępowaniu sądowym o rozgraniczenie pomiędzy działkami nr [...] i [...]. Wskazać należy, że z dokumentacji legalizacyjnej przedłożonej w sprawie wynika, iż sporny budynek jest w dobrym stanie technicznym i nie stanowi zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi oraz pozwala na dalsze bezpieczne użytkowanie zgodnie z dotychczasowym sposobem użytkowania. W związku z powyższym w sprawie wnioskodawczyni wykonała obowiązki nałożone postanowieniami wydanymi przez PINB na podstawie art. 49g ust. 1 i 2 P.b. z dnia 27 września 2024 r. oraz 28 marca 2025 r. W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego zasadnie przyjęły, że zostały spełnione warunku do legalizacji spornego budynku w uproszczonym postepowaniu legalizacyjnym.
Wbrew zarzutom skargi organ odwoławczy w swojej decyzji, w jej uzasadnieniu na stronie 12 i stronie 14 odniósł się do zarzutów podnoszonych przez skarżącego w odwołaniu i w toku postępowania. Wskazać należy, że w piśmiennictwie i judykaturze niesporne jest, że w uproszczonym postępowaniu legalizacyjnym nie bada się zgodności danej samowoli budowlanej z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (por. np. wyrok NSA z 14 marca 2023 r., II OSK 2857/21). Co do natomiast kwestii stosowania przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w orzecznictwie równie zgodnie przyjmuje się, że w uproszczonej procedurze legalizacyjnej nie bada się zgodności takiej inwestycji z wymogami technicznymi określonymi w przepisach rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Pogląd taki został wyrażony przykładowo w wyroku WSA w Olsztynie z 26 kwietnia 2022 r., II SA/Ol 173/22. Następnie analogiczna teza znalazła swój wyraz w wyroku WSA w Białymstoku z 20 czerwca 2023 r., II SA/Bk 845/22. Jak trafnie przy tym wyjaśnił WSA w Białymstoku w przywołanym wyżej orzeczeniu, przepisy art. 49g i 49i nie wymagają od ekspertyzy technicznej, by przewidywała ona stosowne rozwiązania w celu zapewnienia zgodności obiektu z określonymi przepisami technicznymi/budowlanymi, tak jak w przypadku zwykłego postępowania legalizacyjnego. W związku z powyższym w ramach uproszczonego postępowania legalizacyjnego, brak jest podstaw do żądania spełnienia innych wymogów niż te wynikające z przepisów prawa budowlanego. Skład orzekający w niniejszej sprawie co do zasady podziela ww. pogląd, bowiem - co należy zauważyć - na mocy § 1 rozporządzenia, ustala ono warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i związane z nimi urządzenia (a więc projektowane budynki). Z tego powodu należy uznać, że w uproszczonym postępowaniu legalizacyjnym nie mogą mieć zastosowania warunki dotyczące zachowania wymaganych odległości od granicy działki.
Sąd podziela również argumentację organu nadzoru budowlanego dotyczącą kwestii toczącego się postępowania rozgraniczeniowego i stanowiska, że nie stanowi ono zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Wskazać należy, że elementem zagadnienia wstępnego jest istnienie zależności (związku przyczynowego) między uprzednim rozstrzygnięciem, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Związek zagadnienia wstępnego z rozpoznaniem sprawy administracyjnej i wydaniem decyzji wyraża się relacją, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd jawi się jako bezwzględna przeszkoda do wydania decyzji w prowadzonej przez organ sprawie. W razie, gdy związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. Organ administracji jest zobligowany do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. tylko wtedy, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde, zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 września 2025 r., sygn. II SA/Gl 625/25 – publ. CBOSA). W rozstrzyganej sprawie, dopóki nie zostanie rozstrzygnięta kwestia sporu granicznego, a ewentualne nowe granice nie zostaną zmienione na mapach przyjętych do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, to kwestia sporu granicznego nie ma wpływu na treść rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego, które powinny się opierać na aktualnych dokumentach znajdujących się w tym zasobie.
W ocenie Sądu prawidłowe jest również stanowisko LWINB, że zaskarżenie postanowienia o przedłożeniu dokumentacji legalizacyjnej i toczące się postepowanie przed NSA w związku z zaskarżeniem wyroku tut. Sądu II SA/Lu 952/24 nie stanowi przesłanki do zawieszenia postępowania, bowiem ostateczny akt administracyjny z uwagi na treść art. 61 p.p.s.a. podlega wykonaniu i może stanowić podstawę do dalszych działań organu.
Końcowo jeszcze raz należy przypomnieć, że w trakcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego organ nadzoru budowlanego sprawdza kompletność dokumentów legalizacyjnych oraz czy z ekspertyzy technicznej, o której mowa w art. 49g ust. 2 pkt 3, wynika, że stan techniczny obiektu budowlanego nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz pozwala na bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodne z dotychczasowym lub zamierzonym sposobem użytkowania. Mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy w postaci kompletnej dokumentacji legalizacyjnej brak było podstaw do odmowy zalegalizowania spornego budynku w sytuacji, gdyż wnioskodawczyni spełniła przesłanki wynikające z art. 49i ust. 1 pkt 1 P.b.
Reasumując, zdaniem Sądu kontrolowane decyzje organów nadzoru budowlanego obu instancji są prawidłowe, tj. zarówno doszło do zastosowania i prawidłowej wykładni przepisów materialnych (ustawy Prawo budowlane), jak i samo postępowanie zostało poprowadzone zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.