II SA/Lu 49/03

II SA/Lu 49/03 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-03-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-01-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski
Jerzy Stelmasiak /sprawozdawca/
Maciej Kierek /przewodniczący/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
art.49
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art.59
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.97 par.1 pkt.4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.145 par.1 pkt.1 lit.c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.), Bogusław Wiśniewski (asesor WSA), Protokolant stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2004 r. sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnie wykonanej dobudowy uchyla zaskarżone postanowienie i postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], które nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku
Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]grudnia 2002 r. /Nr [...]/ wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./ oraz w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm./ - po rozpatrzeniu zażalenia Z.P. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]października 2002 r., /znak: [...]/ zawieszające postępowanie administracyjne w sprawie samowolnie wykonanej dobudowy o wymiarach 6,50 x 2,45 m do istniejącego budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr ewid [...], położonej w F. przy ul. N., z powodu ustalenia, że zachodzą okoliczności do zalegalizowania obiektu w związku z upływem okresu 5 lat od zakończenia budowy – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu stwierdził, że podczas ponownego rozpatrywania sprawy samowolnie dobudowanego przez M.B. ganku o wym. 6,50 x 2,45 m do istniejącego na działce nr ewid. [...] w F. przy ul. N. budynku mieszkalnego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, w celu ustalenia daty powstania ganku przesłuchał świadków stron postępowania, z uprzedzeniem o odpowiedzialności karnej z art. 233 kk. Ponadto ponieważ w sprawie złożono sprzeczne zeznania, organ I instancji nie dopuścił dowodu z zeznań świadków i oparł swoje ustalenia na dokumentach w postaci map geodezyjnych terenu obejmującego działkę nr ewid. [...] Na podstawie analizy w/w map organ ustalił, że przedmiotowa dobudowa wybudowana została po 26 września 1996 r. lecz przed końcem 1996 roku. Z tych względów – zdaniem organu I instancji - od czasu zakończenia budowy ganku upłynęło 5 lat i zachodzą przesłanki do zastosowania art. 49 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Dlatego też Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie ganku, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Zobowiązał jednocześnie M.B. do wystąpienia do właściwego organu, w terminie do 30 grudnia 2002 r., z wnioskiem o wydanie pozwolenia na jego użytkowanie.
Na postanowienie zażalenie złożył Z.P. Skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem organu I instancji, że od czasu wybudowania ganku upłynęło 5 lat, w związku z czym zachodzą przesłanki do zalegalizowania obiektu. Z zeznań świadka zgłoszonego przez niego wynika, że ganek powstał w 1998 r., stąd wnosi o wnikliwe rozpoznanie map geodezyjnych stanowiących dowód w sprawie, które wcześniej nie były wystarczającym dowodem a teraz są.
Rozpatrując zażalenie organ II instancji stwierdził, że skarżący podkreślił, że przedmiotowa dobudowa została wykonana przez M.B. w 1998 r., co wynika z mapy do celów projektowych przykanalika kanalizacji sanitarnej, dotyczącej działki, będącej jego własnością o nr ewid. [...] /zał. Nr 36 akt I instancji/, na której ganek nie został zaznaczony. Jednak, podkreślił organ odwoławczy, z jednoznacznej opinii wyrażonej w piśmie Wójta Gminy z dnia 21 maja 2002 r. /znak: [...]/ wynika, że do projektowania kanalizacji sanitarnej przyjęto podkłady mapowe z 1989 r. W 1995 r. Okręgowemu Przedsiębiorstwu Geodezyjno-Kartograficznemu zlecona została aktualizacja podkładów mapowych wsi F. dla potrzeb projektowanych przyłączy kanalizacyjnych. Ponadto aktualizacja dotyczyła terenu pod potrzeby projektowe przyłączy, a więc terenu sąsiadującego bezpośrednio z trasą sieci i stąd nie może być gwarancji co do jej aktualności w zakresie istniejącej zabudowy. Także posiadana dokumentacja inwentaryzacji sieci kanalizacyjnej nie może stanowić podstawy do rozstrzygania spraw dotyczących zabudowy obiektami kubaturowymi, ponieważ inwentaryzacja dotyczyła wyłącznie obmiaru zakresu wykonanych robót przy budowie kanalizacji. Oznacza to zdaniem organu odwoławczego, że podkłady mapowe wykorzystywane do projektowania i inwentaryzacji kanalizacji sanitarnej nie mogą być wykorzystane dla ustalenia daty powstania ganku. Natomiast w aktach sprawy znajduje się mapa podstawowego zagospodarowania wsi F., przedłożona przez M.B. i poświadczona za zgodność z oryginałem przyjętym do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w 1996 r. i dotyczy działki nr ewid. [...]. Na powyższej mapie ganek został zaznaczony.
W związku z powołaną wyżej opinią Wójta Gminy oraz ze względu na fakt, że dowód z dokumentu ma moc dowodową większą niż dowód z osób, organ II instancji uznał mapę przedłożoną przez M.B. za dowód, że sporny ganek wybudowany został w 1996 r. Zachodzą zatem przesłanki do zastosowania art. 49 Prawo budowlane i zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, orzekł organ odwoławczy.
W skardze do Sądu skarżący podnosi podstawowy zarzut, że właściwe organy prowadzące postępowanie błędnie przeprowadziły postępowanie dowodowe w tej sprawie dotyczące ustalenia daty popełnienia przedmiotowej samowoli budowlanej.
W szczególności podkreśla, że jego zdaniem przedmiotowy ganek inwestor, tj. M.B. dobudowała w 1998 roku, a nie w okresie od 26 września 1996 r. do końca 1996 r.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Podstawową kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w tej sprawie w zakresie kognicji Sądu jest ocena zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia w zakresie prawidłowości powołania dyspozycji art. 97 § 1 pkt 4 kpa jako przesłanki do zawieszenia postępowania w związku z dyspozycją art. 49 cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
Dyspozycja art. 97 § 1 pkt 4 kpa jednoznacznie bowiem stanowi, że właściwy organ wydaje postanowienie o zawieszeniu postępowania, gdy rozpatrzenie przedmiotowej sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W tej sprawie powyższa przesłanka jednak nie zachodzi. Wynika to z tego, że w pierwszej kolejności właściwy organ w tej sprawie, tj. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien orzec co do istoty w formie decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki przedmiotowej dobudowy, które to postępowanie musi być prawomocnie rozstrzygnięte, gdyż powinno to nastąpić przed rozstrzygnięciem sprawy dotyczącej ewentualnego wydania pozwolenia na użytkowanie przez właściwy organ tj. Starostę.
Oznacza to, że nie jest to w żadnym przypadku zagadnienie wstępne wymagające uprzedniego rozstrzygnięcia przez powyższy właściwy organ.
Ubocznie należy podkreślić z dniem 11 lipca 2003 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane /tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016/ która w art. 59 wprowadziła kompetencję także dla Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do orzekania w zakresie pozwolenia na użytkowanie.
Dlatego też wystąpiło w tej sprawie naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Z tych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit."c" w związku z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ Sąd orzekł jak w sentencji.