I SA/Bd 762/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BydgoszczyBydgoszcz2020-03-30
NSAAdministracyjneŚredniawsa
odpady komunalneuchwała rady gminyinteres prawnylegitymacja procesowaodrzucenie skargiprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiustawa o samorządzie gminnym

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę grupy mieszkańców na uchwałę Rady Miejskiej dotyczącą opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi z powodu niewykazania przez większość skarżących interesu prawnego.

Sąd administracyjny rozpatrywał skargę grupy mieszkańców na uchwałę Rady Miejskiej w Ch. dotyczącą stawek opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Sąd wezwał skarżących do wykazania interesu prawnego, a pełnomocnik przedstawił dowody jedynie dla dwóch z nich. Wobec niewykazania przez pozostałych skarżących indywidualnego interesu prawnego, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez 25 mieszkańców na uchwałę Rady Miejskiej w Ch. z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia metody ustalenia opłaty oraz stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Skarżący domagali się stwierdzenia nieważności § 2 uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, działając na posiedzeniu niejawnym, wezwał skarżących do wykazania interesu prawnego do wniesienia skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Pełnomocnik skarżących przedstawił dowody potwierdzające interes prawny dla M. A. i A. B. A., jednak oświadczył, że nie udało mu się uzyskać informacji o tytule prawnym od pozostałych skarżących. Sąd, powołując się na art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 58 § 1 pkt 5a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podkreślił, że skarga nie ma charakteru actio popularis i wymaga wykazania indywidualnego interesu prawnego. Ponieważ większość skarżących nie wykazała takiego interesu, Sąd postanowił odrzucić skargę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, większość skarżących nie wykazała indywidualnego interesu prawnego naruszonego zaskarżoną uchwałą.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że skarga na uchwałę rady gminy w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie jest skargą popularną i wymaga wykazania przez każdego skarżącego naruszenia jego indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia. W tej sprawie tylko część skarżących wykazała taki interes.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 5a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.s.g. art. 101 § 1

Ustawa z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 3 § 2 pkt 5 i 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 2

u.s.g. art. 101 § 2a

Ustawa z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym

Dz.U. 2019 poz 2325

Argumenty

Odrzucone argumenty

Argument, że wszyscy skarżący mają interes prawny w zaskarżeniu uchwały, ponieważ są właścicielami działek, których dotyczy uchwała.

Godne uwagi sformułowania

Skarga złożona w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis obowiązek wykazania się nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia spoczywa na skarżącym

Skład orzekający

Jarosław Szulc

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wykazanie konieczności indywidualnego interesu prawnego do zaskarżania uchwał samorządowych."

Ograniczenia: Dotyczy spraw z zakresu administracji publicznej, gdzie wymagany jest indywidualny interes prawny.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia procesowego dotyczącego legitymacji do wnoszenia skarg, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Bd 762/19 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2020-03-30
Data wpływu
2019-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Jarosław Szulc /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III FSK 2631/21 - Wyrok NSA z 2021-09-29
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron skarżących
odrzucono skargę jednej ze stron
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 58 par. 1 pkt 5a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Sz., I. D. G., S. M., P. S., M. W., D. W., T. D., J. D., M. A., A. B. A., K. K., W. K., K. K., R. W., Z. M., A. M., P. M., J. S., A. M., W.S., W. D., J.M., M.M., U.K. i N.B. na uchwałę Rady Miejskiej w Ch. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie określenia metody ustalenia opłaty oraz stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę E. Sz., I. D. G., S. M., P.S., M. W., D.W., T. D., J.D., K.K., W.K., K. K., R. W., Z. M., A. M., P. M., J.S., A.M., W.S., W.D., J.M., M. M., U. K.i N. B.
Uzasadnienie
Uchwałą z dnia [...]r. nr [...] Rada Miejska w Ch. określiła metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz górne stawki opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi w zakresie odbierania i unieszkodliwiania odpadów komunalnych oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych.
W dniu 20 grudnia 2019r. do tut. Sądu wpłynęła skarga E. Sz., I. D. G., S.M., P.S., M. W., D.W., T. D., J. D., M. A., A. B. A., K.K., W.K., K. K., R. W., Z.M., A.M., P.M., J.S., A. M., W. S., W. D., J.M., M. M., U.K. i N.B.
w której wniesiono o stwierdzenie nieważności § 2 tej uchwały.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ch. wniosła o jej oddalenie.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 21 lutego 2020r. Sąd wezwał skarżących, reprezentowanych przez pełnomocnika adwokata M. P., do wykazania interesu prawnego każdego ze skarżących do wniesienia skargi na zaskarżoną uchwałę, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi pełnomocnik wskazał, że interes ten wynika z faktu, że skarżący są właścicielami działek, których dotyczy zaskarżona uchwała. Na dowód tego, że skarżący M. A. i A.B. A. mają interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały pełnomocnik załączył: wyciąg z księgi wieczystej o numerze [...] stanowiącej dowód prawa własności M. A. dot. nieruchomości położonej w M. Gmina Ch.; umowę sprzedaży użytkowania wieczystego działki letniskowej położonej w miejscowości M. w Gminie Ch.na rzecz M.A. zawartej dnia 19 lutego 2015r. w Kancelarii Notarialnej A.G.w Ł.; decyzję Starosty W. z dnia [...]r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego wyżej wymienionej działki w prawo własności wydaną na rzecz M. A.; odpis upomnienia burmistrza Miasta Ch. z [....]r. wzywającego do uregulowania należności za gospodarowanie odpadami komunalnymi za czerwiec 2018r. i czerwiec 2019r. skierowanego do M. A.; odpis aktu małżeństwa M.A.i A.B. A.; oświadczenie A.B. A.
o pozostawaniu we wspólności majątkowej małżeńskiej z M. A.. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, ze nie udało mu się uzyskać informacji o tytule prawnym od pozostałych skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga E. Sz., I. D.G., S. M., P.S., M. W., D. W., T. D., J. D., K.K., W. K., K. K., R. W., Z.M., A.M., P. M. J. S. A. M., W. S., W. D., J. M., M.M., U. K. i N.B. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019r. poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej przez badanie zgodności z prawem aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 ) oraz aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż określone w pkt 5, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6). Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.
Takim przepisem szczególnym w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019r. poz. 506 ze zm.), dalej: "u.s.g.", który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 101 ust. 2a u.s.g., skargę na uchwałę lub zarządzenie, o których mowa w ust. 1, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę.
Skarga w niniejszej sprawie wniesiona została m.in. na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Przedmiotem skargi jest uchwała nr [...] Rady Miejskiej w Ch. z dnia [...]r. w sprawie określenia metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz określenia górnych stawek opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi w zakresie odbierania i unieszkodliwiania odpadów komunalnych oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych. Skarga zatem dotyczy kategorii spraw o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Uchwałę zaskarżyło 25. ww. skarżących, których reprezentuje pełnomocnik, adwokat M.P., w oparciu o udzielone mu pełnomocnictwa procesowe.
W tych okolicznościach należało zbadać, czy poszczególni skarżący mają legitymację do zaskarżenia przedmiotowej uchwały. Merytoryczna ocena zasadności skargi wniesionej na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie jest bowiem możliwa, jeśli skarżący nie mają legitymacji do wniesienia skargi.
Należy wskazać, że z treści art. 101 ust. 1 u.s.g. wyraźnie wynika, że legitymację do zaskarżenia uchwały rady gminy (miasta) ma każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Stroną w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone zaskarżoną uchwałą. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem obowiązek wykazania się nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia spoczywa na skarżącym. Musi on wykazać, że istnieje związek pomiędzy jego prawnie gwarantowaną sytuacją,
a zaskarżoną uchwałą, polegający na tym, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienia (por. wyrok SN z dnia 7 marca 2003r., sygn. akt III RN 42/02, OSNP z 2004r. nr 7, poz. 114; wyrok WSA w Białymstoku z dnia 9 września 2004r., sygn. akt II SA/Bk 364/04). Skarżący musi zatem wykazać, w jaki sposób doszło do naruszenia jego prawem chronionego interesu lub uprawnienia (por. wyrok NSA z dnia 4 lutego 2005r., sygn. akt OSK 1563/04, wyrok NSA z dnia 22 lutego 2006r., sygn. akt II OSK 1127/05). Interes ten powinien być bezpośredni, konkretny i realny. Związek pomiędzy własną, indywidualną sytuacją prawną skarżącego a zaskarżoną uchwałą musi w dacie wniesienia skargi powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia danego podmiotu konkretnych uprawnień lub nałożenia na niego obowiązków (por. wyrok NSA z dnia 7 maja 2008r., sygn. akt II OSK 84/08).
Skarga złożona w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis,
a zatem do jej wniesienia nie legitymuje ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 listopada 2003 r. sygn. akt SK 30/02, OTK ZU-A 2003, nr 8 poz. 84, wyrok NSA z dnia 1 marca 2005r., sygn. akt OSK 1437/04, wyrok NSA z dnia 10 lutego 2015r., sygn. akt I OSK 2349/14). W związku z powyższym nawet ewentualna sprzeczność aktu z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli akt ten nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego (por. wyrok NSA z dnia 14 marca 2002r., sygn. akt II SA 2503/01, wyrok NSA z dnia 23 lutego 2012r., sygn. akt II OSK 2451/11). Podstawą zaskarżenia jest bowiem równocześnie naruszenie konkretnie rozumianych interesów lub uprawnień konkretnego obywatela lub ich grupy, ewentualnie innego podmiotu, który jest mieszkańcem danej gminy lub jest z tą gminą w inny sposób prawnie związany.
W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że każdy skarżący, składając skargę w trybie art. 101 u.s.g. musi wykazać, że w konkretnym wypadku istnieje związek pomiędzy jego własną, prawnie gwarantowaną (a nie wyłącznie faktyczną) sytuacją, a zaskarżoną przezeń uchwałą, to znaczy, iż zachodzi związek polegający na tym, że uchwała narusza (czyli pozbawia lub ogranicza) jego interes prawny lub uprawnienie, albo jako indywidualnego podmiotu, albo jako członka określonej wspólnoty samorządowej (wyrok SN z dnia 7 marca 2003r., sygn. akt III RN 42/02, OSNP 2004/7/114). Ciężar wykazania naruszenia interesu prawnego spoczywa na podmiocie wnoszącym skargę (por. wyrok NSA z 14 marca 2002r. sygn. II SA 2503/01).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd przyjął, że poza M. A. i A.B. A., pozostali skarżący: E. S., I. D. G., S.M., P.S., M.W., D. W., T.D., J.D., K. K., W. K., K.K., R.W., Z.M., A. M., P. M., J.S., A.M., W.S., W. D., J. M., M.M., U. K. i N. B. nie wykazali interesu prawnego do zaskarżenia ww. uchwały Rady Miejskiej w Ch.z dnia [...]r., nr [...], albowiem nie wykazali tego interesu ani w skardze ani w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 21 lutego 2020r., któremu nadano rygor odrzucenia skargi. Wprawdzie pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia 9 marca 2020r. wskazał, że interes prawny skarżących wynika z faktu, że są oni właścicielami działek, których dotyczy zaskarżona uchwała, jednocześnie jednak oświadczył, że poza M.A. i A.B. A. nie udało mu się uzyskać informacji o tytule prawnym od pozostałych skarżących.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. postanowił odrzucić skargę skarżących wymienionych w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI