II SA/Lu 588/17

II SA/Lu 588/17 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2017-10-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-06-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Marta Laskowska-Pietrzak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1075/18 - Wyrok NSA z 2019-04-03
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1257
art. 138 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2017 poz 1369
art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy referent Marzena Okoń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 października 2017 r. sprawy ze skargi Gminy na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. - po rozpatrzeniu odwołania K. H. i J. H. - na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm. - p.b.) uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] znak: [...], zatwierdzającą projekt zamienny uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót realizowanych na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] marca 2007 r. znak: [...], udzielonego przez Starostę K. przy budowie sieci kanalizacji sanitarnej na działkach o nr ewid. [...] położonych
w miejscowości B. gmina K. i nakładającej na Gminę K. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie sieci kanalizacji sanitarnej na działkach nr [...] w miejscowości B. gmina K.,
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przedstawił następująco okoliczności faktyczne i prawne sprawy:
Decyzją, wydaną na podstawie art. 51 ust. 4 i art. 51 ust. 7 p.b., PINB
w Krasnymstawie zatwierdził projekt zamienny, uwzględniający zmiany wynikające
z dotychczas wykonanych robót realizowanych na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] marca 2007 r. udzielonego przez Starostę K. przy budowie sieci kanalizacji sanitarnej na działkach o nr ewid. [...] położonych w miejscowości B. gmina K., opracowany przez osoby posiadające właściwe uprawnienia budowlane i nałożył na Gminę K. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie sieci kanalizacji sanitarnej na działkach nr [...] w miejscowości B., gmina K.
Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli K. i J. H. wskazując, że nie wyrazili i nadal nie wyrażają zgody na prowadzenie kanalizacji sanitarnej sąsiadów po terenie ich działki o nr ewid. [...]. Nie zgodzili się ze stwierdzeniem, że przebieg granicy przed rozgraniczeniem był inny, gdyż granica przy spornej studzience nie uległa zmianie, wcześniej była taka, jak ustalona podczas rozgraniczenia dokonanego w dniu [...] lipca 2012 r. Zdaniem skarżących przede wszystkim decyzja jest sprzeczna z prawomocnymi wyrokami WSA z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 205/14 oraz z dnia 20 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 874/15. Podnieśli też, że obecnie poddany zatwierdzeniu projekt zamienny jest identyczny jak ten związany z poprzednimi decyzjami uchylonymi przez sąd. Wnieśli o usunięcie kanalizacji sąsiadów z terenu ich działki.
Rozpatrując odwołanie organ II instancji stwierdził, że zrealizowana przez Gminę K. na podstawie udzielonego przez Starostę K. pozwolenia na budowę z dnia [...] marca 2007 r., sieć kanalizacji sanitarnej na działkach nr [...] w miejscowości B. gmina K., wykonana została z istotnymi odstępstwami od udzielonego pozwolenia na budowę. Sieć ta, zapewniająca odbiór ścieków bytowych z budynków zlokalizowanych na działkach o nr [...], poprowadzona została przez działkę nr [...] będącą własnością K. i J. H.
L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...], znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 §
1 pkt 1 k.p.a., utrzymał decyzję PINB w K. z dnia [...] znak: [...], umarzającą w całości postępowanie administracyjne naprawcze prowadzone w sprawie istotnego odstępstwa od projektu budowlanego
i warunków pozwolenia na budowę w zakresie zmiany trasy sieci kanalizacyjnej na działkach o nr ewid. [...] położonych w B. gmina K.
W uzasadnieniu organ II instancji podniósł, że skoro PINB w K. decyzją z dnia [...] znak: [...] (utrzymaną w mocy decyzją LWINB z dnia [...] znak: [...] - zaskarżoną do WSA), zatwierdził projekt zamienny uwzględniający zmiany wynikające
z dotychczas wykonanej sieci kanalizacji sanitarnej, na działkach nr [...] położonych w miejscowości B. gmina K., a następnie decyzją z dnia [...] znak: [...], udzielono Wójtowi Gminy K. pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej sieci kanalizacji sanitarnej, to ma to takie znaczenie, że sieć ta nie może podlegać ponownemu sprawdzeniu przez organ nadzoru budowlanego.
Ponieważ wyrokiem WSA z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 205/14, w/w decyzja ostateczna LWINB z dnia [...] jak
i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z dnia [...] zostały przez Sąd uchylone z uwagi na brak w aktach sprawy prawa inwestora do dysponowania terenem na cele budowlane, WSA wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 874/15, uchylił w/w decyzję LWINB z dnia [...] znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję PINB w K. z dnia [...] znak: [...]. Zdaniem Sądu decyzja LWINB z dnia [...] znak: [...], stanowi szeroko rozumianą podstawę prawną wydanej przez PINB w K. decyzji z dnia [...] znak: [...], udzielającej Wójtowi Gminy K. pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej sieci kanalizacji sanitarnej. Uchylenie przez Sąd tej podstawy powinno wywrzeć odpowiedni wpływ na moc obowiązującej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie i doprowadzić do rozpatrzenia sprawy w nowych warunkach prawnych - w trybie wznowieniowym.
Rozpatrując sprawę w trybie wznowieniowym organ I instancji decyzją z dnia [...] znak: [...], uchylił decyzję z dnia [...] znak: [...], udzielającą Wójtowi Gminy K. pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej sieci kanalizacji sanitarnej, jako wydaną w oparciu
o decyzję, która następnie została uchylona przez Sąd oraz, mając na uwadze, że K. i J. H. właściciele działki o nr ewid. [...] nie zgadzają się na odprowadzanie do studzienki znajdującej się na ich działce, ścieków z działek o nr ewid. [...] (rozprawa z dnia 14 września 2016 r.), PINB w K. postanowieniem z dnia [...] znak: [...], nałożył na gminę K. obowiązek usunięcia nieprawidłowości uniemożliwiających zatwierdzenie projektu zamiennego budowy sieci kanalizacji sanitarnej
i doprowadzenia projektu zmiennego do zgodności z posiadanym prawem do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane (działki o nr ewid. [...]), w terminie do dnia [...] grudnia 2016 r., wskazując, że w przypadku nowych rozwiązań należy uzyskać zgody właścicieli działek na nowy przebieg sieci, w celu zatwierdzenia projektu zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
Organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] grudnia 2016 r. do PINB
w K. wpłynęło pismo Urzędu Gminy K. informujące, że J. i K. H. odmówili akceptacji stanu faktycznego, W. H. nie zajął stanowiska w tej sprawie, zaś pozostałe strony wyraziły zgodę na pozostawienie sieci kanalizacyjnej bez zmian. Ponieważ roboty zostały zakończone w 2006 r., kanalizacja działa poprawnie, zdaniem Gminy sieć powinna pozostać jak
w stanie obecnym.
Po zapoznaniu się z aktami sprawy w dniu [...] lutego 2017 r. K. i J. H. oświadczyli, że oczekują rozstrzygnięcia zgodnie w wyrokami sądowymi
z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 205/14 oraz z dnia 20 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 874/15, z uwzględnieniem, iż nie wyrażają zgody na prowadzenie kanalizacji sąsiadów do studzienki znajdującej się na ich działce i po terenie ich działki.
LWINB wskazał, że organ I instancji, pomimo braku zgody właścicieli działki
o nr ewid. [...] na dysponowanie przez inwestora tym terenem na cele budowlane, wydał obecnie zaskarżoną decyzję, którą na podstawie art. 51 ust. 4 i art. 51 ust. 7 p.b. zatwierdził projekt zamienny kanalizacji sanitarnej na działkach o nr ewid. [...] położonych w miejscowości B. i nakłożył na Gminę K. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie sieci kanalizacji sanitarnej na w/w działkach. Wyjaśnił jednocześnie, że organ I instancji na podstawie dostarczonej przez Wójta Gminy K. dokumentacji dotyczącej rozgraniczenia pomiędzy w/w działkami dokonanego w dniu [...] sierpnia 2012 r. uznał, że będąca przedmiotem sporu studzienka kanalizacyjna obecnie znajdująca się na działce K. i J. H., w czasie budowy spornej kanalizacji, tj. przed rozgraniczeniem działek o nr ewid. [...], znajdowała się na działce A. H. Do 2012 r. takie wykonanie zadawalało wszystkie strony i czyniło zadość ich woli. Dopiero po rozgraniczeniu w 2012 r., gdy studzienka znalazła się na działce o nr ewid. [...], K. i J. H. zaczęli kwestionować podłączenie ścieków z posesji A. H. do studzienki znajdującej się na ich działce. W tej sytuacji organ I instancji stwierdził, że w czasie budowy sieci kanalizacji sanitarnej inwestor posiadał zgodę na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane.
