II SA/Lu 36/26

II SA/Lu 36/26 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2026-03-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Parchomiuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2025 r., znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
M. S. (dalej jako: skarżący) w dniu 27 października 2025 r. złożył do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. wniosek o przyznanie szeregu świadczeń z pomocy społecznej.
W dniach 17 i 18 grudnia 2025 r. Prezydent Miasta (dalej jako: Prezydenta lub organ I instancji) wydał łącznie sześć decyzji w sprawie wniosków skarżącego o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej. Jedną z tych decyzji – z [...] grudnia 2025 r. – przyznano skarżącemu świadczenie pieniężne w formie zasiłku celowego na zakup posiłku lub żywności w ramach wieloletniego programu rządowego "Posiłek w szkole i w domu" na lata 2024-2028, w grudniu 2025 r. w kwocie [...]zł.
W dniu 2 stycznia 2025 r. M. S. wniósł do organu I instancji pismo, zatytułowane jako skarga i skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Pismo nawiązywało treścią do zasiłku celowego na zakup posiłku lub żywności. Skarżący wyrażał niezadowolenie z przyznanej mu pomocy, wskazując m.in. że wnioskował o przyznanie świadczenia również na listopad 2025 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 22 stycznia 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu z dwóch przyczyn – po pierwsze, pomimo wezwania sądu skarżący nie wskazał konkretnego przedmiotu skargi – nie wyjaśnił, którą decyzję (z jakiej daty i o jakim numerze) skarży. Po drugie, przyjmując na podstawie analizy treści skargi, że jej przedmiotem jest decyzja z 18 lipca 2025 r. w przedmiocie zasiłku celowego na zakup posiłku lub żywności, trzeba stwierdzić, że skarżący zaskarżył decyzję organu I instancji, co jest niedopuszczalne, gdyż nie spełniono warunku wyczerpania środków zaskarżenia na drodze administracyjnej przed wniesieniem skargi.
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej jako: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.
W treści pisma z 2 stycznia 2026 r. skarżący nie określił, co jest przedmiotem jego skargi, a jak wskazano wyżej – organ wydał w dniach 17 i 18 grudnia 2025 r. sześć decyzji w przedmiocie wnioskowanych przez skarżącego świadczeń z pomocy społecznej, z czego pięć było odmownych.
Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, wezwanie wysłano przesyłką pocztową na adres wskazany w skardze, przesyłka powróciła nieodebrana pomimo dwukrotnego awizowania. Doręczenie wezwania było prawnie skuteczne, skutek doręczenia nastąpił w dniu 12 lutego 2026 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W dniu 19 lutego 2026 r. bezskutecznie upłynął termin do usunięcia braku formalnego skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z kolei stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego należało skorzystać ze środków zaskarżenia przysługujących na drodze administracyjnej, czyli wnieść odwołanie od decyzji organu I instancji. Skarżący nie złożył odwołania (od żadnej z decyzji wydanych w dniach 17 i 18 grudnia 2025 r.), pomimo prawidłowego pouczenia organu o możliwości zaskarżenia decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14 dni od doręczenia decyzji.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a., sąd postanowił jak w sentencji.