II SA/Lu 450/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie o zastosowaniu grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki zbiornika na ścieki, wskazując na błędne zastosowanie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym.
Skarżący L. K. złożył skargę na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy decyzję o zastosowaniu grzywny za niewykonanie obowiązku rozbiórki zbiornika na ścieki. Skarżący podnosił argumenty dotyczące postępowania wznowieniowego i nowych okoliczności faktycznych. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, stwierdzając, że organ egzekucyjny błędnie zastosował art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który dotyczy budynków, a nie zbiorników, oraz nie rozważył zasady stosowania środka najmniej uciążliwego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki dwukomorowego zbiornika na ścieki sanitarne. Skarżący kwestionował zasadność zastosowania środka egzekucyjnego, powołując się na toczące się postępowanie wznowieniowe dotyczące decyzji nakładającej obowiązek rozbiórki oraz na nowe okoliczności faktyczne. Sąd, działając ponad granicami skargi, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. Sąd uznał, że organ egzekucyjny błędnie zastosował art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który dotyczy budynków, a nie zbiorników na ścieki, które stanowią odrębną kategorię obiektu budowlanego. Ponadto, sąd wskazał na naruszenie zasady stosowania środka egzekucyjnego najmniej uciążliwego (art. 7 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), poprzez nie rozważenie, czy kwota grzywny nie przekracza wartości obiektu podlegającego rozbiórce i czy nie należy rozważyć wykonania zastępczego. Sąd podkreślił, że grzywna w celu przymuszenia nie powinna mieć charakteru represyjnego, a jej wysokość powinna być celowa i najmniej uciążliwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji może być stosowany wyłącznie w odniesieniu do budynków, a nie do zbiorników na ścieki, które stanowią odrębną kategorię obiektu budowlanego.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że definicja obiektu budowlanego w Prawie budowlanym rozróżnia budynki od innych obiektów, a przepis art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odnosi się jednoznacznie do budynków.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (11)
Główne
p.p.s.a. art. 135
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § par. 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § par. 1 pkt 1 lit.c
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 121 § § 5
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
p.p.s.a. art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 62 § ust. 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.e.a. art. 121 § § 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 7 § § 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 127
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
p.b. art. 3 § pkt 2
Ustawa Prawo budowlane
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne zastosowanie przez organ egzekucyjny art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który dotyczy budynków, a nie zbiorników na ścieki. Naruszenie zasady stosowania środka egzekucyjnego najmniej uciążliwego i celowego (art. 7 § 2 u.p.e.a.) poprzez nie rozważenie, czy kwota grzywny nie przekracza wartości obiektu i czy nie należy rozważyć wykonania zastępczego.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącego dotyczące postępowania wznowieniowego i nowych okoliczności faktycznych jako podstawy do wstrzymania wykonalności decyzji nakładającej obowiązek rozbiórki.
Godne uwagi sformułowania
Zbiornik na ścieki stanowi istotnie odmienną kategorię obiektu budowlanego, w świetle definicji z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Grzywna w celu przymuszenia nie powinna przekraczać wartości obiektu podlegającego rozbiórce, gdyż jej istotą nie jest element represyjny. Organ egzekucyjny pomija rozważenie art. 7 § 2 ostatnio powołanej ustawy, który nakłada obowiązek stosowania środka egzekucyjnego najmniej uciążliwego a celowego dla wykonania obowiązku określonego treścią tytułu wykonawczego.
Skład orzekający
Joanna Cylc-Malec
przewodniczący
Wiesława Achrymowicz
sprawozdawca
Bogusław Wiśniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących egzekucji administracyjnej obowiązków niepieniężnych, w szczególności rozróżnienie między budynkami a innymi obiektami budowlanymi oraz zasada stosowania najmniej uciążliwego środka egzekucyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji egzekucji obowiązku rozbiórki zbiornika na ścieki; zasady ogólne dotyczące środków egzekucyjnych mogą mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy praktycznego zastosowania przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, co jest istotne dla prawników zajmujących się tą dziedziną. Wyjaśnia ważne rozróżnienie między budynkami a innymi obiektami budowlanymi w kontekście egzekucji.
“Egzekucja administracyjna: Czy grzywna za rozbiórkę zbiornika była zasadna?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Lu 450/05 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2005-12-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-05-25 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Bogusław Wiśniewski Joanna Cylc-Malec /przewodniczący/ Wiesława Achrymowicz /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Egzekucyjne postępowanie Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono postanowienie I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2003 nr 80 poz 717 art. 62 ust. 2 Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 135, art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit.c Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 1966 nr 24 poz 151 art. 121 par. 5 Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca) Asesor WSA Bogusław, Wiśniewski, Protokolant starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym I. uchyla zaskarżone postanowienie, które nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz L. K. kwotę 200 (dwieście ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Uzasadnienie II SA/Lu 450/05 UZASADNIENIE Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia marca 2005r. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia lutego 2005r. o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci grzywny w kwocie 5000 zł, celem przymuszenia L. K. do wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym z dnia lutego 2005r. nr [...], polegającego na rozbiórce dwukomorowego zbiornika na ścieki sanitarne z betonowych kręgów, położonego na działce o numerze ewidencyjnym 742 w J. W uzasadnieniu postanowienia organ drugiej instancji podzielił argumentację Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zasadności zastosowania między innymi art. 121 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na przytoczone postanowienie skargę złożył L. K. wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił organowi prowadzącemu czynności egzekucyjne pominięcie okoliczności toku postępowania wznowieniowego dla wzruszenia decyzji stanowiącej o obowiązku rozbiórki zbiornika na ścieki sanitarne. Wskazywał dalej na zaistnienie nowych okolicznosci w postaci ustalenia nowego przebiegu granicy, co istotnie rzutuje na ocenę prawną lokalizacji inwestycji objętej tytułem wykonawczym. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o oddalenie skargi. W pełni podtrzymał stanowisko i jego argumentację wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo wskazał na orzeczoną przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie odmowę wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie obowiązku rozbiórki zbiornika na ścieki sanitarne, objętego tytułem wykonawczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kognicji sądowoadministracyjnej została poddana kontrola legalności działań organów administracji publicznej. Zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu, podobnie jak poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. Powyższe podlegało stwierdzeniu ponad granice skargi, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym miejscu należy bowiem stanowczo stwierdzić niezasadność zarzutów skargi. Skarżący nie wykazał, by wykonalność decyzji nakładającej obowiązek rozbiórki uległa wstrzymaniu w toku wskazywanego postępowania wznowieniowego. Zatem podlega ona wykonaniu w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, skoro adresat obowiązku pozostaje bezczynny. Nie wykazał w dalszej kolejności, by w rezultacie wznowienia postępowania kwestionowana przezeń decyzja nakładająca obowiązek rozbiórki miała ostatecznie zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Natomiast organ egzekucyjny wydając zaskarżone postanowienie błędnie powołuje art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który może podlegać zastosowaniu wyłącznie w odniesieniu do budynków. Zbiornik na ścieki stanowi istotnie odmienną kategorię obiektu budowlanego, w świetle definicji z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Wymiar grzywny w wysokości 5000 zł może wskazywać na zastosowanie art. 121 § 2 rozważanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Uzasadnienie kontrolowanych postanowień nie zawiera w tej materii argumentacji. Tu jednak organ egzekucyjny pomija rozważenie art. 7 § 2 ostatnio powołanej ustawy, który nakłada obowiązek stosowania środka egzekucyjnego najmniej uciążliwego a celowego dla wykonania obowiązku określonego treścią tytułu wykonawczego. W okolicznościach kontrolowanego postępowania oznacza to wymóg zbadania czy kwota grzywny nie przekracza wartości obiektu podlegającego rozbiórce. Gdyby tak było należy szczególnie wnikliwie rozważyć rację zastosowania wykonania zastępczego w rozumieniu art. 127 i następne ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W kontekście zasady celowości postępowania egzekucyjnego, przy jednoczesnej jego najmniejszej uciążliwości, grzywna w celu przymuszenia nie powinna przekraczać wartości obiektu podlegającego rozbiórce, gdyż jej istotą nie jest element represyjny. Stwierdzone naruszenia przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wyczerpują przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów na mocy ostatnio powołanego unormowania i przy zastosowaniu art. 135 i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego uzasadnia art. 200 ostatnio powołanej ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI