II SA/Lu 605/23

II SA/Lu 605/23 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2023-10-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Ostrowska
Grzegorz Grymuza /sprawozdawca/
Jerzy Parchomiuk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 2268
art. 60
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Asesor sądowy Anna Ostrowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 października 2023 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 18 maja 2023 r., znak: SKO.41/2405/OS/2023 w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie decyzją z dnia 18 maja 2023 r., znak: SKO.41/2405/OS/2023, po rozpatrzeniu odwołania opiekuna prawnego R. D. - B. D. (dalej jako: "skarżąca"), utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy W. przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w W. w przedmiocie zmiany decyzji z dnia 26 lipca 2021 r. Nr OPS.4215/000177/21 poprzez ustalenie od dnia 1 kwietnia 2022 r. opłaty za pobyt R. D. w Domu Pomocy Społecznej im. [...] w Ś. w wysokości 2 449,82 zł miesięcznie.
Rozstrzygnięcie organu zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny:
Decyzja z dnia 26 lipca 2021 r. Nr OPS.4215/000177/21 wydaną z upoważnienia Wójta Gminy W. przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w W. zmieniona została decyzja z dnia 26 lipca 2021 r. Nr OPS.4215/000177/21 poprzez ustalenie od dnia 1 kwietnia 2022 r. opłaty za pobyt R. D. w Domu Pomocy Społecznej im. [...] w Ś. w wysokości 2449,82 zł miesięcznie, tj. wysokości 70 % uzyskiwanego dochodu.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zmiana wysokość opłat za pobyt w DPS nastąpiła w związku z waloryzacją świadczenia wypłacanego przez ZUS i zmianą wysokości dochodu. Organ wskazał, że średni koszt utrzymania w Domu Pomocy Społecznej im. [...] w Ś. wprowadzony zarządzeniem Starosty Świdnickiego Nr 25/2022 z dnia 21 lutego 2022 r. wynosi 4482,00 zł miesięcznie. Źródło dochodu strony stanowi świadczenie z ZUS w wysokości 3122,90 zł oraz dochód z gospodarstwa rolnego 376,84 zł, a łącznie jest to kwota 3499,90 zł. W myśl art. 61 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej odpłatność za pobyt w placówce wynosi 70 % dochodu netto, czyli 2449,82 zł miesięcznie. Stosownie do art. 61 ust. 2 pkt 3 ustawy opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnosi gmina, z której osoba została skierowana w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej, a opłatą wnoszoną przez mieszkańca w wysokości 2 032,18 zł miesięcznie od dnia 1 kwietnia 2022r.
W wyniku odwołania wniesionego przez opiekuna prawnego R. D. - B. D. w sprawie orzekało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, które decyzją z dnia 18 maja 2023 r., znak: SKO.41/2405/OS/2023 utrzymało w mocy rozstrzygnięcie w przedmiocie zmiany decyzji z dnia 26 lipca 2021 r. Nr OPS.4215/000177/21 poprzez ustalenie od dnia 1 kwietnia 2022 r. opłaty za pobyt R. D. w Domu Pomocy Społecznej im. [...] w Ś. w wysokości [...] zł miesięcznie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, odwołując się do przepisów art. 60 ust. 1 i 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, wskazało, że decyzją z dnia 26 lipca 2021 r. Nr [...] ustalona została odpłatność za pobyt R. D. w Domu Pomocy Społecznej im. [...] w Ś. w wysokości 2251,02 zł miesięcznie Ustalając odpłatność organ uwzględnił uzyskiwany przez stronę dochód w wysokość 3215,74 zł, na który składało świadczenie rentowe wypłacane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział [...], tj. renta rodzinna w zbiegu z rentą socjalną i dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 2879,31 zł oraz dochód z gospodarstwa rolnego w kwocie 336,43 zł.
Na podstawie przeprowadzonej w dniu 24 maja 2022 r. aktualizacji wywiadu środowiskowego oraz dołączonych do akt sprawy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 marca 2022 r. znak: WZR7040483602/15 organ ustalił, że w związku z waloryzacją pobieranego świadczenia od dnia 1 marca 2022 r. strona uprawniona została do renty rodzinnej w zbiegu z rentą socjalną i dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 3 122,90 zł. Ponadto uzyskuje dochód z gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,0923 ha przeliczeniowych w kwocie 376,84 zł. Łącznie miesięczny dochód wynosi 3499,74 zł.
Jak stwierdziło Kolegium przeprowadzone postępowanie wykazało, że w stosunku do kwoty 3215,74 zł uwzględnionej przy ustalaniu odpłatności za pobyt w DPS decyzją z dnia 26 lipca 2021 r. Nr OPS.4215/000177/21 doszło do zwiększenia dochodu o kwotę 284,00 zł, co stosownie do art. 106 ust. 5 przy uwzględnieniu art. 106 ust. 3a ustawy o pomocy społecznej oraz zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy uzasadnia zmianę odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej im. [...] a w Ś. w wysokości 70 % uzyskiwanego dochodu, tj. 2449,82 zł miesięcznie.
Z tych też względów Kolegium uznało za bezpodstawny zarzut błędnego ustalenia kosztu utrzymania w DPS. Mając na względzie, że R. D. przebywa w domu pomocy społecznej położonym na terenie Powiatu Świdnickiego, koszt utrzymania w placówce ustalony został na podstawie zarządzenia Nr 25/2022 Starosty Świdnickiego z dnia 21 lutego 2022 r. w sprawie średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca w domach pomocy społecznej funkcjonujących na terenie Powiatu Świdnickiego w 2022 r. (Dz. Urzęd. Woj. Lub. z 2022 r. poz. 933) zgodnie z którym średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca w 2022 r. w Domu Pomocy Społecznej im. [...] w Ś. wynosi 4482,00 zł miesięcznie.
W odniesieniu do zarzutu zmiany decyzji w części dotyczącej wysokości opłat z datą wsteczną organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych zmiana decyzji ustalającej wysokość odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej może wywołać skutek prawny od daty wskazanej w rozstrzygnięciu, która była wcześniejsza od daty wydania decyzji zmieniającej. Decyzja zmieniająca, oparta o powołany art. 106 ust. 5 u.p.s., pozostaje w związku z. zaistnieniem określonych przesłanek faktycznych, stanowiących podstawę powstania określonych skutków prawnych co wpływa na jej temporalną skuteczność.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie została zaskarżona przez opiekuna prawnego R. D. - B. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
W skardze zarzucono decyzji:
1. naruszenie przepisów postępowania art. 77 § 1 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
2. nierozpoznanie Odwołania od Decyzji nr OPS.4215/000159/22 wydana w dniu 30.05.2022 roku dostarczona i otrzymana 8 czerwca 2022 r.
Wskazując na takie zarzuty w skardze wniesiono o uchylenie decyzji organów obu instancji.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej jako: "p.p.s.a."). Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia, jego zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie postanowienia następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Skarga w sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygając w sprawie organ nie naruszył także przepisów prawa materialnego.
Już w tym miejscu należy podkreślić, że ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji znajdują potwierdzenie w niewadliwie zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, wobec czego materiał ten należało uznać za wystarczający do podjęcia prawidłowej i zgodnej z prawem decyzji w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.
Organ administracji dokonał także właściwej wykładni przepisów prawa materialnego, jak też prawidłowo zastosował normy prawne do ustalonego w sprawie stanu faktycznego.
W myśl przepisu art. 7 k.p.a., organ administracji podejmuje wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zaś zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Przez rozpatrzenie całego materiału dowodowego należy rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Ocena dowodów powinna być dokonana na podstawie całego zebranego materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.).
Organ administracyjny jest więc zobowiązany na podstawie przytoczonych przepisów do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności proceduralnych w celu zebrania pełnego materiału dowodowego, dopiero bowiem wówczas może ocenić, czy dana okoliczność została wyjaśniona i udowodniona.
W rozpoznawanej sprawie organ administracji nie naruszył wskazanych reguł postępowania. Organ zebrał wyczerpująco cały materiał dowodowy, rozważył go i poddał ocenie, zgodnie z regułami wynikającymi z przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ustalił dokładnie stan faktyczny i wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy, mając na względzie treść mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa.
Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ wziął pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i dowody zgromadzone w aktach sprawy, w tym także te związane z sytuacją dochodową mieszkańca domu pomocy społecznej.
Ustalenia organu w tym zakresie nie budzą zastrzeżeń. Ustalenia te wynikają bowiem z przeprowadzonych w sprawie i wskazanych w uzasadnieniu decyzji dowodów. Większość dowodów, które stanowiły podstawę ustaleń dokonanych w sprawie, to dowody w postaci dokumentów urzędowych, których prawdziwość w żaden sposób nie została podważona.
Podkreślić należy również, że także sama skarżąca nie wskazuje takich środków dowodowych, które będąc pominięte przez organ, miałyby znaczenie dla ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.
Organ nie naruszył także dyspozycji art. 6 k.p.a.
Zasada legalizmu (praworządności) oznacza, że organ musi działać na podstawie i w granicach prawa.
W sprawie organ działał na podstawie przepisów obowiązującego prawa.
Nie ma podstaw do podzielenia zarzutu naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wszystkie elementy wymagane powyższym przepisem, co umożliwia przeprowadzenie kontroli sądowej wydanego przez organ rozstrzygnięcia. W motywach zaskarżonej decyzji organ odwoławczy rzeczowo i z poszanowaniem reguł określonych w art. 107 § 3 k.p.a. wyjaśnił przesłanki natury faktycznej i prawnej podjętego rozstrzygnięcia.
Brak jest również podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego.
Prawnomaterialną podstawę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2023 r., poz. 901 ze zm. - dalej jako: "ustawa o pomocy społecznej" lub "u.p.s.").
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie utrzymało w mocy rozstrzygnięcie w przedmiocie zmiany decyzji z dnia 26 lipca 2021 r. Nr OPS.4215/000177/21 poprzez ustalenie od dnia 1 kwietnia 2022 r. opłaty za pobyt R. D. w Domu Pomocy Społecznej im. [...] w Ś. w wysokości 2449,82 zł miesięcznie.
W realiach sprawy brak jest podstaw do tego, by zakwestionować zgodność z prawem przedmiotowej decyzji.
Pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca, przy czym średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca w domu pomocy społecznej o zasięgu powiatowym - ustala starosta i ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym, nie później niż do dnia 31 marca każdego roku (art. 60 ust. 1 i 2 u.p.s.).
Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.p.s. obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są w kolejności:
1) mieszkaniec domu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka,
2) małżonek, zstępni przed wstępnymi,
3) gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej.
Z powyższego wynika, że pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny, a w pierwszej kolejności podmiotem obowiązanym do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej jest sam mieszkaniec domu pomocy społecznej, przy czym górną granicą opłaty ponoszonej przez mieszkańca gminy jest 70% jego dochodu (art. 61 ust. 2 pkt 1 u.p.s.).
Tym samym nie budzi wątpliwości, że R. D., jako mieszkaniec domu pomocy społecznej, jest osoba zobowiązaną do ponoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.
W sprawie wysokość opłaty za pobyt R. D. za pobyt w domu pomocy społecznej została już uprzednio ustalona ostateczną decyzją z dnia 26 lipca 2021 r. Nr OPS.4215/000177/21, przy czym obecnie zaskarżonym rozstrzygnięciem ustalono opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej w nowej wysokości.
Zgodnie z art. 106 ust. 5 u.p.s. decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony.
Z powyższego wynika zatem, że zmiana sytuacji dochodowej mieszkańca domu pomocy społecznej R. D. upoważniała organ do zmiany wcześniejszej decyzji oraz ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej w nowej wysokości, dostosowanej do aktualnej sytuacji dochodowej R. D..
Trafnie zatem stwierdziło Kolegium, że przeprowadzone postępowanie wykazało, że w stosunku do kwoty 3215,74 zł uwzględnionej przy ustalaniu odpłatności za pobyt w DPS decyzją z dnia 26 lipca 2021 r. Nr OPS.4215/000177/21 doszło do zwiększenia dochodu o kwotę 284,00 zł, co stosownie do art. 106 ust. 5 przy uwzględnieniu art. 106 ust. 3a ustawy o pomocy społecznej oraz zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy uzasadnia zmianę odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej im. [...] w Ś. w wysokości 70 % uzyskiwanego dochodu, tj. 2449,82 zł miesięcznie.
Organ wyjaśnił przy tym, że na podstawie przeprowadzonej w dniu 24 maja 2022 r. aktualizacji wywiadu środowiskowego oraz dołączonych do akt sprawy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 marca 2022 r. znak: WZR7040483602/15 ustalono, że w związku z waloryzacją pobieranego świadczenia od dnia 1 marca 2022 r. strona uprawniona została do renty rodzinnej w zbiegu z rentą socjalną i dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 3122,90 zł oraz ponadto uzyskuje dochód z gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,0923 ha przeliczeniowych w kwocie 376,84 zł. Łącznie miesięczny dochód wynosi 3499,74 zł.
W ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania takich ustaleń.
Ustalenia te zostały dokonane na podstawie dowodów zgromadzonych w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, przy czym sam sposób wyliczenia dochodu jest analogiczny jak w obowiązującej poprzednio ostatecznej decyzji z dnia 26 lipca 2021 r. Nr OPS.4215/000177/21.
Podkreślić należy także, że sama skarżąca nie kwestionowała i nie podważała ustaleń organu w tym zakresie.
Za nieuzasadnione uznać należy także pozostałe zarzuty przedstawione w skardze, przy czym należy zauważyć, że co w większości nie dotyczyły one kwestii istotnych z punktu widzenia oceny legalności zaskarżonej decyzji, której przedmiotem było ustalenie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej w nowej wysokości, dostosowanej do zmienionej sytuacji dochodowej mieszkańca.
W skardze podniesiono m.in., że B. D., opiekun prawny syna R. D. zważa, że z mocy Wyroku Sądowego w Sądzie Rejonowym [...], R. D. został umieszczony w Ośrodku Pomocy Społecznej W. przez Gminę, dlatego zgodnie z prawem musimy się kierować zgodnie z Dziennikiem Urzędowym dla powiatu kraśnickiego. Gmina ustaliła i wydała Decyzję o umieszczeniu zgodnie z WYROKIEM SĄDOWYM R. D. w OPS W. - nie w PPS w Ś.. B. D. nie otrzymała DECYZJI o przeniesieniu i zmianie miejsca zamieszkania podopiecznego R. D. do DPS w Ś.. Nie istnieje, żadna wiążąca umowa między DPS w Ś. a OPIEKUNEM PRAWNYM B. D. o stałym miejscu pobytu R. D. w tym Ośrodku Pomocy Społecznej. R. D. z mocy prawa i ustaleń GMINY został na stałe przekazany pod opiekę Ośrodkowi Pomocy Społecznej W. . Dom Pomocy Społecznej w Ś. zmieni warunki pobytu mieszkańca R. D. i odda do Ośrodka Pomocy Społecznej W. a ustalona opłata za pobyt pozostanie w wysokości, która będzie nie zgodna z prawem, ponieważ taka opłata nie została zawarta w Dzienniku Urzędowym wskazanym dla powiatu kraśnickiego.
Zarzuty te nie są zasadne.
Po pierwsze przedmiotem zaskarżenia w sprawy pozostaje decyzja ustalająca opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej w nowej wysokości, dostosowanej do zmienionej sytuacji dochodowej mieszkańca domu pomocy społecznej, a nie decyzja o skierowaniu R. D. do domu społecznej. Skierowanie R. D. do Domu Pomocy Społecznej im. [...] w Ś. było bowiem przedmiotem innej decyzji administracyjnej (decyzja z dnia 26 lipca 2021 r. Nr OPS.4215/000176/21 - k.39 akt administracyjnych).
Z tego też względu kwestie związane z celowością, czy też prawidłowością, skierowania R. D. do Domu Pomocy Społecznej im. [...] w Ś. nie mogą być badane w niniejszym postępowaniu, którego przedmiotem jest inna decyzja administracyjna, a mianowicie decyzja ustalająca opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej, a nie decyzja o skierowaniu do domu pomocy społecznej.
Po drugie, w sytuacji, gdy R. D. został umieszczony i przebywa w domu pomocy społecznej w Ś., prawidłowo wysokość średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca domu pomocy społecznej, ustalono na podstawie zarządzenia Starosty [...], a nie Starosty [...].
Zgodnie z art. 60 ust. 2 pkt 2 u.p.s. średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca w domu pomocy społecznej o zasięgu powiatowym - ustala starosta i ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym, nie później niż do dnia 31 marca każdego roku.
Z powyższego wynika, że organem właściwym do ustalenia średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca domu pomocy społecznej w domu pomocy społecznej o zasięgu powiatowym jest starosta, przy czym miejscowo właściwy jest starosta starostwa, w którym położony jest dom pomocy społecznej.
Skoro więc R. D. przebywa w domu pomocy społecznej w Ś. to organem właściwym do ustalenia średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca domu pomocy społecznej był Starosta Ś., a nie Starosta K..
Za bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy uznać należy także podniesione w skardze zarzuty dotyczące kwestii wpisania przez pracownika OPS W. daty 30.05.2022r. przy podpisie B. D. na potwierdzeniu odbioru decyzji.
Okoliczność taka miała bowiem znaczenie przy ocenie kwestii zachowania terminu do zaskarżenia decyzji, a nie przy ocenie legalności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej. Na marginesie już tylko należy zauważyć, że okoliczność ta została uwzględniona przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie, który w sprawie sygn. akt II SA/Lu 835/22, w której uchylono postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.