II SA/Lu 361/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę L. P. na uchwałę Rady Gminy Terespol z 2003 r. dotyczącą zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżąca zarzuciła, że uchwała narusza jej prawo własności, ponieważ przepis § 4 pkt 17 lit. j) planu, wprowadzający zakaz zabudowy w odległości 30 metrów od ściany lasu, uniemożliwia racjonalne zagospodarowanie jej działek. Podkreślała, że podobna sprawa została rozstrzygnięta na jej korzyść wyrokiem WSA w Lublinie o sygn. akt II SA/Lu 386/20. Sąd oddalił skargę. W uzasadnieniu wskazano, że polskie prawo nie jest precedensowe, a każda sprawa jest rozpatrywana indywidualnie. Sąd stwierdził, że choć przepis § 4 pkt 17 lit. j) planu wprowadza ograniczenia w zabudowie w pobliżu lasów, to w przypadku działek skarżącej o regularnym kształcie i dużej powierzchni, ograniczenia te nie wykluczają całkowicie możliwości zabudowy, w tym budowy domku letniskowego. Analiza odległości od istniejących terenów leśnych wykazała, że pozostaje wystarczający obszar do zabudowy. Sąd podkreślił również, że ewentualna szkoda skarżącej wynikała raczej z budowy obiektu bez wymaganego pozwolenia i niezgodnie z planem, a nie z samego faktu uchwalenia planu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących planowania przestrzennego, zasady oceny zgodności planu miejscowego z prawem, znaczenie interesu prawnego w skardze administracyjnej, brak mocy wiążącej wyroków w sprawach o podobnym stanie faktycznym.
Dotyczy specyficznej sytuacji ograniczenia zabudowy ze względu na bliskość lasu i konkretnych wymiarów działek. Ocena może się różnić w zależności od szczegółowych parametrów nieruchomości i planu.
Zagadnienia prawne (3)
Czy przepis miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wprowadzający zakaz zabudowy w określonej odległości od ściany lasu, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały, jeśli ogranicza możliwości zagospodarowania nieruchomości właściciela?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli przepis ten jedynie ogranicza, a nie wyklucza całkowicie możliwości zabudowy, biorąc pod uwagę specyfikę nieruchomości i obowiązujące przepisy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis § 4 pkt 17 lit. j) planu miejscowego, wykluczający zabudowę w odległości 30 m od ściany lasu, nie wyklucza całkowicie możliwości zabudowy działek skarżącej, a jedynie ją ogranicza. Analiza odległości od istniejących terenów leśnych wykazała, że pozostaje wystarczający obszar do zabudowy, w tym budowy domku letniskowego. W związku z tym brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały.
Czy wyrok sądu administracyjnego w podobnej sprawie, dotyczącej innego właściciela i innej działki, wiąże sąd w niniejszej sprawie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ponieważ polskie prawo jest prawem stanowionym, a nie precedensowym, a każda sprawa jest rozpatrywana indywidualnie.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że polskie prawo jest prawem stanowionym, a orzeczenia sądowe wywołują skutki wyłącznie w ramach danej sprawy i jej stron. Aby mówić o jednolitości orzecznictwa, konieczne jest stwierdzenie identyczności stanu faktycznego i prawnego. W tej sprawie stany faktyczne istotnie się różniły.
Czy naruszenie interesu prawnego skarżącego przez uchwałę jest wystarczające do stwierdzenia jej nieważności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, do stwierdzenia nieważności uchwały konieczne jest kumulatywne spełnienie dwóch warunków: naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego ORAZ naruszenia prawa przedmiotowego.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że legitymacja do wniesienia skargi (naruszenie interesu prawnego) jest warunkiem koniecznym do merytorycznego rozpoznania skargi, ale nie przesądza o naruszeniu prawa przedmiotowego, które jest niezbędne do stwierdzenia nieważności uchwały.
Przepisy (8)
Główne
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.p.z.p. art. 28 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 147 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.s.g. art. 94
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 91 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 93 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Rozporządzenie z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepis planu miejscowego ograniczający zabudowę w pobliżu lasu nie wyklucza całkowicie możliwości zabudowy działek skarżącej, biorąc pod uwagę ich kształt, wielkość i odległości od terenów leśnych.
Odrzucone argumenty
Uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem prawa, tj. art. 7 i art. 32 Konstytucji RP, art. 140 k.c. w związku z art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz z art. 40 ustawy o samorządzie gminnym, poprzez przekroczenie władztwa planistycznego. • Zaskarżona uchwała narusza istotę prawa własności, uniemożliwiając realizację funkcji dla działek. • Sprawa nieważności uchwały w części dotyczącej analogicznie tożsamej działki została już rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem WSA w Lublinie sygn. akt II SA/Lu 386/20. • Skarżąca poniosła szkodę na swojej własności poprzez utratę możliwości wybudowania domku letniskowego.
Godne uwagi sformułowania
polskie prawo jest prawem stanowionym, a nie precedensowym • każda sprawa rozpatrywana jest indywidualnie • naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia kwestionowanym aktem musi mieć charakter konkretny i aktualny • ograniczenie to nie wyłącza co do istoty możliwości zabudowania działek
Skład orzekający
Grzegorz Grymuza
przewodniczący sprawozdawca
Bogusław Wiśniewski
sędzia
Marcin Małek
asesor sądowy
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących planowania przestrzennego, zasady oceny zgodności planu miejscowego z prawem, znaczenie interesu prawnego w skardze administracyjnej, brak mocy wiążącej wyroków w sprawach o podobnym stanie faktycznym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ograniczenia zabudowy ze względu na bliskość lasu i konkretnych wymiarów działek. Ocena może się różnić w zależności od szczegółowych parametrów nieruchomości i planu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu ograniczeń w zabudowie wynikających z planów miejscowych, zwłaszcza w kontekście ochrony przyrody. Pokazuje, jak sąd analizuje zgodność planu z prawem i interesem właściciela.
“Czy zakaz budowy blisko lasu zawsze oznacza utratę prawa do własności? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.