II SA/Lu 454/11

II SA/Lu 454/11 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2011-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-06-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Dudek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 225
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie informacji w sprawie przyznania zasiłku stałego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W piśmie z dnia 24 maja 2011 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , zatytułowanym "skarga", A. C. zakwestionował działalność Wójta Gminy oraz Ośrodka Pomocy Społecznej .
Pismem z dnia 30 maja 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało A. C., iż pismo z dnia 24 maja 2011 r. należało skierować do Rady Gminy , stosownie do treści art. 229 pkt 3 k.p.a. Jednocześnie organ powiadomił skarżącego, iż złożone przez niego odwołanie od decyzji z dnia [...] r. w przedmiocie przyznania mu zasiłku stałego zostanie rozpatrzone w terminie miesiąca od daty otrzymania akt od organu pierwszej instancji.
W dniu 6 czerwca 2011 r. A. C. wniósł do tutejszego Sądu skargę na powyższe pismo, dołączając do niej oświadczenie, z którego wynika, iż domaga się przyznania zasiłku z pomocy społecznej w wysokości [...] zł miesięcznie (k. 3 – 4 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze . wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, z uwagi na to, iż kognicją sądu administracyjnego nie zostały objęte czynności organu przeprowadzane w trybie postępowania skargowo – wnioskowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) określa zakres kognicji sądu administracyjnego, stanowiąc, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Pismo z dnia 30 maja 2011 r., będące przedmiotem skargi A. C., jako zawierające jedynie informację odnośnie do zasadności wszczęcia postępowania skargowego przed organem stanowiącym gminy oraz o stanie sprawy skarżącego toczącej się w przedmiocie zasiłku stałego, nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności, będących przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 5 tego przepisu.
Skoro zatem, jak wyżej wskazano, pismo A. C. z dnia 30 maja 2011 r. nie jest objęte kognicją sądu administracyjnego, skarga na to pismo jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.