II SA/Lu 321/03

II SA/Lu 321/03 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-04-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-03-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski /sprawozdawca/
Wiesława Achrymowicz
Witold Falczyński /przewodniczący/
Symbol z opisem
615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Rada Gminy
Powołane przepisy
Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
art. 23, art. 24
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.
Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
art. 101 ust.1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par.1 pkt.6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Wiesława Achrymowicz asesor WSA, Bogusław Wiśniewski (spr.) asesor WSA, Protokolant stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.R . na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie protestu do planu miejscowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Uzasadnienie
Sygn akt II SA / Lu 321/ 03
U z a s a d n i e n i e
Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r o zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst. jedn . Dz.U z 1999r Nr. 15 , poz.139 ze zmianami ) wprowadzają dwie formy środków zmierzających do zakwestionowania ustaleń zawartych w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednym z nich jest protest, który może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu , wyłożonym do publicznego wglądu ( art.23 ustawy ). Uchwała w sprawie uwzględnienia lub odrzucenia protestu nie musi spełniać szczególnych wymogów formalnych , nie ma też obowiązku dostarczania jej osobom wnoszącym protest.
Uchwała może być zaskarżona do sądu administracyjnego w trybie wskazanym w art., 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( tekst. jedn. Dz. U z 2001 r Nr. 142 poz. 1591 ze zmianami ) .
Kolejnym środkiem jest zarzut. Może wnieść go każdy, kogo interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego
planu zagospodarowania przestrzennego ( art.24 ustawy ). Zarzut musi zostać wniesiony na piśmie w terminie 14 dni po upływie okresu wyłożenia projektu ( art.24 ust.2 ), o uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutu rozstrzyga Rada Gminy , w drodze uchwały, zawierającej uzasadnienie faktyczne i prawne ( art. 24 ust.3 ) , uchwałę o odrzuceniu zarzutu w całości lub części , wnoszący zarzut może zaskarżyć do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia ( art.24 ust.4 ). Przy istotnie odmiennych skutkach prawnych jakie niesie za sobą zastosowanie jednego z tych środków prawnych, szczególnego znaczenia nabiera odpowiednia kwalifikacja złożonych uwag do projektu planu. Wbrew stanowisku skarżącego organ prawidłowo uznał, iż złożone przez niego zastrzeżenia dotyczące przebiegu drogi [...] mają przymiot protestu , a nie zarzutu. Należy przede wszystkim wskazać, iż o charakterze prawnym zgłoszonych uwag do projektu planu decyduje nie użyte nazewnictwo , ale wyłącznie to , czy w danej sytuacji osoba je zgłaszająca miała interes prawny lub uprawnienie, a nadto czy zostały one naruszone . Interes prawny musi być rozumiany jako obiektywna , czyli realnie istniejąca potrzeba ochrony prawnej . Musi to być prawny lub uprawnienie, które wynika bezpośrednio z określonego przepisu prawa odnoszącego się wprost do podmiotu zgłaszającego zastrzeżenia i musi dotyczyć bezpośrednia tego podmiotu ( wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2002 r. sygn. akt IV SA 2238 / 2001 Monitor Praw. 2002 / 12 str.532 ) . Treść złożonego pisma z dnia 22 października 2002r. wskazuje, iż naruszenia swojego interesu prawnego skarżący upatruje w fakcie objęcia jego działki o nr [...]strefą pasa ochronnego projektowanej drogi [...]. W rzeczywistości uniemożliwia mu to możliwość jej zabudowy oraz ogranicza funkcje działki jako terenu produkcji rolnej oraz ewentualnych funkcji rekreacyjnych. Ustalenia poczynione w toku postępowania planistycznego nie potwierdzają takiego stanu rzeczy , co podkreślono także w odpowiedzi na skargę. Załączony do akt fragment mapki pokazuje, iż działka o której mowa, leży poza strefą ochronną drogi i poza obszarem zieleni izolacyjnej. Nie zmieniono także przeznaczenia terenu określanego symbolem RP – uprawy polowe.
Tych założeń nie kwestionuje także skarżący. Zmiana planu nie dotyczy go zatem bezpośrednio w sposób indywidualny i konkretny. Oceny tej nie zmienia powoływanie się przez skarżącego na bliżej nieokreślone zamiary inwestycyjne na przedmiotowej nieruchomości. Przyjąć zatem należy , iż w sprawie nie doszło do naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę, co czyni zasadnym potraktowanie jego pisma jako protestu.
Na podstawie zatem art.58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153 , poz. 1270 ) skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.