II SA/Lu 401/10

II SA/Lu 401/10 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2010-10-07
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2010-06-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Grażyna Pawlos-Janusz
Maria Wieczorek-Zalewska /sprawozdawca/
Witold Falczyński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 603/11 - Wyrok NSA z 2012-06-29
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
art. 50 ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 7, art. 77
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz,, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (spr.), Protokolant Referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. sprawy ze skargi E. Sz. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] r.; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie na rzecz skarżącej E. Sz. kwotę 740 zł (siedemset czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 listopada 2009 r. M. J. zwróciła się o zbadanie legalności robót budowlanych prowadzonych na działce przy ul. Z. 28a w P., należącej do J. P.. W piśmie tym wskazała, iż prace budowlane prowadzone są z rażącym naruszeniem przepisów prawa budowlanego, co grozi katastrofą budowlaną.
Decyzja z dnia [...] stycznia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Puławach działając na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, odmówił wstrzymania prowadzenia robót budowlanych przy realizacji Zakładu Fizjoterapii i Masażu "A" na działkach nr ewid. 1407 i 1408/3 w P. przy ul. Z. 28a.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dniu 22 grudnia 2009 r. dokonał oględzin nieruchomości, w toku których stwierdzono, że teren budowy jest ogrodzony i oznakowany, a prace prowadzone są na podstawie udzielonego decyzją z dnia 10 września 2009 r. przez Starostę Puławskiego pozwolenia na budowę. W dniu oględzin wykonano ławy fundamentowe i ściany zewnętrzne piwnic do poziomu wieńca parteru. Głębokość wykopu wynosi ok. 1,5 m, a jego odległość wynosi odpowiednio: od ogrodzenia działki nr 1409/1 – ok. 2,30m, od ogrodzenia działki nr 1405/1 - ok. 1,70 m. Wysokość ścian piwnic mierzona od wierzchu ław fundamentowych wynosi ok. 2,85 m. W oparciu o powyższe ustalenia organ wskazał, iż w dniu oględzin nie stwierdzono, aby inwestor w sposób istotny odstąpił od zatwierdzonego projektu budowlanego. Następnie organ przywołując treść art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego stwierdził, iż żadna z przesłanek warunkujących wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych nie zachodzi. Należało zatem orzec jak w rozstrzygnięciu decyzji.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. S. (właścicielka działki sąsiedniej nr 1405/1) kwestionując ustalenia organu pierwszej instancji oraz legalność wydanego pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.
Podniosła, iż wydane pozwolenia na budowę zawiera wiele nieścisłości, a co więcej zatwierdza wiele rozwiązać sprzecznych z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jej zdaniem organ nie wyjaśnił, czy inwestor odstąpił od zatwierdzonego projektu budowlanego, a jeśli tak to dlaczego uznano, iż były to odstąpienia nieistotne i na czym ta nieistotność polega. Poza tym podniosła kwestię znaczenie rzekomej zgodności prac z projektem, w sytuacji gdy sam projekt jest niezgodny z przepisami prawa. Wskazując na powyższe wniosła o uchylenia zaskarżonej decyzji i nakazanie natychmiastowego wstrzymania robót budowlanych.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji, podzielając jego pogląd prawny i ustalenia faktyczne.
W ocenie organu odwoławczego zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, iż w sprawie brak podstaw do wstrzymania prowadzonych robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, ponieważ roboty te prowadzone są na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, w sposób nie zagrażający bezpieczeństwu ludzi, mienia czy środowiska. Nie stwierdzono również istotnych odstępstw od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach - usytuowanie i wymiary realizowanego obiektu nie odbiegają od projektowanych.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ odwoławczy wyjaśnił, między innymi, że zarzuty dotyczące wydanego pozwolenia na budowę nie mogą być rozpatrzone, gdyż organ nadzoru budowlanego nie jest organem właściwym do badania zgodności z prawem decyzji wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej.
W skardze do sądu administracyjnego E. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzuciła jej naruszenie art. 50 ust. 2 i ust. 4 Prawa budowlanego poprzez błędne uznanie, iż roboty budowlane nie powodują zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz, że prowadzone są zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę.
Skarżąca zarzuciła, iż organ odwoławczy nie wyjaśnił wielu istotnych kwestii związanych między innymi z wielkością powierzchni zabudowy oraz zgodnością udzielonego pozwolenia na budowę z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem skarżącej realizowany projekt nie odpowiada także warunkom określającym minimalną wielkość powierzchni biologicznej w stosunku do powierzchni działki. Brak jest także jasności w kwestii miejsc parkingowych oraz miejsca usytuowania pojemnika na odpady stałe oraz jego rozmiarów.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) i przepisami rozdziału pierwszego ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie zgodności z prawem indywidualnym aktów administracyjnych.
Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego.
W sprawie niniejszej podstawę matrialnoprawną rozstrzygnięcia stanowi art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź przepisach.
Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika, iż przesłanką wstrzymania jest istotne odstąpienie od warunków pozwolenia na budowę.
Podkreślenia wymaga, że ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "istotnego" odstąpienia od warunków pozwolenia, używając jednak takiego sformułowania dopuścił, iż mogą w czasie realizacji inwestycji nastąpić odstępstwa nie mające takiego charakteru czyli nieistotne, z którymi prawo budowlane nie wiąże żadnych skutków. Ocenę w tym zakresie pozostawił organowi administracyjnemu, który rozstrzyga o stopniu odstępstwa od pozwolenia na budowę na zasadzie swobodnego uznania, które winno być szczegółowo umotywowane.
W rozpoznawanej sprawie organy nie ustalały stanu faktycznego w zakreślonym wyżej zakresie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano jedynie, że odstępstwa od pozwolenia na budowę zaistniały lecz nie były one "istotne".
W tym stanie nie przesadzając ostatecznego rozstrzygnięcia stwierdzić należy, że sprawa nie dojrzała do merytorycznego rozstrzygnięcia.
Niewyjaśnienie okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie, oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania i stanowi podstawę do uchylenia prze sąd administracyjny zaskarżonej decyzji.
Organy wydające zaskarżoną decyzję naruszyły zasady wynikające z art. 7, 77 kpa. Ponownie rozpoznając sprawę, rzeczą organów będzie zbadać (dokonać ustaleń) i ocenić czy nastąpiły, a jeżeli tak to jakie odstępstwa od udzielonego pozwolenia na budowę i ocenić czy zachodzą przesłanki z art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. W szczególności należy zbadać i wyjaśnić czy odstępstwa mają charakter istotny.
Biorąc powyższe pod uwagę wobec niewyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, działając na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 c, powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.