II SA/LU 346/04

II SA/Lu 346/04 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-11-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-06-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Stelmasiak /sprawozdawca/
Joanna Cylc-Malec
Maciej Kierek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
II OSK 271/05 - Postanowienie NSA z 2005-07-05
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
art. 101 ust.1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
art.28
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.
Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
art. 85 ust.2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par.1 pkt.6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.), Protokolant stażysta Monika Kowalik, po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J.Z. i P.Z. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Uzasadnienie
Rada Gminy uchwałą Nr [...] z dnia [...] roku wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 roku, Nr 142 poz. 1591 ze zm.), art. 8 ust. 1, art. 10, art. 26, art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz.U. z 1999 roku Nr 15, poz. 139 ze zm.), art. 85 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z dnia 10 maja 2003 roku Nr 80, poz. 717), a także uchwały Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] roku – o przystąpieniu do sporządzania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy - uchwaliła zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy
W § 1 ust. 1 przedmiotowej uchwały stwierdziła, że zmiana dotyczy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Gminnej Rady Narodowej z dnia [...] roku oraz zmianą wprowadzoną Uchwałą Gminnej Rady Narodowej [...] Rady Gminy z dnia [...] roku w granicach administracyjnych działek nr nr [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...] [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...],, [...], [...] [...], [...], [...], [...] [...], [...] położonych we wsi K.S. w obrębie M.N. . Ponadto powyższy plan otrzymuje nazwę "Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy – II Etap".
Następnie skarżący, tj. P.Z. i J.Z. w dniu 7 kwietnia 2004r. wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego dokonanego zaskarżoną Uchwałą Nr [...].
Z kolei już w dniu 24 maja 2004 roku P.Z. i J.Z. złożyli skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Rady Gminy na Uchwałę Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] roku w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy w granicach administracyjnych działek nr nr [...], [...], [...] [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...],, [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...] – II etap domagając się uchylenia przedmiotowej uchwały Rady Gminy.
W uzasadnieniu stwierdzili, że zaskarżona uchwała Rady Gminy naruszyła ich zdaniem w szczególności przepisy art. 21, art. 22, art. 32 i art. 64 Konstytucji RP oraz przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym, jak również przepisy nowej ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Skarżący podkreślili także, że zgodnie z art. 52 § 4 w związku z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu wnieśli w tym trybie po uprzednim wezwaniu Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa w tym zakresie.
Jednocześnie stwierdzili, że Rada Gminy podjęła przedmiotową uchwałę przez rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie skargi na jej uchwałę o odrzuceniu zarzutów dotyczących terenu objętego ustaleniami tego planu, co nastąpiło wyrokiem z dnia 16 grudnia 2003 roku.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy podtrzymała swoje stanowisko i wystąpiła o jej oddalenie. Ponadto wystąpiła na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) o dołączenie akt spraw Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie oznaczonych sygnaturami: II SA/Lu 138/02, II SA/Lu 139/02, II SA/Lu 1147/02 i przeprowadzenie dowodu z tych akt.
Jednocześnie dodała, że skarżący ponownie powołują się w uzasadnieniu skargi na fakt, iż zaskarżona Uchwała Rady Gminy jest nieważna, gdyż została podjęta przed rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie skargi na uchwałę Rady Gminy o odrzuceniu zarzutu dotyczącego terenu objętego ustaleniami tego planu oraz dołączają do skargi fragmenty skargi kasacyjnej złożonej do NSA w Warszawie. Odnosząc się do tego zarzutu Rada Gminy podniosła, że zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz. U. z 1999 r., Nr 15, poz. 139 ze zm.), której przepisy – mimo utraty mocy obowiązującej z mocy art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym mają zastosowanie w niniejszej sprawie – Wójt Gminy przedstawia Radzie Gminy do uchwalenia projekt planu uwzględniający orzeczenia sądu administracyjnego wydane w związku ze złożonymi zarzutami. Jednak – co wynika z § 1 ust. 1 - zaskarżonej już w innym postępowaniu - Uchwały Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] roku w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy – Rada Gminy przystąpiła wówczas do uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowani przestrzennego gminy z wyłączeniem działek stanowiących własność P.Z. objętych toczącym się i nie zakończonym postępowaniem przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w przedmiocie rozpoznania skargi o odrzuceniu zarzutów do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z kolei motywy podjęcia przedmiotowych działań oraz ich uzasadnienie prawne i faktyczne zawiera odpowiedź na skargę z dnia 8 marca 2004 roku Rady Gminy przesłaną wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w związku z zaskarżeniem Uchwały Nr [...] z dnia [...] roku. Ponadto Rada Gminy podkreśliła, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie wyrokami z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawach oznaczonych sygn. akt: II SA/Lu 1147/02, II SA/Lu 138/02 i II SA/Lu 139/03) oddalił skargi P.Z. wniesione na uchwały: Nr [...] z dnia [...] roku, nr [...] z dnia [...] roku i Nr [...] z dnia [...] roku Rady Gminy w sprawie odrzucenia zarzutów co do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy
Rada Gminy podniosła również zarzut przedwczesności skargi o czym był również informowany skarżący, gdyż skarga wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, kierowana może być tylko przeciwko aktowi, który uzyskał moc obowiązującą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kognicja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
W przedmiotowej sprawie skarżący, tj. J.Z. i P.Z. wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] roku w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Dyspozycja art. 101 ust. 1 tejże ustawy stanowi, że każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w zakresie administracji publicznej może – po bezskutecznym wezwaniu jej do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć daną uchwałę do sądu administracyjnego. Natomiast w świetle dyspozycji art. 101 ust. 3 cyt. wyżej ustawy w zakresie wezwania do usunięcia naruszenia prawa stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Jednak w przedmiotowej sprawie zaskarżona uchwała Rady Gminy zarówno w dniu wezwania przez skarżących do usunięcia naruszenia prawa, tj. 7 kwietnia 2004 roku jak i wniesienia skargi do Sądu, tj. 24 maja 2004 roku nie weszła jeszcze w życie, czyli nie wywołała w tym zakresie skutków prawnych. Jej promulgacja nastąpiła bowiem w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr [...] z dnia [...] roku, czyli biorąc pod uwagę okres vacatio legis, weszła w życie dopiero z dniem 18 czerwca 2004 roku.
Oznacza to, że w dacie wniesienia skargi do sądu przez skarżących, tj. 24 maja 2004 roku przedmiotowa uchwała Rady Gminy nie miała mocy obowiązującej jako akt prawa miejscowego w rozumieniu art. 94 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 roku. Wynika to także z tego, że zgodnie z dyspozycją art. 7 w związku z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz. U. z 1999 roku Nr 15, poz. 139 ze zm.) i na podstawie art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem gminnym, a uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązuje nie wcześniej niż po upływie 14 dni od daty ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa.
Dlatego też zaskarżona uchwała Rady Gminy w dacie wniesienia skargi do sądu za pośrednictwem tejże Rady Gminy nie mogła naruszyć interesu prawnego lub uprawnienia skarżących, ponieważ nie weszła jeszcze w życie, czyli nie wywołała skutków prawnych jako akt prawa miejscowego w rozumieniu art. 101 ust. 1 i 3 cyt. ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 3 § 2 pkt 5 i art. 52 § 4 oraz art. 53 § 2 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tej sytuacji prawnej i faktycznej, skarżący mogą wystąpić z wnioskiem do Rady Gminy o przywrócenie terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i jednocześnie złożyć przedmiotowe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W sytuacji skarżących mogą bowiem wystąpić uprawdopodobnione przesłanki do przywrócenia terminu w trybie art. 101 ust. 1 i 3 cyt. ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 58 § 1 i § 2 kpa – co następnie umożliwi skarżącym wniesienie skargi do Sądu w trybie art. 53 § 2 w związku z art. 54 § 1 i § 2 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd orzekł jak w sentencji.