II SA/Lu 551/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2022-12-15
NSAAdministracyjneWysokawsa
fundusz alimentacyjnyświadczenia rodzinnerozłożenie na ratynależnościuchylenie decyzjik.p.a.prawo administracyjnealimenty

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o uchyleniu decyzji rozkładającej na raty spłatę długu alimentacyjnego, uznając, że brak spłaty rat nie jest czynnością, o której mowa w art. 162 § 2 k.p.a.

Skarżący B.J. domagał się rozłożenia na raty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Po ustaleniu rat, nie spłacał ich terminowo, co skutkowało uchyleniem pierwotnej decyzji. Następnie skarżący odwołał się od decyzji uchylającej, argumentując niewspółmierność rat do jego możliwości finansowych. Sąd administracyjny uchylił decyzję o uchyleniu, stwierdzając, że brak spłaty rat nie jest czynnością, o której mowa w art. 162 § 2 k.p.a., a jedynie skutkuje wymagalnością długu i możliwością egzekucji.

Sprawa dotyczyła skargi B.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta Chełm o uchyleniu pierwotnej decyzji rozkładającej na raty spłatę należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Pierwotna decyzja z 9 lipca 2021 r. rozłożyła na 48 rat spłatę długu w łącznej kwocie [...] zł. Ponieważ skarżący nie uiszczał rat terminowo, organ I instancji na podstawie art. 162 § 2 k.p.a. uchylił tę decyzję. W odwołaniu skarżący podnosił, że raty są niewspółmierne do jego możliwości finansowych, wskazując na opiekę nad matką i brak możliwości podjęcia pracy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, podkreślając, że podstawą uchylenia było niewywiązanie się z warunków decyzji ratalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. Sąd uznał, że brak spłaty rat należności pieniężnej w ustalonych terminach nie stanowi czynności, o której mowa w art. 162 § 2 k.p.a. Obowiązek zapłaty rat wynika z istoty decyzji ratalnej i nie jest dodatkowym zleceniem, a jego niedopełnienie skutkuje wymagalnością długu i możliwością egzekucji, a nie podstawą do uchylenia decyzji na podstawie art. 162 § 2 k.p.a.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, brak spłaty rat nie stanowi czynności, o której mowa w art. 162 § 2 k.p.a.

Uzasadnienie

Obowiązek zapłaty rat wynika z istoty decyzji ratalnej i nie jest dodatkowym zleceniem. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje wymagalnością długu i możliwością egzekucji, a nie podstawą do uchylenia decyzji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (4)

Główne

k.p.a. art. 162 § § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Uchyla się decyzję, jeżeli została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie. Brak spłaty rat należności pieniężnej nie jest taką czynnością.

k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Kodeks postępowania administracyjnego

P.p.s.a. art. 135

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 134 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak spłaty rat należności pieniężnej nie stanowi czynności, o której mowa w art. 162 § 2 k.p.a.

Odrzucone argumenty

Ustalenie rat spłaty było niewspółmierne do możliwości finansowych i zdrowotnych skarżącego. Niespłacanie rat w terminie uzasadnia uchylenie decyzji rozkładającej spłatę na raty na podstawie art. 162 § 2 k.p.a.

Godne uwagi sformułowania

sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi obowiązek uregulowania zobowiązania ratalnego w odpowiedniej kwocie i wysokości nie stanowi dopełnienia określonych czynności, o których mowa w tym przepisie

Skład orzekający

Bogusław Wiśniewski

sprawozdawca

Brygida Myszyńska-Guziur

asesor sądowy

Joanna Cylc-Malec

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 162 § 2 k.p.a. w kontekście decyzji ratalnych oraz zakresu kognicji sądu administracyjnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji uchylenia decyzji ratalnej z powodu niespłacania rat, w kontekście przepisów k.p.a.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje ważną dla praktyki interpretację przepisu k.p.a. dotyczącego uchylania decyzji, co może być istotne dla wielu stron postępowań administracyjnych.

