II SA/LU 558/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą ustalenia warunków zabudowy z powodu naruszenia przepisów postępowania i błędnej interpretacji planu miejscowego.
Sprawa dotyczyła skargi D.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji przy drodze krajowej. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że naruszono przepisy postępowania i przepisy prawa materialnego. Kluczowe było postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (później WSA w Warszawie) dotyczące uzgodnienia z zarządcą drogi, które okazało się korzystne dla skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę D.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji przy działce nr 137. Skarżący podnosił, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie ograniczał dostępności do działki od drogi krajowej. Organ II instancji argumentował, że decyzja wymagała uzgodnienia z Generalną Dyrekcją Dróg Publicznych, która negatywnie zaopiniowała obsługę komunikacyjną, powołując się na zakaz realizacji nowych zjazdów w planie miejscowym. Sąd zawiesił postępowanie z uwagi na toczącą się sprawę przed NSA dotyczącą postanowienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Po uprawomocnieniu się wyroku WSA w Warszawie w tamtej sprawie, który uchylił negatywne postanowienia, WSA w Lublinie podjął zawieszone postępowanie. Sąd uznał, że brak jest przesłanek do stwierdzenia negatywnego uzgodnienia, a zaskarżone decyzje naruszyły przepisy prawa materialnego i postępowania. W związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uchylił obie decyzje.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja o warunkach zabudowy dotycząca inwestycji sąsiadującej z drogą krajową wymaga uzgodnienia z zarządcą drogi, a negatywna opinia lub brak uzgodnienia stanowi przeszkodę w jej wydaniu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że mimo wcześniejszych opinii i planów miejscowych, kluczowe było postanowienie organu zarządzającego drogą, które zostało ostatecznie uchylone przez sąd administracyjny, co otworzyło drogę do wydania warunków zabudowy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 40 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 40 § ust. 3
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 35 § ust. 4
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.d.p. art. 35 § ust. 4
Ustawa o drogach publicznych
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy wprowadzające p.p.s.a. art. 97 § § 1
Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przepisów postępowania przez organ II instancji. Naruszenie przepisów prawa materialnego przez organ II instancji. Brak skutecznego negatywnego uzgodnienia z zarządcą drogi, gdyż postanowienie w tej sprawie zostało uchylone przez sąd administracyjny.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organu II instancji oparta na negatywnej opinii Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych. Interpretacja planu miejscowego przez organ II instancji jako zakazująca nowych zjazdów.
Godne uwagi sformułowania
brak jest przesłanek do stwierdzenia, że w świetle dyspozycji art. 40 ust. 3 cyt. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nastąpiło negatywne uzgodnienie dokonane przez właściwy organ zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji naruszyły przepisy prawa materialnego jak i przepisy postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Skład orzekający
Jerzy Stelmasiak
sprawozdawca
Joanna Cylc-Malec
członek
Maciej Kierek
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uzgodnień z zarządcami dróg przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy oraz znaczenie orzeczeń sądów administracyjnych dla postępowań administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego do 11 lipca 2003 roku oraz specyfiki postępowania przed NSA i WSA w tamtym okresie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność procedur administracyjnych związanych z planowaniem przestrzennym i dostępem do dróg publicznych, a także pokazuje, jak orzecznictwo sądowe może wpływać na rozstrzygnięcia administracyjne.
“Sąd uchyla decyzję: kluczowe uzgodnienie z zarządcą drogi zadecydowało o losach inwestycji.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 558/04 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2004-11-16 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2004-09-08 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Jerzy Stelmasiak /sprawozdawca/ Joanna Cylc-Malec Maciej Kierek /przewodniczący/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Hasła tematyczne Zagospodarowanie przestrzenne Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2003 nr 80 poz 717 art.35 ust.4, art.40 ust.3 Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.145 par.1 pkt.1 lit. a i c Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.), Protokolant Ref. Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. sprawy ze skargi D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] Nr [...] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego D. O. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją [...] marca 2002 r. (Nr [...]) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym DZ. U. Nr 15 poz. 99 tekst jedn. z 1999 r. ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania D.O. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] stycznia 2002 r. (znak: [...]) odmawiającej D.O. ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy obiektu rzemieślniczo usługowego dla świadczenia usług branży samochodowej i obsługi turystów - II etap realizacji, budowy budynku mieszkalnego z garażem - I etap realizacji i budowy zjazdu z drogi krajowej na działce nr 137 w K.T. - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W skardze do Sądu skarżący, tj. D.O. wystąpił o uchylenie zaskarżonej decyzji. W treści skargi w szczególności podniósł zarzut, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. I etap uchwalony przez Radę Miejska w dniu 19 grudnia 1997r. nie wprowadzał żadnych ograniczeń w zakresie dostępności do jego działki nr 137 od drogi krajowej Nr 82. Ponadto stwierdził, że nie było wówczas żadnych zastrzeżeń w tym zakresie ze strony Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych Oddział w L. W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie dodał, że organ I instancji słusznie wystąpił w trybie art. 40 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym do Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych Oddział Wschodni w L. o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie bowiem z pkt 16 ppkt 9 części opisowej planu decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotycząca inwestycji sąsiadującej z drogą krajową Nr 82 i drogą wojewódzką Nr 829, której sposób zagospodarowania jest związany z w/w drogami, lub których zagospodarowanie mogłoby mieć wpływ na te drogi, może być wydana po uzyskaniu opinii Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych Oddział Wschodni w L. lub Zarządu Dróg Wojewódzkich. Ponadto zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2?00r. Nr 71, poz. 838 z późn. zm.) warunki włączenia do drogi określa zarząd tej drogi. Natomiast stwierdził organ II instancji, stanowisko w tej sprawie Dyrektora Oddziału Wschodniego Generalnego Dyrektor Dróg Publicznych wyrażone postanowieniem z dnia [...] stycznia 2002 r. (znak: [...]) negatywnie opiniującym obsługę komunikacyjną działki D.O. od drogi krajowej potwierdziło ustalenie planu miejscowego II etap dla Miasta Ł. z 20 czerwca 2001 roku tj. zakaz zawarty z pkt 16 ppkt 4 części opisowej planu dla drogi krajowej nr 82 i drogi wojewódzkiej nr 829 realizacji nowych zjazdów dla obsługi przyległego terenu. Zakaz zawarty w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zabraniający realizacji nowych zjazdów z drogi krajowej nr 82 i drogi wojewódzkiej nr 829 odnosi się do terenu objętego planem, w tym również do działki skarżącego o nr 137, orzekł organ II instancji. Ponadto podczas rozprawy przed sądem skarżący oświadczył, że wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2002r., która to skarga nie została dotychczas rozpatrzona (sygn. akt IV SA 2099/02). W odpowiedzi pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł o oddalenie skargi lub ewentualnie o zawieszenie postępowania (dowód: protokół z rozprawy). Następnie, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie postanowieniem z dnia 18 listopada 2003r. (sygn. akt II SA/Lu 651/02) zawiesił postępowanie przed Sądem do czasu prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt IV 2099/2002). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postanowieniem z dnia 1 września 2004r. (sygn. akt II SA/Lu 651/02) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie podjął zawieszone przedmiotowe postępowanie sądowe. Nastąpiło to z tej przyczyny, że w sprawie IV SA 2099/02 został wydany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2004 roku, który uprawomocnił się 20 maja 2004 roku. Ponadto, zgodnie z dyspozycją art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 stycznia 2004 roku (sygn. akt IV SA/Lu 2099/02) po rozpoznaniu skargi D.O. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] kwietnia 2002r. (Nr [...]) w przedmiocie zaopiniowania lokalizacji inwestycji polegającej na budowie budynków przy drodze krajowej – uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] stycznia 2002 roku. W uzasadnieniu stwierdził, że zaskarżone postanowienie jak i utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] stycznia 2002 roku, zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania. Dlatego też w tym stanie prawnym i faktycznym brak jest przesłanek do stwierdzenia, że w świetle dyspozycji art. 40 ust. 3 cyt. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nastąpiło negatywne uzgodnienie dokonane przez właściwy organ, ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji – w stanie prawnym obowiązującym do dnia 11 lipca 2003 roku. Wynika to także z dyspozycji art. 35 ust. 4 cyt. ustawy o drogach publicznych. Oznacza to, że zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji naruszyły przepisy prawa materialnego jak i przepisy postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Z kolei, zgodnie z art. 153 cyt. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu , wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Dlatego też, ponownie orzekając w przedmiotowej sprawie, właściwy organ musi uwzględnić nowe postanowienie uzgadniające wydane przez zarządcę drogi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), które mają zastosowanie w sprawie z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI