II SA/Lu 338/06

II SA/Lu 338/06 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2006-05-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-04-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski
Grażyna Pawlos-Janusz /sprawozdawca/
Maciej Kierek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 134 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 7, art. 77 par. 1, art. 136, art. 107 par. 3, art. 35, art. 36 - 38
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca) Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Stażysta Anna Chmielewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2006 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej A. J. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję, która nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego L. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zawrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]lutego 2006r., znak: SKO.0074[...] wydaną na podstawie art. 138§1pkt.1 kpa oraz art. 36ust.4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r., Nr 80, poz.717 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania L. S. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...]listopada 2005r., znak; Gn.[...] o ustaleniu opłaty planistycznej w kwocie 1.676 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości działki nr 267/3 położonej w C..
Podstawą wydania decyzji był operat szacunkowy, w którym biegły rzeczoznawca ustalił wzrost wartości nieruchomości nr 267/3 o pow. 0,3200 ha na kwotę 8.380zł. Działka pierwotnie była przeznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy Nr XXXIV/236/98 z dnia 16 czerwca 1998r. pod uprawy polowe bez prawa zabudowy. Natomiast po zmianie planu uchwałą z dnia 12 stycznia 2004r., Nr XVII/299/04 działka została w części północnej przeznaczona pod zabudowę zagrodową z możliwością zabudowy jednorodzinnej (MR i MN), zaś w części zachodniej na poszerzenie drogi wewnętrznej KDL, co spowodowało wzrost jej wartości.
Kolegium stwierdziło zatem, że zachodzą przesłanki ustalenia opłaty planistycznej w stawce 20% wzrostu wartości dla terenów mieszkalnictwa rolniczego (zgodnie z §13pkt.3 uchwały Rady Gminy z dnia 12 stycznia 2004r.), bowiem wzrost wartości został stwierdzony przez biegłego rzeczoznawcę, zaś wszczęcie postępowania w sprawie nastąpiło przed upływem 5 lat od dnia, w którym zmiana planu stała się obowiązująca.
Skargę do sądu administracyjnego wniósł L. S. domagając się uchylenia decyzji obu organów administracyjnych.
W skardze zarzucił, że decyzja Wójta Gminy została wydana z uchybieniem terminu określonego w art. 37ust.6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który zobowiązuje organ do ustalenia opłaty planistycznej bezzwłocznie po otrzymaniu wypisu z aktu notarialnego. Skoro wypis z aktu notarialnego Wójt Gminy otrzymał w dniu 21 czerwca 2004r., to jego decyzja ustalającą opłatę z dnia 4 listopada 2005r. wydana została z przekroczeniem ustawowego terminu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi organ stwierdził, że terminem do wydania decyzji ustalającej opłatę planistyczną jest termin 5-letni przewidziany w art. 37ust.3 cyt. ustawy, liczony od dnia, w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązujących przepisów, również tych nie podniesionych w skardze, które Sąd obowiązany jest uwzględniać z urzędu z mocy art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).
W świetle przepisu art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W tym celu - stosownie do art. art.77 § 1 k.p.a.- organy mają obowiązek nie tylko w sposób wyczerpujący zebrać cały materiał dowodowy, ale również rozpatrzeć go i ocenić z zachowaniem reguł logiki i doświadczenia życiowego. Zasady te dotyczą również oceny opinii biegłego, która jest wprawdzie dowodem wymagającym wiadomości specjalnych, ale jego wartość dowodowa podlega ocenie przez organ na równi z innymi dowodami. Powyższe obowiązki ciążą nie tylko na organie pierwszej, ale również drugiej instancji, co wynika z przepisu art.136 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe.
Ustalenia poczynione przez organy administracji publicznej powinny ponadto znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia zgodnie z art. 107§3 kpa. Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy jest bowiem niezbędnym elementem zastosowania właściwej normy prawa materialnego, zaś wyczerpujące i jasne uzasadnienie umożliwia kontrolę instancyjną wydanego orzeczenia.
Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem powołanych przepisów postępowania, gdyż ustalenia poczynione przez organ budzą wątpliwości, a w uzasadnieniu decyzji brak jest szczegółowego odniesienia do operatu szacunkowego, w oparciu o który wydano rozstrzygnięcie.
W operacie szacunkowym biegły przyjął, że wartość części działki przeznaczonej pod zabudowę oraz poszerzenie drogi mająca pow. 1640m wzrosła o 8389zł (1640x5,79zł=9555,60zł). Tymczasem skarżący całą działkę nr ewid. 267/3 o łącznej pow. 3200m sprzedał za cenę 4500zł, co wynika z aktu notarialnego Rep. A nr [...] znajdującego się w aktach sprawy. Tak znaczna rozbieżność w określeniu wartości wymagała ustosunkowania się organu orzekającego do tej kwestii. O ile organ uznał za miarodajną ocenę biegłego należało to stanowisko uzasadnić. Biegły ustalając wartość gruntu oparł się- jak podaje w operacie - na metodzie korygowania ceny średniej przy podejściu porównawczym, nie przywołując w operacie żadnych danych pochodzących z aktów notarialnych innych podobnych, porównywanych gruntów, mimo że stwierdza przyjęcie do "ostatecznej analizy 12 transakcji dotyczących nieruchomości rolnych oraz 14 transakcji dotyczących gruntów przeznaczonych w znowelizowanym planie miejscowym pod zabudowę (k. 8 akt administracyjnych).
Brak stanowiska organu w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie kontroli prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Dopiero wyjaśnienie przez organ w uzasadnieniu przyjętych ustaleń i ocena operatu szacunkowego pozwoli na dokonanie prawidłowej oceny zebranego materiału dowodowego i zastosowanie właściwych przepisów prawa materialnego.
Słusznie również podniesiono w skardze, że decyzja ustalająca opłatę planistyczną została wydana z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 37ust.6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W świetle tego przepisu wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala opłatę planistyczną bezzwłocznie po otrzymaniu wypisu z aktu notarialnego umowy sprzedaży nieruchomości. Termin "bezzwłocznie" należy interpretować węziej niż termin określony w art. 35 kpa, który stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki tzn. przed upływem 30 dni.(§3) Oznacza to, że właściwe organy powinny ustalić opłatę planistyczną jak najszybciej, w terminie jak najbliższym daty zawarcia umowy sprzedaży. Dlatego w razie niezałatwienia sprawy najpóźniej w terminie przewidzianym przepisami w sprawie powinny być stosowane procedury i rygory określone w art. 36-38 kpa. Uchybienie wymogowi określonemu w art.37ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie niweczy jednakże prawnej możliwości wymierzenia opłaty planistycznej. Zgodnie bowiem z art. 37ust.3 powołanej ustawy organy mają prawo ustalić opłatę w ciągu 5 lat od dnia, w którym plan miejscowy albo jego zmiana stała się obowiązująca. Przepis art. 37ust. 6 ustawy ma na celu zmobilizowanie organu do wydania decyzji w tym przedmiocie przed upływem 5-letniego terminu od dnia wejścia w życie uchwalonego lub zmienionego planu, zaś "bezzwłoczny termin" ma charakter jedynie dyscyplinujący. Trzeba bowiem podkreślić, że 5-letni termin, określony w art. 37ust.3i4 cyt. ustawy jest terminem zawitym, niepodlegającym przywróceniu, zaś jego upływ wyłącza możliwość ustalenia opłaty planistycznej.(por. red. prof. Z. Niewiadomski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz., Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s.293)
Z powyższych względów na podstawie art. 145§1pkt.1 lit. "c" ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 tejże ustawy.