II SA/Lu 549/04

II SA/Lu 549/04 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-10-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-09-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Joanna Cylc-Malec
Krystyna Sidor /sprawozdawca/
Witold Falczyński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
art.28 - 30, art.48
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Krystyna Sidor / spr./, Protokolant St.insp. Elżbieta Czarnecka, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2004r. sprawy ze skargi J.P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2004r. znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania M. i J. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004r. , znak: [...] , nakazującej M. i J. P. rozbiórkę blaszanego kontenera o wymiarach 6,00 x 2,40 m., ustawionego na betonowych płytach na działce Nr 48/21 w E., równolegle dłuższym bokiem do istniejącej drogi gruntowej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 80 ust. 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 107, poz. 2016 z późn.zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że podczas kontroli przeprowadzonej z urzędu przez organ I instancji w dniu [...]maja 2003r. ustalono , że na działce Nr 48/21 położonej w E., będącej własnością M. i J. P. znajdują się dwa obiekty kontenerowe o wymiarach 6,00 x 2,40 m. każdy. Są to obiekty parterowe, ze ścianami i dachem z blachy fałdowanej o stalowym szkielecie nośnym, ustawione na betonowych płytach nie związanych trwale z gruntem. Obiekty te zostały ustawione na działce bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę ani zgłoszenia na przełomie lat 1997/1998 i są użytkowane jako budynki gospodarcze.
W ocenie organu, kontenery znajdujące się na działce M. i J. P. są – w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy – Prawo budowlane tymczasowymi obiektami budowlanymi i ich wykonanie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Jako podstawę swojego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 48 ust. 1 i 2 ustawy, zgodnie z którym właściwy organ zobowiązany jest, po wyczerpaniu procedury legalizacyjnej, nakazać, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Organ ustalił jednocześnie, że M. i J. P. nie wykonali w oznaczonym terminie obowiązków nałożonych na nich postanowieniem PINB z dnia [...] lutego 2004r., znak: [...] zmierzającym do zalegalizowania wykonanych kontenerów.
Skargę do sądu administracyjnego wniósł J.P., domagając się jej uchylenia.
Skarżący podniósł, że kontenery znajdujące się na jego działce pomimo, iż są tymczasowymi obiektami budowlanymi, nie wymagały pozwolenia na budowę, gdyż przy ich ustawianiu nie wykonano żadnych czynności, które mogłyby być uznane za "roboty budowlane" w rozumieniu art. 3 ust. 6 i 7 ustawy – Prawo budowlane, ani też za "budowę", która jest procesem zachodzącym w odpowiednim miejscu i czasie.
Skarżący wyjaśnił, że kontenery te w całości przeniosła i postawiła na luźno poukładanych płytach betonowych specjalistyczna firma.
Kontenery te są zabezpieczone i nie stwarzają zagrożenia bezpieczeństwa dla osób trzecich. Ponadto wykorzystywane są sporadycznie, w okresie wiosenno – letnim i służą do przechowywania sprzętu gospodarczego , nie mniej jednak są skarżącemu potrzebne do korzystania z działki.
Skarżący ponadto podkreślił, że nałożona na niego w postępowaniu legalizacyjnym opłata 15000 (aktualnie 25000 zł) jest dla niego zbyt wysoka i z tego względu nie skorzystał on z możliwości legalizacji budowy kontenerów.
Wyjaśnił on również, że kontenery ustawiono na jego działce ponad 5 lat temu, zaś postępowanie wszczęto przed dniem 11 lipca 2003r.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.
Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
W świetle art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz.1126 z późn.zm.) roboty budowlane można rozpocząć na podstawie pozwolenia na budowę z zastrzeżeniami art. 29 i 30 ustawy.
W razie uchybienia temu obowiązkowi organ administracyjny na podstawie art. 48, obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji, ma obowiązek, po wyczerpaniu procedury legalizacyjnej, nakazać w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia.
W świetle art. 3 pkt 5 ustawy, obiekty kontenerowe, niepołączone trwale z gruntem są tymczasowymi obiektami budowlanymi, których budowa, a więc również montaż (art. 3 pkt 7 ustawy) wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, gdyż nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 29 i 30 ustawy.
Poza sporem jest w niniejszej sprawie, że skarżący J.P. postawił na swojej działce na przełomie lat 1997/1998 dwa obiekty kontenerowe o wymiarach 6,00 x 2,40 m., ze ścianami i dachem z blachy fałdowej o stalowym szkielecie nośnym, na betonowych płytach, nie związane trwale z gruntem. Kontenery użytkowane są jako budynki gospodarcze. W świetle powołanych przepisów skarżący powinien był uprzednio uzyskać pozwolenie na budowę ww. obiektów , a uchybiając temu obowiązkowi dopuścił się samowoli budowlanej.
Nie można bowiem zgodzić się z poglądem skarżącego, że nie "wybudował" on kontenerów, lecz tylko postawił na swojej działce w całości skonstruowane obiekty, gdyż czynności takie wchodzą w zakres pojęcia "robót budowlanych", o których mowa w art. 28 ustawy, zdefiniowanych w art. 3 pkt 7 .
W toku postępowania organ I instancji podjął działania zmierzające do zalegalizowania wykonanych przez skarżącego obiektów budowlanych i wydał postanowienie nakazujące inwestorom wykonanie określonych czynności.
Skarżący nie wykonał nałożonych obowiązków, a zatem organ administracyjny uprawniony był do orzeczenia nakazu rozbiórki obiektów kontenerowych, wybudowanych bez wymaganego pozwolenia.
Mając powyższe na uwadze należało skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).