II SA/Lu 583/24

II SA/Lu 583/24 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-09-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Grzegorz Grymuza /sprawozdawca/
Jerzy Parchomiuk /przewodniczący/
Maciej Gapski
Symbol z opisem
6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Sygn. powiązane
III OZ 567/24 - Postanowienie NSA z 2025-01-14
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Asesor sądowy Maciej Gapski, Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Protokolant Referent stażysta Martyna Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2025 r. sprawy ze skargi J. I. i M. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 7 czerwca 2024 r., znak: SKO.41/2159/PR/2024 w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję wójta Gminy Jastków z dnia 8 marca 2024 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.85; II. zasądza na rzecz skarżących J. I. i M. I. (solidarnie) od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 7 czerwca 2024 r., znak: SKO.41/2159/PR/2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, po rozpatrzeniu odwołania J. I. i M. I. od decyzji Wójta Gminy Jastków z 8 marca 2024 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.85, utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji dotyczące stwierdzenia wygaśnięcia ostatecznej decyzji Wójta Gminy Jastków z 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33.
Wójt Gminy Jastków decyzją z 8 marca 2024 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.85 stwierdził wygaśnięcie swojej ostatecznej decyzji z 14 października 2013 r. dotyczącej zobowiązania ówczesnych właścicieli działki nr [...], położonej w N. A. i B. B. do usunięcia przeszkód i zmian w odpływie wody, powstałych w wyniku nawiezienia ziemi poprzez: przywrócenie do stanu poprzedniego części działki nr [...] w pasie o szerokości min. 15 m przyległego do działki nr [...], uformowanie nawiezionej ziemi na pozostałej części działki nr [...] ze spadkiem wyłącznie północnym oraz odsunięcie nasypu od drogi wewnętrznej należącej do działki nr [...] o minimum 1 m i uformowanie skarpy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie skarżących na wstępie odniosło się do regulacji wynikającej z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. (stwierdzenie wygaśnięcia decyzji w przypadku jej bezprzedmiotowości).
Kolegium zauważyło, iż decyzja organu pierwszej instancji z 14 października 2013 r., nie została wykonana przez zobowiązanych do tego właściciel nieruchomości. Następnie po jej wydaniu, z uwagi na realizację nowej inwestycji budowlanej na działce o nr [...], będącej aktualnie własnością A. K., w opinii A., M. i J. I. doszło do dalszych zmian stanu wody na gruncie ze szkodą dla ich nieruchomości.
Zdaniem SKO organ pierwszej instancji wniosek A., M. i J. I. zasadnie potraktował (wprawdzie po kilku latach od wydania uprzedniej decyzji co do istoty sprawy) jako inicjujący postępowanie w sprawie sprawdzenia zrealizowania decyzji ostatecznej, a następnie z uwagi na istotną zmianę stanu faktycznego jako wniosek inicjujący nowe postępowanie w sprawie. Skoro pierwotna decyzja nie została w pełni zrealizowana, a na gruncie wystąpiły zmiany, które generują zjawiska w zakresie zagospodarowania wód niebędące wcześniej przedmiotem postępowania i analizy dokonanej przez podmioty posiadające wiadomości specjalne, to konieczne jest przeprowadzenie nowego postępowania, którego przebieg będzie realizował dyrektywy wynikające z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Funkcjonowanie w obrocie prawnym decyzji odnoszącej się do innego stanu faktycznego, a przy tym decyzji, z której obowiązki nie zostały zrealizowane przez podmioty do tego zobowiązane uniemożliwiłby wydanie nowej decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Według Kolegium następcza niewykonalność prawna obowiązku nałożonego decyzją administracyjną przesądza o bezprzedmiotowości tej decyzji i uzasadnia stwierdzenie jej wygaśnięcia w trybie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., a wniosek A. K. o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji zdaniem organu był zasadny.
Nie zgadzając się z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego J. I. i M. I. (dalej także jako "skarżący") złożyli skargę, w której wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji organów obydwu instancji oraz umorzenie postępowania ewentualnie uchylenie decyzji organów obydwu instancji w całości oraz o umorzenie postępowania administracyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:
- art. 7 k.p.a., art. 76 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez ignorowanie zasady praworządności, brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli jak również poprzez pominięcie dowodów z dokumentów urzędowych, a zatem brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie wobec:
- powtórzenia błędnej argumentacji organu pierwszej instancji, bez oparcia w materiale dowodowym, a w szczególności z pominięciem protokołu z oględzin z 17 czerwca 2015 r. jak i opinii w sprawie zmiany stanu wody na gruncie, sporządzonej przez I. K. w październiku 2023 r., które jednoznacznie wskazują, że decyzja Wójta Gminy Jastków z 14 października 2013 r., wydana w przedmiocie zobowiązania właścicieli działki nr [...], położonej w m. N., gm. J. – A. i B. B. - do usunięcia przeszkód i zmian w odpływie wody powstałych w wyniku nawiezienia ziemi, została wykonana, a zatem Wójt nie jest uprawniony do stwierdzenia jej wygaśnięcia;
- faktu wskazania przez organ pierwszej instancji, iż wygaszeniu uległa decyzja Wójta Gminy Jastków, która nie istnieje, bowiem decyzja Wójta z 2013 r. wydana była w innej sprawie czego podczas rzekomej analizy dokumentacji zgromadzonej w sprawie organ drugiej instancji nie zweryfikował, a co doprowadziło organy obu instancji do wniosku, że na podstawie art. 162 § 1 i 2 k.p.a. jest możliwe stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Wójta z 2013 r. lub nieistniejącej decyzji Wójta Gminy Jastków o znaku: RO.6331.5.2011.UA.433;
- art. 162 § 1 pkt 1 oraz 2 k.p.a. poprzez stwierdzenie, że decyzja Wójta z 2013 r. stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony lub że została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku, podczas, gdy:
- brak jest w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu pierwszej instancji wyjaśnienia, w jaki sposób wygaszenie decyzji Wójta z 2013 r. leży w interesie strony – A. K., w sytuacji, gdy decyzja Wójta z 2013 r. była skierowana do A. i B. B. (rodziców A. K.) oraz została wykonana, zgodnie z Protokołem z 17 czerwca 2015 r. oraz wedle opinii biegłej I. K., zaś żaden przepis Prawa wodnego nie nakazuje wydania decyzji o wygaśnięciu decyzji Wójta z 2013 r.;
- art. 8 § 1 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. poprzez brak prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, łamiąc zasadę bezstronności i równego traktowania, jak i poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia w decyzji organu drugiej instancji oraz pierwszej instancji zasadności przesłanek, którymi kierowały się przy załatwieniu sprawy, wobec:
- załatwienia sprawy z wniosku A. K. w sprawie wygaszenia decyzji Wójta z 2013 r. w sposób zgodny z jej żądaniem, a w żaden sposób nie oparty na przepisach prawa;
- braku precyzyjnego wyjaśnienia w decyzji pierwszej Instancji przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 162 § 1 pkt 1 lub pkt 2 k.p.a.;
- art. 61a § 1 k.p.a. oraz art. 6 k.p.a. poprzez brak dostrzeżenia, że wniosek o wygaśnięcie decyzji Wójta z 2013 r. został złożony przez osobę nieuprawnioną, a w przypadku uznania za możliwe złożenie wniosku przez A. K. - poprzez brak dostrzeżenia przez organy obu instancji, iż w niniejszej sprawie nie jest uprawnione stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Wójta z 2013 r.;
- art. 107 § 1 pkt 4 oraz 6 k.p.a. poprzez powołanie podstawy prawnej w decyzji organu pierwszej instancji jako art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. w sytuacji, gdy w uzasadnieniu prawnym zarówno decyzji organu pierwszej instancji, jak i zaskarżonej decyzji brak jest jej sprecyzowania i jednoznacznego wskazania czy organ pierwszej instancji wydał w rzeczywistości decyzję na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., czy też ze względu na zaistnienie przesłanek wskazanych w art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a.;
- art. 15 k.p.a. poprzez brak dokonania kontroli instancyjnej decyzji organu pierwszej instancji, wobec jedynie powtórzenia przez organ drugiej instancji argumentacji organu pierwszej instancji, w tym m.in. powołanie się na brak wykonania decyzji Wójta z 2013 r.;
- art. 234 ust. 1 pkt 1 - 2 oraz ust. 2 - 3 Prawa wodnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zignorowanie faktu, że zakazy tam określone mogą dotyczyć strony – A. K. jedynie w ramach innego postępowania wszczętego na nowo, wobec dokonanych przez nią zmian w stosunkach wodnych na działce nr [...], zaś nie dotyczą już A. i B. B., wobec których została wydana decyzja Wójta z 2013 r.
Skarżący podnieśli, iż w ich ocenie organ prowadzący postępowanie dopuścił się rażącego naruszenia prawa. W szczególności, poza brakiem zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania, nie wyjaśnił stanu faktycznego i prawnego sprawy, pomijając interes społeczny i słuszny interes obywateli, naruszając tym samym zasadę zaufania obywateli do władzy publicznej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przy czym, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por. uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09).
Oceniając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów Sąd stwierdził, że naruszają one prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego.
Kwestionowane decyzje dotyczyły stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Wójta Gminy Jastków z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33 dotyczącej zobowiązania ówczesnych właścicieli działki nr [...], położonej w N. A. i B. B. do usunięcia przeszkód i zmian w odpływie wody, powstałych w wyniku nawiezienia ziemi poprzez: przywrócenie do stanu poprzedniego części działki nr [...] w pasie o szerokości min. 15 m przyległego do działki nr [...], uformowanie nawiezionej ziemi na pozostałej części działki nr [...] ze spadkiem wyłącznie północnym oraz odsunięcie nasypu od drogi wewnętrznej należącej do działki nr [...] o minimum 1 m i uformowanie skarpy.
Wprawdzie tak Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jak i organ I instancji, w swoich decyzjach częściowo błędnie przywoływało znak objętej stwierdzeniem wygaśnięcia decyzji 14 października 2013 r. jako RO.6331.5.2011.UA.433 zamiast – jak powinno być prawidłowo - RO.6331.5.2011.UA.33, to w realiach przedmiotowej sprawy nie budzi wątpliwości, że zaskarżono rozstrzygnięcie dotyczyło decyzji z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33, zaś częściowo błędnie przywołany przez organy znak tej decyzji, był jedynie wynikiem omyłki pisarskiej. Nie można więc podzielić twierdzeń skargi co do tego, że wydane w sprawie rozstrzygnięcie dotyczyło decyzji nieistniejącej. Decyzja z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33 jest decyzją istniejącą, a jedynie w rozstrzygnięciach organów częściowo błędnie przywoływano jej znak.
Przedmiotem oceny w sprawie pozostawało zatem rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którym utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy Jastków z dnia 8 marca 2024 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.85 dotyczącą stwierdzenia wygaśnięcia ostatecznej decyzji Wójta Gminy Jastków z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33. Jako podstawę rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał przepis art. 162 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm. – dalej jako "k.p.a.").
Decyzja ta jest wadliwa z tego podstawowego względu, że nie można stwierdzić wygaśnięcia decyzji, która została już wykonana (zrealizowana).
Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, o którym mowa w art. 162 § 1 k.p.a., to nic innego jak stwierdzenie wygaśnięcia mocy obowiązującej decyzji.
Wygaśnięcie decyzji oznacza utratę przez nią mocy obowiązującej.
Trafnie więc w piśmiennictwie prawniczym wskazuje się, że postępowania prowadzone na podstawie art. 162 k.p.a. dotyczą tylko takich decyzji, które albo nie zostały jeszcze wykonane i na skutek określonych zdarzeń faktycznych ich wykonanie stało się bezprzedmiotowe, albo decyzji, które są w trakcie wykonywania lub wykonane w części, ale dalsze ich wykonywanie może być uznane za bezprzedmiotowe (zob. Knysiak-Sudyka Hanna (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. III, opublikowano: WKP 2023 i przywołane tam orzecznictwo).
Podobnie, także w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, przyjmuje się, że wykonanie decyzji uniemożliwia zastosowanie instytucji stwierdzenia wygaśnięcia decyzji na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt I OSK 723/22).
Decyzja Wójta Gminy Jastków z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33, w zakresie, w jakim stwierdzono jej wygaśniecie zaskarżoną obecnie decyzją z dnia 8 marca 2024 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.85, została już wykonana, w związku z czym nie można stwierdzić jej wygaśnięcia w trybie art. 162 k.p.a.
Jak wskazano już wyżej zaskarżoną w przedmiotowym postępowaniu decyzją z dnia 8 marca 2024 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.85 stwierdzono wygaśnięcia decyzji Wójta Gminy Jastków z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33 dotyczącej zobowiązania ówczesnych właścicieli działki nr [...], położonej w N., A. i B. B., do usunięcia przeszkód i zmian w odpływie wody, powstałych w wyniku nawiezienia ziemi poprzez:
- przywrócenie do stanu poprzedniego części działki nr [...] w pasie o szerokości min. 15 m przyległego do działki nr [...],
- uformowanie nawiezionej ziemi na pozostałej części działki nr [...] ze spadkiem wyłącznie północnym
- odsunięcie nasypu od drogi wewnętrznej należącej do działki nr [...] o minimum 1 m i uformowanie skarpy.
Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych decyzja co do tych obowiązków, tj. przywrócenia do stanu poprzedniego części działki nr [...] w pasie o szerokości min. 15 m przyległego do działki nr [...], uformowania nawiezionej ziemi na pozostałej części działki nr [...] ze spadkiem wyłącznie północnym oraz odsunięcia nasypu od drogi wewnętrznej należącej do działki nr [...] o minimum 1 m i uformowania skarpy, została wykonana przez zobowiązanych w związku z czym nie można stwierdzić jej wygaśnięcia w trybie art. 162 § 1 k.p.a.
Wprawdzie w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że decyzja organu I instancji z dnia 14 października 2013 r. nie została wykonana przez zobowiązanych do tego właścicieli nieruchomości jednakże stanowisko takie nie zostało ani szerzej wyjaśnione, ani też w żaden sposób umotywowane.
Przede wszystkim zaś stanowisko takie uznać należy za błędne albowiem pozostaje ono w sprzeczności tak z ustaleniami i ocenami prezentowanymi w sprawie przez organ I instancji, jak i przede wszystkim dlatego, że pozostaje ono w oczywistej sprzeczności z dokumentami zgromadzonymi w aktach administracyjnych.
Po pierwsze już w uzasadnieniu zaskarżonej obecnie decyzji pierwszoinstancyjnej Wójta Gminy Jastków z 8 marca 2024 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.85 stwierdzono, że decyzja z dnia 14 października 2013 r. nakazująca ówczesnym właścicielom nieruchomości wykonania wskazanego zakresu prac, a mianowicie: przywrócenie do stanu poprzedniego części działki nr [...] w pasie o szerokości min. 15 m przyległego do działki nr [...], uformowanie nawiezionej ziemi na pozostałej części działki nr [...] ze spadkiem wyłącznie północnym oraz odsunięcie nasypu od drogi wewnętrznej należącej do działki nr [...] o minimum 1 m i uformowanie skarpy, została już wykonana (wykonane zostały wskazane w decyzji prace), a fakt ten został potwierdzony przez biegłego w "Opinii – oświadczeniu" z dnia 22 lipca 2015 r. oraz odnotowany w protokole z dnia 17 czerwca 2015 r. (k.778-779v akt administracyjnych).
Organ I instancji na fakt wykonania prac objętych decyzją z dnia 14 października 2013 r. wskazywał także w notatce służbowej z dnia 21 czerwca 2022 r. (k.452 akt administracyjnych) oraz piśmie z dnia 22 sierpnia 2022 r. (k.453 akt administracyjnych).
Po drugie i co istotniejsze okoliczności te wynikają również z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych.
Przedmiot postępowania w mniejszej sprawie wyznaczała decyzja Wójta Gminy Jastków z 8 marca 2024 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.85, którą stwierdzono wygaśnięcie decyzji Wójta Gminy Jastków z dnia 14 października 2013 r. w zakresie zobowiązania poprzednich właścicieli działki nr [...] do usunięcia przeszkód i zmian w odpływie wody, powstałych w wyniku nawiezienia ziemi poprzez:
- przywrócenie do stanu poprzedniego części działki nr [...] w pasie o szerokości min. 15 m przyległego do działki nr [...],
- uformowanie nawiezionej ziemi na pozostałej części działki nr [...] ze spadkiem wyłącznie północnym,
- odsunięcie nasypu od drogi wewnętrznej należącej do działki nr [...] o minimum 1 m i uformowanie skarpy.
Powyższe obowiązki zostały wykonane albowiem, tak z protokołu z oględzin z dnia 17 czerwca 2015 r. (k.396-397 akt administracyjnych), jak i z "Opinii – oświadczenia" biegłego B. S. z dnia 22 lipca 2015 r. (k.398 akt administracyjnych) jasno wynika, że wykonane zostały prace polegające na:
- przywróceniu do stanu poprzedniego części działki nr [...] w pasie o szerokości min. 15 m przyległego do działki nr [...],
- uformowaniu nawiezionej ziemi na pozostałej części działki nr [...] ze spadkiem wyłącznie północnym,
- odsunięciu nasypu od drogi wewnętrznej należącej do działki nr [...] o minimum 1 m i uformowaniu skarpy.
Skoro decyzja z dnia 14 października 2011 r. w zakresie powyższych obowiązków została wykonana to nie można stwierdzić jej wygaśnięcia w trybie art. 162 § 1 k.p.a.
W decyzji Wójta Gminy Jastków z 8 marca 2024 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.85 nie stwierdzono wygaśnięcia decyzji Wójta Gminy Jastków z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33 w zakresie pkt d tej decyzji, tj. biologicznego zagospodarowania działki, w związku z czym kwestia ta pozostaje poza przedmiotem zaskarżenia objętego niniejszą sprawą. Na marginesie już więc tylko należy wskazać, że z dokumentacji fotograficznej wykonanej obecnie przez strony i biegłą wynika również, że działka nr [...] została już biologicznie zagospodarowana albowiem jest porośnięta trawą. Kwestia ta nie była jednakże objęta rozstrzygnięciem organów wydanym w sprawie.
Skoro więc z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych wynika, że decyzja z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33 co do obowiązków w postaci przywrócenia do stanu poprzedniego części działki nr [...] w pasie o szerokości min. 15 m przyległego do działki nr [...], uformowania nawiezionej ziemi na pozostałej części działki nr [...] ze spadkiem wyłącznie północnym oraz odsunięcia nasypu od drogi wewnętrznej należącej do działki nr [...] o minimum 1 m i uformowania skarpy, została wykonana przez zobowiązanych to nie można było stwierdzić jej wygaśnięcia w trybie art. 162 § 1 k.p.a.
Organy nieprawidłowo stwierdziły więc wygaśnięcie decyzji Wójta Gminy Jastków z 14 października 2013 r. na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a.
Jak wskazano już wyżej z akt sprawy wynika, że zgodnie z protokołem oględzin z dnia 17 czerwca 2015 r. (k. 397 akt administracyjnych) przeprowadzonych przez pracowników Urzędu Gmin Jastków w obecności skarżących pod kątem wykonania przez A. B. i B. B. zaleceń zawartych w decyzji Wójta Gminy Jastków z 14 października 2013 r. polegających na usunięciu przeszkód oraz zmian w odpływie wody powstałych na gruncie poprzez uporządkowanie powierzchni działki z zachowaniem wskazań zawartych w opracowaniu "Opinia techniczna w sprawie stanu wody na gruncie działki nr [...] własność B. i A. B. i jego wpływu na działki sąsiednie, a w szczególności na stan wody na działce na [...] własność A. I. we wsi N. autorstwa mgr inż. B. S." – zakres prac wykonanych jest zgodny z nakazami wynikającymi z decyzji. W protokole stwierdzono, że na działce nr [...] przywrócono do stanu poprzedniego część działki nr [...] – pas gruntu w części północnej przyległy do działki nr [...] – pas o szerokości 21,7 m mierzony od skarpy w kierunku północnym (zgodnie z wymaganiami decyzji), powierzchnia pozostałej części działki nr [...] została uformowana ze spadkiem wyłącznie północnym, odsunięty został nasyp od drogi wewnętrznej należącej do działki nr [...] w wymaganym zakresie o szerokości ok. 1,7 m.
Z opinii sporządzonej przez biegłego mgr inż. B. S. (k. 398 akt administracyjnych) wynika, że w dniu 22 lipca 2015 r. biegły dokonał oględzin działki nr [...] i stwierdził, że przywrócono stan poprzedni działki nr [...] w pasie gruntu przyległym do działki nr [...], przez który w sposób naturalny następuje spływ wód opadowych i roztopowych z działek nr [...] – własność p. I., uformowano zgodnie z zaleceniami nasyp na działce nr [...]. Biegły stwierdził, że nie ma żadnych przeszkód w swobodnym odpływie wód opadowych i roztopowych z działek nr [...]. Od czasu usunięcia nasypów wód, tj. od roku 2012 nie zanotowano zahamowani w odpływie ani zastoisk wody na trasie tego odpływu. Biegły mgr inż. B. S. w opinii uzupełniającej (k. 406 akt administracyjnych) z dnia 29 października 2015 r. podtrzymał ustalenia zawarte we wcześniejszej opinii z 22 lipca 2015 r. Dodatkowo wskazał, że ustalenie przebiegu granic pomiędzy działkami nie było objęte zakresem umownym oraz nie mieściło się w zakresie kompetencji biegłego.
Mając na uwadze ustalenia kompetentnych podmiotów w zakresie wykonania nakazanych prac dotyczących usunięcia przeszkód i zmian w odpływie wody powstałych w wyniku nawiezienia ziemi na działce nr [...] stwierdzić należy, iż decyzja Wójta Gminy Jastków z 14 października 2013 r. nakazująca wykonanie wymienionych już wyżej prac została wykonana, co potwierdzają powyższe opinie i protokół z oględzin. Tym samym nie można stwierdzić, że decyzja ta stała się bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. i orzec o jej wygaśnięciu.
Zaniechanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze należytego wyjaśnienia i rozpatrzenia tych okoliczności sprawia, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Naruszenie to dotyczyło wyjaśnienia okoliczności, które miały podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. ustalenia czy w sprawie doszło do wygaśnięcia decyzji w rozumieniu art. 162 § 1 k.p.a. Powyższe oznacza, że naruszenia te kwalifikować należało jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy i skutkujące koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.
Organy obu instancji nieprawidłowo zastosowały także przepis prawa materialnego – art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy i skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Jako, że uchybienia takiego dopuściły się organy obu instancji, oprócz zaskarżonej decyzji, uchylono także decyzję organu pierwszej instancji (art. 135 p.p.s.a.).
Skutkiem wyroku Sądu będzie powrót sprawy do etapu postępowania przed organem I instancji, celem jej ponownego rozpatrzenia.
Obowiązkiem organu rozpoznającego sprawę będzie ponowne rozstrzygnięcie sprawy z uwzględnieniem przedstawionej wyżej oceny prawnej (art. 153 p.p.s.a.).
Ponownie rozpoznając sprawę organ przyjmie zatem, że nie jest możliwe stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, która została już wykonana, co czyni zgłoszony w sprawie wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji niezasadnym.
W zakończeniu należy zwrócić uwagę na jeszcze dwie kwestie.
Przedmiotem sprawy była wyłącznie ocena legalności decyzji Wójta Gminy Jastków z dnia 8 marca 2024 r. stwierdzającej wygaśnięcie decyzji Wójta Gminy Jastków z dnia 14 października 2013 r. Sąd w niniejszej sprawie nie oceniał więc prawidłowości samej decyzji z dnia 14 października 2013 r. Jeżeli więc skarżący uważali, że nakazy zawarte z dnia 14 października 2013 r. były nieadekwatne do zmian, jakich na gruncie dokonali poprzedni właściciel nieruchomości – działki nr [...], to powinni zaskarżyć decyzję z dnia 14 października 2013 r. do organu II instancji oraz ewentualnie następnie do sądu administracyjnego. Obecnie kwestie te nie mogą być już powtórnie badane i oceniane.
Po drugie dla oceny prawidłowości decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzję z dnia 14 października 2013 r. żadnego znaczenia nie ma to, że już po wykonaniu tej decyzji, na gruncie doszło do kolejnych zmian. Kwestie te były przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego, co do którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekał w sprawie sygn. akt II SA/Lu 22/25.
Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w związku z art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.