II SA/Lu 374/03

II SA/Lu 374/03 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-04-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-03-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski
Maciej Kierek /sprawozdawca/
Witold Falczyński /przewodniczący/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
art.48
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Maciej Kierek (spr.), Bogusław Wiśniewski asesor WSA, Protokolant stażysta Tomasz Wójcik, po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi Związku Łowieckiego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budowli oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzja [...] marca 2003 r. /[...]/ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r Nr 98 poz. 1071./, w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane /Dz.U. z 2000 r Nr 106 poz. 1126./, po rozpatrzeniu odwołania Przewodniczącego Zarządu [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]stycznia 2003 r. znak: [...] nakazującej Zarządowi [...] rozebrać samowolnie wybudowaną przesłonę o konstrukcji drewnianej długości 8,30 m i wysokości 4,20 m, wraz z elementami bocznymi znajdującej się na stanowisku strzeleckim "rogacz" w odległości 11,50 m od stanowiska strzeleckiego zlokalizowanej na terenie strzelnicy myśliwskiej w m. R. – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. znak[...] na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał Zarządowi [...] dokonać rozbiórki samowolnie wykonanej przesłony znajdującej się na stanowisku strzeleckim "rogacz" zlokalizowanej na terenie strzelnicy w m. R.
Od decyzji odwołał się Przewodniczący [...] podnosząc, że strzelnica jest obiektem tymczasowym, dokonano jedynie remontu przesłon. W trakcie oględzin w dniu 14 listopada 2002 r. stwierdzono, że inwestor samowolnie wykonał roboty budowlane polegające na budowie przesłon konstrukcji drewnianej o długości 8,30 m i wysokości 4,20 m. Roboty budowlane polegały na wykonaniu w miejscu starej zdewastowanej przesłony nowej przesłony. Dokonano wymiany słupów betonowych na drewniane, mocowane śrubami do kształtownika stalowego osadzonego w betonowym fundamencie, opały wymieniono na deski. Roboty kontynuowane były od wiosny 2001 r. Przebudowa przesłony polegająca na wymianie słupów oraz wykonaniu nowej ściany z desek od poziomu terenu do wysokości 1,90 m wykonana została w latach 1997-1998. Pozostałe roboty związane z przebudowa przesłon i wykonaniem nowych elementów ścian prowadzone były w 2001 r.
Organ I instancji ustalił, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania art. 49 ustawy – Prawo budowlane. Na wykonane roboty budowlane inwestor nie posiada pozwolenia na budowę. Organ I instancji słusznie zastosował przepisy art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, bowiem zgodnie z art. 28 w/w ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Organ II instancji podzielając stanowisko organu I instancji stwierdzając ostatecznie, że przesłona jest budowlą i – zgodnie z art. 3 pkt 1b Prawa budowlanego – jest częścią obiektu budowlanego, do którego mają zastosowanie przepisy art. 48 Prawa budowlanego.
Słusznie zatem organ I instancji miał w tych warunkach obowiązek określony w cyt. przepisie – mówiący o nakazaniu rozbiórki samowolnie wykonanej inwestycji, bez konieczności badania innych okoliczności. W toku postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej ustaleniu podlega wyłącznie data budowy i fakt prowadzenia robót budowlanych bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, inne okoliczności nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Od decyzji tej, w dniu [...] marca 2003 r. wniósł skargę [...], domagając się jej uchylenia.
W uzasadnieniu zarzucił organowi II instancji obrazę art. 3 pkt 1b Prawa budowlanego poprzez błędną wykładnię, że przesłona podlegająca rozbiórce według zaskarżonej decyzji jest budowlą stanowiącą część obiektu budowlanego, natomiast w istocie zgodnie z przepisem szczególnym /lex specjalis/, tj. § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 października 2001 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać strzelnice oraz ich usytuowanie – Dz.U. Nr 132, poz. 1479, przesłona pionowa stanowi element konstrukcyjny wyposażenia strzelnicy.
Oznacza to, że przedmiotowa przesłona nie jest samoistną budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 1b Prawa budowlanego i stąd nie mają zastosowania restrykcje wynikające z art. 48 Prawa budowlanego.
W związku z tym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poczynił błędne ustalenia faktyczne dochodząc do nietrafnego wniosku, że remontowana przesłona podlega rozbiórce w trybie art. 48 Prawa budowlanego.
Skarżący stwierdził również, że budowlą jest sama strzelnica, a jej elementami wyposażenia technicznego jest przesłona. W konkretnej sprawie odwołujący od 1989 r. na terenie strzelnicy myśliwskiej położonej w R. nie wybudował żadnych nowych obiektów tej strzelnicy, a jedynie w pewnych okresach były wykonywane naprawy i konserwacje bieżące elementów, w tym i przesłon pionowych. Oznacza to, że organy nadzoru budowlanego pierwszej i drugiej instancji błędnie przyjęły, że odwołujący Zarząd [...] zobowiązany został do rozbiórki przesłony, która nie stanowi ani obiektu, ani budowli.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Stwierdził ponadto, że powołane rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie /Dz.U. z 2001 r. Nr 132, poz. 1479/, wprawdzie ma zastosowanie do strzelnic garnizonowych usytuowanych na terenach służących obronności Państwa, jednakże wiedza techniczna zawarta w tym rozporządzeniu może być wykorzystywana również przy budowie strzelnic myśliwskich. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia strzelnicą garnizonową jest obiekt budowlany wyposażony w stałe budowle zabezpieczające. W rozdziale 8 tego rozporządzenia wyliczono budowle zabezpieczające na strzelnicy oraz wymagania techniczne dotyczące budowli. W § 53 wymieniono szczegółowo parametry techniczne przesłony.
Dodał ponadto, że zalecenia zawarte w będącej w aktach sprawy ekspertyzie wymagają wykorzystania wiedzy technicznej zawartej w § 57 rozporządzenia. Analiza przepisów zawartych w ustawie "o broni i amunicji" /Dz.U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549/ - art. 46 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane nie będące budynkami, służące obronności Państwa oraz ich usytuowanie /Dz.U. z 1996 r. Nr 103, poz. 477/, rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie /Dz.U. z 2001 r. Nr 132, poz. 1479/, w związku z art. 5 Prawa budowlanego obliguje uczestników procesu budowlanego do zaprojektowania i wykonania przesłony w sposób zapewniający bezpieczeństwo użytkowania obiektu.
Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona i nie zasługuje na uwzględnienie.
Bezspornym jest fakt, że [...] wybudował przesłonę o konstrukcji drewnianej o długości 8,30 m i wysokości 4,20 m wraz z elementami bocznymi, na stanowisku strzeleckim "rogacz" w odległości 11,50 m od stanowiska strzeleckiego na terenie strzelnicy myśliwskiej w miejscowości R. bez pozwolenia na budowę.
Zgodnie z art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /Dz.U. z 1996 r., Nr 100, poz. 465 ze zm./, właściwy organ nakazuje w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.
Jednocześnie art. 3 pkt 1 cyt. ustawy definiuje pojęcie obiektu budowlanego, stanowiąc, że jest nim m.in. budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami. Punkt 3 tego przepisu definiuje natomiast pojęcie budowli, jako każdy obiekt budowlany nie będący zarazem budynkiem lub obiektem małej architektury, wyliczając je przykładowo. Nie wymienia jednak przesłony strzeleckiej, którą wybudował skarżący Związek.
Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2001 r. /Sygn. akt II SA/Gd 1673/99/ "z uwagi na to, że nie ma odrębnych dla strzelnic łowieckich warunków technicznych, jakim mają odpowiadać takie strzelnice, konieczne jest przez analogię zastosowanie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 sierpnia 1996 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiektu budowlane nie będące budynkami, służące obronności Państwa oraz ich usytuowanie /Dz.U. Nr 103, poz. 477/, a to dla sprawdzenia czy obiekt zamierzonej inwestycji odpowiada tym elementom rozporządzenia, które mają uniwersalny charakter, czyli przystający także do strzelnic związków łowieckich.
Aktualnie obowiązuje szczegółowe rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie Dz.U. z 2001 r., Nr 132, poz. 1479".
Paragraf 53 w/w rozporządzenia określa sposób wykonania przesłon pionowych i – choć nie definiuje ich wprost – to ze względu na umieszczenie ich w rozdziale 8 rozporządzenia, zatytułowanym "Inne budowle zabezpieczające na strzelnicach garnizonowych", należy – podzielając pogląd organów administracyjnych – uznać przesłonę za budowlę.
W konsekwencji należy stwierdzić, że wybudowanie jej wymagało uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę, a zatem wobec jego braku budowa została dokonana samowolnie. Słusznie zatem organy administracyjne nakazały jej rozbiórkę.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.