Organ odwoławczy stwierdził, że ani z map znajdujących się w aktach sprawy, ani z dołączonych do akt sprawy protokołów granicznych nie wynika, że studzienka kanalizacyjna znajdująca się obecnie na działce o nr ewid. [...], będącej własnością K. i J. H., w czasie budowy przedmiotowej sieci znajdowała się na działce o nr ewid. [...] będącej własnością A. H. - nie można zatem stwierdzić, w sposób nie budzący wątpliwości, że podłączenie ścieków z działki o nr ewid. [...] do studzienki znajdującej się na działce o nr ewid. [...] nie wymagało zgody właścicieli działki o nr ewid. [...] tj. K. H. i pana J. H. na dysponowanie przez inwestora ich terenem.
Zgodnie z wyrokiem WSA z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 874/15, w sprawie koniecznym jest przeprowadzenie rzetelnego postępowania dowodowego w zakresie zmierzającym do potwierdzenia prawa inwestora do dysponowania przedmiotowym terenem na cele budowlane. O prawie gminy do dysponowania nieruchomością, w odniesieniu do działki o nr ewid. [...], nie może świadczyć oświadczenie J. H. z dnia [...] lipca 2007 r. akceptujące wykonane tego dnia roboty budowlane, z tego względu, że prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wymaga zgody wszystkich jej współwłaścicieli,
a więc również K. H., takiej zgody nie wyraziła.
Organ II instancji zauważył, że decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zamienny odpowiada decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, podkreślił, że organ może wydać decyzję zatwierdzającą projekt budowlany zamienny jedynie w sytuacji zgodności tego projektu z normami Prawa budowlanego oraz przepisami
o planowaniu przestrzennym. Zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego wymaga także potwierdzenia w aktach sprawy prawa inwestora do dysponowania terenem inwestycji na cele budowlane. Zauważył, że wprawdzie przepis art. 51 ust.
1 pkt 3 p.b. nie formułuje takiego obowiązku, jednakże do projektu budowlanego zamiennego, którego obowiązek przedłożenia nałożono na inwestora
w postępowaniu legalizacyjnym, należy zastosować w drodze analogi regulację z art. 40 ust. 2 p.b. Za taką interpretacją przemawia również treść art. 4 p.b. zgodnie
z którym, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Powołując się na orzecznictwo sądowe organ II instancji wskazał, że wykazanie prawa do dysponowania nieruchomością gruntową na cele budowlane ma zasadnicze znaczenie dla wszelkich inwestycji budowlanych (por. wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2013 r. sygn. akt II OSK 1783/1 1 oraz wyroki WSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Lu 205/14 i z dnia 20 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 874/15).
Postępowanie naprawcze prowadzone w trybie art. 51 p.b. ma na celu doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Bezspornym jest, że inwestor nie dołączył do akt sprawy oświadczenia właścicieli działki o nr ewid. [...] o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zdaniem organu odwoławczego zaskarżona decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zamienny sieci kanalizacyjnej bez wykazania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, nie jest zgodna
z prawem. Jest ona też sprzeczna z wydanymi w tej sprawie prawomocnymi wyrokami WSA z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 205/14 oraz
z dnia 20 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 874/15.
Organ odwoławczy podkreślił, że zatwierdzenie projektu zamiennego budowy sieci kanalizacji sanitarnej możliwe będzie po doprowadzeniu projektu zamiennego do zgodności z posiadanym przez inwestora prawem do dysponowania terenem inwestycyjnym na cele budowlane. W przypadku braku zgody właścicieli działek na istniejący przebieg sieci, konieczne jest opracowanie projektu zamiennego przewidującego przebieg sieci po terenie, na który inwestor będzie posiadał prawo do dysponowania nim na cele budowlane.
Podsumowując organ II instancji wskazał, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, w związku z czym zaskarżoną decyzję należało uchylił i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ
I instancji.
Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Gmina K., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie prawa przez błędną interpretację przepisu art. 51 ust. 3 p.b. przez przyjęcie, że skarżąca nie posiadała zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane właścicieli działki nr [..] J. i K. H. oraz, że zatwierdzenie projektu zamiennego jest uzależnione od posiadania przez inwestora w aktach sprawy potwierdzenia prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Skarżąca gmina wniosła o uchylnie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi gmina wskazał, że w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy zarzucił, że w postępowaniu legalizacyjnym do decyzji PINB
w K. zatwierdzającej projekt budowlany zamienny, inwestor nie dołączył oświadczenia właścicieli działki o numerze ewidencyjnym [...] o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jednocześnie wskazał, że
"w drodze analogii" należy zastosować art. 40 ust. 2 p.b. mówiący, że do decyzji
o pozwoleniu na wznowienie robót należy dołączyć oświadczenie inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Postępowanie nie dotyczyło wznowienia robót lecz zatwierdzenia projektu zamiennego. Uregulowania zobowiązującego inwestora do przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie zawiera art. 51 p.b. W tej kwestii wypowiedział się NSA w uchwale składu 7 sędziów z dnia 10 stycznia 2011 r. II OPS 2/10 stwierdzając, że przepis art. 51 ust. 1 p.b. nie stanowi podstawy do wydania decyzji nakładającej na inwestora obowiązku złożenia przewidzianego w art. 32 ust. 4 pkt 2 p.b. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nie oznacza to jednak, że organ nie może badać czy inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością. Czym innym jest jednak żądanie przedłożenia oświadczenia, a czym innym to czy inwestor wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Zdaniem skarżącej gminy rozpatrując sprawę w trybie wznowieniowym organ I instancji wyjaśnił wszystkie, wskazane we wcześniejszych wyrokach WSA uchybienia i nieprawidłowości. W dniu 16 września 2016 r. przeprowadził rozprawę administracyjną. Podczas tej rozprawy J. i K. H. zaakceptowali wykonaną na ich działce o nr [...] sieć kanalizacyjną, wyrazili zgodę na to aby sieć i przyłącze do ich budynku były pozostawione, ale żądają odłączenia od studzienki kanalizacyjnej usytuowanej na ich działce przyłącza kanalizacyjnego do sąsiedniego budynku mieszkalnego na działce nr [...], A. H., a także do budynku mieszkalnego na działce W. H. nr [...]. Zdaniem skarżącej gminy oznacza to, że J. i K. H. chcąc odłączyć sąsiadów od prawidłowo działającej sieci kanalizacyjnej nie kierują się względami dobrego sąsiedztwa, dobra wspólnego oraz względami ekonomicznymi. W ocenie skarżącej, posiadała ona w czasie budowy kanalizacji w 2006 r. prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i posiadała także w chwili wydawania przez organ I instancji decyzji zatwierdzającej projekt zamienny. Inwestor składając wniosek o pozwolenie na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości B. z dnia [...] marca 2004 r. dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wraz z oświadczeniami w formie wykazu. Właściciele nieruchomości w w/w wykazie oświadczają, że wyrażają zgodę na budowę sieci kanalizacji sanitarnej przez teren ich działki. W tym wykazie widnieje działka nr [...] będąca własnością J. i K. H. oraz nieczytelny podpis wyrażający zgodę.
Istotnego odstępstwa od projektu budowlanego inwestor dokonał na wniosek J. i W. H.. K. H. będąca współwłaścicielem działki nr [...] nie kwestionowała przebiegu sieci kanalizacyjnej przez jej działkę przez co należy uznać, że wyrażała na to zgodę. Taki stan trwał aż do 2012 r. kiedy to doszło do postępowania rozgraniczeniowego i okazało się, że studzienka kanalizacyjna dotychczas znajdująca się na działce A. H., obecnie znajduje się na działce J. i K. H. Dopiero od tego momentu, podłączenie sąsiadów, A. H. i W. H. do tej studzienki, bez żadnego uzasadnienia faktycznego stało się sporne i kwestionowane przez małżeństwo J. i K. H. Kanalizacja od zakończenia budowy w 2006 r. do dnia dzisiejszego działa w sposób prawidłowy.
Zdaniem skarżącej gminy dysponowała ona i dysponuje prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W innym przypadku nie otrzymałaby pozwolenia na budowę, a J. i K. H. od wydanego pozwolenia na budowę złożyliby odwołanie jeśli byłoby wydane ono wbrew ich woli. Ponadto w trakcie budowy nie tylko nie kwestionowali oni przebiegu trasy sieci, lecz nawet J. H. złożył oświadczenie, że akceptuje przebieg sieci, nie wnosi zastrzeżeń obecnie ani nie będzie kwestionował w przyszłości (oświadczenie
w załączeniu). Nie ma natomiast obowiązku przedkładania oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w postępowaniu legalizacyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 t.j.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanej ustawy).
Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.
W niniejszej sprawie należy dodatkowo mieć na względzie, że sprawa była wcześniej, dwukrotnie rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
, który wyrokiem z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 205/14 uchylił decyzje obu instancji zatwierdzające projekt zamienny i udzielające pozwolenia na budowę sieci kanalizacyjnej, będącej przedmiotem obecnie prowadzonego postępowania. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że roboty budowlane zrealizowane przy budowie przedmiotowej sieci kanalizacji sanitarnej wykonano
z istotnym odstępstwem od pozwolenia na budowę, polegającym na zmianie trasy przebiegu przyłącza, a zatwierdzony decyzją z dnia [...] projekt zamienny przewiduje zamiast wykonania nowego przyłącza na działce nr ewid. [...] należącej do A. H., wykorzystanie istniejącego wcześniej przewodu kanalizacyjnego odprowadzającego dotychczas ścieki do indywidualnego szamba,
w ten sposób, że przewód ten zostaje przedłużony i skierowany do studzienki kanalizacyjnej znajdującej się na działce nr ewd. [...] stanowiącej własność skarżących. Wówczas Sąd wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy koniecznym jest dokonanie szczegółowej analizy projektu zamiennego z planem miejscowym i przepisami techniczno – budowlanymi, a ponadto przeprowadzenie rzetelnego postępowania dowodowego w zakresie zmierzającym do potwierdzenia prawa inwestora do dysponowania przedmiotowym terenem na cele budowlane. Zdaniem Sądu o prawie gminy do dysponowania na takie cele w odniesieniu do działki nr [...] nie może świadczyć oświadczenie J. H. z dnia [...] lipca 2007 r. akceptujące wykonane tego dnia roboty budowlane, chociażby z tego względu, że prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wymaga zgody wszystkich jej współwłaścicieli, a więc również K. H.
Będąc związany powyższym wyrokiem na podstawie art. 153 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie sygn. akt II SA/Lu 874/15, wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2016 r. uchylił decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. z dnia [...] o umorzeniu postępowania naprawczego w sprawie zmiany trasy sieci kanalizacyjnej. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że wadliwe jest stanowisko organów administracji, że brak było podstaw prawnych do prowadzenia dalszego postępowania naprawczego wobec treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 205/14.
Rozpatrując obecnie sprawę wskazać należy, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Dotyczy to oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniach powyżej opisanych wyroków
z którymi organ administracji, a następnie sąd rozpoznający niniejszą skargę miał obowiązek się podporządkować. Jak wyjaśnił NSA w wyroku z 25 marca 2014 r. sygn. II GSK 55/13 (LEX nr 1488128), obowiązek ten może być wyłączony tylko
w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku. Żadna z wymienionych sytuacji w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa, jako podstawy do wydania decyzji. W pojęciu "ocena prawna" mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i prawa procesowego. Ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania w sprawie, zaś "wskazania" określają sposób postępowania organów w przyszłości i wynikają z uzasadnienia wyroku. Wskazania stanowią więc konsekwencję oceny prawnej, zwłaszcza oceny przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi i rezultatu tego postępowania w postaci materiału procesowego zebranego w sprawie. Ich celem jest zapobieżenie w przyszłości błędom, stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego orzeczenia.
Rozpoznając skargę Gminy K. Sąd uznał, że jest ona niezasadna, za prawidłowe uznając stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...]. W rozpoznawanej sprawie słusznie organ odwoławczy uznał, że organ
I instancji nie wypełnił zaleceń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 874/15, oraz w wyroku z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 205/14. Dotyczyły one
w szczególności konieczności przeprowadzenia rzetelnego postępowania dowodowego zamierzającego do potwierdzenia prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Niezasadny jest zarzut wskazany w skardze, zmierzający do wykazania, że błędne jest stanowisko organu odwoławczego, że skarżąca gmina nie posiadała zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane właścicieli działki nr [...] J. i K. H. oraz, że zatwierdzenie projektu zamiennego jest uzależnione od posiadania przez inwestora potwierdzenia prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Podkreślić należy raz jeszcze, że stanowisko organu odwoławczego wynika wprost z uzasadnień wymienionych powyżej wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Błędne jest stanowisko skarżącej gminy, że dysponowała ona i dysponuje prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane skoro oceniając zgromadzone w aktach administracyjnych pisma
i oświadczenia odwołujących J. H. i K. H., Sąd w opisanych powyżej wyrokach stwierdził, że żadne z tych pism i oświadczeń nie może zostać uznane za oświadczenie potwierdzające prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowalne. Ponadto podczas przeprowadzonej rozprawy administracyjnej przed organem I instancji w dniu [...] września 2016 r. również takie oświadczenie nie zostało złożone.
Z tego też powodu za prawidłowe, w ocenie Sądu, uznać należało podjęcie zaskarżonej decyzji odwoławczej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Trafne są również wytyczne organu odwoławczego co do prowadzenia dalszego postępowania
w sprawie.
W tym stanie rzeczy, skarga podlegała oddaleniu, na zasadzie art. 151 p.p.s.a.