Czy brak spłaty rat długu alimentacyjnego zawsze oznacza koniec ugody? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Lu 551/22 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2022-12-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski /sprawozdawca/
Brygida Myszyńska-Guziur
Joanna Cylc-Malec /przewodniczący/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 162 § 2;
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c; art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) Asesor sądowy Brygida Myszyńska - Guziur po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 1 lipca 2022 r., Nr SKO.II.41/782/ŚR/2022 w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta Chełm z dnia 4 maja 2022 r., Znak: MOPR.WŚ.ZŚRA.0432.u.r.-69/2022.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 9 lipca 2021r. Prezydent Miasta C. na wniosek B. J. rozłożył na 48 rat spłatę należność w łącznej kwocie [...]zł z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz wypłaconej zaliczki alimentacyjnej. Raty ustalone zostały w kwocie po [...] zł miesięcznie (47 rat) i 1 rata w kwocie [...]zł, z terminem płatności do 30-go każdego miesiąca poczynając od lipca 2021 r. z zastrzeżeniem, iż decyzja zostanie uchylona w przypadku niedopełnienia przez stronę warunku uiszczenia rat w wyznaczonym terminie. Ponieważ wspomniane kwoty nie były uiszczane z zgodnie z terminami wskazanymi w decyzji organ na podstawie art. 162 § 2 kpa zgodnie z którym uchyla się decyzję, jeżeli została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie, decyzją z dnia 4 maja 2022 r. uchylił decyzję z dnia 9 lipca 2021 r. W odwołaniu od decyzji B. J. stwierdził, że ustalone raty są niewspółmierne do jego możliwości finansowych i zarobkowych. Organ wyliczył dochód miesięczny na podstawie informacji przekazanych przez OPS w S. . W związku z opieką nad matką otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne, które w całości przeznacza na opiekę nad matką. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i całkowicie zrezygnował z pracy zarobkowej. Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzję organu I instancji utrzymało w mocy. Odnosząc się do argumentacji strony o niewspółmierności rat w stosunku do jego możliwości finansowych Kolegium zaznaczyło, że decyzją z dnia 14 marca 2022 r. Prezydent Miasta C. odmówił obniżenia wysokości rat. Decyzję skarżący odebrał w dniu 16 marca 2022 r. i nie wniósł od niej odwołania. Również organ odwoławczy wskazał, że podstawą uchylenia decyzji było nie wywiązanie się odwołującego do warunków decyzji rozkładającej na raty zadłużenie alimentacyjne i nie spłacanie rat w terminie określonym w rozstrzygnięciu organu I instancji. Organ wyjaśnił, że do dnia wydania zaskarżonej decyzji na poczet zaległości z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego wpłynęła łączna kwota [...]zł (w tym: należność główna [...] zł oraz odsetki ustawowe za opóźnienie [...] zł). Zatem na dzień 4 maja 2022 r. do zwrotu pozostaje kwota [...]zł (w tym: należność główna [...] zł oraz odsetki ustawowe za opóźnienie [...] zł). Należność z tytułu wypłaconej zaliczki alimentacyjnej wynosi [...] zł. Także Kolegium podało, że zgodnie z art. 162 § 2 kpa organ administracji publicznej, o którym mowa w § 1, uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. J. przekonywał, że ustalając decyzją z dnia 9 lipca 2021r. raty w wysokości po [...] zł miesięcznie nie przeanalizował jego sytuacji zdrowotnej i materialnej. Tymczasem kwota ta w chwili obecnej jest niemożliwa do spłacenia. Zwracał się już o jej zmniejszenie, ale bez rezultatu. Obecnie pobiera zasiłek pielęgnacyjny z tytułu opieki nad matką i nie może podjąć zatrudnienia. Całą kwota zasiłku przeznacza na opiekę.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przede wszystkim zauważyć należy, że skarga nie zawiera argumentacji dotyczącej stanowiska Kolegium przedstawionego w zaskarżonej decyzji. W istocie rzeczy skarżący ponownie już, co robił także w postępowaniu administracyjnym, zgłosił zastrzeżenia co do wysokości ustalonych rat spłaty przedmiotowych należności ustalonych w decyzji Prezydenta Miasta C. w decyzji z 9 lipca 2021r. Motywacja skargi jawi się jako nietrafiona tym bardziej, że jak wskazało już Kolegium decyzją z dnia 14 marca 2022r. właśnie po rozpoznaniu wniosku skarżącego, Prezydent Miasta C. odmówił ich obniżenia. Z decyzji wynika jasno, że rozważono wówczas jego sytuację zdrowotną, i rodzinną, uwzględniono uzyskiwane dochody i wydatki, wskazano na posiadanie gospodarstwa rolnego i uznano, że dochody pozwalają na regulowanie rat zadłużenia bez uszczerbku dla niezbędnych potrzeb rodziny. Decyzję skarżący odebrał w dniu 16 marca 2022 r., nie poddał jej natomiast kontroli instancyjnej. Nie oznacza to natomiast, że sąd z tego tylko względu nie może zaskarżonej decyzji poddać ocenie. Przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2022r. poz. 329 ) jasno bowiem stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009 r. ( I OPS 10/09 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ) wyjaśniono, że niezwiązanie granicami skargi oznacza, że sąd ma prawo, a jednocześnie obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Sąd nie jest przy tym skrępowany sposobem sformułowania skargi, przytoczonymi argumentami, a także zgłoszonymi wnioskami, zarzutami i żądaniami. Sąd może więc uwzględnić skargę z powodów innych uchybień niż te, które przytoczono w skardze, jak również stwierdzić np. nieważność zaskarżonego aktu, mimo, że skarżący wnosił o jego uchylenie. W rozpoznawanej sprawie mimo, że skarżący w ogóle takiego zarzutu nie podnosił, istota sprawy sprowadza się do zastosowania art. 162 § 2 kpa według którego organ administracji publicznej, o którym mowa w § 1, uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie. Organ I instancji przekonywał, a za nim także Kolegium, że w tej sprawie sytuacja powyższa wiąże się z brakiem spłaty przez skarżącego rat należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz z wypłaconej zaliczki alimentacyjnej ustalonych w decyzji z 9 lipca 2021r. Z tym jednak nie można się zgodzić. Z pewnością nieopłacenie przez zobowiązanego w ustalonym terminie rat należności skutkuje tym, że ich niezapłacona kwota staje się wymagalna. W konsekwencji z mocy prawa przestaje obowiązywać również zgoda organu na rozłożenie należności na raty. W orzecznictwie zwraca się uwagę, że zastrzeżenie w decyzji administracyjnej obowiązku dopełnienia określonych czynności, o czym mowa w art. 162 § 2 kpa określa się jako rodzaj zlecenia. W wyroku z dnia 8 grudnia 2021r. ( I OSK 41/19 opubl. w CBOSA ) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że klauzula zlecenia jest klauzulą dodatkową, która jest wprowadzana do treści decyzji na podstawie przepisów szczególnych. Zlecenie jest w rzeczywistości nałożeniem dodatkowych obowiązków na adresata aktu, które wiążą się czy też są warunkiem uprawnienia przyznanego w rozstrzygnięciu decyzji. Te dodatkowe obowiązki mogą polegać na spowodowaniu pewnego zdarzenia, wywołaniu określonego skutku lub podjęciu określonych działań albo powstrzymaniu się przed pewnymi działaniami. NSA wskazał, że w doktrynie i orzecznictwie ponadto przyjmuje się, iż realizacja obowiązków określonych w zleceniu powinna nastąpić równocześnie z realizacją uprawnień lub nawet dopiero po realizacji uprawnień wynikających z decyzji. Podkreśla się przy tym, że związanie zlecenia z decyzją następuje na innych zasadach niż w przypadku warunku pozostającego w ścisłym związku z treścią i prawnym bytem decyzji. Zdaniem Sądu decyzją o której mowa w art. 162 § 2 kpa nie jest decyzja rozkładająca na raty należność pieniężną z zastrzeżeniem dopełnienia zapłaty rat w określonej wysokości i terminie. Obowiązek zapłaty należności w określonej wysokości i w ustalonych terminach wynika bowiem z istoty decyzji ratalnej, nie stanowi natomiast jej klauzuli dodatkowej. Z każdej decyzji ratalnej wynika prawo, a zarazem i obowiązek terminowego regulowania rat określonych co do wysokości decyzją ratalną. Wobec powyższego za zbędne należało uznać zastrzeżenie dokonane przez organ wydający decyzję rozkładającą należność na raty. Z powyższych względów należy stwierdzić, że obowiązek uregulowania zobowiązania ratalnego w odpowiedniej kwocie i wysokości nie stanowi dopełnienia określonych czynności, o których mowa w tym przepisie ( tak też NSA w wyroku z dnia 29 maja 2015r. II GSK 699/14 i uchwale z 24 września 2001 r. OPS 6/01 (ONSA 2001, Nr 1, poz. 7 ). Brak spłaty należności pieniężnej w kwotach i terminach określonych przedmiotową decyzją, nie dawał podstawy do zastosowania art. 162 § 2 kpa również dlatego, że skutkiem niedopełnienia tych czynności stała się możliwość ich realizacji w trybie egzekucji.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U z 2022r. poz. 329 ) należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta C..

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI