II SA/Lu 85/23

II SA/Lu 85/23 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2023-05-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Brygida Myszyńska-Guziur
Grzegorz Grymuza /sprawozdawca/
Jerzy Parchomiuk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony akt w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2233
art. 341 ust.1 pkt 1; art. 411 ust.1;
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne - t.j.
Dz.U. 2023 poz 259
art. 145 § 1 pkt 1 lit.a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marzena Okoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2023 r. sprawy ze skargi K. R. na zarządzenie pokontrolne Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Lublinie Państwowego Gospodarstwa Wodnego z dnia 21 listopada 2022 r. nr 18/2022/LU.RUK.452.30.2022.TF w przedmiocie nałożenia obowiązku uregulowania stanu prawnego poboru wód podziemnych I. uchyla zaskarżone zarządzenie w punkcie 1 w całości oraz w punkcie 3 w części dotyczącej obowiązku pisemnego powiadomienia organu o realizacji punktu 1 zarządzenia; II. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Lublinie Państwowego Gospodarstwa Wodnego na rzecz K. R. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zarządzeniem pokontrolnym z dnia 21 listopada 2022 r., Nr [...], na podstawie art. 341 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne oraz ustaleń doraźnej kontroli gospodarowania wodami zawartych w Protokole kontroli nr [...]/znak sprawy: [...], Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w L. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej jako "organ") nałożył na K. R. obowiązek:
1. Uregulowania stanu prawnego poboru wód podziemnych ze studni zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] obręb M. (posesja [...]) dla potrzeb zaopatrzenia w wodę kurnika K3 zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obręb M. (posesja [...]).
2. Prowadzenia okresowych pomiarów wydajności i poziomu zwierciadła wody w studni zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] obręb M., gm. K. z częstotliwością 1 raz w roku - działanie ciągłe.
3. Pisemnego powiadomienia PGW Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Lublinie o realizacji punktu 1 i 2 niniejszego zarządzenia w terminie do dnia 28.04.2023 r.
W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że w dniu 22.06.2022 r. pracownicy PGW Wody [...] Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Lublinie na podstawie art. 335 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 334 pkt 1, 2, 3, 4, 5, 6 ustawy Prawo wodne z dnia 20 lipca 2017 r. przeprowadzili doraźną kontrolę gospodarowania wodami ujęcia wód podziemnych zlokalizowanego na posesji [...], [...] (działka nr ewid. [...] obręb M., gm. K.), która udokumentowana została protokołem kontroli Nr [...]. Podczas kontroli uznano, że kontrolowany nie posiada pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód podziemnych ze studni zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] obręb M. (posesja [...]) dla potrzeb zaopatrzenia w wodę kurnika K3 zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obręb M. (posesja [...] co zostało stwierdzone jako nieprawidłowość wymieniona w pkt 2 protokołu kontroli Nr [...].
Kontrolowany podmiot przedstawił stanowisko w piśmie z dn. 30.09.2022 r. w związku z ww. nieprawidłowością, podnosząc, że pozwolenie wodnoprawne znak: [...] z dnia 28.09.2007 r. obejmuje swym zakresem również kurnik K3 gdyż zostało ono wydane na określoną działalność, nie zawierało ograniczeń w zakresie budynków, gdzie nie ma znaczenia okres powstania kurnika K3 (rok 2011), bowiem w dalszym ciągu jest on wykorzystywany do tego samego rodzaju działalności, a zatem pozwolenie wodnoprawne w tym zakresie było obowiązujące - nie zmieniono celu poboru wody. Wskazano również, że ww. pozwolenie wydano na określony limit poboru wody, który nie był przekraczany, mimo poboru na cele kurnika K3.
Stanowisko organu kontrolującego w tym zakresie było następujące. Decyzją Starosty [...] znak: [...] z dn. 28.09.2007 r. udzielone zostało pozwolenie wodnoprawne dla P.P.H. "S. " L. R., S. z/s [...] [...] na pobór wód podziemnych dla potrzeb fermy drobiu hodowli niosek w miejscowości M. [...], gm. K. z własnej studni głębinowej o ustalonych zasobach eksploatacyjnych Qe = 4,0 m3/h przy s = 1,5 m w ilości Qśr d = 50 m3/d, Qmaxh = 4,0 m3/h. Przedmiotowa decyzja określa zakład, któremu przysługuje prawo do korzystania z wód podziemnych, wskazuje cel poboru wody jakim jest zaopatrzenie w wodę fermy drobiu niosek zlokalizowanej na posesji [...] w skład, której wchodziły tylko dwa kurniki KI i K2 oraz ustala zakres tego poboru dla potrzeb zaopatrzenia w wodę wymienionych kurników. Decyzją Dyrektora Zarządu Zlewni [...] PGW Wody Polskie znak: [...] z dnia 23.11.2020 r., wydaną na podstawie art. 411a ustawy Prawo wodne z 20 lipca 2017 r., decyzja Starosty [...] znak: [...] z dnia 28.09.2007 r. została przeniesiona na rzecz innego podmiotu, tj. F. D. K. R. (kontrolowany). W związku z tym od dnia kiedy decyzja stała się ostateczna, tj. od dnia 28.12.2020 r. K. R. prawnie przejął wszystkie warunki określone w tym pozwoleniu wodnoprawnym przez co nabył uprawnienia wynikające z przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego, tj. na pobór wód podziemnych ze studni znajdującej się na posesji [...] dla kurników K1 i K2.
Z udostępnionych w trakcie kontroli dokumentów wynika, że kurnik K3 został wykonany w 2011 r. na podstawie decyzji Starosty [...] [...], znak: [...] z dnia 21.06.2011 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla K. R. na budowę kurnika dla potrzeb hodowli kur niosek o obsadzie 28 000 szt. 112 DJP na działce nr ewid. [...] we wsi M.. Kurnik K3 (zlokalizowany na posesji [...] - działka nr ewid. [...]) nie istniał w okresie wydawania przedmiotowej decyzji i nigdy nie należał do L. R. - właściciela P.P.H "S. ". Należy zaznaczyć, że ww. decyzja znak: [...] z dn. 28.09.2007 r. określa adres prowadzonej działalności, gdzie w tym przypadku kurnik K3 zlokalizowany jest pod innym adresem tj. [...], niż ten wskazany w decyzji tj. [...]. Pozwolenie wodnoprawne jest wydawane na wniosek zakładu, do którego dołącza się m.in. operat wodnoprawny. W opisywanym przypadku operat wodnoprawny określa konkretny cel, tj. zaopatrzenie w wodę zakładu czyli P.P.H "S. " L. R., S. z/s [...], [...] - ferm kur niosek.
Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, że cel poboru wód podziemnych został przez kontrolowanego K. R. zmieniony (rozszerzony o pobór wód dla kurnika K3) w stosunku do posiadanego pozwolenia wodnoprawnego co wskazuje, że sprawa korzystania z usługi wodnej polegającej na poborze wód podziemnych ze studni zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] obręb M. (posesja [...]) dla potrzeb zaopatrzenia w wodę kurnika K3 zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obręb M. (posesja [...]) nie została dotychczas uregulowana.
Ponadto kontrolowany nie realizuje obowiązku wynikającego z pkt I decyzji Starosty [...] znak: [...] z dn. 28.09.2007 r., tj. nie prowadzi pomiarów wydajności eksploatacyjnej ujęcia i poziomu zwierciadła wody z częstotliwością raz w roku, w związku z czym na kontrolowanego został nałożony obowiązek jego realizacji.
Zarządzenie pokontrolne z dnia 21 listopada 2022 r. zostało zaskarżone przez K. R. (dalej także jako "skarżący") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Zarządzenie zaskarżone w części, tj. w zakresie pkt 1. i 3., zarzucając mu rażące naruszenie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. KPA, ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo Wodne, a w szczególności:
1. naruszenie art. 11 kpa, art. 7 kpa i 77 kpa, poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie przez organ odwoławczy w sposób wszechstronny materiału dowodowego sprawy, co znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu skarżonej decyzji, gdzie organ nie odnosi się w pełni do twierdzeń przedstawionych przez skarżącego i przedstawiając przesłanki, na jakich oparł swoją decyzję dokonuje błędnej wykładni powołanych przez siebie przepisów;
2. art. 107 § 1 i 3 kpa w zw. z art. 6,7,8, 9, 11, 77 kpa poprzez ich błędne zastosowanie w szczególności poprzez:
a) niewłaściwe i niewystarczające uzasadnienie skarżonej decyzji w części uzasadnienia faktycznego, polegające na niewystarczającym wyjaśnieniu przyczyn, dla których organ nie odniósł się i nie wziął pod uwagę wyjaśnień skarżącego w toku przeprowadzonej kontroli, opartych na analizie dokumentów zarówno przez samego kontrolowanego jak i kontrolerów, a dotyczących faktu, iż pozwolenie wodnoprawne, które zostało przeniesione na skarżącego, dotyczyło stricte prowadzonej działalności, nie wskazywało wprost ilości kurników, ani których budynków dotyczy, wskazywało jedynie limity poboru wody oraz cel, a zatem bez znaczenia pozostaje fakt czasookresu budowy kurnika nr K3, skoro limity objęte pozwoleniem nie zostały przekroczone, oraz
b) brak wystarczającego uzasadnienia prawnego skarżonej decyzji, w której organ poparłby swoje stanowisko dotyczące zakresu obowiązywania wydanego pozwolenia wodnoprawnego.
3. art. 107 § 1 i 3 kpa w zw. z art. 6,7,8, 9, 11, 77 kpa w zw. z art. 403 ustawy - Prawo wodne, poprzez ich błędne zastosowanie w szczególności poprzez:
a) niewłaściwe i niewystarczające uzasadnienie skarżonej decyzji w części uzasadnienia faktycznego, polegające na niewystarczającym wyjaśnieniu przyczyn, dla których organ uznał, iż pozwolenie wodnoprawne, które zostało przeniesione na skarżącego, nie dotyczy również kurnika K3, skoro zostało wydane na działalność w nim określoną i zostały do dnia dzisiejszego zachowane limity poboru wody oraz cel, jak również nie wskazanie podstawy prawnej dla przyjętego stanu faktycznego,
4. art. 7, art. 7a § 1, art. 77 i art. 80 kpa, poprzez wydanie zarządzenia z dnia 21 listopada 2022 r. bez przeprowadzenia wszechstronnego postępowania dowodowego w sprawie, ograniczającego się jedynie do przyznania waloru wiarygodności twierdzeniom organu, oraz opierając swoje rozstrzygnięcie, na wadliwym w ocenie skarżącego przyjęciu, iż pozwolenie wodnoprawne przeniesione na skarżącego z Pana L. R. dotyczyło kurników posadowionych na nieruchomości w dacie wydania decyzji, a nie zgodnie z wydanym pozwoleniem samej działalności z określeniem limitów poboru wody oraz celu, bez wskazania konkretnych budynków, oraz nie wzięcie pod uwagę zarzutów i twierdzeń strony skarżącej zawartych w jej uwagach do protokołu kontroli, a co za tym idzie pominięcie interesu skarżącego.
Ponadto zarzucono organowi poczynienie błędnych ustaleń materialno-faktycznych stanowiących podstawę zarządzenia pokontrolnego z dnia 21 listopada 2022 r. polegającego na bezzasadnym uznaniu, iż skarżący winien uzyskać odrębne pozwolenie wodnoprawne dla kurnika K3 zlokalizowanego na działce [...] obręb M., bez wnikliwej i wszechstronnej analizy pozwolenia wodnoprawnego oraz dokumentów stanowiących podstawę jego wydania, z których jednoznacznie wynika, iż pozwolenie to zostało wydane na określoną działalność wykonywaną przez Pana L. R., którego następcą prawnym stał się Pan K. R., oraz określające limity poboru wody oraz cel, które nie zostały przekroczone przez skarżącego pomimo powstania nowego budynku kurnika w 2011 r., co do dnia kontroli w niniejszej sprawie nie było nigdy przez organ kwestionowane, a co za tym zaniechanie rozpoznania w/w dokumentów na korzyść strony postępowania.
W skardze wniesiono o uchylenie zarządzenia pokontrolnego Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 21 listopada 2022 r. o nr [...] w zakresie pkt 1 i 3., przy czym na rozprawie doprecyzowano, że zaskarżenie w zakresie pkt 3 dotyczy wykonania obowiązku powiadomienia o realizacji pkt 1 (k.41v akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentacją zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że obowiązkiem sądu administracyjnego jest dokonanie kompleksowej oceny legalności zaskarżonego aktu, niezależnie od podniesionych w skardze zarzutów (bądź ich braku) i ich podstawy prawnej powołanej przez skarżącego. Jednocześnie, przed przystąpieniem do merytorycznej kontroli zaskarżonego aktu, sąd każdorazowo ma obowiązek ocenić dopuszczalność skargi.
W sprawie ocena dopuszczalności skargi ma tym bardziej istotne znaczenie, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym istnieją rozbieżności w zakresie oceny charakteru prawnego tego rodzaju zarządzeń pokontrolnych, przekładające się na odmienne stanowiska co do możności zaskarżenia zarządzenia pokontrolnego do sądu administracyjnego.
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny legalności zaskarżonego zarządzenia należy zatem wskazać, że skład orzekający w niniejszej sprawie podziela dominujący obecnie w judykaturze pogląd, iż od tego rodzaju zarządzeń pokontrolnych służy skarga do sadu administracyjnego. W ocenie Sądu, słuszne jest bowiem przekonanie, że zarządzenie pokontrolne stanowi akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Świadczy o tym władczy charakter takiego zarządzenia oraz fakt, że rozstrzyga ono indywidualną sprawę konkretnego podmiotu.
Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia wykazało, że jest ono dotknięte uchybieniami uzasadniającymi jego uchylenie, gdyż przy jego wydaniu doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Prawnomaterialną podstawę zarządzenia stanowił przepis art. 341 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r., poz. 2625 ze zm. – dalej jako: "prawo wodne" lub "p.w.").
Zarządzeniem, w zaskarżonej części, nałożono na K. R. obowiązek uregulowania stanu prawnego poboru wód podziemnych ze studni zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] obręb M. (posesja [...]) dla potrzeb zaopatrzenia w wodę kurnika K3 zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obręb M. (posesja [...]) (pkt 1 zarządzenia pokontrolnego). Nałożono również na kontrolowanego obwiązek powiadomienia organu o realizacji punktu 1 zarządzenia w terminie do dnia 28.04.2023 r. (pkt 3 zarządzenia pokontrolnego).
U podstaw uznania, że pobór wód przez prowadzącego działalność gospodarczą K. R. ze studni zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] obręb M. (posesja [...]) dla potrzeb zaopatrzenia w wodę kurnika K3 zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obręb M. (posesja [...]), ma nieuregulowany stan prawny legło ustalenie, że pierwotne udzielone decyzją z dnia 28 września 2007 r., znak: [...] przez Starostę [...] pozwolenie wodnoprawne udzielone zostało dla P.P.H. "S. " L. R., S. z/s [...], [...] na pobór wód podziemnych dla potrzeb fermy drobiu hodowli niosek w miejscowości [...], z własnej studni głębinowej w skład to fermy, której wchodziły dwa kurniki K1 i K2. W ocenie organu pozwolenie to nie obejmowało kurnika K3, został wykonany w 2011 r. na podstawie decyzji z dnia 21 czerwca 2011 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla K. R. na budowę kurnika dla potrzeb hodowli kur niosek o obsadzie 28000 szt. 112 DJP na działce nr ewid. [...] we wsi M.. Kurnik K3 (zlokalizowany na posesji [...] - działka nr ewid. [...]) nie istniał w okresie wydawania przedmiotowej decyzji i nie należał do L. R..
Ze stwierdzeniem takim nie można się zgodzić o tyle, że pomija ono istotną zmianę stanu faktycznego i prawnego sprawy w postaci przeniesienia decyzją Dyrektora Zarządu Zlewni [...], znak: [...] z dnia 23 listopada 2020 r. pozwolenia wodnoprawnego na K. R..
Pozwolenia wodnoprawne są formalnoprawnym instrumentem pozwalającym organom administracji publicznej na określanie warunków korzystania z wód powierzchniowych i podziemnych oraz prowadzenie kontroli w tym zakresie.
W pozwoleniu wodnoprawnym ustala się cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz związane z tym obowiązki.
Nie powinno zatem budzić wątpliwości, że cel oraz zakres korzystania z wód należy ustalać w oparciu o treść decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym, w tym przede wszystkim jej rozstrzygnięcia (osnowy decyzji) oraz w niezbędnym zakresie jej uzasadnienia oraz operatu wodnoprawnego.
Z osnowy decyzji Starosty [...] z dnia 28 września 2007 r., znak: [...] wynika, że pozwolenie wodnoprawne zostało udzielone dla P.P.H. "S. " L. R., S. z siedzibą M. , na pobór wód podziemnych dla potrzeb fermy hodowli niosek w miejscowości M. [...], z własnej studni głębinowej o ustalonych zasobach eksploatacyjnych Qe = 4,0 m3/h przy s = 1,5 m oraz współpracujących ze studnią urządzeń wodnych w ilości Q śr d = 50 m3/d i q max.h = 4,0 m3/h.
Przedmiotową decyzją udzielono więc pozwolenia wodnoprawnego na rzecz prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H. "[...]" L. R., w celu zaopatrzenie w wodę prowadzonej przez niego fermy hodowli niosek położonej w miejscowości [...]
Co do zasady więc pozwolenia wodnoprawnego udzielono na rzecz prowadzącego działalność gospodarczą L. R., w celu zaopatrzenie w wodę prowadzonej przez niego fermy drobiu, przy czym – jak zauważył to organ – w pozwoleniu wskazano także adres fermy - M. .
Z wydanej decyzji wynika więc, że przedmiotowe pozwolenie wodnoprawne powiązano z prowadzonym przez L. R. przedsiębiorstwem w postaci fermy drobiu.
Ani z decyzji, ani z operatu wodnoprawnego nie wynika, by cel i zakres korzystania z wód objętego pozwoleniem wodnoprawnym powiązano z którymkolwiek ze składników materialnych prowadzonego przez L. R. przedsiębiorstwa, w tym w szczególności, by powiązano je z wchodzącymi w skład przedsiębiorstwa budynkami w postaci kurników K1 i K2. Również określone w osnowie decyzji wartości dotyczące średniego dobowego i maksymalnego godzinowego zapotrzebowania na wodę podano w sposób ogólny, poprzez podanie określonych wartości liczbowych, a nie poprzez powiązanie ich ze ściśle oznaczonymi i wskazanymi urządzeniami (obiektami budowlanymi).
Niewątpliwie udzielone decyzją z dnia 28 września 2007 r. pozwolenie wodnoprawne nie obejmowało swym celem i zakresem zaopatrzenia w wodę kurnika K3, z tego względu, że kurnik K3 powstał dopiero w 2011 r. oraz przede wszystkim dlatego, że kurnik ten nie wchodził w skład przedsiębiorstwa prowadzonego przez L. R., na rzecz którego pozwolenie zostało wydane. Kurnik K3 wchodził w skład działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego K. R..
Stan ten zmienił się jednak w związku z wydaniem przez Dyrektora Zarządu Zlewni [...] decyzji z dnia 23 listopada 2020 r., znak: [...] w przedmiocie przeniesienia pozwolenia wodnoprawnego na K. R..
Generalnie przejęcie praw i obowiązków na podstawie art. 411 ust. 1 p.w. następuje z mocy samego prawa, a organ właściwy w sprawach pozwoleń wodnoprawnych potwierdza, w drodze decyzji, przejęcie przez następcę prawnego praw i obowiązków wynikających z tego pozwolenia (art. 411 ust. 2 p.w.).
Jak wynika ze złożonego do akt administracyjnych aktu notarialnego K. R. jest następca prawnym L. R., także w zakresie prowadzonej przez L. R. fermy drobiu (k.16 akt administracyjnych).
Nadto, decyzją z dnia 23 listopada 2020 r. Dyrektor Zarządu Zlewni [...] orzekł o przeniesieniu na rzecz F. D. K. R. pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Starosty [...] z dnia 28 września 2007 r., znak: [...] dla P.P.H. "S. " L. R..
Jak wskazano już wyżej pozwolenia wodnoprawnego udzielono na rzecz prowadzącego działalność gospodarczą L. R., w celu zaopatrzenie w wodę prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa - fermy drobiu.
Skoro więc prawa i obowiązki wynikające z tego pozwolenia przeszły na K. R., będącego następcą prawnym L. R., co potwierdzone zostało wydaną decyzją z dnia 23 listopada 2020 r. orzekającą o przeniesieniu pozwolenia wodnoprawnego na rzecz Fermy D. K. R., to tym samym należy przyjąć, że obecnie pozwolenie wodnoprawne przysługuje K. R. dla potrzeb zaopatrzenie w wodę prowadzonej przez niego fermy hodowli, która obejmuje tak kurniki K1 i K2, jak i kurnik K3.
Pierwotnie wydane pozwolenie wodnoprawne powiązano z przedsiębiorstwem w postaci fermy drobiu prowadzonej przez L. R.. W związku z zaistniałym następstwem prawnym oraz stwierdzonym, w drodze decyzji administracyjnej, przeniesieniem pozwolenia wodnoprawnego na rzecz F. D. K. R., przyjąć należy zatem, że obecnie swoim zakresem i celem pozwolenie to obejmuje przedsiębiorstwo w postaci fermy drobiu prowadzonej przez K. R., w skład którego wchodzi również kurnik K3.
Zwiększenie się liczby budynków wchodzących w skład przedsiębiorstwa, któremu przysługuje prawo do korzystania z wód podziemnych, nie zmienia celu i zakresu korzystania z wód określonego w pozwoleniu wodnoprawnym albowiem – jak już wyżej wskazano – w pozwoleniu wodnoprawnym z dnia 28 września 2007 r. cel i zakres korzystania z wód nie został w żaden sposób powiązany z którymkolwiek ze składników materialnych prowadzonego przez L. R. przedsiębiorstwa, w tym w szczególności, nie został powiązany z wchodzącymi w skład przedsiębiorstwa budynkami w postaci kurników K1 i K2. Przykładowo należy wskazać, że tak byłoby również gdyby np. swoją fermę o dodatkowy kurnik rozbudował już sam L. R..
Z tego też względu za irrelewantne uznać należy to, że w wydanym pozwoleniu wodnoprawnym wskazano także adres fermy drobiu - M. . Rozszerzenie bowiem działalności gospodarczej o kolejne obiekty, w tym także o obiekty zlokalizowane pod innym, odrębnym adresem, nie zmienia tego, że nadal jest to jedno i to samo przedsiębiorstwo.
Skoro zaś w związku zaistniałym następstwem prawnym oraz stwierdzonym przeniesieniem pozwolenia wodnoprawnego na rzecz Fermy D. K. R., obecnie swoim zakresem i celem pozwolenie to obejmuje przedsiębiorstwo w postaci fermy drobiu prowadzonej przez K. R., to uznać należy, że obejmuje ono również wchodzący w skład tego przedsiębiorstwa kurnik K3.
W tej sytuacji uznać należy, że skarżący może na mocy przeniesionego pozwolenia wodnoprawnego zaopatrywać w wodę także kurnik K3, który również wchodzi w skład prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa.
W takiej sytuacji nie było zaś podstaw do nakładania na skarżącego obowiązku uregulowania stanu prawnego poboru wód podziemnych ze studni zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] obręb M. (posesja [...]) dla potrzeb zaopatrzenia w wodę kurnika K3 zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obręb M. (posesja [...]).
Organ pomijając fakt zaistniałego następstwa prawnego pomiędzy pierwotnie uprawnionym z pozwolenia wodnoprawnego a skarżącym oraz wydaną decyzję orzekającą o przeniesieniu pozwolenia wodnoprawnego naruszył art. 411 ust. 1 i 2 prawa wodnego, czym naruszył prawo materialne w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.).
W zakończeniu należy wskazać, że - jak się wydaje - w taki sam sposób kwestię te interpretował także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekający w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 2595/21, wskazując, że w II kwartale 2019 r. pobór wód podziemnych przez skarżącego nie odbywał się w granicach pozwolenia wodnoprawnego, gdyż dopiero na podstawie decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni [...] z 23 listopada 2020 r., która stała się ostateczna 28 grudnia 2020 r., nastąpiło przeniesienie na rzecz F. D. R. K. pozwolenia wodnoprawnego udzielonego PPH S. L. R. z siedzibą M. , K. udzielonego decyzją Starosty [...] z 28 września 2007 r.
Z tych też względów uchylono zaskarżone zarządzenie w punkcie 1 w całości oraz w punkcie 3 w części dotyczącej obowiązku pisemnego powiadomienia organu o realizacji punktu 1 zarządzenia
Jednocześnie zasądzono od organu na rzecz skarżącego kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. O kosztach obejmujących wynagrodzenie radcy prawnego - 480 zł, opłatę kancelaryjną od pełnomocnictwa – 17 zł oraz wpis sądowy – 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 cyt. ustawy w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801 ze zm.).