II SA/Lu 539/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2006-07-06
NSAAdministracyjneNiskawsa
pomoc społecznazasiłek stałykara pozbawienia wolnościprawo administracyjneświadczenia socjalne

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę osoby odbywającej karę pozbawienia wolności na odmowę przyznania zasiłku stałego, powołując się na przepis wyłączający takie świadczenia dla skazanych.

Skarżący, odbywający karę pozbawienia wolności, domagał się przyznania zasiłku stałego na zakup leków i witamin, argumentując, że zakład karny nie zapewnia takich potrzeb. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję odmawiającą przyznania świadczenia, wskazując na art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, który wyłącza prawo do świadczeń dla osób odbywających karę pozbawienia wolności. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za bezzasadną, potwierdzając, że przepis ten wyłącza możliwość przyznania jakichkolwiek świadczeń z pomocy społecznej.

Sprawa dotyczyła skargi S. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta o odmowie przyznania zasiłku stałego. Skarżący, który od 23 czerwca 2002 r. przebywał w Zakładzie Karnym, ubiegał się o świadczenie z pomocy społecznej, wskazując na potrzebę zakupu witamin i lekarstw, których nie zapewniała placówka penitencjarna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze oparło swoją decyzję na art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, zgodnie z którym osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń z pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, rozpoznając skargę, uznał ją za bezzasadną. Sąd podkreślił, że przepis ten ma charakter bezwzględny i wyłącza możliwość przyznania jakichkolwiek świadczeń z pomocy społecznej, niezależnie od ich rodzaju czy celu, osobie odbywającej karę pozbawienia wolności. W związku z tym, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została oddalona.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń z pomocy społecznej.

Uzasadnienie

Przepis art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej jednoznacznie wyłącza prawo do świadczeń dla osób odbywających karę pozbawienia wolności, niezależnie od rodzaju świadczenia czy jego celu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (3)

Główne

u.p.s. art. 13 § ust. 1

Ustawa o pomocy społecznej

Przepis ten wyłącza prawo do świadczeń z pomocy społecznej dla osób odbywających karę pozbawienia wolności.

u.p.s. art. 13 § ust. 1

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

Osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń pomocy społecznej.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Odrzucone argumenty

Skarżący domagał się przyznania zasiłku stałego na zakup witamin i lekarstw, argumentując, że zakład karny nie zapewnia takich potrzeb.

Godne uwagi sformułowania

osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń pomocy społecznej Nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, o jaki zakres pomocy społecznej ubiega się skazany, skoro powołany przepis stanowi o pozbawieniu go prawa do świadczeń z pomocy społecznej.

Skład orzekający

Witold Falczyński

przewodniczący

Maciej Kierek

członek

Bogusław Wiśniewski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie bezwzględnego charakteru przepisu wyłączającego świadczenia z pomocy społecznej dla osób odbywających karę pozbawienia wolności."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji osób osadzonych w zakładach karnych i ubiegających się o świadczenia z pomocy społecznej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 2/10

Sprawa ma charakter proceduralny i opiera się na jednoznacznym przepisie prawa, nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Lu 539/06 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2006-07-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski /sprawozdawca/
Maciej Kierek
Witold Falczyński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
art. 13 ust. 1
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek,, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 r. sprawy ze skargi S. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...].Nr [...], którą odmówiono przyznania S. O. świadczenia z pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego.
Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wyjaśnił, że stosownie do art.13 ust.1 ustawy o pomocy społecznej prawo do świadczeń z pomocy społecznej nie przysługuje osobie odbywającej karę pozbawienia wolności. Tak właśnie jest w przypadku skarżącego, który od dnia 23 czerwca 2002r. przebywa w Zakładzie [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. O. domagał się sprawdzenia, czy organ odwoławczy działał zgodnie z prawem. Zdaniem skarżącego może on otrzymać choćby częściową pomoc , którą mógłby przeznaczyć na witaminy i lekarstwa, a czego nie zapewnia Zakład [...].
W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje stanowisko i wnosiło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga jest bezzasadna.
Stosownie do art.13 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz.U Nr 64, poz.593 ze zmianami ) osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń pomocy społecznej. W sprawie bezspornym jest, że skarżący odbywa karę pozbawienia wolności. Stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zatem całkowicie uzasadnione. Nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, o jaki zakres pomocy społecznej ubiega się skazany, skoro powołany przepis stanowi o pozbawieniu go prawa do świadczeń z pomocy społecznej.
Z tych względów na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami) skargę należało oddalić.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI