II SA/Lu 633/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2021-02-04
NSAbudowlaneWysokawsa
prawo budowlanerozbiórkaprzyłącze elektroenergetycznezłącze kabloweplan zagospodarowania przestrzennegosamowola budowlananadzór budowlanydecyzja administracyjnaskarga administracyjna

Podsumowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę spółki akcyjnej na decyzję nakazującą rozbiórkę przyłącza elektroenergetycznego i złącza kablowego, uznając ich lokalizację za niezgodną z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Spółka akcyjna zaskarżyła decyzję nakazującą rozbiórkę przyłącza elektroenergetycznego i złącza kablowego, argumentując, że ich budowa nie narusza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i że gmina nie podjęła działań w celu jego realizacji. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że lokalizacja urządzeń narusza plan, który przeznacza teren pod drogi pieszo-jezdne, a w takiej sytuacji rozbiórka jest jedynym możliwym rozstrzygnięciem.

Sprawa dotyczyła skargi [...] Spółki Akcyjnej na decyzję nakazującą rozbiórkę przyłącza elektroenergetycznego wraz ze złączem kablowym. Skarżąca spółka podnosiła, że budowa urządzeń nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje teren pod drogi pieszo-jezdne, a także zarzucała organom naruszenie przepisów KPA poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę. Sąd uznał, że organy prawidłowo zastosowały przepisy Prawa budowlanego, nakazując rozbiórkę, ponieważ zlokalizowanie przyłącza i złącza w obszarze przeznaczonym pod drogi pieszo-jezdne, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, narusza jego ustalenia. Sąd podkreślił, że w sytuacji naruszenia planu miejscowego, gdy nie jest możliwa legalizacja obiektu, organ jest zobowiązany do nakazania rozbiórki. Bezzasadny okazał się również zarzut naruszenia przepisów KPA, gdyż sąd uznał zebrany materiał dowodowy za wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, lokalizacja przyłącza i złącza w obszarze przeznaczonym pod drogi pieszo-jezdne narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co uzasadnia nakazanie rozbiórki.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że plan miejscowy jednoznacznie przeznacza teren pod drogi pieszo-jezdne, a umieszczenie tam przyłącza i złącza, nawet jeśli technicznie możliwe, koliduje z podstawowym przeznaczeniem terenu i nie jest dopuszczalne w sposób naruszający jego funkcję.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (13)

Główne

u.p.b. art. 50 § 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

u.p.b. art. 51 § 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

u.p.b. art. 51 § 7

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

u.p.z.p. art. 14 § 8

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.p.b. art. 29 § 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

u.p.b. art. 30 § 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.z.p. art. 35

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.e. art. 7 § 81

Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne

Argumenty

Skuteczne argumenty

Lokalizacja przyłącza i złącza narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który przeznacza teren pod drogi pieszo-jezdne. W przypadku naruszenia planu miejscowego, gdy nie jest możliwe przeprowadzenie procedury legalizacyjnej, organ jest zobowiązany do nakazania rozbiórki obiektu.

Odrzucone argumenty

Budowa przyłącza i złącza nie narusza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ pominął istotne okoliczności i zaniechał niezbędnych czynności dowodowych, nie zgromadził materiału dowodowego w sposób wyczerpujący.

Godne uwagi sformułowania

ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Rejonu ul. [...] i [...] w P. [...] stanowią obowiązujące prawo lokalne w sytuacji stwierdzenia wykonania złącza i przyłącza w miejscu, w którym plan miejscowy nie dopuszcza takiego obiektu nie ma prawnej możliwości doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem w drodze wydania decyzji, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowalnego. organ był zatem zobowiązany do wydania decyzji mającej na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez ich rozebranie

Skład orzekający

Grzegorz Grymuza

przewodniczący

Grażyna Pawlos-Janusz

członek

Bogusław Wiśniewski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących samowoli budowlanej, procedury naprawczej (art. 50 i 51), a także znaczenia i stosowania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w kontekście lokalizacji infrastruktury technicznej."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji naruszenia planu miejscowego przez infrastrukturę energetyczną na terenie przeznaczonym pod drogi. Może być mniej bezpośrednio stosowalne do innych typów naruszeń lub innych rodzajów infrastruktury.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje konflikt między rozwojem infrastruktury technicznej a planowaniem przestrzennym, co jest częstym problemem w praktyce. Pokazuje też, jak rygorystycznie sądy podchodzą do zgodności z planem miejscowym.

Przyłącze energetyczne do rozbiórki? Sąd administracyjny wyjaśnia, kiedy plan miejscowy jest ważniejszy niż inwestycja.

Sektor

budownictwo

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

II SA/Lu 633/20 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2021-02-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-10-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski /sprawozdawca/
Grażyna Pawlos-Janusz
Grzegorz Grymuza /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1537/21 - Wyrok NSA z 2022-10-19
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1, art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2020 poz 256
art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 lutego 2021 r. sprawy ze skargi [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki przyłącza elektroenergetycznego oddala skargę.
Uzasadnienie
Pismem dnia [...] października 2017r. A. Ś. zażądała wstrzymania prac polegających na budowie przez E. N. ogrodzenia na drodze gminnej nr [...] w P.. Podczas oględzin nieruchomości w dniu [...] listopada 2017r. strona zmodyfikowała swoje żądanie i wniosła o nakazanie rozbiórki wspomnianego ogrodzenia wraz z obudową złącza kablowego w szafce energetycznej usytuowanej w obrębie działki [...] w linii ogrodzenia z działką nr [...], stanowiącą wewnętrzną drogę dojazdową. Według ustaleń z oględzin wybudowane ogrodzenie ma długość 7,9m, zostało zrealizowane na 4 słupkach wbetonowanych w grunt, do których przymocowano siatkę stalową. W. ogrodzenia wynosi 1,56 cm, a maksymalna wysokość słupka - 1,66 cm. W odległości 9,77 m od skrajnego słupka wybudowano złącze energetyczne – szafkę z PCV o wysokości 1,1m i długości 65 cm. Doprowadzono do niego przyłącze energetyczne z budynku znajdującego się na działce [...] Jej właścicielka wyjaśniła, że budowa przyłącza została zrealizowana około 3 tygodni temu i będzie zgłoszona do odbioru przez [...]. Ustalono także, że działka [...] stanowiąca drogę dojazdową m.in do działki nr [...] stanowiącej własność A. Ś., została wydzielona w latach 40-tych ubiegłego wieku. Podczas kolejnych oględzin, tym razem z udziałem przedstawicieli [...], S.A w dniu 13 lutego 2018 r. stwierdzono, że przyłącze elektroenergetyczne do działki nr ewid.[...] zostało zrealizowane jako kablowe ziemne zgodnie z trasą przedstawioną na inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej, zgłoszonej do zasobów geodezyjnych Starostwa Powiatowego w P.. W trakcie oględzin ustalono także, iż obudowa złącza usytuowana jest w linii ogrodzenia działki nr ewid.[...] usytuowanego od strony działki sąsiedniej nr ewid.[...], a jej odległość od ogrodzenia z siatki działki nr ewid. [...] wynosi 4,30 m (pomiar odległości w tym samym miejscu do cokołu tego ogrodzenia dał wynik 4,22 m). Wyliczono ponadto, że odległość obudowy od budynku konstrukcji drewnianej usytuowanego na działce nr ewid.[...] wynosi 3,28 m, przy czym wysunięta jest poza płaszczyznę ogrodzenia z siatki w stronę działki nr ewid.[...] na odległość 12 cm. Obudowa została wykonana z PVC o wymiarach 65 cm x 25 cm i wysokości 107 cm. Obecni podczas oględzin uczestnicy wyjaśnili, że ogrodzenie działki nr ewid [...] od strony drogi dojazdowej (działki nr ewid.[...]), nie stanowi granicy działki [...] i na niej zostało zrealizowane wraz z obudową złącza kablowego przyłącza elektroenergetycznego. W trakcie oględzin ustalono, że inwestorem robót budowlanych, jak i właścicielem zrealizowanego przyłącza elektroenergetycznego jest [...] S.A. Oddział L.. Podczas oględzin ustalono również, że przedmiotowe przyłącze elektroenergetyczne zostało zrealizowane w listopadzie 2017 r. Obecny podczas oględzin pełnomocnik inwestora oświadczył, iż przedmiotowe przyłącze energetyczne zostało wybudowane zgodnie z dokumentacją techniczną oraz obowiązującymi w tym zakresie przepisami i obecnie jest wykorzystywane do dostarczenia energii elektrycznej do punktu odbioru E. N., zgodnie z zawartą umową na dostarczenie energii elektrycznej. Decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał [...] S. A. Oddział L. doprowadzenie wykonanego przyłącza elektroenergetycznego nn do działki nr [...] do stanu zgodnego z przepisami poprzez przebudowę złącza kablowego przyłącza elektroenergetycznego nn wraz z tym przyłączem elektroenergetycznym w sposób zgodny z przepisami i ustaleniami obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego z 2002 r. nr 47, poz. 68, w terminie do dnia 30 października 2019 r. Po rozpoznaniu odwołania [...] SA [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] r., uchylił decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ 1 instancji. Ponownie decyzją z dnia [...]., organ I instancji działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego nakazał [...] S.A. doprowadzenie wykonanego przyłącza elektroenergetycznego do stanu zgodnego z przepisami poprzez przebudowę złącza kablowego przyłącza elektroenergetycznego nn wraz z tym przyłączem elektroenergetycznym i usytuowanie ww. złącza kablowego na działce nr ewid.[...] przy linii rozgraniczającej tę działkę nr ewid.[...] z ulicą K. (działka nr ewid.[...]) w odległości co najmniej 4,00 m od istniejącej granicy pomiędzy działkami nr ewid.[...] i [...]. Następnie decyzją z dnia [...] r. organ uchylił własną decyzję i na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postępowanie w sprawie zawiesił. Po rozpoznaniu zażalenia E. N., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem z dnia [...] r., uchylił zaskarżone postanowienie w całości. Następnie decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. na postawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego nakazał [...] S.A. rozbiórkę wykonanego przyłącza elektroenergetycznego nn wraz ze złączem kablowym do działki nr ewid.[...] Zdaniem organu budowa przyłącza oraz złącza narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Rejonu ul. [...] i P. w P. przyjętego Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia 28 lutego 2002 r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego z 2002 r. nr 47, poz. 68. Zostały bowiem zrealizowane w obszarze przeznaczonym pod drogi pieszo – jezdne uniemożliwiając zapewnienie wymaganej planem minimalnej szerokości pasa drogowego określonej na 8m. Po rozpoznaniu odwołań [...] S.A. Oddział L. oraz E. N., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. Organ odwoławczy stwierdził, że w świetle przepisów Prawa budowlanego wykonanie przyłącza elektroenergetycznego wymagało dokonania zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej (zgodnie z art. 30 ust. pkt 1a Prawa budowlanego), bądź wymagało sporządzenia planu sytuacyjnego na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego budowlanej (zgodnie z art. 29a ust. 1 Prawa budowlanego), z zastosowaniem przepisów prawa energetycznego. Przepis art. 51 Prawa budowlanego stosowany jest w sytuacji wykonywania robót budowlanych w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 tj. bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia (pkt 1) lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska (pkt 2), lub na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego (pkt 3), lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach (pkt 4). Wówczas organ nadzoru budowlanego, w zależności od stwierdzonego naruszenia prawa, ma do dyspozycji następujące, wskazane w art. 51 ust. 1 powołanej ustawy rozstrzygnięcia: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Zgodnie z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 tej ustawy. Na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane organ nadzoru budowlanego obowiązany jest nakazać rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego niezgodnie z przepisami, w sytuacji, gdy nie jest możliwe przeprowadzenie procesu jego legalizacji. Według organu zrealizowane przyłącze elektroenergetyczne nie stanowi samowoli budowlanej ani też nie zostało wykonane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, a także nie stwierdzono naruszenia przepisów techniczno-budowlanych, w zakresie mogącym powodować powstanie takiego zagrożenia. Jednak w ocenie organu roboty zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, a więc w aspekcie zgodności z przepisami, w tym ustaleniami obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Również w ocenie organu odwoławczego usytuowanie przedmiotowego złącza kablowego i przyłącza elektroenergetycznego narusza przepisy obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego z 2002 r. nr 47, poz. 68, z którego wynika, iż teren obejmujący działkę nr ewid.[...] wraz z częścią terenu przyległych działek o nr ewid.[...] i [...] oraz dalszych działek przeznacza się pod drogi pieszo-jezdne oznaczone na rysunku planu symbolem KX. W sytuacji, gdy obiekt budowlany narusza obowiązujące regulacje miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co ma miejsce w niniejszej sprawie, ustawodawca nie pozostawił organowi wyboru w zakresie treści rozstrzygnięcia, obligując go do nakazania rozbiórki, a tym samym, wykluczył możliwość przeprowadzenia procedury legalizacyjnej obiektu. W tej sytuacji organ I instancji nie miał więc podstaw, do zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] S.A. zarzuciła decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] naruszenie art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 1 i art. 51 ust 7 ustawy Prawo budowlane polegające na nakazaniu rozbiórki przyłącza, podczas gdy jego wybudowanie nie odbiegało od ustaleń i warunków określonych w przepisach obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tj. Uchwały nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...].; ponadto art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 kpa polegające na pominięciu w sprawie określonych istotnych okoliczności, zaniechanie niezbędnych czynności dowodowych, w tym nie zgromadzenie materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, w szczególności z uwagi na brak stanowiska właściciela nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka [...], tj. Gminy [...] w zakresie realizacji zapisów planu oraz możliwości wybudowania przedmiotowych urządzeń. W uzasadnieniu podano, że wspomniany plan miejscowy nie zabrania budowania na przedmiotowym terenie urządzeń infrastruktury technicznej. W uchwale wskazano jedynie, że część działki oznaczonej nr [...] jest przewidziana pod budowę drogi pieszo - jezdnej. Powyższy zapis nie wyklucza usytuowania na tym terenie urządzeń elektroenergetycznych. W ocenie spółki wybudowane urządzenia (w znacznej mierze podziemne) nie muszą kolidować z planowanym na tym terenie ciągiem pieszo-jezdnym. Budowa urządzeń elektroenergetycznych pod ciągami pieszo - jezdnymi jest technicznie możliwa i nagminnie stosowana, a zarządca drogi wydaje stosowne decyzje wyrażające zgodę na zajęcie pasa drogowego. Skarżąca zwróciła uwagę, że od 2002r. Gmina [...] nie podjęła żadnych kroków w celu realizacji zapisów zmienionego planu, w szczególności wydzielenia działek pod planowane drogi, przedwczesne jest zatem stwierdzenie o nielegalności budowy urządzeń z uwagi na jego zapisy.
Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Bezzasadny jest zarzut naruszenia przez organ art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 kpa, polegający zdaniem skarżącej spółki na pominięciu w sprawie określonych istotnych okoliczności i zaniechaniu niezbędnych czynności dowodowych, co miałoby prowadzić do wniosku, że materiał dowody nie został zgromadzony w sposób wyczerpujący. Formułując swoje zastrzeżenie sama skarżąca nie wskazała jednak, jakie dowody istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały przez organ pominięte, poza brakiem przesłuchania właściciela działki [...], co nie miało większego znaczenia. Nigdy przecież nie kwestionowano, że w linii ogrodzenia działki nr ewid.[...] usytuowanego od strony działki sąsiedniej nr ewid.[...], będącą własnością G. P. i stanowiącej wewnętrzną drogę dojazdową, wybudowano obudowę złącza energetycznego do którego doprowadzono przyłącze energetyczne zasilające budynek znajdujący się na działce [...] Dokumentacja zdjęciowa potwierdza, że została usytuowana w jej ogrodzeniu po usunięciu części siatki ogrodzeniowej odpowiadające wymiarom szafki. Według pomiarów wykonanych podczas oględzin obudowa wykonana z PCV posiada wymiary 65 cm x 25 cm i wysokość 107 cm, znajduje się w odległości 4,30 m od ogrodzenia z siatki działki nr ewid. [...] ( 4,22m od cokołu ogrodzenia ) oraz 3,28 m od budynku o konstrukcji drewnianej usytuowanego na działce nr ewid.[...], przy czym obudowa wysunięta jest poza płaszczyznę ogrodzenia z siatki w stronę drogi dojazdowej (działki nr ewid.[...]) na odległość 12 cm. Według oświadczenia pełnomocnika właścicielki działki [...] złożonego podczas oględzin jakie miały miejsce[...] lutego 2018r. złącze miało zostać wykonane w 2017r. Wyjaśnił ponadto, że ogrodzenie działki od strony działki [...] nie pokrywa się z jej granicą, a wykonane zostało na samej działce. Samo przyłącze elektroenergetyczne do działki nr ewid.[...] zostało zrealizowane jako kablowe ziemne zgodnie z trasą przedstawioną na inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej, zgłoszonej do zasobów geodezyjnych Starostwa Powiatowego w P. [...] listopada 2017r. Warto zauważyć, że obecni podczas oględzin 13 lutego 2018r. przedstawiciele skarżącej nie wnosili żadnych uwag dotyczących okoliczności dotyczących posadowienia złącza. Podobnie w odwołaniu od decyzji nie zgłaszano zastrzeżeń co do ustalonego stanu faktycznego. W jego zaś świetle zastosowane przez organy rozstrzygnięcie uznać trzeba za prawidłowe. Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w przypadkach innych, niż określone w art. 48 ust.1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust.1 , lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Przepis ten obejmuje zatem samowolnie realizowane roboty budowlane nie będące budową, ale wymagające pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, oraz wszystkie roboty budowlane wykonywane w warunkach opisanych w pkt.2 – 4. Rację ma organ, że budowa zarówno złącza elektromagnetycznego jak i przyłącza mogła być rozpatrywana w świetle przesłanek o jakich mowa w art. 50 ust.2 i 4 ustawy. Złącza kablowe stanowią element składowy kablowej sieci elektroenergetycznej w tym przypadku niskiego napięcia ( poniżej 1 Kv) N, której budowa zgodnie z art. 29 ust. 19a lit. a ustawy prawo budowlane obowiązującego w dacie jego realizacji nie wymagała pozwolenia na budowę, ale zgłoszenia stosownie do art. 30 ust. 1 ustawy. Jest to urządzenie elektryczne w którym następuje połączenie wspólnej sieci elektrycznej rozdzielczej z instalacją elektryczną odbiorcy. Umożliwia wprowadzenie przewodów sieci elektrycznej rozdzielczej z jednej strony i wyprowadzenie przyłącza bezpośredniego zasilającego dany obiekt. Jest to zatem miejsce do którego można przyłączyć przyłącze energetyczne. Skoro stanowi element linii elektroenergetycznej złącze można zatem zaliczyć do kategorii budowli opisanych w art. 3 ust. 3 prawa budowlanego. Ponieważ zgłoszenia wymaga cała sieć energetyczna uzasadnione jest przekonanie, że samowolna budowa jedynie przyłącza może być przedmiotem postępowania naprawczego. Z kolei art. 7 ust. 81 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne ( Dz. U z 2020r. poz. 833 ) stanowi, że przez realizację przyłączenia urządzeń, instalacji lub sieci do sieci elektroenergetycznej lub do sieci ciepłowniczej rozumie się budowę odcinka lub elementu sieci służącego do połączenia urządzeń, instalacji lub sieci podmiotu ubiegającego się o ich przyłączenie do sieci elektroenergetycznej lub do sieci ciepłowniczej, z pozostałą częścią sieci. Dla zastosowania art. 50 ust.1 ustawy nie może mieć decydującego znaczenia, że przyłącze energetyczne jest urządzeniem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, jako techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, co miałoby wykluczać je z procedury naprawczej. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 października 2019r. ( II OSK 2900/17 opubl. w CBOSA ) urządzenia budowlane stanowią część obiektu budowlanego (wymienionego w art. 3 pkt 1) pełniąc wobec niego, technicznie rzecz ujmując, rolę służebną, albo też w pewnych przypadkach, jeśli budowane są jako obiekty odrębne, mieszczą się również w pojęciu obiektu budowlanego w kategorii budowli. Fakt, że zdefiniowano urządzenia budowlane oddzielnie, w dalszej części art. 3 (podobnie jak inne obiekty) nie oznacza, że posiadają one samodzielny byt prawny wykraczający poza granice określone w pkt 1 art. 3, gdyż urządzenia budowlane ze swojej istoty, wynikającej z definicji stanowią część obiektu budowlanego. Jeśli zatem przyjąć, że przyłącze energetyczne w przypadku istnienia budynku, jak w tej sprawie, stanowi urządzenie budowlane zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, konsekwentnie trzeba przyjąć, że jest ono częścią obiektu budowlanego do którego ma zastosowanie art. 50 ust.1. Odmiennej oceny nie uzasadnia tryb w jakim w rozpoznawanej sprawie zrealizowano przyłącze. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 20 ustawy ( zgodnie z treścią w dacie budowy ) budowa przyłączy zwolniona była z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, wymagała jednak – stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1a – dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, z zastrzeżeniem art. 29a. Zgodnie z tym przepisem budowa przyłączy może być prowadzona bez dokonywania jakichkolwiek czynności przed organami administracji budowlanej. Zobowiązany jest wówczas spełnić wymóg sporządzenia planu sytuacyjnego przyłącza na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz stosowania odpowiednich przepisów Do planu sytuacyjnego znajdują zastosowanie postanowienia ustawy z dnia [...] r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Z akt sprawy wynika, że ta właśnie procedura została zastosowana przy budowie przyłącza do działki [...] Prawdą jest, że w orzecznictwie był wyrażany pogląd, zgodnie z którym realizowana w tym trybie budowa przyłączy zwolniona jest od reglamentacji przepisami prawa budowlanego. Jednak w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 października 2016 r. ( II OPS 1/16 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ), powołanej zresztą przez organ I instancji, stwierdzono, że do robót budowlanych i obiektów budowlanych, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia, mogą być stosowane przepisy art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, a także art. 51 ust. 7 tej ustawy, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust.1 pkt. 2 lub pkt 4 in fine. Tryb naprawczy może zatem dotyczyć również robót budowlanych, gdy pozwolenie bądź zgłoszenie w ogóle nie jest wymagane, tj. gdy nie podlegają one regulacjom Prawa budowlanego. Ma to miejsce w sytuacji, gdy wykonywane są (lub gdy już zostały wykonane – art. 51 ust. 7) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska (art. 50 ust. 1 pkt 2) lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach ( pkt. 4 ). Z kolei w orzecznictwie od dawna wyrażany jest pogląd, zgodnie z którym stan zgodności z prawem w rozumieniu art. 50 ust. 1 pkt. 4 prawa budowlanego oznacza również zgodność z przepisami określającymi ład przestrzenny na danym terenie. Do przepisów tych zalicza się ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który uchwalony i opublikowany zgodnie z właściwymi przepisami prawa ma moc powszechnie obowiązującą na obszarze nim objętym. Zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest obowiązującym prawem lokalnym i jego ustalenia wiążą organy administracji publicznej wszystkich szczebli, a wydawane przez nie decyzje administracyjne podlegają sądowej kontroli zarówno w zakresie ich zgodności z ustawami jak i obowiązującym prawem lokalnym. Jest jasne, że ustalenia planów zagospodarowania przestrzennego zawierają ograniczenia w zakresie określonego w art. 140 Kodeksu cywilnego władztwa nad gruntem i właśnie w takich granicach właściciel może korzystać z gruntu, rozporządzać nim i dokonywać jego zabudowy ( tak NSA w wyrokach z dnia 9 kwietnia 2009 r. II OSK 534/08, 6 marca 2012 r. II OSK 2477/10, 3 lipca 2012 r. II OSK 755/11, 19 lutego 2015 r. II OSK 1743/13 i 6 grudnia 2017 r. II OSK 151/17 opubl. w CBOSA ). Wbrew przekonaniu skarżącej wyrażona przez organ ocena zgodności budowy przedmiotowego złącza i przyłącza z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Rejonu ul. [...] i [...] w P. przyjętego Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego z 2002 r. nr 47, poz. 68, w terminie do dnia 30 października 2019 r. jest trafna. Według części graficznej uchwały działka nr [...] opisana jest symbolem KX oznaczającym drogi pieszo - jezdne o szerokości pasa drogowego minimum 8m z nieprzekraczalną linią zabudowy jako minimalna odległość od linii rozgraniczających budynków przeznaczonych na stały pobyt ludzi zabudowy jednorodzinnej - 4m i 2m dla budynków nie przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Pod funkcję drogi obok funkcji MN zabudowy jednorodzinnej przeznaczona jest także działka [...] Stosownie do notatki z 24 września 2019r. spisanej przez pracownika PINB z działki [...] pod drogę ma zostać przeznaczone od 3 do 3,5m. Według szkicu z 27 listopada 2017r. droga [...] ma szerokość od granicy ogrodzenia działki [...] do ogrodzenia działki [...] od 396 do 424 cm. Z kolei złącze elektroenergetyczne jest usytuowane w linii ogrodzenia co potwierdza zdjęcie znajdujące się w aktach z którego wynika, że dla jego budowy wycięto część siatki metalowej. Stan ten potwierdza inwentaryzacja powykonawcza przedmiotowego złącza i przyłącza. Oznacza to, że zostały wykonane na obszarze przeznaczonym pod budowę ciągu pieszo - jezdnego. Wprawdzie § 3 pkt.6 uchwały w poszczególnych terenach dopuszcza lokalizację nie przedstawionych na rysunku planu obiektów i sieci infrastruktury gazowej, energetycznej, wodnej, kanalizacyjnej i telekomunikacyjnej oraz obiektów gospodarki odpadami nie związanych z podłożem, służących bezpośredniej obsłudze tych terenów, jednak w sposób nie kolidujący z podstawowym przeznaczeniem tych terenów. Z kolei definicja podstawowego przeznaczenia zawarta w planie oznacza dominujące przeznaczenie terenu, wyodrębnionego liniami rozgraniczającymi. W ten sposób został wyznaczony ciąg pieszo – jezdny w ciągu obecnej drogi dojazdowej na działce [...] Przeciwko stanowisku organów nie może przemawiać podnoszona w skardze teza o możliwości lokalizowania urządzeń elektroenergetycznych pod ciągami pieszo jezdnymi. Jakkolwiek uwaga ta może dotyczyć przyłączy, to trudno przecież zaakceptować umieszczenie w ten sposób złącza elektroenergetycznego w postaci szafki. Zwrócić też należy uwagę na istotne powiązanie ze sobą tych dwóch urządzeń, skoro bez istnienia złącza nie będzie możliwości doprowadzenia przyłącza elektroenergetycznego. W sytuacji stwierdzenia wykonania złącza i przyłącza w miejscu, w którym plan miejscowy nie dopuszcza takiego obiektu nie ma prawnej możliwości doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem w drodze wydania decyzji, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowalnego. Organ był zatem zobowiązany do wydania decyzji mającej na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez ich rozebranie Z uwagi na rodzaj obiektów i fakt, że prace przy nich były zakończone, prawidłowo zatem zastosowano przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz art. 51 ust. 7 prawa budowlanego. Odmiennego stanowiska nie uzasadnia podnoszona w skardze okoliczność bierności gminy w realizacji ustaleń planu, chociaż co do zasady uwagi skarżącej uznać należy za słuszne. Jest jasne, że czynnikiem decydujący jest zazwyczaj możliwość finansowania konkretnych przedsięwzięć, nie czyni to jednak ustaleń plany bezużytecznych, jak zdaje się wskazywać skarżąca w odwołaniu. Prawdą jest, że w orzecznictwie wielokrotnie zwracana uwagę na kwestie rezerwacji terenu na określone inwestycje, które nie były realizowane, w praktyce uniemożliwiając możliwości zabudowy działek zgodnie z wolą ich właścicieli. Niemniej jednak to właśnie w planie miejscowym zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustala się przeznaczenie terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określa sposoby zagospodarowania i warunków zabudowy terenu, wprowadzając ograniczenia w wykonywaniu uprawnień właścicieli nieruchomości. Trzeba jednak podkreślić, że w każdym przypadku zmiany planu miejscowego organ administracji ma obowiązek zastosować zawarte w akcie prawa miejscowego przepisy przejściowe oraz regulację art. 35 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowiącego, że tereny, których przeznaczenie planu miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem, chyba że w planie ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania. W rozpoznawanej sprawie § 3 pkt. 9 uchwały jednoznacznie stanowi, że tereny dla których plan przewiduje przeznaczenie inne, niż dotychczasowe, mogą być do czasu ich zagospodarowania zgodnie z planem, użytkowane w sposób dotychczasowy. Na terenach tych zakazuje się jednak budowy nowych i rozbudowy istniejących obiektów sprzecznych z funkcją przewidzianą w planie oraz remontów generalnych wymagających pozwolenia na budowę. Wprawdzie budowa drogi nie zmienia przeznaczenia działki [...], to jednak w wyniku jej realizacji zmienione zostanie przeznaczenie części działki [...], stąd też powyższe ustalenie powinno być respektowane.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2019r. poz. 2325 ) skargę należało oddalić.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę